27289 resultaten.
deining
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
573 ze voelt geen vaste
grond onder haar voeten
ze is niet bestand
tegen het land
deining heeft ze nodig
deining, donker water en
de zoute wind die vertelt
wat haar te doen staat
op weg naar de horizon
haar houvast duurt niet langer
dan een paar golven lang
ze gaat nooit aan land…
moment opname
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
510 op kreupele takken
suist venijnige wind
over hoge populieren
terwijl het akkerland zucht
van zon en van droogte
want het water
blijft hangen
in een fel heldere lucht...
het beekje stond stil...en
gras werd er steeds dunner!…
Gele zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
611 Zij wuiven mij tegemoet
zij geven niets om geel
zij geven veel
geel
Geschut door de wind en
gevoed door het water en
gezien door mij en
veel geel
Onverschillig kijken zij mij
aan
hun daad is gedaan, ik
ervaar hun leed
Geel en veel geel en
de horizon, zij
is weg
opgelost
Is opgegaan
in de gele zee…
vrijheid
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
663 heel hoog in de lucht
of diep onder water
altijd voor iets op de… vlucht
ik ben wel onzichtbaar
dus best moeilijk te vinden
voor velen… ongrijpbaar
maar voor wie me wel vindt
met durf en volharding
zal streven zoals wind
op zoek naar iets mooi
zo vrij als een vogel
verlost van zijn… kooi!…
Engel aan mijn tafel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
606 Liefde van golven
opstuivend zand
brandmerk van water
vlieger in de lucht
Met engelen weet je het nooit
ze zitten aan je tafel, lachen
honderduit maar als je ze wilt
aanraken lossen ze op in het niets
Woorden verwaaien
in de wind, stekeblind
maar de herinnering blijft
sterk als een berg.…
Waarom?
hartenkreet
4.2 met 33 stemmen
3.858 alleen, achter een gesloten
val van water
ons meisje lachend zichtbaar
door glinsterend tranenval
en
kijkt langs alsof
hier geen lichtbron bestaat
‘daglicht in zonnestralen,
beeld ons, laat haar zien!’
jouw gesloten bestaan, maar
toch zichtbaar
was het aardse te zwaar?…
Drijvende vlucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Tussen hemel en aarde ligt een horizon van zee.
Moeders in gammele armen gevangen,
op drift door onbetaalbaar verlangen.
Het water van de zee is bitter en zilt,
door alle leed en alle tranen verspild.
Tussen angst en hoop ligt een wereld van verschil.…
Stil wonder
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
793 De wind is neergestreken,
’t kristallen kunstwerk zou kunnen breken,
voorzichtig laten de eerste zonnestralen,
zich door de takken dwalen.
En langs ‘t bevroren water ,
staan hazelaars stil, verlaten,
hun broze takken fijn beijzeld,
door witte rijp gegijzeld.…
NIETS VERMOEDEND
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 Guur is juli in de Lage Landen
Als de Niets Vermoedend water maakt
Overhelt, in al zijn voegen kraakt
‘t Logboek wegdrijft uit verdronken handen
Nee, er is geen enkele hulp voorhanden
Woest is wind bepaald niet welbespraakt
Guur is juli in de Lage landen
Als de Niets Vermoedend water maakt
Brand een vuur en laat ook dit schip stranden
Als je…
Droomland
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
555 in de nacht legde zij
haar moede hoofd neer
op het veren kussen
sloot haar ogen
begaf zich op het pad
van droomland
donzig
waar zij de mooiste klaprozen
zag wiegen in de wind
waar de vlinders
haar lippen rood kusten
met tere vleugelslag
warm als een glimlach
rook zij de geur van jasmijn
slaap zacht
fluisterde de wind
het water bleef…
Mijn Wad op papier
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
557 je hebt mijn kust geschilderd
op een Wad - papieren doek
dat grenst aan schoonheid
en het besef dat de waarde
van de verf in de hand ligt
van de meester
toch zijn de kusten die ik niet ken
schoner en eerlijker van aard
met ongerijmde wallen zand
die wuiven en stuiven
bij een telkens omgevallen wind
maar mijn verlangen kent slechts…
Bevroren
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
807 Ik probeerde de betovering te verbreken
Ik sneed de scherpe kantjes eraf
Het werd niet veel beter
Ik wou dat ik weg kon vliegen
Ver weg van hier
Geen kwellingen meer
Nu sta ik hier in het donker
Te wachten op niets
Kil en koud van binnen
Ik loop naar de zee
Staar over het water
De wind snijdt in mijn gezicht
Ik ren weg
De golven…
Manna zoeken (of ziek zijn)
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
708 De gaten gevallen
in mijn dagboek
graven zich een tunnel
naar de Aarde
(Geo versus ego)
Ik wentel om
mijn eigen as
De zwaarte houdt
mij vast en voert
gloeiende gesteenten aan
als lava zich
vloeiend tot manna morst
Zoals het dorstig hangen
Aan de moederborst
Als ik kijk
in de Spiegel,
stroomt poreus water
aan het begin
van…
Water van hogerop
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 water van hogerop
jij hebt mij
meegenomen op
een van jouw dromen
waar we altijd
riviertjes zomen
met hellingen die
glooien op zuid
overweldigend
is het veelvoud
aan kleur in een
natuurlijk palet
dat zonder ingreep
van de mens op
aarde is gelegd
bevriezend koud
heldert kabbelend
water van hogerop
dat door zonnewarmte
beroerd…
Regenboog
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Niemand lette erop
tot het water over de bergrug heen
het meer in stroomde
Het regende de hele zomer
een dichte grijze lucht-
zee stortte zich
als een wereldoceaan
over de aarde, een dik vel
beukend hout kwam boven
drijven, let niet op de dieren
Kijk niet of er mensen bij zijn
je weet het wel
de oude wereld
borrelt nog een beetje op…
Bellen blazen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 Zoals de wind waait.
