6179 resultaten.
Een mummie van woorden
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.076 Geen god vertoonde
ooit zijn gezicht
en geen gedicht
spreekt onomwonden,
verzegeld verzegeld,
egyptisch graf,
zo wacht ik af
in al deze regels
of ik zal worden
gevonden, verstaan,
een mummie van woorden
onder het puin vandaan.
-------------------------------------------------------
uit: 'Er loopt een gedicht voor mij…
voor Remco
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
841 nog altijd de gedreven dichter
zelfs op respectabele leeftijd
staan je gedichten nog immer
fier overeind en zonder stok
stiekem maar tegen beter weten
in hoop ik dat jij als enige
wel over't eeuwig leven beschikt
vooralsnog koester ik de gedichten
van jouw hand als ware ze van mijzelf…
VERANTWOORDING
gedicht
3.7 met 3 stemmen
2.211 Gehouden tot schriftuur,
verbannen als het ware
naar ver het eiland taal,
ik schrijf van uur tot uur
inslag en wedervaren,
waarneming die ik maal
tot denkbeeld en gedicht,
mij dwingend te verklaren
bij wijze van verhaal
aandrift en overzicht.…
Een godsdienstige jeugd maakt een gelukkige ouderdom
poëzie
3.1 met 38 stemmen
4.140 Die in zijn jeugd
Het pad der deugd
Heeft ingeslagen,
En 't goede doet,
Wacht welgemoed
Zijne oude dagen.
Maar die zijn tijd
Onnut verslijt,
Zijn frisse krachten
Der zonde geeft,
Moet afgeleefd,
Verdriet verwachten
Laat dan, o jeugd!
Het pad der deugd
U vroeg behagen,
Dan slijt ge blij,
Van wroeging vrij…
Het gebroken glas
poëzie
3.3 met 31 stemmen
7.739 Ene vertelling
Cornelis had een glas gebroken
Voor aan de straat;
Schoon hij de stukken had verstoken,
Hij wist geen raad
Hij had een afschrik van te liegen,
Wijl God het ziet;
En zou hij Mama nu bedriegen,
Dat kon hij niet.
Hij stond onthutseld en bewogen;
De moeder komt;
Zij ziet de tranen in zijn ogen;
Hij…
Het zieke kind
poëzie
3.2 met 44 stemmen
6.896 Mijn hoofdje! ach! het doet zo zeer!
Het schijnt vaneen gespleten;
Geen hobbelpaard vermaakt mij meer;
En schoon men vraagt, wat ik begeer,
Ik walg van lekker eten.
Al ligt geen kind zo zacht als ik,
De rust is mij benomen.
En slaap ik eens één ogenblik,
Dan worde ik wakker met een schrik
Door 't akelige dromen.
Nu worde ik eerst…
Aan ene jonge visser
poëzie
3.8 met 23 stemmen
4.033 Rozen zijn niet zo schoon als uwe wangen,
Tulpen niet als uw blote voeten teer,
En in geen ogen las ik immer meer
Naar vriendschap zulk een mateloos verlangen.
Achter ons was de eeuwigheid van de zee,
Boven ons bleekte grijs de eeuwige lucht,
Aan 't eenzaam strand dwaalden alleen wij twee,
Er was geen ander dan het zeegerucht.
Laatste dag…
Klacht van de kleine Willem
poëzie
3.5 met 48 stemmen
3.722 Ach! mijn zusje is gestorven,
nog maar veertien maanden oud.
’k Zag haar dood in ’t kistje liggen:
ach wat was mijn zusje koud!
’k Riep haar toe: mijn lieve Mietje!
Mietje, Mietje! maar om niet.
Ach! hare oogjes zijn gesloten;
schreien moet ik van verdriet.
Altoos wil ik om haar treuren,
bloempjes strooien op haar graf:
Wenend aan de kusjes…
Het hondje
poëzie
3.9 met 68 stemmen
7.738 Hoe dankbaar is mijn kleine hond
Voor beentjes en wat brood!
Hij kwispelstaart, hij loopt in ’t rond,
En springt op mijnen schoot.
Míj geeft men vlees en brood en wijn,
En dikwijls lekkernij:
Maar kan een beest zo dankbaar zijn,
Wat wacht men niet van mij!…
Bij 't eerste lijk
poëzie
3.5 met 13 stemmen
3.368 'Mijn lieve kinders, schrik toch niet,
Wanneer gij dode menschen ziet -'
Dit leerde ik reeds als jongen.
