Alle inzendingen over lijf

3310 resultaten.

Sorteren op:

Een meisje

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 731
In haar hart – een snaar geraakt Haar lijf ontwaakt. Ze kijkt, ontwijkt. Wordt gemist, heeft zich vergist. Een meisje vecht daalt langzaam neer. De wond gehecht bloedt des te meer. Een meisje kijkt. Een meisje staart. Haar blijft geen traan bespaard Ze kijkt, bezwijkt. De snaar onaangeraakt.…
Lianne27 december 2013Lees meer >

Jou haat maakt me kil

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
En zo breidt de kilte rond mijn hart, zich uit door mijn hele lijf. Maar haten, nee dat doe ik je niet, ben alleen vertwijfeld, Waarom?…
An Terlouw16 september 2014Lees meer >

Nacht

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 552
Paniek omdat je zo snel sliep en dan meteen zo weerloos was, je lieve sterke lijf, je slapende geslacht. Ik moest er niet aan denken wat je allemaal zou kunnen overkomen buiten, later, straks. Ik heb je niet gedag gezegd, niet goed genoeg, niet echt.…

Liefdeswater.

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.102
soms als een snel stromende rivier eigenlijk nog meer als een kolkende stroom van liefdeswater welke bruisend en golvend de denkbeeldige oevers overstromende in heftige ongecontroleerde golven alvorens samen te versmelten tot een bruisende klaterende watermassa die gedurende een zekere tijd haar leven beheerste en haar lijf…
Leonardo16 september 2015Lees meer >

Mensen zoals wij

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 477
Iedereen als ik, met lijf en met leden; Vol dromen en wensen, met een vloek en gebeden. Met adem in leven, in nemen en geven. In zorg en in angst voor verlies en om vangst. In dat besef, niet meer op mijn bangst door al dat te zien wat wij delen: Een klontje ik, een wolkje jij, het kopje erbij.…

paasdag

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 646
in den beginne was er alles overweldigend het bladerdak der subtiele bescherming en dan de zon erdoor in den beginne sloeg de slang zijn lijf om ruwe schors, de stamvader werd stil op het laatst een aardkorst kil vanonder grof geweld en duizend gele bloemen, vastgesteld op slechts die éne dag het mag een feestdag heten…

straatbeeld

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 526
haar zwart gelakte lijf werpt rood gestift verleidelijkheid naar hen die in ’t voorbijgaan stilstaan, in haar blik de glimlach die ze biedt laat duizend geile standjes zien ze wordt gebruikt en bovendien voorziet haar grote nood het spel van samen zijn hoog op hun benen wenen zwarte ogen achter een gordijn…
switi lobi31 oktober 2016Lees meer >

Schreeuwt nog geen pijn

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 565
het schreeuwt nog geen pijn maar rafelt aan mijn zijn voel met mijn geest dat er iets vreemds is langs geweest waarvan sporen die niet bij mij horen mijn lichaam activeren tot een verdediging in een proberen het lijf te normaliseren zekerheden worden op de proef gesteld tegen dit externe geweld nog ben ik niet geveld door…

Hoog in de lucht

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
ik dacht dat ik niet vliegen kon maar heb me vergist ik zweefde al voordat ik dat besefte en het zeker wist los van aarde zonder vleugels en geluid het lijf bleef rustig thuis er was een knopje omgegaan keek niet meer tegen alles aan de details had ik al ooit bekeken projectie in de geest weefde volmaakt beeld toch ben…

De ochtendwind

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 510
het fladderen door het leven lijkt voor jou voorbij nog kunnen je vleugels alles geven is honing heel dichtbij maar hun kleuren bleken breken in de zomerzon de tippen zijn gespleten een koude nacht zal jou ongemerkt doen overgaan je vleugels nog gevouwen je lijf blijft stilletjes staan wiegend op de ochtendwind die in jou zijn…

niet gewacht (2)

