3310 resultaten.
Een meisje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
731 In haar hart – een snaar geraakt
Haar lijf ontwaakt.
Ze kijkt,
ontwijkt.
Wordt gemist,
heeft zich vergist.
Een meisje vecht
daalt langzaam neer.
De wond gehecht
bloedt des te meer.
Een meisje kijkt.
Een meisje staart.
Haar blijft geen traan bespaard
Ze kijkt,
bezwijkt.
De snaar
onaangeraakt.…
Jou haat maakt me kil
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 En zo breidt de kilte rond mijn hart,
zich uit door mijn hele lijf.
Maar haten, nee dat doe ik je niet,
ben alleen vertwijfeld,
Waarom?…
Nacht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
552 Paniek omdat je zo snel sliep
en dan meteen zo weerloos was,
je lieve sterke lijf,
je slapende geslacht.
Ik moest er niet aan denken
wat je allemaal zou kunnen overkomen
buiten, later, straks.
Ik heb je niet gedag gezegd,
niet goed genoeg, niet echt.…
Liefdeswater.
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.102 soms
als een snel stromende rivier
eigenlijk nog meer als
een kolkende stroom
van liefdeswater welke
bruisend en golvend de
denkbeeldige oevers overstromende
in heftige ongecontroleerde golven
alvorens samen te versmelten
tot een bruisende klaterende watermassa
die gedurende een zekere tijd
haar leven beheerste en haar lijf…
Mensen zoals wij
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
477 Iedereen als ik,
met lijf en met leden;
Vol dromen en wensen,
met een vloek en gebeden.
Met adem in leven,
in nemen en geven.
In zorg en in angst
voor verlies en om vangst.
In dat besef,
niet meer op mijn bangst
door al dat te zien
wat wij delen:
Een klontje ik,
een wolkje jij,
het kopje erbij.…
paasdag
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
646 in den beginne
was er alles
overweldigend het bladerdak
der subtiele bescherming en dan
de zon erdoor
in den beginne
sloeg de slang zijn lijf om
ruwe schors, de stamvader werd
stil
op het laatst een aardkorst
kil vanonder grof geweld
en duizend gele bloemen, vastgesteld
op slechts die éne dag
het mag een feestdag
heten…
straatbeeld
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
526 haar zwart gelakte lijf
werpt rood gestift verleidelijkheid
naar hen die in ’t voorbijgaan
stilstaan, in haar blik
de glimlach die ze biedt
laat duizend geile standjes zien
ze wordt gebruikt
en bovendien voorziet
haar grote nood
het spel van samen zijn
hoog op hun benen
wenen zwarte ogen achter
een gordijn…
Schreeuwt nog geen pijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
565 het schreeuwt
nog geen pijn maar
rafelt aan mijn zijn
voel met
mijn geest dat er iets
vreemds is langs geweest
waarvan sporen
die niet bij mij horen
mijn lichaam activeren
tot een verdediging
in een proberen
het lijf te normaliseren
zekerheden worden
op de proef gesteld
tegen dit externe geweld
nog ben ik niet geveld
door…
Hoog in de lucht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
492 ik dacht
dat ik niet
vliegen kon maar
heb me vergist
ik zweefde al
voordat ik
dat besefte en
het zeker wist
los van aarde
zonder vleugels
en geluid het lijf
bleef rustig thuis
er was een
knopje omgegaan
keek niet meer
tegen alles aan
de details had
ik al ooit bekeken
projectie in de geest
weefde volmaakt beeld
toch ben…
De ochtendwind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
510 het fladderen
door het leven
lijkt voor jou voorbij
nog kunnen je
vleugels alles geven
is honing heel dichtbij
maar hun kleuren bleken
breken in de zomerzon
de tippen zijn gespleten
een koude nacht zal jou
ongemerkt doen overgaan
je vleugels nog gevouwen
je lijf blijft stilletjes staan
wiegend op de ochtendwind die
in jou zijn…
niet gewacht (2)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 gulzige golven belegeren
de muren die ons
zandkasteel omringen
