1994 resultaten.
De stem van een cello
gedicht
3.5 met 78 stemmen
35.257 Waaraan het geluid van een cello doet denken
de cellist Widlund vertelde me dat
er in dit instrument iets huist - een stem
een al heel oude stem waarnaar je zoekt
als je speelt en die je herkent
als je haar vindt
misschien is het dat waarom ik moet denken
aan de oudste geluiden die ik ken, zoals
neuriën, zingen, kreunen, huilen
en ook…
De vrije wil
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.400 door de poort
achter in het zwart
verlaat ik het licht
*
lang geleden is
een ziel vermoord
thans wordt mijn mond
met pek gedicht
immers ook mijn handen
hebben een lijf doorboord
de satan heeft mij
in de greep
als handlanger
van de man
die ik ben
en allen zijn in mij
ook van hen
die ik niet ken
gedreven door
de drift van…
vakmanschap
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.061 ik heb het kistje nog met het geurtje
zo noem ik het want ik ken het hout niet
maar het is uniek
hij gaf het me niet
men bracht het nagelaten later
er zit nog steeds dat potloodstompje in
waarmee hij honderden latjes afstreepte
op de juiste lengte of breedte
het kraakt ook zoals hij de laatste jaren
hij werkte zo rustig
dat hij…
spiegelbeeld
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.628 Ik ken de vrouw die ik voor me zie.
Samen hebben we alles gedeeld.
Onlosmakelijk met elkaar verbonden.
Ik en mijn spiegelbeeld.…
Werelden
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
626 We delen dezelfde wereld
en kennen wensen en verlangens,
zoals iedereen,
toch is ook ieders wereld anders
en ken ik er zelfs geen een;
niet eens de mijne...…
Mijn Wad op papier
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
557 je hebt mijn kust geschilderd
op een Wad - papieren doek
dat grenst aan schoonheid
en het besef dat de waarde
van de verf in de hand ligt
van de meester
toch zijn de kusten die ik niet ken
schoner en eerlijker van aard
met ongerijmde wallen zand
die wuiven en stuiven
bij een telkens omgevallen wind
maar mijn verlangen kent slechts…
dag lieverdje
hartenkreet
4.1 met 25 stemmen
2.432 ken je dat..dat gevoel?
dat irritant kan zijn?
met irritant bedoel ik dus .... pijn..
Maar ik heb me er dus daarover heen gezet...
pijn is fijn zei je altijd..
Dan is het een fijne pijn...
en deze pijn..wil ik gewoon voelen.
Het gevoel dat ik probeer te onderdrukken
komt bij jou tot leven.…
De dauwoedemen leven
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
604 het strakke blauw van de hemel
trekt sporen over het vlakke land
de dauwoedemen ademen
hun vrijheid om tenslotte
te verdwijnen in het niets
ik ken geen bergen die hoger zijn
luchtkastanjes nog niet gerijpt
in hun stekelige huis vallen te vroeg
blijven ongeraapt kleven
en leiden de herfst
naar weer een ongerept seizoen
het…
ZO ZIJN ONZE MANIEREN
gedicht
3.1 met 53 stemmen
19.309 op dfc-reünies
hoor je altijd veel sterke verhalen
maar zelden zo sterk en frappant
als dit jaar van leo van bruggen
hij (leo) zat op het gymnasium
toen zijn leraar nederlands over
moderne poëzie kwam te praten
en een aantal namen noemde
waaronder ook de naam 'buddingh'
'buddingh', zei leo, die ken ik wel:
die zit altijd elke…
DE KEIZER
poëzie
4.6 met 58 stemmen
2.369 Maar de spotschelm, eng ter slinker,
Schampert: "ken uw waarheid, dwaas!
Dood, die bittere verminker,
Schendt ook u tot, aanstonds, aas."
Smaad, als roem, maakt wijzen wijzer, -
Baat de schelm zijn hete spot?
