Alle inzendingen over geschiedenis bouwstijl

1190 resultaten.

Sorteren op:

LAIS CCLXXXI

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
Kamer, leeg salon. Twee zetels staan er. Aan de haak: een harnas, een nachtjapon. De keuze die zij waren vergaat er. Non Si Non La: het motto was een bron. Het schilderijtje is een liaison, hechter dan zij waren, vals voor elkaar. Het ziet zichzelf, herhaalt een oud gebaar. De haard smeult nog, dat is maar beter zo: je mag de hoop niet doven…

Straat zonder naam

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.139
Geschiedenis herhaalt zich, alles draait om de macht, hoop en idealen, 't heeft niet veel goeds gebracht. Leven en laten leven, respect voor elkaar en al is vergeven vaak moeilijk en het geweten te zwaar. Er ebt een golf van woede, toekomst in zicht, modder wordt aarde door warmte en licht.…
Jur16 oktober 2004Lees meer >

uit de serie: Ware nachtmerrie IV

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 631
Ik versta,dit is geen cynisme, dit is oprechte verbazing hoor jij echt de stilte in de kamer de eigentijdse geschiedenis, wortels liggen steeds meer bloot hoor jij echt het tegendraadse, het scherpzinnige. Ik peins. Verdriet is niet stapelbaar.…

De nieuwe tijding

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.264
werd al op Zijn komst gewacht maar zij wisten ’t is de Vader Zijn wil Drie wijzen reden op hun kamelen door een woeste zandwoestijn zij wilden niet langs Herodes keren want daar schuilde het groot venijn drie wijzen hadden nu de echte bewijzen iedereen zou dat kind als Koning vereren en tot aan het einde der tijden zou Hij de geschiedenis…

zeventig jaren jong - van harte

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 576
veel gezichten hoopvol links naast soms inktzwart rechts in de kroniek van ons zo laaggelegen land de tachtiger jaren brachten jou de liefde met een prachtig gezin als het resultaat naast een eigen sound voor het geluid dat jij ieder graag perfect horen laat van de oliecrisis tot het digitale tijdperk reisde jij door de tijd en de geschiedenis…

Ajam ket-jap

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 310
zogenaamd primitief meubilair versleten kleedjes, op decadente met wel vijftien balen stro afgezette in moeder natuur uitgezochte plekken speciaal voor de foto op glimmend papier zonder zelf een Indische rijsttafel te dekken à la tante lien uit tempo doeloeland das veel te bewerkelijk, niks voor Yvette MOEILIJK HÈ, DIE VADERLANDSE GESCHIEDENIS…

Ten voeten

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 532
De grens overgaan, Rennen en lopen zo aan, Werkwoorden voldaan.…
Nkutagono12 oktober 2021Lees meer >

[ Seks sinds de wormen ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 427
Seks sinds de wormen is ontspoord tot een gedoe -- tussen de mensen.…
Zywa2 september 2023Lees meer >

Tomeloze meme

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 690
Welke onverlaat heeft ooit het begrip in onze geschiedenis achtergelaten. En ik zink in mijn badkuip, tot over mijn oren in het zeepsop. Geluk-kig heb ik er één. Denkend in mijn denktank. Hij heeft het waarschijnlijk niet zo bedoeld.…

Een vergeten oorlog

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.121
zou zijn van Nederlandse mensen en Molukse mensen die Nederlands gezind waren Onze jongens werden erheen gestuurd Onderdrukt als tieners door het nazi regime bevrijd door de Amerikanen Dat zouden zij nu ook gaan doen zo werd hen verteld Mensen Bevrijden Orde en Vrede Herstellen Strijden tegen Onrecht Maar de geschiedenis…

Wees dapper

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
ze schreeuwen je toe, alleen jij bent slecht als je overal, links, rechts wordt bestolen van alles wat je hebt met leugens en pistolen jij wordt aangewezen als dief en vuile schoenlapper Maar het is niet waar, mens, leef en wees dapper Als je vijand sterk lijkt en je verliezen gaat, wat in je gezicht grijnst, is dat wat je schaadt je geschiedenis…
frits7 juli 2021Lees meer >

