2670 resultaten.
De witte wieven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 zij hebben
de webben behangen
kwistig met parels gestrooid
langzaam
lossen zij op
de witte wieven van het bos
ze zijn
zo gek nog niet
in het rijden op een bezemsteel
duurzaam
en toch co2 neutraal
vliegen zij voorbij de maan
helpen in de laatste uren
brengen dromen in de eerste slaap
zij begeleiden je waar je ook gaat
in herinnering…
Het doodspapier
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.019 De herfst treedt weer toe
in mijn belevingswereld
‘t vergankelijke seizoen
van jouw trieste dood
het doodspapier wordt weer
opnieuw gelezen, en tranen wellen
uit bron van innerlijke nood
een doodsgedicht
door jou geschreven
over passie, sterven
en dagelijks brood
de laatste uren
van jouw beklemmende leven
onze gezamenlijke waarheid…
Majesteit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
731 verloren slenterend door een jeugd
waarin je zocht maar niet kon vinden,
stond je soms uren op een hoek
de tijd verhangend met wat vrienden.
maar toen zíj langs kwam, zonder naam,
beschermd tussen va- en moeder in,
had de vriendschap afgedaan,
je droomde haar jouw koningin.…
Ouderlijk huis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
659 Herinneringen
zonder beweging
dof en grijs
uren die blijven staan
in ritme
van seconden
dagen zonder keer.
Datum aan de muur
op een prentkaart
staat aangegeven
waar wij elkaar vonden.
Kamer hol en leeg.
Klokslag,
als een donder.…
Schraalt schaduw
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
529 soms tocht leegte
door de dagen
schraalt schaduw
alle kleur tot grijs
willen gewrichten
zich niet soepel richten
eisen jaren
eindelijk hun prijs
doelloos draaien uren
monotoon van slag
tijd verstoft en scheidt
geen koren meer van kaf
inertie loze stilstand
op het randje van verval
wachtend op ontlading of
implosie tot een nieuw…
reizen (2)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
559 het trage tikken van de klok
benadrukt statig de gestolde stilte
op zondagmiddag is mijn venster
op de wereld de doodse eindeloze
straat waarin zelfs de hond
zwijgt en slaapt
het hart kan de oppervlakte
niet bereiken om op de tong
te liggen
in deze onbeweeglijke uren
glijden mijn ogen voorbij
de horizon naar de eindeloze
sterrenregen…
Vijf weken
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
626 Jij kwam, zag en overwon
Overdag lag je te slapen
maar ’s avonds wakker
kwam je tot leven
zette er je nagels in
Amuseerde jij je
met je speelgoedmuis
rondzwieren, loslaten
en apporteren, loskrabben
Wat je intrigeerde
ontdekken wat je kon
in jouw waakzame uren
aan het behang van de muren
Ik zal je missen
raakte min of meer gewend…
Nog altijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
486 tel ik alle uren die voorbij kropen
tot een dag
toen werden het langzamerhand weken
de laatste keer dat ik jou zag
weken werden maanden voordat ik er erg in had
een half jaar
zomerjurken hangen geduldig te wachten
ook al ben jij niet meer daar
het on-begrip komt en gaat in vlagen
van sterrenhemel tot in het ochtendblauw
nog altijd tel ik…
Buiten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
615 Eindelijk
kunnen we lente
buiten laten staan
Binnen
waren we
in de maanden
januari en februari
pottenkijkers en mandenkijkers
waarin eerst aarde
met zand en turf
de bruin gebolsterde bolletjes
zonder enig durf
Ze lieten
zich pas gaan
als ik met de gieter
bij de vensterbank kwam
Nu blijf ik
uren buiten staan
en voed m'n ogen…
Ouderlijk huis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 Herinneringen
zonder beweging
dof en grijs
uren die blijven staan
in ritme
van seconden
dagen zonder keer.
Datum aan de muur
op een prentkaart
staat aangegeven
waar wij elkaar vonden.
Kamer hol en leeg.
