Geduldig zijn, verlangzamen

Wat zou ik graag geduldig zijn,
de tijd beleven zoals die is en komt,
niet haastig zijn, maar dulden dat de uren
soms traag voorbij gaan, trager dan ik wil.

Vanwaar dat ongeduld, het nog niet
rijp zijn voor de stilte, de onmacht?
Al zoveel jaren mocht ik leven
maar dit blijft nog een groot verlangen.

Hoe kan ik dankbaar zijn voor zoveel
dat niet vanzelfsprekend is en toch gegeven?
Hoe kan ik echt vanuit verlangen leven,
al is het soms nog maar heel even?

Schrijver: Adeleyd, 21 augustus 2026

rosa.olaertsskynet.be

dulden, wachten

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

2.8 met 4 stemmen 11