‘t wahre Evangelium; ‘n zondeloos Gebed

netgedicht
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 494
niet om weem of wat du kennst of met Wederhaling van heilige Bronnen die voor du zijn verzonnen weil du niet zelf na hoeft te denken wat du uit dein Hartz schenken wil probier erst maal in eigene Woorden ‘n Zin aan dit Leben te geben voor du weder die verruckte Non-Spraak der schmoetzige Mannetjes gedreven nakwaakt de Facten der Geschiedenis…

‘De Maximaal Gelauwerde Trein’

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 264
in de geschreven geschiedenis beschreven treurnis als de pleuris weer eens uitbrak ging het er vaak heter aan toe dan wat YouTube en Netflix-plakkers aan horrorbeelden wakker houdt dat is wat jullie ons hebben toevertrouwd voor onze beleerde neuzen als keuze voor geïnteresseerde lezers bouwt zich een imperium op een volleerde balanceeract…
Ab Ollo17 november 2025Lees meer >

Bakvisjes van het gym

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 560
Vroeger lazen bakvisjes van wat toen nog gymnasium was Homeros en Vergilius Latijnse ministories die zij moesten gaan vertalen Wat kregen ze - geschiedenis van goden sagen koningen een vleugje Alcibiades de jarenlange Perzenstrijd de schier onoverwinnelijke baarddragers, barbaren de tienduizend van Xenofon net als Plato biograaf…
Xander31 december 2025Lees meer >

drie kinderen voor het vuurpeloton

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 46
als een menselijk gelid voor de kille muur “ en opa, opa werkte en opa werkte, opa at, opa maakte kindertjes, en opa sliep en werkte o ja, op de stoel… kreeg ik aardbeien uit de weck de kleur rood was inmiddels verbleekt, ergens tussen roze en purper in, maar de sap was ongekend en weergaloos lekker deze dichter schonk hun een geschiedenis…
elze19 oktober 2026Lees meer >

SCHELDE VRIJ

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
Op een schier verborgen plein in Antwerpen schouwt het hoge Neptunusbeeld minzaam, waarbij zijn ogen onverstoorbaar waakzaam, heersende, vorsende blikken werpen. De vorstelijke drietand wil zich scherpen om het kunstwerk onder hem, met sterke naam, zelfverzekerd en trots, toch gehoorzaam, aan de zeekoning te onderwerpen. Scheepsboegen steken…
Han Messie1 december 2022Lees meer >

Alleenkind

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 802
intens met haar mee Laat haar uithuilen wedermaal Dag in dag uit hetzelfde ritueel Bang voor buiten en school wordt zij Scheld- en pestpartijen zijn haar deel Spitsroeden lopen door de kindermaatschappij Het enige leuke aan school is 't leren Want sommen maken kan zij goed Of droom'rig luist'ren naar juffen en meneren Als die van geschiedenis…

LAIS CLXIX

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 381
Op het eindpunt van haar stralen, waar tijd de mens verlaat, aan het raakpunt van haar schijnen waar ’t menselijk betrachten zwicht, in loden stilte achter hemels klaar: de gouden lichtval in heur ochtendhaar. Haar ogen wijken niet, haar lach klinkt klaar, haar hand herhaalt het denken als gebaar, het haar omkranst haar woordeloos gebaar en…
Dirk Vekemans30 november 2020Lees meer >

LAIS CLXX

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
Nu in duizend ongedane daden in klaarte oplicht al geheel het pad met de uitgesponnen levensdraden en niets nog wijst naar vrijheid die het had verborgen in het draaien van het rad, nu het haar licht als git ontvangen heeft en er geen hoop meer in zijn duister leeft, nu feit de nood opheft aan menig woord, nu rust de spin gevangen in haar web…

LAIS CLXXI

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
Die liederen herinneren het eraan dat het de zang vergeten is. Het wou alleen LAIS die het bemint, want dat is sluitsteen voor het duister van zijn wil, voltooiend niets en van het niets de schil. Haar blik verbrandt het, haar lijf is vuur, haar lach is gong en slaat zijn laatste uur. Tijd is sluier waarin zij slinks verdwijnt. Dat schrijven…

LAIS CLXXIV

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
Motten die elkander open wrijven, als harde diamanten in de nacht: sterrenstof bekleedt de tere lijven bij hun labeur dat niets van hier verwacht maar van het duister wil de pure pracht. Zij, als nacht zo nodeloos geboren, zwart op zwart en in dat zwart verloren, zijn licht dat om zichzelf verlegen zit te bidden dat het duister hen verhore…