De een blijft, onverlet, de Keizer,
De andere een naamloze onder 't rot.…
stil
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
735 waarom ben ik niet zo'n sportief, knap en sociaal meisje,
zoals al jouw vriendinnen die ik ken.
die liefde blijf ik verzwijgen
tot de hoop zich ontwikkelt in moed.
tot dan zal ik wachten als het echt zo nodig moet.....stil.
stil...…
Mijn lente huivert
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
708 dat ik zo-even jouw liefde
niet verstond, mijn leven
verafschuwde in de melaatse
ogen van de nacht, de zucht
naar wat ik meer had willen zijn
drijft deze dag naar de zin
van dit bestaan
het sterven kent geen namen, het kiest
naar de redeloosheid van begrip, vergankelijkheid
treft ons allen maar geef mij de ruimte
om klein te zijn
ik ken…
Vleugje parfum
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
483 ik ken
je keuze voor
vorm kleur
lied en muziek
maar in
sociaal bewegen
kom ik jou
heel anders tegen
dan is er
het vleugje parfum
gesluierde ogen
die afstand gedogen
en toch
trekken jouw
wenkbrauwbogen
hun vragende blik
in lach en schrik
voor een antwoord
dat al snel jou
persoonlijk niet schikt
een dansend contact…
Pijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
829 Jij vriend die ook
mijn vijand is; ik ken je
zo goed. Jij pijn, die me
vergezelt in mijn hoofd,
mijn hart, mijn hele zijn.
Je kent me door en door
en in de nacht zie ik je
- al is het in een glimp -
opdoemen uit de mist.
Contour van je gezicht.
Ik kan je tekenen zien en
horen, naast je voelen
ga ik je bijna waarderen.…
Basho !
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
578 Ik ken je niet
maar ik denk altijd aan die kikker
die je ooit beschreef
zij bestaat door jou
misschien was het wel lente trouwens
in plaats van die vreselijke herfst
dat de kikker sprong…
Wet van de zwaartekracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Tegen alle logica in vertrouw
Ik op de wet van Lexence
Daar ik haar alleen
Van de reclame ken,
Advocaten en notarissen
Die zoals meestal maar
Een zaak hebben om te
Verdedigen, namelijk hun
Eigen bankaccount die
Liefst zo snel mogelijk
Door en door gespekt moet worden
Als een voorspoedig vetgemeste big
Mijmerend over zoveel…
Ode in de sloot
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
548 Die schoonheid ken ik al.
Maar de symfonie die daarmee gepaard gaat,
verbaast en ontroert me.
De breekbare geluidjes als de belletjes knappen,
vormen samen een fluisterende ode aan de regen.
Waarom heb ik dat nooit eerder gehoord?…
In perspectief
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
561 golven zie in
perspectief met hoge luchten
en mijn kleinheid
me doet vluchten
met zand in mijn hand
als verbondenheid
met strand aarde en
het uitgestrekte groene land
het donkere blauw
van eenzaamheid en stilte
mij trekt naar het verre heelal
waar het woord verstomt
licht gevangen zit in gaten
van geïmplodeerde materie
nog ken…
De lentefee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
834 Ik ken een hele mooie fee,
zo mooi als een lenteroos.
Ze woont bij ons in de tuin,
ze is altijd vrolijk en zelden boos.
Ze loopt lieflijk door het gras,
en strooit toverzaad in het rond.
En zie al gauw,
komen er bloemen uit de grond.
Alle kleuren van de regenboog,
je weet niet wat je ziet.…
Puber/Downsyndroom
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
659 Dan ken jij geen grens en vraagt veel van mijn geduld.
Moedeloos word ik er soms van, vraag me af hoelang ik je nog aan kan.
Het is frustratie en verdriet die niemand graag hoort of ziet.
Maar het hoort bij jou, maakt wie je bent.