Zoals de wind,
verwaait ook ons leven.
Zoals in de laatste zucht,
van een afgeleefde dichter.
Zoals in de eerste schreeuw,
van een pasgeboren kind.
Zoals de wind waait,
zoals een storm raast,
zo verhaasten we ons leven.
Gelukkig verstaan mensen de kunst,
om ook vrij te kunnen ademen.…
Wachtend op een schreeuw
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
739 boven water reikt
bescheiden hoog in tinten groen
van vleugelslag nog vrij…
HEI DA LIEVE DREUPEL WATER
poëzie
4.3 met 14 stemmen
3.278 Hei da, heldere lichtkrystalle,
diamanten waterding,
moet ge op de aarde nedervallen
uit is ‘t met uw flonkering!
Neen en daal niet, och en daal niet,
aardse grond is al te vuil,
houd u ver van hier, en val niet:
houd u in de hemel schuil.…
Lichter
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.030 Moeder Aarde, Moeder Natuur.
In haar schoot het leven en de dood,
haar cirkel, die ook mama omsloot.
Moeder Aarde, lucht, water en vuur.
Haar liefde voor natuur.
Kleur, doek en penseel; passioneel,
verstilde, lommerrijke taferelen; strevend geheel.
Penselen nu gelijk een stilleven, zo-even nog bedreven, vol vuur!…
Avond
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
596 Ik staar voor me uit
Donker waar ik naar tuur
Nevel op het veld
Het nachtelijk uur
In het zwerk zowaar
Een uil stil in zijn vlucht
Zwevend boven de nevel
Voor de vijand beducht
In het water voor me geruis
Rimpels gaan over het nat
Niet door de wind
Maar door eenden gespat
Scherend boven het water
Door de einder verlicht
Ontwaar ik…
Barentszzee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 Water stroomt zoals het leven stroomt.
Wolken drijven, gedreven door de wind.
Draag geen water naar de zee.
Op weg door de Barentszzee danst ons schip.
En wij? Wij dansen dankbaar met haar mee.…
Het is waar
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
3.718 het is waar dat het landschap zonder
mij zal voortbestaan dat de bomen die
voor mij de aarde vormen de vlak-
ten beminnen die mij bijeenvegen in vaandels los-
lippig licht dat het water het
dichtsbijzijnde geluid van aanraking weer-
spiegelt dat de maan achterover stort in
een struikgewas van pasgeboren
sterren het is waar dat het zal doorgaan…
Wad, jij verzoent
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
710 ik zag je, jouw polder in 't hoogelaand
drijvend op het gras de voet gebeend
tot weke klei het oor gericht naar
de reling van het Wad
wie jij bent, tja wat opgeworpen aarde met de
bolling van een oud huzaar, je nagelriem verankerd
waar het water lestig vele monden voedt, je armen die
de vleugels vangen van een vers gesmede slagpin
ik ken…
het is goed zo (voor B.)
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
2.829 haar einde vond verstrooiing
op resten groen geel gras
terwijl wij zachtjes spraken
kuste de wind haar as
werd de geest weer helder
voelde aarde warm
kwamen woorden samen
gaf je mij jouw arm…
In weerlicht
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.015 De stilte – tussen licht en donderklap -
verkruimelt tussen onze vingers
en het is alsof het drukkende
van de gestage regen ons de aarde inperst.
Schouder aan schouder
is het de wind
het verdraaien van woorden
en een verdwaalde kus
in weer en licht.
De stilte was nog nooit zo groots.…
leegte
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.338 leegte
niets meer
en
niets minder
woont binnen me
groeit langzaam
als een eenzame boom
tussen de gedachtevelden
een boom
die niks meer voelt
en niks meer waarneemt
behalve de kracht van de wind
behalve de bloeddruk van de aarde
en -heel af en toe-
de warmte van de zon…
alles valt op zijn plaats
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 mijn mond blies
wolkjes in de winter
ik liet het oude jaar
voor wat het was
dansende lichtvlekken
lieten het dode achter
diep boog ik voor de wind
de aarde wilde me dragen
mijn lichte voeten
voelden de lente
ze vonden ruimte in
het ritme van de tijd…
Schuilhut
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.159 dicht
bij
in het veld
sta ik
de wind waait
om een boom
ontworteld
in diep bruine aarde
donker
ginds
ver
jaagt de storm
de wolken
leeg
en schijnbaar los
hou
vast
heb ik je daar ontmoet
onwaarschijnlijk
uren
ver
droomd…
Aardekind
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.259 Zijn lippen zijn vergrendeld
Zijn vingers zijn de wind,
Niemand had hem begrepen,
maar het was een eenzaam kind.
Zijn gezicht kent geen emotie
Misschien had hij er geen,
Eenzaam, gesloten, een kind van de aarde,
Zijn leven was van steen...
Zonder dat hij het vernemen kon,
Was hij voorgoed verdwenen.…
Winter
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
822 De sereenheid
van de winter
gevat in bittere kou
de aarde bekleed
met een wit tapijt
waar de zachte wind
door de kale takken glijdt
en de stralen
van de winterzon
langzaam de maagdelijk
witte deken
laat smelten
onder een hemel van
sprookjesachtig blauw…