1190 resultaten.
LAIS CCLXXXI
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
518 Kamer, leeg salon. Twee zetels staan er.
Aan de haak: een harnas, een nachtjapon.
De keuze die zij waren vergaat er.
Non Si Non La: het motto was een bron.
Het schilderijtje is een liaison,
hechter dan zij waren, vals voor elkaar.
Het ziet zichzelf, herhaalt een oud gebaar.
De haard smeult nog, dat is maar beter zo:
je mag de hoop niet doven…
Straat zonder naam
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.139 Geschiedenis herhaalt zich, alles draait om de macht,
hoop en idealen, 't heeft niet veel goeds gebracht.
Leven en laten leven, respect voor elkaar
en al is vergeven vaak moeilijk en het geweten te zwaar.
Er ebt een golf van woede, toekomst in zicht,
modder wordt aarde door warmte en licht.…
uit de serie: Ware nachtmerrie IV
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
631 Ik versta,dit is geen cynisme,
dit is oprechte verbazing
hoor jij echt de stilte in de kamer
de eigentijdse geschiedenis,
wortels liggen steeds meer bloot
hoor jij echt het tegendraadse,
het scherpzinnige.
Ik peins. Verdriet is niet stapelbaar.…
De nieuwe tijding
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.264 werd al op Zijn komst gewacht
maar zij wisten ’t is de Vader Zijn wil
Drie wijzen reden op hun kamelen
door een woeste zandwoestijn
zij wilden niet langs Herodes keren
want daar schuilde het groot venijn
drie wijzen hadden nu de echte bewijzen
iedereen zou dat kind als Koning vereren
en tot aan het einde der tijden
zou Hij de geschiedenis…
zeventig jaren jong - van harte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
576 veel gezichten
hoopvol links naast soms inktzwart rechts
in de kroniek van ons zo laaggelegen land
de tachtiger jaren brachten jou de liefde
met een prachtig gezin als het resultaat
naast een eigen sound voor het geluid
dat jij ieder graag perfect horen laat
van de oliecrisis tot het digitale tijdperk
reisde jij door de tijd en de geschiedenis…
Ajam ket-jap
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
310 zogenaamd primitief meubilair
versleten kleedjes, op decadente
met wel vijftien balen stro afgezette
in moeder natuur uitgezochte plekken
speciaal voor de foto op glimmend papier
zonder zelf een Indische
rijsttafel te dekken
à la tante lien uit tempo doeloeland
das veel te bewerkelijk, niks voor Yvette
MOEILIJK HÈ, DIE VADERLANDSE GESCHIEDENIS…
Ten voeten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
532 De grens overgaan,
Rennen en lopen zo aan,
Werkwoorden voldaan.…
[ Seks sinds de wormen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Seks sinds de wormen
is ontspoord tot een gedoe --
tussen de mensen.…
Tomeloze meme
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
690 Welke onverlaat
heeft ooit het begrip
in onze geschiedenis
achtergelaten.
En ik zink in mijn badkuip,
tot over mijn oren in het zeepsop.
Geluk-kig heb ik er één.
Denkend in mijn denktank.
