14162 resultaten.
Plotselinge dood
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.285 De Dood zat in u en ge wist het niet,
Hij scherpte ’t mes al en ge wist het niet –
Gij en uw jonge vrouw, gij schertste en lachte –
Hij mikt naar ’t hart en hij mist het niet.…
De stilte en de dood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 antwoord
jij die altijd in mijn hart had gezeten
Met roestige woorden wees je mij af
met koude letters, in venijn gedoopt
Besef jij dat ik jou dadelijk al vergaf
schoon mij ‘t innerlijk was gesloopt
Met tranende ogen zag ze mij staan
dat stille stil als vriend en lotgenoot
Ik voelde nog iemand mij gadeslaan
dit bleek die andere vriend, de dood…
Dood hout
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
439 het lijkt
alsof ik te veel
levens leid
bomen splijt
die eigenlijk
moeten groeien
voor meer ruimte
heb ik het zand
laten verstuiven
maar de vennetjes
zijn opgedroogd
de fauna is gestroopt
mijn bos
is chaos in de greep
der elementen
mij rest
dood hout
in wanbeheer
het loof dat ik
lang koesterde
is er helaas niet meer…
De dood is hun metgezel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
591 Haat vergrijpt zich
als een kind van God
en doodt uit zijn naam
maar wie één mens doodt
heeft de gehele mensheid
gedood
de giftige slang kruipt
ook waar hij gaan kan
opzoek naar dezelfde intentie
de dood is metgezel
varen blind op onschuldige sporen
naar adelaars van dood metaal
die hun naam kunnen afspelen
als vrije vogels van…
Dood eind
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
670 Deze straat loopt niet door
zoals het wel zou moeten
waardoor je altijd
toch weer terug moet
in plaats van vooruit
toch loop je er in
tegen beter weten
want het laatste huis
daar moet je zijn
ten lange leste…
Van dood hout
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 ik zag takken breken
wist ze van dood hout
vluchtend voor de wind
die ze jaren wiegde
in het groen als kind
nog weerspanden zij
al buitelend zijn kracht
caprioolden op de vlagen
maar grondden roemloos
tussen het gevallen blad
waar klein grut
zijn onzichtbare bestaan
krioelde in het donker van
de nacht en volle maan
om blad en takken…
De dood uitgedaagd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
645 Als een Don Quichot daagde je de dood voor het gerecht.
Inmiddels spookkasteel zag je God als sluipmoordenaar,
die elk moment kon toeslaan. Je verwarde God met jezelf.
Je beschreef hoe je jezelf zou verhangen en hoe je daar
op zou reageren. Was het maar bij een flirt gebleven,
want de weggetrapte stoel was een stoel van Niets.…
De duizend doden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
464 De duizend doden
Die ik ben gestorven
Liggen begraven
Ver achter mij
In de wereld van
Vergetelheid,
Alle momenten
Die mij van mijzelf
Vervreemdden -
Aan de einder lang
En breed verdwenen -
Zijn niet meer,
Want in het verleden
Is de tijd niet meer…
Over het leven en de dood
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
717 Wij allen zullen moeten leren leven met de dood.
Mensen die dat leven aanvaarden zoals het is,
zijn niet hulpeloos klein, maar moedig groot.…
De doden dankbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Herdenken doen wij
één keer per jaar op vier mei
de doden dankbaar.
Velen hoopten op
het wonder dat hun vrijheid
zou wederkeren.
Nu zoveel jaren
na het grote oorlogsleed
eerbied voor elkaar.
Om acht uur stilte
bij de vlag in rouw halfstok
om de doden te eren.…
Is dood ook geschapen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
461 wij groeien
bloeien en verwelken
maar diep in de kelken
gaat het leven door
als dood zijn
vleugels spreidt
is het nieuwe al bereid
de plaatsen in te nemen
mooier groter meer
voorspoed in bestaan
zo blijven generaties
in hun eigen cirkel staan
zou dood ook geschapen zijn
om ons naar het volmaakte
te laten gaan door aanpassing…
Logeerkamer van de dood
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
682 In de week die geen dagen kende,
de week die hing, zoals zomerkampen en kerstvakanties,
in een tijd van kauwgom.
Hoe ik reeds in de gang, door een diepe kleilucht heen,
de rotte longen boven rook.
Dat alle ramen en deuren openstonden, voor geen enkel zuchtje wind,
in de week van de hittegolf. Die geen dagen kende.
Hoe de stilte werd opgevuld…
Een mooie dood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
733 Op een zwoele zomeravond, waar in mijn leven
- al heb ik hopelijk nog even -
er niet veel meer van zullen komen
sta ik na een lange zwemtocht weg te dromen
Aan de vloedlijn wacht een schimmige figuur
Hij laat geen afdrukken na in het zand en oogt obscuur
Kan ik je even spreken, vraagt hij met een glimlach
Ja waarom niet zeg ik, ook voor…
Leven in de Dood
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
545 leven
Waarin ik alleen maar nemen kan
Terwijl ik alles terug zou willen geven
Als de dood geen liefde kent
Maar liefde wel de dood
Dan kies ik voor liefde met een einde
Met mijn bloed in het ochtendrood.…
De zachte dood
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
837 De dood wordt vandaag de dag met alle
zachtheid omgeven. Ieder lijden heeft de
vrijheid in zijn macht om de pijn en de
ergernis niet tot in het ondraaglijke te beleven.
Lichamelijke of geestelijke pijn kiest nu vrij en
zonder beven voor een eeuwig inslapen zonder
overmacht.…
dichter bij de dood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
742 hij ziet me staan
komt naar me toe
ik kijk hem aan
hij zegt geen woord
ik voel dat hij
mijn hijgen hoort
ik bid, ik wil
niet met je mee
het blijft doodstil
plots in z’n oog
in zijn pupil
een regenboog
nu word ik bang
uit niet mijn angst
stilte duurt lang
ik glimlach wel
blijf mezelf
in ’t helse spel
‘k geef steeds maar…
Dood onder voorwaarde
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.001 Dood onder voorwaarde van
een leven erna.