LAIS CLXXVI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
Toen het had haar stem gehoord die avond die de dag aan duisternis deed klinken, was er geen klank die zijn gehoor nog vond want het hoorde zich in haar weerklinken: vernietiging die in haar bezinken zou, bloed met git verbinden, eindstand met de dagen, en nacht met elke hand. Want het had geboorte zien gebeuren, zwarte kern van de immense brand…

LAIS CLXXVIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 400
Elk lijf is een lijn, ’t frêle huiveren van de pen in de leegte die wij zijn. Handen willen de handen zuiveren, armen de armen ontdoen van de pijn, maar de lijnen blijven altijd te fijn, en het lijf onthoudt niet haar zaligheid. Het draagt zich voor: onthouden lelijkheid en schrijft alsof het sterren doet ontstaan, maar waar zij het in het…

LAIS CLXXIX

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 432
Er is teveel. Het schakelt storing uit: knipt in de lichtenwalm tot het ziet haar zwart verschijnen dat verteert. Het sluit wanklank uit, want walg verstoort het lied. Het hoort zijn stem die zegt wat zij gebiedt. Het is met haar voldaan. Het kent maar kraakt haar erecode niet. Het wacht. Tijd maakt altijd einde aan bezweren van kwaad. Het…
Dirk Vekemans10 december 2020Lees meer >

LAIS CCXXXI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Zij sterft daadwerkelijk bij dageraad als weerschijn die de ganse nacht optilt, een rode sluier die in ’t wit vergaat Aurora die het wildste hart verstilt. Het ziet zijn lusten die haar schoonheid schilt, als licht dat wreed door tijd en ruimte gaat en liefde is nu, ver van ieders haat, hoe zij ontbreken, in en aan elkaar: verzegeld wordt het…
Dirk Vekemans12 december 2020Lees meer >

LAIS CLXXXII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 384
Geen christenhond zal haar nog schamen ooit geen moslimrat haar met schuld belagen want nu verschuift niet meer van toen naar nooit, want het zal met schrijven taal verslagen. Zij zal geen rouw meer hoeven dragen, zij is als git in het, als hel in haar. ‘Zie’, zegt het, ‘hoe sterk ik het verbouw: elk woord van het wordt recht en vast en echt…
Dirk Vekemans13 december 2020Lees meer >

LAIS CLXXXVIII

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 417
Niets zal nooit hun zoenen evenaren, zij hebben dat bereikt waar ruimte tijd en tijd weer ruimte wordt. Hun gebaren in de stilstand stremmen zonder spijt om hun bewegen, vroeger bron van nijd. Strijkt het haar lichaam aan, zijn woord wordt glas: het ziet wat komt, wat is, en wat er was. Het jaagt zich uit de verzen die het maakt en 't leeft…
Dirk Vekemans19 december 2020Lees meer >

LAIS CLXXXIX

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 365
Het is weer donker dus het stoot zich om. Glasbreuk bewijst de naaktheid van voeten. ’t Is weer wakker en het weet niet waarom: wie vindt er nog lering in het moeten? Is ’t niet genoeg? Wie moet er nog boeten? ’t Wordt met wroeging bij de keel gewrongen. In hun dromen is er ingedrongen en eist er liefde op die niemand kent. Angst begreep hen…
Dirk Vekemans20 december 2020Lees meer >

LAIS CXC

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 464
Het wou haar vatten in een klankgedicht, haar naam vercijferd tot een toverspreuk: ontkenning van gemis en van zijn plicht, bazeltaal met intellectuele jeuk, perverse onderstroom, dat maakt het leuk. Het voelt haar nu, het helse dat ze is: der minne eenvoud heet gewoon LAIS. In het licht laat zij zich nooit bekijken, in het duister waar gevoel…
Dirk Vekemans21 december 2020Lees meer >

LAIS CXCI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 425
De steden die de heren beheren, zijn steden die de heren verteren, en de dames die de heren vereren gaan als letters met elkaar verzweren: het krast en het kraakt in ’t vuur der heren. Het heeft hun wereld al verbeurd verklaard: hun tijd zit strop, het is in haar bedaard. Zijn lijf is licht, kent enkel haar gewicht, haar duister is met laaiend…
Dirk Vekemans22 december 2020Lees meer >