Hij heeft het waarschijnlijk
niet zo bedoeld.…
Een vergeten oorlog
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.121 zou zijn
van Nederlandse mensen
en Molukse mensen die
Nederlands gezind waren
Onze jongens
werden erheen gestuurd
Onderdrukt als tieners
door het nazi regime
bevrijd door de Amerikanen
Dat zouden zij nu ook gaan doen
zo werd hen verteld
Mensen Bevrijden
Orde en Vrede Herstellen
Strijden tegen Onrecht
Maar de geschiedenis…
Wees dapper
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
550 ze schreeuwen je toe, alleen jij bent slecht
als je overal, links, rechts wordt bestolen
van alles wat je hebt met leugens en pistolen
jij wordt aangewezen als dief en vuile schoenlapper
Maar het is niet waar, mens, leef en wees dapper
Als je vijand sterk lijkt en je verliezen gaat,
wat in je gezicht grijnst, is dat wat je schaadt
je geschiedenis…
‘t wahre Evangelium; ‘n zondeloos Gebed
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
494 niet om weem of wat du kennst
of met Wederhaling van heilige Bronnen
die voor du zijn verzonnen
weil du niet zelf na hoeft te denken
wat du uit dein Hartz schenken wil
probier erst maal in eigene Woorden
‘n Zin aan dit Leben te geben
voor du weder die verruckte Non-Spraak
der schmoetzige Mannetjes gedreven nakwaakt
de Facten der Geschiedenis…
‘De Maximaal Gelauwerde Trein’
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
264 in de geschreven geschiedenis
beschreven treurnis
als de pleuris weer eens uitbrak
ging het er vaak heter aan toe
dan wat YouTube en Netflix-plakkers
aan horrorbeelden wakker houdt
dat is wat jullie ons hebben toevertrouwd
voor onze beleerde neuzen
als keuze voor geïnteresseerde lezers
bouwt zich een imperium op
een volleerde balanceeract…
Bakvisjes van het gym
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
560 Vroeger lazen bakvisjes
van wat toen nog
gymnasium was
Homeros en Vergilius
Latijnse ministories
die zij moesten gaan vertalen
Wat kregen ze - geschiedenis
van goden sagen koningen
een vleugje Alcibiades
de jarenlange Perzenstrijd
de schier onoverwinnelijke baarddragers, barbaren
de tienduizend van Xenofon
net als Plato biograaf…
drie kinderen voor het vuurpeloton
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
46 als een menselijk gelid voor de kille muur “
en opa, opa werkte en opa werkte, opa at,
opa maakte kindertjes, en opa sliep en werkte
o ja, op de stoel… kreeg ik aardbeien uit de weck
de kleur rood was inmiddels verbleekt, ergens
tussen roze en purper in, maar de sap
was ongekend en weergaloos lekker
deze dichter schonk hun een geschiedenis…
SCHELDE VRIJ
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
498 Op een schier verborgen plein in Antwerpen
schouwt het hoge Neptunusbeeld minzaam,
waarbij zijn ogen onverstoorbaar waakzaam,
heersende, vorsende blikken werpen.
De vorstelijke drietand wil zich scherpen
om het kunstwerk onder hem, met sterke naam,
zelfverzekerd en trots, toch gehoorzaam,
aan de zeekoning te onderwerpen.
Scheepsboegen steken…
Alleenkind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
802 intens met haar mee
Laat haar uithuilen wedermaal
Dag in dag uit hetzelfde ritueel
Bang voor buiten en school wordt zij
Scheld- en pestpartijen zijn haar deel
Spitsroeden lopen door de kindermaatschappij
Het enige leuke aan school is 't leren
Want sommen maken kan zij goed
Of droom'rig luist'ren naar juffen en meneren
Als die van geschiedenis…
LAIS CLXIX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
381 Op het eindpunt van haar stralen, waar tijd
de mens verlaat, aan het raakpunt van haar
schijnen waar ’t menselijk betrachten zwicht,
in loden stilte achter hemels klaar:
de gouden lichtval in heur ochtendhaar.
Haar ogen wijken niet, haar lach klinkt klaar,
haar hand herhaalt het denken als gebaar,
het haar omkranst haar woordeloos gebaar
en…
LAIS CLXX
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
535 Nu in duizend ongedane daden
in klaarte oplicht al geheel het pad
met de uitgesponnen levensdraden
en niets nog wijst naar vrijheid die het had
verborgen in het draaien van het rad,
nu het haar licht als git ontvangen heeft
en er geen hoop meer in zijn duister leeft,
nu feit de nood opheft aan menig woord,
nu rust de spin gevangen in haar web…
LAIS CLXXI
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
481 Die liederen herinneren het eraan
dat het de zang vergeten is. Het wou
alleen LAIS die het bemint, want dat
is sluitsteen voor het duister van zijn wil,
voltooiend niets en van het niets de schil.
Haar blik verbrandt het, haar lijf is vuur,
haar lach is gong en slaat zijn laatste uur.
Tijd is sluier waarin zij slinks verdwijnt.
Dat schrijven…
LAIS CLXXIV
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 Motten die elkander open wrijven,
als harde diamanten in de nacht:
sterrenstof bekleedt de tere lijven
bij hun labeur dat niets van hier verwacht
maar van het duister wil de pure pracht.
