3020 resultaten.
generaties
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
1.013 vijf tijgers en een hellebaard
zijn keizerlijk gekroond
literaire schuinsmarcheerders
zagen zich verschoond
van alle talen taken
regelgeving en ook regels
enzo meer was lappen aan
de laarzen die marcheerden
door wat zinnen punten komma's
tot kabouter provocaties
liever lieverdjes gaan pesten
en de tijger hellebaarden
likten…
Vermoeden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
536 Tussen kale tak en twijgjes
woont een onzichtbare kleurenmenger
hij pelt omgekeerd
-tussen bladeren van 't verleden
en de koraaltjes van heden-
wanden in donsbruin
de schorre zang als een pilaar
onder de stilte
vragend kijk ik haar aan
ze trekt haar geschubde pantser op
alles toont ze
wat ik al lang vermoedde
dan vleugelt ze ijlings…
De Vier Jaargetijden
hartenkreet
2.4 met 9 stemmen
1.242 In de lente ben je als
een kwetsbare bloem die openbloeit
onder de eerste zonnestralen
In de zomer ben je als
de wind die zachtjes
de bladeren van de bomen streelt
In de herfst ben je als
dat ene blad dat het langst
aan de tak van de boom blijft hangen
In de winter ben je als
een sneeuwvlokje
dat rustig uit de hemel komt gedwarreld…
Als beloning
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
510 jij groette
en lachte
naar de
bomen
die jij
bij het
tegenkomen
wist te
verleiden
tot het
spreiden
van hun
vele takken
zodat het
blad de
warmte van
zomerzon kon
begeleiden
om wat later
in het jaar
ruimte te
gaan geven
aan een
vruchtbaar
leven van
duizenden
insecten op
de mooiste
bloemen
met als
beloning…
Een handvol sterren
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
3.554 'k wou dat ik je pijn kon lijden
'k wou dat ik je angst kon dragen
samen met jou tussen de sterren zweven
samen met jou de hemel beleven
de takken van de bomen zullen je stevig omhelzen
de blaadjes van de bloemen zullen je zachtjes beroeren
de gloed van mijn hart zal je blij verwarmen
'k zal er zijn om je stilletjes te omarmen…
Hagar Peeters
gedicht
3.5 met 81 stemmen
17.119 Eerst tikt regenwater
tentzeil wakker
even later
valt beheerste intonatie
nieuwe kleuren in poëzie
gespannen lijnen trekken haringen
ritsende gedachten in jouw tent
druppels breken in het hoornvlies
verder malend
stampt het oude bos de voeten -
takken vinden fluisterend licht.…
Zuiderbuurt
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
994 Een windvlaag veegt de blaadjes door de straat,
geeft zon een baan door vrij gevallen takken;
ontbloot de nerven in de stam die staat
vanouds tussen de wandelende hakken.
Ik slenter dromend, kramen schreeuwen luid,
het zachte licht doet onderhuids verwarmen;
ik laat me - met een visje onderuit -
maar door het ritselen der herfst omarmen.…
Op zijn paasbest
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
501 zijn wij de
uitverkorenen die
op zaterdag voor pasen
onze naamdag mogen
vieren want het aantal
heiligen is voortijdig op
een naamloze dag
zonder liturgische diensten
geen boom of takken
maar een kaars als droom
die pas om twaalf uur
nachts ontstoken wordt
dan is alles op
zijn paasbest gepoetst
orgel en koren zijn
ge updatend met…
Ik fluister zwarte grond
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
2.284 De tijd kent hier geen woorden
maar tikt op zijn gemak
want die heeft niets te vrezen
het laatste blad valt van een dode tak.
Herinneringen leven voort
omdat het leven ooit in jou geweest is
de liefde en je altijd aanwezige lach
is voor nu verdwenen en een echt gemis.…
liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
978 eiken verkleuren
onder verscholen zonlicht
de grijze hemel
sluiert ruisende regen
over stervend blad
stormen razen sombere tonen
door de takken
die met hun laatste bladergoud
een vaarwel brengen
aan de zomer
waarin wij straalden
in het zonnelicht
liefde en vrede is ons deel
in warme geborgenheid
laten we de stormen razen…
Prille gloed
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
919 De winterse kale takken langs de weg,
beginnen langzaam te ontluiken.