Niet aan ons dat eindpunt
van een ieders leven hierin
te bepalen. We weten dat
het leven onzekerheid is,
dat de dood ons op een zeker
moment komt halen.
Die voorwaarde is de
verwoording van het
gedroomde moment na een
leven in de zoon van de
schepper geborgen.…
op dood spoor
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
543 ergens verblijft er op
het leeg terrein nog een puntje
schemerlicht, zelfs is het nog in
staat een schaduw te werpen
niet langwerpig, maar krom gebogen
door de kou die het ondervindt in
een ruimte waar de echo met een opgezette
kraag tegen de wanden hangt te kleumen
gisteren waakte de tijd nog met gelaarsde benen
doch vandaag lijken de…
De glazen dood
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
874 breek maar
scherp je kanten
punt het glas
steek en snijd
verwond die je
lief hebt gehad
je kristal
is verweerd
spiegelt verkeerd
overmatig
gebruik sluit
lege bodems uit
wat rest is
verder verval
tot in de goot
gebroken en
verscherft sterft
ook de glazen dood…
Regie tot in de dood
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.132 Nee, zei je, het is nu genoeg
en het doet me ook allemaal zo’n zeer
Zoals je het lot met opgeheven hoofd droeg
Zoals je zei, dit is niet het einde, er is zeker meer.
Nee zei je, nu heb ik de regie in eigen hand
nu ben ik nog vervuld van passie en geest
Zomaar van de een op de andere dag in beland
Maar het is fantastisch en liefdevol geweest…
Liefde tot de dood
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
587 Zij wilde een schijfje van zijn geheugen,
hij wilde best een oog van haar.
In hun slijtage waren ze complementair.
In de liefde, mekaars spiegelbeeld.
Zij bleven in leven voor elkaar.
Zij werd ziek en zei tegen haar schat:
“Man wat word ik hier verwend”.
Haar glimlach nog zo mooi,
haar wang zo zacht als bij die eerste kus.
Een paar uur…
Opgestaan uit de dood
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
536 zacht in het graf gelegd
in stilte baden
handen met ongezegde
woorden van liefde en trouw
harten vol verlies en rouw
toen zij in de vroegte
weer verschenen bleek
de grafsteen verdwenen
de tombe was leeg
in schrik en verwarring
zijn zij teruggelopen
de mare was hen vooruitgesneld
zijn verrijzenis werd al gemeld
opgestaan uit de dood…
Verklaar het voor dood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
644 Als er iets is waar je niet
over kunt praten
en blijf je daarom
van binnen boos
reken dan voorgoed af
met die pijn
leg het bloot die wond
het maakt je zo levenloos
stop het daarna diep in de grond
verklaar het voor dood
want je mag nooit zelf de
begrafenisondernemer
van je leven zijn…
Als je dood bent...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
855 Zomaar, ongevraagd sprak zij:
'Als je dood bent,
ben je weer in je geboorte terug'.
Worden mensen dood geboren?
Sterven we levend?…
Leven na de dood
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
662 Wat is het leven als er nadien niets is
Een nodeloze martelgang vol ellende
Bij verlies geen verdriet of gemis
Slechts een somber troosteloos einde
Waar leven we voor als er niets was nadien
Dat ons naar rust en toekomst doet verlangen
Geen plaats waar we naar uit mogen zien
Door geen aardse schoonheid te vervangen
Dan zou het leven hier…
Dode eend
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
537 Voor de nodige beweging per dag fietste ik
opnieuw naar de Albert Heijn in Goverwelle,
een wijk in Gouda. Bierbevoorrading.
Vandaag zag ik een overleden eend in het water
drijven en schrok ik behoorlijk.
God O God, wat hing er een enorme eenzaamheid
om dat arme dier heen. Het is dat ik hem zag,
maar anders was hij voor eeuwig ongezien
gebleven…
De gastvrije doden
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.745 Dennenappels. Boeketten. Prenten
met punaises op een boom geprikt.
Een man prevelt voor een naam met jaren,
aan zijn voeten groeit een schaduw.
Een hoed ligt op het hoofdeinde
van eengraf, in de deuk staat regenwater.
Het muurtje rondom neemt laag
na laag af, de toegang gevormd
door een enkele rij stenen,
om de levenden door te laten.
Mezen…
onverzoenlijke dood
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
613 in een druppel van bloed
*****
Alles voltrekt altijd
in perfecte tegenstelling
de zweem van harmonie
en
de horizon valt in mijn huid
barst open in de vlakte
poezie volstrekt nutteloos
met vrijloophoek bijna haaks
nergens snijdt het aan kanten
wind steekt op maar er valt
niets meer te ontwaren zelfs
de takken laten hun dood…
de buigzame dood
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 zo in het onthullen van het
vlaggenschip verrast mij het gevoel
dat de dood buigzamer is dan
het hart van de langst levende
razernij bestiert de arena met horens
die alles geraken wat in onwil is gelegen, morgen
ja morgen ademt de pret mij in het gezicht omwille
van de stem die mijn binnenste vertolkt
is het sterven een handeling van het…
DODE HOND
gedicht
3.9 met 52 stemmen
13.677 Ik kan niet anders zien dan dat die dode hond
nog leeft en om mij vraagt, zo sterk is
de herinnering, sterker dan ik.
Maar wat van mij hield is weg, ik graaf een gat
leg wat er overbleef daarin en gooi het dicht.
De hond is nergens meer, iedere dag.…