Maar leerde ik 't ook, 't werd niet doordacht,
Helaas, helaas, hoe onverwacht,
Werd ik daarvan doordrongen!
'k Had nooit nog bij een lijk gestaan,
Al had ik menig gang gedaan
Om bloedverwant en vrinden
Te brengen waar een rustplaats…
Janneke
poëzie
3.6 met 32 stemmen
4.722 Janneke
mijn manneke,
Mijn hart- en hemeldief,
kander,
wel een ander,
neen geen ander! - zijn zo lief?…
Onverschillige Jochem
poëzie
3.8 met 14 stemmen
3.071 Hier ligt Jochem de Edammer in het graf,
Die, toen hij leefde, niets om de dood gaf;
En hij is zijn eigen gelijk gebleven
want nou geeft hij niets om het leven.…
Heer, mijn hart is boos en schuldig
poëzie
3.7 met 62 stemmen
8.611 Heer, mijn hart is boos en schuldig,
Maar Gij zijt barmhartig en
duizendmalen meer verduldig
als dat ik boosaardig ben:
geef mij dan, o Heer, ik vraag het,
geef mij hulp en sta mij bij;
'k heb gezondigd, ik beklaag het,
help mij, God! Vergeef het mij!…
Welkomgroet van Claartje voor haar kleine zusje
poëzie
3.5 met 37 stemmen
13.710 Welkom lieve kleine zus!
Welkom in dit leven!
Baker mag ik niet een kus
Aan mijn zusje geven.
Wil je slapen? o zij krijt*!
't Zal haar wis vervelen.
Morgen, als gij wakker zijt,
Zal ik met u spelen.
Slaap gerust, dan wordt gij groot;
Leer toch spoedig lopen!
Als gij zit op moeders schoot,
Zal zij speelgoed kopen.
O! Mamaatjen is zo…
Werking der muziek
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.100 Wat is mijn hart toch,
Wanneer gij, o klanken,
Mij met geluid overspuit
Uwer spranken? -
Is het een gaarde,
Waar bloemen, die bloeien,
Daar 't felle steken der zon bezweken,
Van dorst verschroeien? -
Is het een bloemperk,
Waar goudgele bijen,
De geuren stelen der paarsfluwelen
Violen-reien? -
Is het de boekweit,
Waar hommelhorden…
HET VROLIJK LEREN
poëzie
3.6 met 24 stemmen
10.862 Mijn spelen is leren, mijn leren is spelen,
En waarom zou mij dan het leren vervelen?
Het lezen en schrijven verschaft mij vermaak.
Mijn hoepel, mijn priktol verruil ik voor boeken;
Ik wil in mijn prenten mijn tijdverdrijf zoeken,
't Is wijsheid, 't zijn deugden, naar welke ik haak.…
De eerste nacht
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.172 Het had geregend heel de dag,
Het had gesneeuwd bij tussenpozen,
Maart handhaafde, als hij lang niet plag,
Zijn naam van wispeltuur'ge boze.
En toen het tegen d' avond liep,
Stak stormwind op met schrikb're vlagen.
Klein zusje, dat al rustig sliep,
Moest schreiend 't bed weer uitgedragen.
In 't eind beving de slaap haar weer
En zochten…
Vlaanderens scholen
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.165 Wat leert men in Vlaanderens scholen?
Men leert er Frans en ook Latijn,
En Frans en Grieks, zo is 't bevolen;
Men geeft zich vele moeite en pijn,
Om alles... buiten Vlaams te zijn.
Wat leert men in Vlaanderens scholen?
Dat Frankrijk heerste aan Maas en Rijn,
Dat Belgenland, om niet te dolen,
Met Frankrijk moet verenigd zijn,
Al ware 't…
EEN VERTELLING
poëzie
3.0 met 14 stemmen
5.671 Wij zaten laatst bij Saartje,
Onze oude goede baker,
Die sprookjes kan vertellen.
Wij dronken chocolade,
En deden honderd vragen.
In 't einde zei ons Saartje:
Wel nu, mijn hartediefjes!
Gij kent de vier getijden,
Wat houdt gij voor het beste?
Toen zei mijn zusje Miesje,
Die tijd is mij de liefste,
Wanneer de bomen bloeien.
Dan krijgt…
Demonen van Notre Dame
poëzie
2.7 met 9 stemmen
5.106 Verwoed-fantastisch staat het grote heer
Van hoondemonen op de ommegang,
In gramme toorn of onverschillig-wreed,
In spottend peinzen om de wereldklucht.
