Alle inzendingen over aarde/water/wind

27289 resultaten.

Sorteren op:

deining

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 573
ze voelt geen vaste grond onder haar voeten ze is niet bestand tegen het land deining heeft ze nodig deining, donker water en de zoute wind die vertelt wat haar te doen staat op weg naar de horizon haar houvast duurt niet langer dan een paar golven lang ze gaat nooit aan land…
J.Bakx24 april 2015Lees meer >

moment opname

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 510
op kreupele takken suist venijnige wind over hoge populieren terwijl het akkerland zucht van zon en van droogte want het water blijft hangen in een fel heldere lucht... het beekje stond stil...en gras werd er steeds dunner!…

Gele zee

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 611
Zij wuiven mij tegemoet zij geven niets om geel zij geven veel geel Geschut door de wind en gevoed door het water en gezien door mij en veel geel Onverschillig kijken zij mij aan hun daad is gedaan, ik ervaar hun leed Geel en veel geel en de horizon, zij is weg opgelost Is opgegaan in de gele zee…
ymir29 april 2017Lees meer >

vrijheid

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 663
heel hoog in de lucht of diep onder water altijd voor iets op de… vlucht ik ben wel onzichtbaar dus best moeilijk te vinden voor velen… ongrijpbaar maar voor wie me wel vindt met durf en volharding zal streven zoals wind op zoek naar iets mooi zo vrij als een vogel verlost van zijn… kooi!…

Engel aan mijn tafel

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 606
Liefde van golven opstuivend zand brandmerk van water vlieger in de lucht Met engelen weet je het nooit ze zitten aan je tafel, lachen honderduit maar als je ze wilt aanraken lossen ze op in het niets Woorden verwaaien in de wind, stekeblind maar de herinnering blijft sterk als een berg.…
joepondro29 oktober 2022Lees meer >

Waarom?

hartenkreet
4.2 met 33 stemmen aantal keer bekeken 3.858
alleen, achter een gesloten val van water ons meisje lachend zichtbaar door glinsterend tranenval en kijkt langs alsof hier geen lichtbron bestaat ‘daglicht in zonnestralen, beeld ons, laat haar zien!’ jouw gesloten bestaan, maar toch zichtbaar was het aardse te zwaar?…

Drijvende vlucht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 528
Tussen hemel en aarde ligt een horizon van zee. Moeders in gammele armen gevangen, op drift door onbetaalbaar verlangen. Het water van de zee is bitter en zilt, door alle leed en alle tranen verspild. Tussen angst en hoop ligt een wereld van verschil.…
Iniduo24 maart 2011Lees meer >

Stil wonder

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 793
De wind is neergestreken, ’t kristallen kunstwerk zou kunnen breken, voorzichtig laten de eerste zonnestralen, zich door de takken dwalen. En langs ‘t bevroren water , staan hazelaars stil, verlaten, hun broze takken fijn beijzeld, door witte rijp gegijzeld.…
Ans Verzon22 januari 2009Lees meer >

NIETS VERMOEDEND

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
Guur is juli in de Lage Landen Als de Niets Vermoedend water maakt Overhelt, in al zijn voegen kraakt ‘t Logboek wegdrijft uit verdronken handen Nee, er is geen enkele hulp voorhanden Woest is wind bepaald niet welbespraakt Guur is juli in de Lage landen Als de Niets Vermoedend water maakt Brand een vuur en laat ook dit schip stranden Als je…

Droomland

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 555
in de nacht legde zij haar moede hoofd neer op het veren kussen sloot haar ogen begaf zich op het pad van droomland donzig waar zij de mooiste klaprozen zag wiegen in de wind waar de vlinders haar lippen rood kusten met tere vleugelslag warm als een glimlach rook zij de geur van jasmijn slaap zacht fluisterde de wind het water bleef…
windwhisper18 februari 2010Lees meer >

Mijn Wad op papier

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 557
je hebt mijn kust geschilderd op een Wad - papieren doek dat grenst aan schoonheid en het besef dat de waarde van de verf in de hand ligt van de meester toch zijn de kusten die ik niet ken schoner en eerlijker van aard met ongerijmde wallen zand die wuiven en stuiven bij een telkens omgevallen wind maar mijn verlangen kent slechts…
elze28 februari 2010Lees meer >

Bevroren

hartenkreet
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 807
Ik probeerde de betovering te verbreken Ik sneed de scherpe kantjes eraf Het werd niet veel beter Ik wou dat ik weg kon vliegen Ver weg van hier Geen kwellingen meer Nu sta ik hier in het donker Te wachten op niets Kil en koud van binnen Ik loop naar de zee Staar over het water De wind snijdt in mijn gezicht Ik ren weg De golven…
Claudia26 april 2004Lees meer >

Manna zoeken (of ziek zijn)

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 708
De gaten gevallen in mijn dagboek graven zich een tunnel naar de Aarde (Geo versus ego) Ik wentel om mijn eigen as De zwaarte houdt mij vast en voert gloeiende gesteenten aan als lava zich vloeiend tot manna morst Zoals het dorstig hangen Aan de moederborst Als ik kijk in de Spiegel, stroomt poreus water aan het begin van…

Water van hogerop

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 462
water van hogerop jij hebt mij meegenomen op een van jouw dromen waar we altijd riviertjes zomen met hellingen die glooien op zuid overweldigend is het veelvoud aan kleur in een natuurlijk palet dat zonder ingreep van de mens op aarde is gelegd bevriezend koud heldert kabbelend water van hogerop dat door zonnewarmte beroerd…