Accepteren, rustig blijven, praten en vooral niet vergeten hoeveel ik van je hou.…
Als je alles achterlaat
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.347 Is dit nu
Van mij over
Is dit nu
Wie ik ben
Is dit nu
Wat er overblijft
Als je
Alles achterlaat
Argwaan
Angst
Ik lees het
In hun ogen
Het zijn
De emoties
Die ik
Zo goed ken
Ik voel me naakt
Steeds naakter
Ze kijken
Met hun argwaan
Ze kijken
Met hun angst
Ze kijken
Met hun ogen
Dwars
Door mijn huid
Ik kwam
Slechts…
Bevrijding
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
910 Ik ken de kneepjes van het vak,
maar dat zorgt niet voor geneugten.
De woordroofdieren zijn in de meerderheid
en het residu wekt enkel hilariteit op.
Het is om je rot te schateren van meligheid
hoe men de poëziepen hanteert
en hoe hun flutversjes worden geadoreerd,
terwijl het absurde niemandalletjes zijn.…
ONVERGETEN
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.045 Mij zelve is het een geheimenis,
Zo diep, dat ik mij zelve niet meer ken.
Dan lach ik, doe ik, of er niets ontbreekt,
Of alles voort leeft, zoals het moest zijn,
Of nooit de dood iets van wat ik eens mijn
Noemde wegnam. - Maar de ure komt, die wreekt.…
Verdwaling
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
745 vermengd met boosheid
over haar hoofd dat niet meer wilde
steeds meer overgaand in wat leek
een soort berusting in de emigratie
naar een voor ons onbekende wereld
aangevuld met allerlei fragmenten
uit haar verre jeugd of dichterbij
al dan niet herkenbaar of verdraaid
steeds meer herhaling
voor ons verdwaling
moeder waar ben je
soms ken…
Zonder regels en gebed
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
529 natuurlijk ben ik vrij
als de eerste wind
het zand laat spelen
in de opgaande zon
de keuze is aan mij
toch zal ik mijn hoofddoek
niet daar laten als ik het
vertrouwde huis verlaat
alleen hij mag mij zien
in mijn natuurlijke staat
ik ken mijn plichten
tegenover hem hij regelt
alle zaken buiten ik voed
de kinderen op zij worden
naar…
Mijn mensen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
591 Zo ken ik mijn mensen,
hun hoeden zullen scheef staan,
hun wenkbrauwen zullen fronsen
als ze mij weer pijn gaan doen.
Ook ik zal niet meer werken
op het erf van tante Maggie,
want de knechten dragen knuppels
en de honden hebben tanden
zie ze blikkeren in de late avondzon.…
de vertedering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
359 ik al jouw weten, nu
sluimert de zinspeling
als een kwade nacht
in een weerzinwekkend tafereel
zou ik je willen omhelzen in de kleuren
die ons tekenen op het wit verlangen
en waar rust als een pilaar
de stoet met een hemels geschrei
ten onder richt
neen, de tijd klokt verder, verder
dan mijn vingers kunnen tellen, jij
kent mij, ik ken…
aandenkend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 spiegelt een wolk in tegels aan
mijn onderhuidse muur
ook zou er een trein komen
die weer vertrekt om het halve uur
mijn hart lijkt op de brug die ooit
beide oevers verbond;
verblind door de zon
toen die nog aan de hemel stond
ik berust en stel geen vragen meer,
het lichaam treft geen blaam
wiegende pluimen wuiven mij toe,
ik ken…
WOORDELOZE SCHOONHEID
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
436 van veel vlinders vogels
bomen en bloemen
ken ik de namen niet
net als van al die naamloos
mooie vrouwen
die ik al genietend zie
ik hoef ze niet te benoemen
mijn oog vertelt me wel
wat het ziet en gaat mij
dat in beeld toevertrouwen
hun schoonheid ontsluit
in mij een geluidloos lied
gecomponeerd met de prachtigste
niet bestaande…
Bioleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 Over-leven dat ik niet ken,
maar spontaan als bio leef.…