Klokslag,
als een donder.…
Poète maudit
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
746 weer zo'n dag
waarop de uren
zich van schemering
naar avond slepen
en in het duister
een vaag silhouet
hij
misantroop van de nacht
bandeloze tijden
perverse fantasieën
vinden soelaas
op het nog blanke blad
het glas
hoogbenig in handbereik
Tot aan de dageraad
waarin ze weer ontluiken
als les fleurs du mal
schoonheid
vanuit het…
tot jij weer bloemen spreekt
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
509 wanneer het blad verkleurt
een einde maakt aan uren
onwetend
wanneer de winter komt
het slissend likken van golven
tot stilte maant
wanneer een sneeuwjacht het vuur dooft
en de laatste schaduw
van een lange zomer verdwijnt
in een stilgevallen zee
verwarmen wij elkaar
tot de levenloze souvenirs
te gronde gaan en jij
weer bloemen spreekt…
't Ogenblik wacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
404 's Avonds het bed opzoeken
omringd door
het drievuldig beschermende
lakens muren en zoldering
is een weergaloze zegen
om te rusten na de dag
zich overgeven aan
aangename schemer
die overgaat in
alles vergetend zwart
om de volgende morgen
op te staan aan Gods hand
waar kracht en levensmoed uit komt
de nabije uren
met de Hemelse Vader…
Te laat
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
603 ze zijn te laat
veel te laat
vijf dagen geleden
schreef je dat ze
je onderhanden
gingen nemen
op 14 maart kreeg je
de eerste aderlating
op de 16e ben je
er tussenuit geglipt
ze zijn te laat
veel te laat
ik had je nog vele
uren in de natuur
gegund, waar je zo
intens van genoot
die je prachtig vastlegde
jouw prachtige kleindochter
die…
Geduldig zijn, verlangzamen
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
129 Wat zou ik graag geduldig zijn,
de tijd beleven zoals die is en komt,
niet haastig zijn, maar dulden dat de uren
soms traag voorbij gaan, trager dan ik wil.
Vanwaar dat ongeduld, het nog niet
rijp zijn voor de stilte, de onmacht?
Al zoveel jaren mocht ik leven
maar dit blijft nog een groot verlangen.…
De kortste dag - Deel 4
hartenkreet
4.3 met 28 stemmen
1.871 En als uren later de zon alweer volop langs
het slaapkamergordijn naar binnen gaapt
en het geroezemoes van mensen weer
de winkelstraat vult met geluid
valt ze in mijn armen in slaap
waarna ook ik mijn ogen sluit…
Player
hartenkreet
4.2 met 39 stemmen
2.764 bochten
met als doel zijn prooi in bed
Ik ken een man een player
hij komt langs op gezette tijden
Met een wijntje en een goed humeur
GSM uit om onrust te vermijden
Ik ken een man een player
hij is een topper in aandacht geven
Achter zijn masker gaat egoïsme schuil
hij wil enkel een orgasme beleven
Ik ken een man een player
hij kan je uren…
Bevrijdende slaap
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.056 Seconden glijden in minuten
groeien uit tot lange uren
gedachten maken overuren
in het verre holst van de nacht
De slaap komt als bevrijdend
voor de gedachtenvolle geest
die de dag niet los kan laten
de nacht niet kan laten komen
Dag volgt wreed op korte nacht
uitstel helpt niet op den duur
een wereld van uitgeslapenen
wacht meestal vol…
De triestigheid 's avonds
gedicht
3.1 met 17 stemmen
8.224 De toren geeft de uren aan en wind
bevoelt haar jurk. De rug buigt
als een hazelaar.
Een hand omsluit een hand, een berm
rijst op. Met reeds ontstoken lampen
rijdt een auto, glimmend,
door het land.
-------------------------------
uit: 'Fratsen' (1993)…
De schillenboer gaat door het dorp
gedicht
3.1 met 27 stemmen
12.098 Het duurt uren, dagen, maanden,
straks is de herfst alweer voorbij,
de winter komt en ook het groen.
Het is al laat, ik groei maar door,
thuis is iedereen ongerust, ik ben
niet de weg kwijt maar het doel.