de rollende branding dwingt
het koninkrijk op de knieën
voor een verwaterde overgave
haastig trekken we lijf
en leden uit het luie zand
ingegraven verlies is er al
voor het zich aandient
wisten we het niet of
deden we alsof
tijd en getijde
altijd
in beweging
nooit…
Eenzaamheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
638 kon je het verdriet voelen
van zo velen om je heen
het eelt op je ziel
zou smelten in mededogen
nog steeds heerst het taboe
pijn niet te mogen tonen
flinkheid en aanvaarding
zijn als deugden aangeprezen
zie de mens in kwetsbaarheid
elk harnas heeft roestige gaten
geen robots zijn wij met wachtwoord
op ieder lijf staat DOOD geschreven…
preambule
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 ik moet mijn vlees nog schuwen
en mijn hart nog kloppend maken
in wat iemand ‘het bestaan’ noemt,
herken ik alleen het voorbijgaan
en het toekomen, het heden is van
provisorische aard, slechts kenbaar
als onbetreden smeltwater, achter-
gelaten tijdens een reis naar het
ruimteloze wormgat waar mijn lijf
zich doorheen wurmt, ik moet mijn…
Wankeling
gedicht
4.4 met 5 stemmen
2.943 In de periferie wordt gefluisterd
over de initialen van het donker
zijn vingerafdruk op je lijf.
Je maant jezelf tot overgave.
Je bent een schepsel dat zich ontlaadt.
Ooit zal iemand je val breken
niet aarzelen, de hand heffen.
-------------------------------
uit: 'Donkere arena', 2006.…
Aanstekelijkheid
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
386 geluiden
gaan nooit weg
verspreiden zich
ijlen na in een
lichter dan luchtlaag
net als
jouw lach die
kleuren bloeit
de wereld aanlicht
met haar schoonheid
die warmte deelt
in aanstekelijkheid
de mens verblijdt
in een van binnen
heerlijk doen gloeien
zo stromen
levensenergieën die
het lijf doen dromen van
spectaculaire zaken…
Nu
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
458 Nu de wereld in de fik staat
Zal ik er voor je zijn
Nu de wereld pijn heeft
Ben jij het zaad
En vraagt
Hoe het gaat
Alles beklijft
Ook ons lijf
Ook je vraag
Waar het om draait
We weten het niet
Het ruist
Als een lied
Nu de wereld in vlam gaat
Als jij me vraagt
Pappa komt het goed
Ik kan niet meer als
Hopen
De goden verzoeken
Laat…
Golven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
410 thuis, alles
aan deze kant van de rivier
besproken met vriendinnen
op de andere oever
alleen maar schapen
geen vergezicht
op blinkende daken
een lieve oude fee
die de was doet
of een jongen
die een duik neemt
niets bijzonders, maar
toch kriebels van binnen
die me pootje doen baden
even drijven door golven
opwinding in mijn lijf…
Over zee...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
385 Mijn lijf wil naar huis toe gaan.
Mijn ziel met schepen mee.
Wil veilig zwerven.
Over zee.…
Visdraad
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
2.420 We zijn verbonden met visdraad
Er valt niets te zien tot het licht erop schijnt
Een glinstering
Een flikkering
Als je goed kijkt zie je de striemen
Ze snijden in ons vlees
Bloed vloeit
Als we ons niet snel losmaken
Maar het knoopje zit te strak
Om ons lijf
Losknippen is zinloos
Vuur smelt de twee uiteinden
Altijd weer aan elkaar…
Haar flow
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
537 zacht golfde
haar warmte
over zijn
gevoelige huid
het kouwelijke
had hij mee
nog van thuis
waar velen geen
echte warmte
kenden en eerder
voor overleven
stemden in die tijd
hij keek haar aan
zij lachte toen
haar flow zijn
aura raakte en
daar een energetisch
contactpunt maakte
muziek zong
door zijn lijf op
een wijs die…
Een speedsonnet
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
519 Het valt niet mee, mijn beste Adeleyd
Een regel telt vijf jamben, heus hoor, vijf
't Heeft anders veel te weinig om het lijf
Zo zie je waar des dichter's kunst toe leidt...
