Alle inzendingen over liefde

ik heb iets opgelopen, ik voel me week en slap het kan zich snel verspreiden dus zet jezelf maar schrap. Je hoeft het niet te mijden, het voelt heel aangenaam, misschien kent u het virus: Liefde is de naam. Ik voel me net een vlinder met vleugels van satijn. Ik hoop dat ik nog heel lang, met dit virus besmet mag zijn!…

Het blad der bloem, ruist de takken tot de kern en stuift mijn kloppend hart…

Alles keert weer: de schoonheid, het verdriet en de haast, de herfstige avonden en het verlangen. Alles keert weer: de vriendschap en het verraad, de daagse dingen van luisteren en praten, van zingen. Alles keert weer: de val van de bladeren en het kiemen van het zaad; geboorte en dood, de eindeloosheid en de traagheid. Alles keert weer…

bruine bladeren fluisteren tegen mijn oude schoenen het verhaal van verval vermengt met regen terwijl ik langzaamaan verdwaal in mijn gedachten snijdt met vlagen de grijze herfstwind, streng en guur de twijfel los, stil valt het jagen op het geluk van korte duur de omhelzing van mijn wanen zo verstikkend en doorvoed wist jij tot kalmte…

je ogen dansen wimpers op en neer ik klap met tranen reik mijn nek en meer…

Zoals het water, zoals de zee vol vissen en kreeft, zo komt het woord met de golf die daar komt en ons optilt in een zee van genot en dan terugtrekt en gaat. Zoals het water komt en gaat, zo komen woorden en beelden van ver en dichtbij op de bries in het schuim langs de brekers, het tij van dit en hier, van jou en mij.…

Wat er gebeurt met mijn hoofd en met mijn lichaam Wat er gebeurt met mijn geest Ik heb natuurlijk wel een idee, mijn lief Want wij zijn samen één voortaan, in plaats van twee en ik wil je nooit meer kwijt. Ik ben, mijn lieve kind, ik weet het zeker, in heel mijn lange leven, nooit zo verliefd geweest.…

Elke dag als ik in tranen eraan denk, verga en jou mijn hartspijn schenk. Elke dag als ik weer stil om je ween, terwijl jij onwetend liefde beloofd. Elke dag speelt wisselend succes om liefde, allermooist bescheiden parten. Mijn bloedend hart, ik geef het jou, adem sterk gekwetst zo echt emotie. Het centrum diep gewond getroffen, toch slaat…

rijendik stond doodstil op de wal te kijken de adem ingehouden toen hij opdook voor de laatste keer geen luchtbel meer om te ontsnappen de golven kringen weer gebogen is hun gaan het dood door schuld te lezen in de ogen…

zacht verdoofd door het vliegen van de tijd diep verzonken in emoties vecht ik een ongelijke strijd ik zal hem ooit verliezen maar het is naar die dag dat ik verlang het is niet de dood die ik moet vrezen want dit leven maakt mij bang afscheid nemen wil ik niet de tijd zal ons vergeten en al ben ik waar ik echt wil zijn niemand zal het weten…

'k Ben alleen hier aan het water, alleen aan d'oevers, de waterkant. 'k Wil mijn ziel wat laten varen niet mijn lijf of mijn verstand. 'k Wil zo voelen de zachte kracht van dragende liefde, wiegend op de golven van het leven, eb en vloed overleven. 'k Leg mijn hoofd nu even in Gods schoot en vraag engelenvleugels mij te dragen…

mijn lief altijd ben je mijn kind mijn zin om te leven mijn kracht om door te gaan en jou te geven wat ik niet kreeg wat mij beweegt soms verval ik in dezelfde fout en laat ik je koud ben ik onverschillig bezig met mezelf besef zo goed dat het voor jou anders moet voor jou anders wil lief, maakt dat het verschil?…

Het ruist in de nacht en je schuift met je voet langs de mijne in je slaap, zachter dan zijde. En ik lig aan je zij, ogen open, en ik voel diep van binnen hoe ik jou bemin. Hoe wat in mij leeft liefheeft wat in jou leeft, achter de ogen en onder de huid. Hoe mijn ziel jouw ziel bemint.…

Ik heb ze gevouwen en beoordeeld jouw musicerende briefjes alsof de zon voor ’t laatst de middag noemt en sober wijzend naar jou het kermend licht herkent dat zich om je heen schaart, om toch vooral het duister in je ogen te doorklieven ik zag op het eiland een veld met dahlia’s ja ook jij bloemde eens in kleuren die ik niet wil noemen…

ik nam de schaduw van je af druppels mist vingen het licht bij binnenkomen je haar was natter dan ik ooit had kunnen dromen maar in je ogen nog omfloerst met buiten zag ik al je warmte en een lach ontluiken wil melker 09/11/2009…

ik heb, net zoals Fred jaren geleden had, een poezenkind zij is zo puur, onbeholpen, ongeholpen zoekt zij de man in mij zij gromt haar kont omhoog en wenst genageld aan de grond…