Regenboog

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 474
Niemand lette erop tot het water over de bergrug heen het meer in stroomde Het regende de hele zomer een dichte grijze lucht- zee stortte zich als een wereldoceaan over de aarde, een dik vel beukend hout kwam boven drijven, let niet op de dieren Kijk niet of er mensen bij zijn je weet het wel de oude wereld borrelt nog een beetje op…
Zywa8 mei 2021Lees meer >

Bellen blazen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
Zoals de wind waait. Zoals de wind, verwaait ook ons leven. Zoals in de laatste zucht, van een afgeleefde dichter. Zoals in de eerste schreeuw, van een pasgeboren kind. Zoals de wind waait, zoals een storm raast, zo verhaasten we ons leven. Gelukkig verstaan mensen de kunst, om ook vrij te kunnen ademen.…

Wachtend op een schreeuw

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 739
boven water reikt bescheiden hoog in tinten groen van vleugelslag nog vrij…

HEI DA LIEVE DREUPEL WATER

poëzie
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.278
Hei da, heldere lichtkrystalle, diamanten waterding, moet ge op de aarde nedervallen uit is ‘t met uw flonkering! Neen en daal niet, och en daal niet, aardse grond is al te vuil, houd u ver van hier, en val niet: houd u in de hemel schuil.…

Lichter

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.030
Moeder Aarde, Moeder Natuur. In haar schoot het leven en de dood, haar cirkel, die ook mama omsloot. Moeder Aarde, lucht, water en vuur. Haar liefde voor natuur. Kleur, doek en penseel; passioneel, verstilde, lommerrijke taferelen; strevend geheel. Penselen nu gelijk een stilleven, zo-even nog bedreven, vol vuur!…
René D.2 februari 2015Lees meer >

Avond

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 596
Ik staar voor me uit Donker waar ik naar tuur Nevel op het veld Het nachtelijk uur In het zwerk zowaar Een uil stil in zijn vlucht Zwevend boven de nevel Voor de vijand beducht In het water voor me geruis Rimpels gaan over het nat Niet door de wind Maar door eenden gespat Scherend boven het water Door de einder verlicht Ontwaar ik…

Barentszzee

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
Water stroomt zoals het leven stroomt. Wolken drijven, gedreven door de wind. Draag geen water naar de zee. Op weg door de Barentszzee danst ons schip. En wij? Wij dansen dankbaar met haar mee.…

Het is waar

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.718
het is waar dat het landschap zonder mij zal voortbestaan dat de bomen die voor mij de aarde vormen de vlak- ten beminnen die mij bijeenvegen in vaandels los- lippig licht dat het water het dichtsbijzijnde geluid van aanraking weer- spiegelt dat de maan achterover stort in een struikgewas van pasgeboren sterren het is waar dat het zal doorgaan…

Wad, jij verzoent

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 710
ik zag je, jouw polder in 't hoogelaand drijvend op het gras de voet gebeend tot weke klei het oor gericht naar de reling van het Wad wie jij bent, tja wat opgeworpen aarde met de bolling van een oud huzaar, je nagelriem verankerd waar het water lestig vele monden voedt, je armen die de vleugels vangen van een vers gesmede slagpin ik ken…
elze2 juli 2016Lees meer >

het is goed zo (voor B.)

netgedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.829
haar einde vond verstrooiing op resten groen geel gras terwijl wij zachtjes spraken kuste de wind haar as werd de geest weer helder voelde aarde warm kwamen woorden samen gaf je mij jouw arm…
Jeroen Swaan2 september 2003Lees meer >

In weerlicht

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.015
De stilte – tussen licht en donderklap - verkruimelt tussen onze vingers en het is alsof het drukkende van de gestage regen ons de aarde inperst. Schouder aan schouder is het de wind het verdraaien van woorden en een verdwaalde kus in weer en licht. De stilte was nog nooit zo groots.…

leegte

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.338
leegte niets meer en niets minder woont binnen me groeit langzaam als een eenzame boom tussen de gedachtevelden een boom die niks meer voelt en niks meer waarneemt behalve de kracht van de wind behalve de bloeddruk van de aarde en -heel af en toe- de warmte van de zon…

alles valt op zijn plaats

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
mijn mond blies wolkjes in de winter ik liet het oude jaar voor wat het was dansende lichtvlekken lieten het dode achter diep boog ik voor de wind de aarde wilde me dragen mijn lichte voeten voelden de lente ze vonden ruimte in het ritme van de tijd…
J.Bakx3 januari 2018Lees meer >

Schuilhut

hartenkreet
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.159
dicht bij in het veld sta ik de wind waait om een boom ontworteld in diep bruine aarde donker ginds ver jaagt de storm de wolken leeg en schijnbaar los hou vast heb ik je daar ontmoet onwaarschijnlijk uren ver droomd…

Aardekind

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.259
Zijn lippen zijn vergrendeld Zijn vingers zijn de wind, Niemand had hem begrepen, maar het was een eenzaam kind. Zijn gezicht kent geen emotie Misschien had hij er geen, Eenzaam, gesloten, een kind van de aarde, Zijn leven was van steen... Zonder dat hij het vernemen kon, Was hij voorgoed verdwenen.…

Winter

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 822
De sereenheid van de winter gevat in bittere kou de aarde bekleed met een wit tapijt waar de zachte wind door de kale takken glijdt en de stralen van de winterzon langzaam de maagdelijk witte deken laat smelten onder een hemel van sprookjesachtig blauw…
ria22 december 2009Lees meer >