Een speedsonnet vergt best wat woordvondststrijd
Pas oefening baart kunst, o Adeleyd!…
Hartverscheurend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
402 nog heeft
de kou
haar hart
niet bereikt
in een lijf
vol verzet
waar gebed
heeft gefaald
afgeschaald
voorbij het
minimum
met uitzicht
op ooit maar
ondertussen
komen reserves
de bodem tegen
nog kijken ogen
hun heldere blik
zeg jij gaat niet
gebeuren maar
kou is het venijn
dicht bij je ziel
is jouw verdriet
hartverscheurend…
LAIS CCXXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 ‘Het lijf had lust’: is dat zijn testament?
Lyriek is nooit wat er geschreven staat.
LAIS is vrij zodra zij het verlaat.
Hebben kan hier niet, dus wil het geven.
Het telt en schrijft maar wat aldus ontstaat,
heeft niets van haar, niets lijkt het gegeven.…
Dwaalroos (2)
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
447 Een innig knokig bewegen
ze voelen elkaars lijf
zijn ogen worden lichtjes.
Zij neuriet zacht met
de Blue Diamonds
en hun Ramona mee.
To always remember
the ramblin’ rose
you wear in your hair.…
Een en al sacherijn
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
612 dus nu de arts tevreden is met mijn acht kilootjes minder
hang ik alles in de wilgen
want weet je
“Het is mijn lijf”
ik woon er in
het gaat toch ook er om of je
je goed voelt
mijn tevreden glimlach
klinkt weer in de fluister
van de wind…
DRIJVEN OP EEN LIEFDESWOLK
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
777 Ik streel jou waar mijn handen voelen
heel jouw fantastische lichaam, zacht
Je beide wangen voelen lekker koel en
ik voel dat ik naar jouw liefde smacht
Ik streel je teder en met gesloten ogen
op elk streepje van je fantastische lijf
Vele uren zijn inmiddels omgevlogen
sedert ik op deze wolk van liefde drijf
Ik streel je verrukkelijk mooie…
Ik stond aan je graf, en rilde
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
621 , jouw lijf had verloren
door de kanker overmeesterd
keken wij met lede ogen toe
wie kon vermoeden dat het einde zo snel daar zou zijn
omarmd door stilte starend naar een groene fles
vol onuitgesproken woorden over gemis en houden van
rilt de wind
weeft een spin een web
iedere dag opnieuw
om de leegte
op te vullen…
Zolang de muze wil
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
616 Pas dan breekt de dood het leven
en weeft een cocon om het fragiele lijf,
als een laken smetteloos wit.…
vergane glorie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
772 kijkend in de spiegel
ziet hij de jaren
die rimpels trekken
in zijn hoofd en handen
ouder is hij toch
dan hij wenst en weten wil
spreekt hem de reflectie
vergaan is toch de glorie
kijk nu toch hoe sjofel
geforceerd ook de grandeur
van het ooit goddelijke lijf
dat hij zo graag verkocht
voor deze gigolo oud en moe
wiens ogen eens toch…
éénnachtsvlinder
netgedicht
4.4 met 35 stemmen
2.294 geef ons één nacht van liefdesleven
deel samen de verhitte pijn
het is je daarna om het even
wie ’t volgend vlindertje zal zijn
want waarheid laat zich niet verkrachten
je weet dat ik niet bij je blijf
maar lief geef me één van jouw nachten
laat ons genieten, lijf aan lijf
die ene nacht is van ons samen
al ruiken wij 't grote gevaar
ik…