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
gulzige golven belegeren de muren die ons zandkasteel omringen de rollende branding dwingt het koninkrijk op de knieën voor een verwaterde overgave haastig trekken we lijf en leden uit het luie zand ingegraven verlies is er al voor het zich aandient wisten we het niet of deden we alsof tijd en getijde altijd in beweging nooit…
J.Bakx21 september 2017Lees meer >

Eenzaamheid

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 638
kon je het verdriet voelen van zo velen om je heen het eelt op je ziel zou smelten in mededogen nog steeds heerst het taboe pijn niet te mogen tonen flinkheid en aanvaarding zijn als deugden aangeprezen zie de mens in kwetsbaarheid elk harnas heeft roestige gaten geen robots zijn wij met wachtwoord op ieder lijf staat DOOD geschreven…
Marion Spronk30 september 2017Lees meer >

preambule

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
ik moet mijn vlees nog schuwen en mijn hart nog kloppend maken in wat iemand ‘het bestaan’ noemt, herken ik alleen het voorbijgaan en het toekomen, het heden is van provisorische aard, slechts kenbaar als onbetreden smeltwater, achter- gelaten tijdens een reis naar het ruimteloze wormgat waar mijn lijf zich doorheen wurmt, ik moet mijn…
Iniduo31 oktober 2017Lees meer >

Wankeling

gedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.943
In de periferie wordt gefluisterd over de initialen van het donker zijn vingerafdruk op je lijf. Je maant jezelf tot overgave. Je bent een schepsel dat zich ontlaadt. Ooit zal iemand je val breken niet aarzelen, de hand heffen. ------------------------------- uit: 'Donkere arena', 2006.…

Aanstekelijkheid

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 386
geluiden gaan nooit weg verspreiden zich ijlen na in een lichter dan luchtlaag net als jouw lach die kleuren bloeit de wereld aanlicht met haar schoonheid die warmte deelt in aanstekelijkheid de mens verblijdt in een van binnen heerlijk doen gloeien zo stromen levensenergieën die het lijf doen dromen van spectaculaire zaken…
wil melker23 februari 2020Lees meer >

Nu

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
Nu de wereld in de fik staat Zal ik er voor je zijn Nu de wereld pijn heeft Ben jij het zaad En vraagt Hoe het gaat Alles beklijft Ook ons lijf Ook je vraag Waar het om draait We weten het niet Het ruist Als een lied Nu de wereld in vlam gaat Als jij me vraagt Pappa komt het goed Ik kan niet meer als Hopen De goden verzoeken Laat…

Golven

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 410
thuis, alles aan deze kant van de rivier besproken met vriendinnen op de andere oever alleen maar schapen geen vergezicht op blinkende daken een lieve oude fee die de was doet of een jongen die een duik neemt niets bijzonders, maar toch kriebels van binnen die me pootje doen baden even drijven door golven opwinding in mijn lijf…
Zywa18 mei 2020Lees meer >

Over zee...

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 385
Mijn lijf wil naar huis toe gaan. Mijn ziel met schepen mee. Wil veilig zwerven. Over zee.…

Visdraad

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.420
We zijn verbonden met visdraad Er valt niets te zien tot het licht erop schijnt Een glinstering Een flikkering Als je goed kijkt zie je de striemen Ze snijden in ons vlees Bloed vloeit Als we ons niet snel losmaken Maar het knoopje zit te strak Om ons lijf Losknippen is zinloos Vuur smelt de twee uiteinden Altijd weer aan elkaar…
Carice15 november 2021Lees meer >

Haar flow

netgedicht
4.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 537
zacht golfde haar warmte over zijn gevoelige huid het kouwelijke had hij mee nog van thuis waar velen geen echte warmte kenden en eerder voor overleven stemden in die tijd hij keek haar aan zij lachte toen haar flow zijn aura raakte en daar een energetisch contactpunt maakte muziek zong door zijn lijf op een wijs die…