Tere knopjes in uiteenlopende kleuren,
zullen weldra hun bloesems laten ruiken.…
Een eerste pers
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
512 zij hebben hem
geschud geslagen
en afgeranseld
met lange stokken
de hoogste takken
van vruchten ontdaan
hij bleef stoïcijns
wist dat dit al
eeuwen zo werd gedaan
spijzigde hen
met kruidige olie
uit een eerste pers
deelde het leven
van de inwendige mens
had weet van alle geheimen
was generaties lang
in iedere binnentuin en…
leven
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.224 In een monsterstad
staat een somber huis
ik hang er
rond en kom
tot niets
achter het sombere huis
ligt een lommertuin
ik dood er
rondjes
van verdriet
in de lommertuin
staat een hoge boom
een pijnboom
daar huil ik
uit
klaag ik aan
aan de pijnboom
zit een tak
daaraan hang ik
zeer
en terwijl ik
dat doe
voel ik…
ALS NOVEMBER IS GEKOMEN
poëzie
3.8 met 24 stemmen
6.264 -
Om de glorie, hun ontnomen,
In de mist te schreien staan,
Als november is gekomen,
En de takken traan op traan
Op de vochte grond doen stromen,
Waar de bladerkens vergaan
Na hun goude' oktoberdromen
En hun korte vrijheidswaan -
Als november is gekomen ...
----------------------------------
uit: Laatste verzen (1923)…
Voorwerp van stilte
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.223 Precies midden
in de hoge kathedraal
stond de reuzeneik
straalde stille respect
uit al z’n takken
Geknield tussen beendikke wortels
staarde ik sprakeloos omhoog
maar zag niet eens de kruin
bladeren vormden het dak
de hemel was eikengroen
God was boom geworden
Niemand om me heen
klom ik omhoog
richting de stilte…
luisterende luchten
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
859 ik wilde de volheid bezitten
een leegte ontvluchten met
zoveel donkere muren
en mijn armen doen strekken
naar luisterende luchten
om de vullende verwachting
blindelings op te wekken
die tot in eeuwigheid zou duren
verdwaasd trek ik me op
langs dode takken
de handen geschuurd
nu vol met blaren
zocht de eenzaamheid te bedaren
die al…
zomaar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.115 is liefde dan altijd
aan voorwaarden gebonden
je leert al jong
de regels van het spel
men vindt je lief
als je gehoorzaamt
je taak vervult
een ander helpt
later zijn er
die op je rekenen
voor wie je zorgt
je nodig bent
anderen
die je bevelen
gebruiken
afhankelijk maken
het blijft verbazen
is er geeneen
die van mij houdt
gewoon…
Bos
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
813 Toch wil ik bestaan
aan de faliekant
van je huid
Toch wil ik zijn
in de twijgen
rondom
waar jij ademt
Vooral wil ik
zijn de goudval
tussen de takken,
vooral die…
Lentezaden
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
695 De lente wacht niet op mij
ze bloeit uit triestheid op
ontbot de takken onverkort
kist de krachten die laken.
Mijn tenen staan nog krom
van winterkou die is beklonken
aderen zitten klem in benen
mijn buik stulpt vol bloed uit.