Zij, als nacht zo nodeloos geboren,
zwart op zwart en in dat zwart verloren,
zijn licht dat om zichzelf verlegen zit
te bidden dat het duister hen verhore…
LAIS CLXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 Toen het had haar stem gehoord die avond
die de dag aan duisternis deed klinken,
was er geen klank die zijn gehoor nog vond
want het hoorde zich in haar weerklinken:
vernietiging die in haar bezinken
zou, bloed met git verbinden, eindstand
met de dagen, en nacht met elke hand.
Want het had geboorte zien gebeuren,
zwarte kern van de immense brand…
LAIS CLXXVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
400 Elk lijf is een lijn, ’t frêle huiveren
van de pen in de leegte die wij zijn.
Handen willen de handen zuiveren,
armen de armen ontdoen van de pijn,
maar de lijnen blijven altijd te fijn,
en het lijf onthoudt niet haar zaligheid.
Het draagt zich voor: onthouden lelijkheid
en schrijft alsof het sterren doet ontstaan,
maar waar zij het in het…
LAIS CLXXIX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
432 Er is teveel. Het schakelt storing uit:
knipt in de lichtenwalm tot het ziet
haar zwart verschijnen dat verteert. Het sluit
wanklank uit, want walg verstoort het lied.
Het hoort zijn stem die zegt wat zij gebiedt.
Het is met haar voldaan. Het kent maar kraakt
haar erecode niet. Het wacht. Tijd maakt
altijd einde aan bezweren van kwaad.
Het…
LAIS CCXXXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 Zij sterft daadwerkelijk bij dageraad
als weerschijn die de ganse nacht optilt,
een rode sluier die in ’t wit vergaat
Aurora die het wildste hart verstilt.
Het ziet zijn lusten die haar schoonheid schilt,
als licht dat wreed door tijd en ruimte gaat
en liefde is nu, ver van ieders haat,
hoe zij ontbreken, in en aan elkaar:
verzegeld wordt het…
LAIS CLXXXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
384 Geen christenhond zal haar nog schamen ooit
geen moslimrat haar met schuld belagen
want nu verschuift niet meer van toen naar nooit,
want het zal met schrijven taal verslagen.
Zij zal geen rouw meer hoeven dragen,
zij is als git in het, als hel in haar.
‘Zie’, zegt het, ‘hoe sterk ik het verbouw:
elk woord van het wordt recht en vast en echt…
LAIS CLXXXVIII
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
417 Niets zal nooit hun zoenen evenaren,
zij hebben dat bereikt waar ruimte tijd
en tijd weer ruimte wordt. Hun gebaren
in de stilstand stremmen zonder spijt
om hun bewegen, vroeger bron van nijd.
Strijkt het haar lichaam aan, zijn woord wordt glas:
het ziet wat komt, wat is, en wat er was.
Het jaagt zich uit de verzen die het maakt
en 't leeft…
LAIS CLXXXIX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 Het is weer donker dus het stoot zich om.
Glasbreuk bewijst de naaktheid van voeten.
’t Is weer wakker en het weet niet waarom:
wie vindt er nog lering in het moeten?
Is ’t niet genoeg? Wie moet er nog boeten?
’t Wordt met wroeging bij de keel gewrongen.
In hun dromen is er ingedrongen
en eist er liefde op die niemand kent.
Angst begreep hen…
LAIS CXC
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
464 Het wou haar vatten in een klankgedicht,
haar naam vercijferd tot een toverspreuk:
ontkenning van gemis en van zijn plicht,
bazeltaal met intellectuele jeuk,
perverse onderstroom, dat maakt het leuk.
Het voelt haar nu, het helse dat ze is:
der minne eenvoud heet gewoon LAIS.
In het licht laat zij zich nooit bekijken,
in het duister waar gevoel…
LAIS CXCI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 De steden die de heren beheren,
zijn steden die de heren verteren,
en de dames die de heren vereren
gaan als letters met elkaar verzweren:
het krast en het kraakt in ’t vuur der heren.
Het heeft hun wereld al verbeurd verklaard:
hun tijd zit strop, het is in haar bedaard.
Zijn lijf is licht, kent enkel haar gewicht,
haar duister is met laaiend…