Zij lachen om het zwoegend 'tout Paris',
Om rechtsgeleerden die met brede bef
Van onschuld voor de schuld'ge borst te pronk
Het recht verdraaien; om de heer curé
Die met zijn zalige zalfblik…
't Laatste
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.495 Aan de onbekende lezer
Hoe zoet is 't om te peinzen dat,
terwijl ik rust misschien,
Een ander, ver van hier, mij on-
bekend en nooit gezien,
U lezen kan mijn dichten, mijn
geliefde, en niet en weet
Van al de droeve fouten van
uw vader de poëet!
Hoe blij en is 't gedacht niet, als
ik neerzitte ende peis,
U volgend waar gij loopt op uw…
De scheiding
poëzie
2.9 met 28 stemmen
5.263 Zij stonden rechtover elkander.
Zij zagen elkander aan
De ene had in haar ogen een glimlach,
En de andere een stille traan.
Deze was een verouderde vrouwe,
Die steun zocht aan de wand.
En gene een jeugdige beeltnis,
Geschilderd door meesterhand.
Hoe spraken die zoete trekken
Nog tot haar zusterhert!
"'t Is heden zestig jaren,
Dat zij…
Langs zomervelden
poëzie
4.0 met 10 stemmen
1.957 Langs zomervelden wil ik zwerven,
waar hemelreine liedren zingen,
die tot de grond des harten dringen,
langs zomervelden, waar het koren
goudglanzig deint in wijde golven,
vol kollen, in die zee verloren,
roodlachend nu, dan weer bedolven.
Langs zomervelden wil ik zwerven,
oneindig breed als oceanen,
waar nooit de blauwe sferen tanen,
geen…
De overtocht
poëzie
3.8 met 12 stemmen
7.033 De eenzame zwarte boot
vaart in het holst van de nacht
door een duisternis, woest en groot,
de dood, de dood tegemoet.
ik lig diep in het kreunende ruim,
koud en beangst en alleen
en ik ween om het heldere land,
dat achter de einder verdween
en ik ween om het duistere land,
dat flauw aan de einder verscheen.
die door liefde getroffen is…
BIJ SPINOZA’S PORTRET
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.274 Meester van ’t stil, wijs woord, lichtend fanal
Dat al wat is doordringt; de heldere blik,
Die dwars door waan en wankelbaar beschik
Het Ene als grond, vorm, zin zag van ’t Getal.
Van ’t diepste zwijgt wie stamelt: God is Al, -
Gij, grote Ziel, aanschouwde in ’t Ogenblik
’t Volmaakte Godsgeheim van ’t ik-loos Ik,
Dat door uw wijsheid spreekt…
Zo spreke en
poëzie
3.8 met 4 stemmen
3.004 Zo spreke en
zo denke en
zo dichte en
zo doe'k!
1879-80…
NACHT
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.052 In 't wijd gedachteloze ruim der nacht
Ligt er mijn ziel als een te blazen veder,
Die, opgenomen, kwam op de aarde weder
Na 'n winde-vaart gevallen schommel-zacht.
Gelijk met donzen pluizen gans omzwacht,
In molge schaûw ter rust gelaten neder,
Schouwt zij in 't aanzichtloze en volgt het teder
Geadem van 't gekamerte der nacht.
Blosloos…
NACHTEGAAL
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.318 Hoor het verheven roepen in het dagen,
Nu er de nacht nog is, de geur'ge, zoele,
Overal-stille nacht; door 't wellend, zwoele
Gefilomeel, dat donker is als klagen. -
Nu tjuikt het henen over lage hagen,
En slaperige keeltjes komen joelen:
Zo op een meer veel scherpe zeiltjes kroelen
De dag gemoet, de dag met al haar vragen.
O, flonker-vochte…
Men moet in allen tide
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.887 Men moet in allen tide
Der minnen wesen blide
Ende hare volghen in elke side,
In allen weghen daer si gheleidt;
Men moet hare leven blide
Ende den rouwe dan also na ghereidt.
(Men moet ten allen tijde
blij zijn om de liefde
en haar overal volgen,
langs alle wegen waarop ze voorgaat;
men moet om haar blij zijn…
Drenthelen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
554 het vuur doofde
middenin
het verwarde heel even
losgewoeld, wat ieder te dragen
had
ik keek even achterom
en droeg woorden
weg, uit meer dan een portret
we moesten gaan
we moeten gaan
volgend jaar
omhels ik weer…