Een boer is op zijn plaats
en de ploeg trekt alles blaar.…
Suites voor Annemieke XVII
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
436 alle sneeuwpoppen
met takken penen dollend
brrr wat een vrieskou
een natte lente
de bomen in compleet groen
mossen en knoppen
hoopje agenda's
lezend achter brandnetels
te lang en langer
aan een witte muur
boven een doos sieraden
de jaden ketting
het hangt aan de wand
oude herinneringen
komen boven -…
Gekapt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
450 De jonge beuk
die altijd
in zijn schaduw stond
groeit in het licht
de ruimte dicht
en fluistert
in het duister
naar de afgehouwen stam:
“Ik mis je zo,
je zuchten en je kreunen,
je steun ook in mijn rug”
maar hij hoort
niets meer terug,
geen tak ziet hij meer wuiven
alleen de grote paddestoel
op de afgehouwen stam
lijkt een klein stukje…
De laatste blik
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.202 Dan kijk je om, ik zie het tussen de takken door.
Je kijkt om, kijkt, naar mij.…
zo maar een boom
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
817 Haar kleurenpracht doet me nog
steeds bekoren
van een boom in m'n straat
die bijna haar blad heeft verloren
haar takken hemelwaarts gericht
die afsteken tegen de blauwe lucht
wacht ze op de winter die komen gaat
dan komt ze even tot rust
maar in haar wortels borrelt nieuw leven
en als de lente komt
zal ze haar schoonheid
in sprankelend groen…
Witte winterstilte
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.020 Wakker worden in een wereld
die plots alle kleur verloren heeft
waar alles geruisloos en anders is
door een zachte deken van sneeuw
en aan tak en stengel witte wimpers geeft
waarop met speelse schittering
in glinsterende schoonheid
een winters zonnetje schijnt
dat voelt als een geluksmoment
dat in winterse stilte gedijdt
en zo kan bekoren…
lalalalala
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
695 verlaten lijkt mijn straat
winters koud en toch
alleen
tik tak zegt de klok
warm koud
ik drink uit een mok
choco of thee
letters lees ik
en schrijf tegelijkertijd
op
een verhaal waar ik knettergek van word
want het is nooit goed
dan te lang
of weer te kort
maar geloof me wat ik zeg
zonder woordenspel
voortijd pech…
nanodicht
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
507 ijzige dag
over de wetering
wandelt een ral
verstijfd van de kou
wil die iele narcis
zon en nog eens zon
dor eikenblad
het blijft maar hangen
net als de winter
om en om
worden wilgen hier geknot
het oog wil ook wat
ongedurig
op een nog kale tak
een zwarte vogel…
een dichterlijk teken
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
660 geen enkel wijsje
blijft in de boom hangen
wanneer wind aan het gebladerte rukt
verzamelde ik zachtjes
en viel geluidloos neer
in jouw gedicht
vanaf de hoogste takken
omlaag
naar de vlakke lijn
waarop een meeuw rustte
nog lichter dan het onvergankelijk
verlangen
waarin je mij
baadde
gevolgd door klokgelui
en het refrein…
Zomer of lente
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.044 Bomen bewegen sierlijk door de wind
Maar de wind is gruwel, straf en luid
Fietsers staan stil en takken wapperen als een lint
Ook een brommer komt bijna niet vooruit
Druppels beginnen uit de lucht te komen
Plassen komen te voorschijn op straat
Van de zomer kan ik nu alleen nog dromen
Maar die komt dit jaar waarschijnlijk weer te laat…
vermiste vriend
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.842 nu ben je weg, waar ben je
maar ik wil je terug als vriend
zitten en praten over van alles
je zou wel dood kunnen zijn maar denk ik niet
je bent gewoon eigenwijs en weet het beter dan ik
maar als dat zo is, oke het is zo
laat dan evengoed iets van je horen
dat zou me gelukkig maken
dat ik weet waar je zit, kom ik naar je toe
take…
Grijpt gij 't wel, zo is 't maar spel
poëzie
3.5 met 2 stemmen
5.216 Het brandhout en de min
zijn twee verscheiden taken;
Maar op gelijke voet
door ieder aan te raken.
Want, of men naar het vuur
of naar de minne spoedt,
Er is een zekere kunst
hoe dat men grijpen moet.
Tast waar het ligt en gloeit
gij zult het laten vallen,
Tast waar het niet en brandt
zo is het om te mallen.
De liefde, zoete jeugd!…