--------------------------------------
uit: [1954], december 1999…
in hun lengte artistiek
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
2.118 in hun lengte artistiek
het haar is uitgeplozen
gespeelde nonchalance
flirt met stukjes dramatiek
tragisch is haar oogopslag
als zij de wereld vat in een
ultieme kus met armgebaar
het glaasje port waardoor zij
na een uur of twee haar hart
uitstort staat na de lunch al klaar
het leven is toneel
spelers zijn de dagen, alleen
de uren…
verloren
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.109 Uren tikken langzaam weg
Het wordt steeds sneller nacht
De voetstappen maken weinig sporen
Langzaam kom ik op kracht
Verloren
Ik blijf altijd zaaien
De wijsheid heb ik soms in pacht
Zoek naar iemand die mij kan horen
Langzaam kom ik op kracht
Verloren
Ik ben op zoek naar handvaten
Niet specifiek naar de macht
Kijk in…
Hart en verstand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.968 Vertraagd daglicht omsingelt mij
weer een eenzame nacht overleefd
jouw lichaam hoort er niet meer bij
ik weet dat hopen geen zin meer heeft
De lange uren kruipen over de dag
en jij raakt mij onzichtbaar aan
met je ogen, je geur en je lach
ik kan dit niet langer uitstaan
Ik moet jou stukje bij beetje vergeten
maar het voelt als water naar…
GRIJS
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.041 De dagen zijn niet te beschrijven
kleurloos, grijs, ja bijna zwart
angstaanjagend zijn de uren die
bezit hebben genomen van mijn hart.
De wereld is zo klein geworden
het zicht wordt kleiner dan klein
opgesloten in treurige herinneringen
het hart dat huilt van doorstane pijn.…
Begingen zware zonden
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
728 we draaiden zacht
de tijd een pootje uit
in het stelen van
wat uren en minuten
dagen bleven hangen
in gewoon routien maar
nooit werd ons afwezigheid
door anderen gezien
we kusten de seconden
in liefde voor elkaar
begingen zware zonden
door te leven als een paar
we hemelden want
leven is een aards begrip
onze liefde kent geen tijd…
Zo subtiel
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
733 je slankte je hand
zo subtiel dat
jouw vingers mij raakten
was bij je in seconden
minuten en uren het kon
mij niet lang genoeg duren
wist je alleen raapte
overal sporen maar voelde
dat aandacht jou niet zou storen
jij koos voor
de dag waarop onze bloem
het wildst wilde bloeien
de kleur en de geur
herkenden we later in zaken…
ouder worden
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.629 Daar zit je dan uren
achter elkaar naar buiten te staren.
Waar wij vroeger zo graag samen waren.
Waarom heeft niemand me ooit verteld
wat het inhoudt als je door ouderdom word geveld.
We zijn samen oud geworden
jij een beetje sneller dan ik.
Maar wil dit nu ook zeggen
dat we ons er zomaar bij neer moeten leggen.…
Pearl
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
718 zij woont in zichzelf
en wiegt haar lijf in lege uren
drijvend op golven van verstand
tussen gestoorde binnenmuren
soms grijpt ze radeloos naar penselen
gedwongen door de schimmen die haar kwellen
schildert zij de helse pijnen in grove lijnen
mondloos, dan hebben zij even niets te vertellen
haar signatuur tekent ze kolossaal
met enorme…
Ave
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
1.399 lijnen van je ziel
versomberen door
uren, dagen, jaren
van aardse wind
het lied blaast
na zomerweelde
de herfstige pijnen
doorheen het korenveld
woorden ruisen en
balsemen hongerdagen
van stervende violen
wanneer een steen
wegglijdt uit je hand
het wordt tijd om te gaan
temidden van bomen
en bloemenstilte
het was een mooie…
Ik weet het niet
hartenkreet
3.9 met 31 stemmen
2.458 Hoe lang kan ik nog dagen tellen
die zitten in een week
hoeveel uren ben ik kwijtgeraakt
volslagen van m'n stuk gebracht
en zo vreselijk van streek
Hoe vaak zie ik de zon nog schijnen
die lacht en tegen me zegt
geniet maar van mijn stralen
want alles komt wel goed terecht
Hoe vaak en hoeveel vragen nog
liggen er voor mij in het verschiet…