Hou van mij Zoals ik ben Als ik mezelf niet meer ken Van mijn zijn Mijn stralen, mijn pijn Van mij Mijn verdriet Verdriet om wat is Wat was Wat nooit zal zijn Hou van mij…

de bloemblaadjes dwarrelen op mijn dode lichaam en ik weet nu wat jij voelde toen traag schuift het deksel en de schaarse schemering duistert dan ben ik vrij de kramp trekt weg de wanden lossen zich op en daar ben jij je draait je hoofd en fluistert eindelijk eindelijk ben je dichtbij dan wordt het stil in het graf je neemt mijn hand en…

violen speelden in dat jaar van vlas en warme duinzomen liefde leefde in zoete melk en open handen violen speelden in dit jaar van glas jouw naam galmde Donjajajaaa…. je lachte om niet te sterven…

Jij & ik, samen wij, waarom ben ik hier en jij zo ver weg van mij.…

De wereld maak ik net zo klein als dat de liefde mij gegeven is jij kijkt naar mij en ik kijk terug al weten we, dit gaat wat vlug. Ik zie verdriet en liefde in je ogen daarom sla ik twee armen om je heen ik heb je lief in alle staten dit zal mijn gedachten nooit verlaten.…

nog kranig zit hij daar de armen strak over elkaar de rug gerecht zijn woord is minder wet de klanken warmer het schalks lachen tussen wijsheid en gebed maar steeds vaker kijkt hij weg met verre blik alsof hij tijdelijk niet echt meer bij ons is zijn handen zoeken dan herinnering in greep op vastigheid wij helpen want wij willen…

hij doet echt zijn best voor haar. zij houdt ook heel erg veel van hem. hij weet zelf ook dat hij niet meer maar kan doen wat hij maar wil. zij trekt het zich soms heel erg aan. hij is soms bang. zij kijkt wel eens sport met hem op de bank. hij kijkt nu ook wel eens geen sport. zij lacht om wat hij soms zegt. hij is lief zij kookt vaak goed…

de melodieën zijn bekend de woorden al geschreven de zalen zitten vol met mensen die dat meebeleven jij neuriet toch een eigen wijs ik kleur de teksten zonder grijs er is ook een refrein dat wij alleen maar kennen het is ons groot geheim liefde heeft de melodie gegeven de woorden komen uit ons samenleven…

zij vroeg hem aarzelend om haar gedicht te lezen hij las haar woorden tastte naar de bron verloor zich in haar ogen en haar mond, haar huid ontdekte zelfs verdriet driftig dronk hij van haar lippen liet hij haar woorden zwijgen in zijn stille stem haar zucht verdwijnen in de zijne de hartstocht vluchtte weg haar uitgelezen woorden…

laat me los...ik wil vrij zijn hou me vast...ik wil blij zijn laat me los...je doet me pijn hou me vast....het voelt zo fijn laat me los...ik wil, ik zal hou me vast...voor ik val…

in lilarood daal jij witmarmeren trappen af een gracieus entree de parfumvlinders fladderen met je mee je danst op hooggehakte lange benen zwarte laarzen om de schenen je robe rokt tot op de knie de adem stokt als jij je draait met vleugjes lente in je ogen langs het witte marmer weer naar boven ik begin in hemel te geloven…

de balzaal is mijn podium niet muziek gekleed in overdadigheid de pas getemd in afgemetenheid ben een troubadour mijn lied boeit de gewone man zijn lach tussen de gangen blijft in de luchters hangen als het buffet ten einde is dan fluister ik mijn streekverhalen over ridders die hun maagden halen het hoofs gedoe in de kastelen…

Wanneer je zoekt wordt het eb als je terugtrekt in je eigen diepten om dan, door de kracht van gevoel een waanzin die je meesleurt naar het land, waar ik wacht en je woorden me overspoelen, zandgedachten verwoestend Je brengt me schatten uit de zee; sterren, een krab wrakhout smijt je me toe waarmee ik een hut kan bouwen Wanneer ik gekroond…

Liefde Je loopt hand in hand Door het bos of langs het strand Liefde Al die vlinders in je maag Het is een hele kietelplaag Liefde Met die knikkende knieën en zweethanden Ren je samen langs de bosranden Liefde Alle dieren in het bos dansen met je mee Met anderen of met zijn twee Liefde Altijd bij elkaar zijn Samen krijgt niemand je meer…