Een speedsonnet

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 519
Het valt niet mee, mijn beste Adeleyd Een regel telt vijf jamben, heus hoor, vijf 't Heeft anders veel te weinig om het lijf Zo zie je waar des dichter's kunst toe leidt... Een speedsonnet vergt best wat woordvondststrijd Pas oefening baart kunst, o Adeleyd!…
M20 augustus 2022Lees meer >

Hartverscheurend

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 402
nog heeft de kou haar hart niet bereikt in een lijf vol verzet waar gebed heeft gefaald afgeschaald voorbij het minimum met uitzicht op ooit maar ondertussen komen reserves de bodem tegen nog kijken ogen hun heldere blik zeg jij gaat niet gebeuren maar kou is het venijn dicht bij je ziel is jouw verdriet hartverscheurend…
wil melker14 december 2022Lees meer >

LAIS CCXXXVI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
‘Het lijf had lust’: is dat zijn testament? Lyriek is nooit wat er geschreven staat. LAIS is vrij zodra zij het verlaat. Hebben kan hier niet, dus wil het geven. Het telt en schrijft maar wat aldus ontstaat, heeft niets van haar, niets lijkt het gegeven.…
Dirk Vekemans27 september 2023Lees meer >

Dwaalroos (2)

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 447
Een innig knokig bewegen ze voelen elkaars lijf zijn ogen worden lichtjes. Zij neuriet zacht met de Blue Diamonds en hun Ramona mee. To always remember the ramblin’ rose you wear in your hair.…
J.Bakx24 augustus 2025Lees meer >

Een en al sacherijn

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 612
dus nu de arts tevreden is met mijn acht kilootjes minder hang ik alles in de wilgen want weet je “Het is mijn lijf” ik woon er in het gaat toch ook er om of je je goed voelt mijn tevreden glimlach klinkt weer in de fluister van de wind…
windwhisper5 september 2009Lees meer >

DRIJVEN OP EEN LIEFDESWOLK

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 777
Ik streel jou waar mijn handen voelen heel jouw fantastische lichaam, zacht Je beide wangen voelen lekker koel en ik voel dat ik naar jouw liefde smacht Ik streel je teder en met gesloten ogen op elk streepje van je fantastische lijf Vele uren zijn inmiddels omgevlogen sedert ik op deze wolk van liefde drijf Ik streel je verrukkelijk mooie…
Ton Rijkers4 september 2011Lees meer >

Ik stond aan je graf, en rilde

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 621
, jouw lijf had verloren door de kanker overmeesterd keken wij met lede ogen toe wie kon vermoeden dat het einde zo snel daar zou zijn omarmd door stilte starend naar een groene fles vol onuitgesproken woorden over gemis en houden van rilt de wind weeft een spin een web iedere dag opnieuw om de leegte op te vullen…
LadyLove30 september 2015Lees meer >

Zolang de muze wil

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 616
Pas dan breekt de dood het leven en weeft een cocon om het fragiele lijf, als een laken smetteloos wit.…

vergane glorie

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 772
kijkend in de spiegel ziet hij de jaren die rimpels trekken in zijn hoofd en handen ouder is hij toch dan hij wenst en weten wil spreekt hem de reflectie vergaan is toch de glorie kijk nu toch hoe sjofel geforceerd ook de grandeur van het ooit goddelijke lijf dat hij zo graag verkocht voor deze gigolo oud en moe wiens ogen eens toch…

éénnachtsvlinder

netgedicht
4.4 met 35 stemmen aantal keer bekeken 2.294
geef ons één nacht van liefdesleven deel samen de verhitte pijn het is je daarna om het even wie ’t volgend vlindertje zal zijn want waarheid laat zich niet verkrachten je weet dat ik niet bij je blijf maar lief geef me één van jouw nachten laat ons genieten, lijf aan lijf die ene nacht is van ons samen al ruiken wij 't grote gevaar ik…
joke schilling25 september 2005Lees meer >