9323 resultaten.
Stekelenburg overleden
snelsonnet
4.1 met 60 stemmen
3.188 Nog één keer scheen de zon haar warmste stralen
Bij wijze van ovatie op hem neer
Waarna een bruuske omslag van het weer
Een tranenbui op Tilburg neer deed dalen
De kanker heeft het van de man gewonnen
De herfst is in mijn stad abrupt begonnen…
Rare vogel
snelsonnet
3.3 met 57 stemmen
4.154 De huismus dreigt, zo zegt men, te verdwijnen
De soort is in een kwart eeuw gehalveerd
Althans: hij wordt niet meer gesignaleerd
In perken, tuinen, straten en op pleinen
Dan denk ik: nou, die blijft het liefste thuis dus
Is dat niet juist het kénmerk van een huismus?…
AFSCHEID
snelsonnet
3.9 met 17 stemmen
2.977 Na honderden van dit soort snelsonnetten
houd ik het vanaf nu toch voor gezien.
Bent u daardoor teleurgesteld misschien?
Ach, laat ik u niet op een dwaalspoor zetten.
Misschien is ons gevoel wel wederzijds,
want nooit ontkomt men aan de tand des tijds.…
En dan zal het zijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
429 Tienduizend nachten
Heb je hier geslapen,
Tienduizend dagen
Hier geleefd,
Je hebt ze hier
In vrede doorgebracht -
Nu je deze plek
Gaat verlaten
Lijkt alles anders
Dan het ooit geweest is,
En zal het zijn
Alsof je hier
Nooit geweest bent,
De plek zal jou vergeten,
Voor haar ben je hier
Nooit geweest…
Bruggen
snelsonnet
3.9 met 7 stemmen
661 Omdat elk antwoord hierop onrust sticht,
Moet niemand zich ooit aan een antwoord wagen
Op van een brug de meest gestelde vragen:
Is-tie nou open of is-tie nou dicht ?
Met bruggen heb je altijd misverstand.
Dat nu, is er met bruggen aan de hand.…
Zintuiglijk vermogen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
467 Met ogen wijd open gesperd
Star kijkend en niets zien,
Oren goed open,
Donderend lawaai -
Hoor niets, doof voor alles
Om me heen,
Strek mijn vingers uit,
Stel bloot mijn huid
Om te voelen,
Maar voel niets,
Ik verlaten door alle gevoel,
Voedsel zorgvuldig langs
Mond en tong,
Proef niets
Dan ongevoeligheid -
Neusvleugels…
Zeldzaam zachte winterwind
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
543 Gekooid, geknecht,
Beroofd en berooid
In het traliewerk
Dat leven heet
Word ik vanmorgen wakker
In een schuur met wat stro,
Wat dieren en een kind
Dat mij vol verwachting aankijkt -
Zijn blik verdrijft mijn wanhoop
Zijn liefde wordt mij gegeven
In een zeldzaam zachte winterwind…
Wiegje van glas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
817 Met je blauwe kopje
Lig je hartverscheurend
Te krijsen in je
Wiegje van glas -
Ik zeg, terwijl ik
Mijn hand door
Het luikje steek
En probeer jou voor
Het eerst in mijn
Leven aan te raken,
Hier is je papa,
Jongen, je eigen pa,
Het helpt niet,
Je blijft krijsen,
Je ontroert me,
En toch is 't
Een ontroering als
Een soort…
Mind blowing
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Eens was er niets
behalve iets
dat alles bevatte:
het Kosmisch Ei.
Met een oerknal
knalden ruimte en tijd
de leegte in:
Ginnungagap.
Sterren ontstonden,
energie, materie,
donker of licht:
Jin en Yang.
Zwarte gaten
vormden wormholen
naar parallelle universa
elders.
De mens,
denkend nietig klompje
sterrenstof in de goldilockzone…
Laatstetelefoonboekhaiku
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
395 In de brievenbus
het laatste telefoonboek:
'onze' tijd verdwijnt.…
De vloedgolf van het verleden
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.464 Sluit je ogen en val
Volg die traan
En glijd weg
Op deze eeuwige pijn
Voor de laatste keer
Sluit je ogen en sterf
Binnenin breekt je hart
Een nog nooit ervaren pijn
Neemt je in de macht
Voor de laatste keer
Sluit je ogen en voel
De pijn stromen door je lichaam
De gekmakende herinneringen
Voor de laatste keer
Open je ogen en…
Oorlogsmonument
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.843 van de laatste bezoeker
weg deint
met het laatste stof
zachtjes de grond raakt
wat er dan rest
is machteloosheid
uit stenen…
Duisternis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
584 ebt moeiteloos weg
en laat een vloed aan licht binnen
wat ik verorber tot de laatste restjes…
Warmte beloofd
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
1.907 Onder een dak van gouden bladeren
een kleurenpalet hangend boven ons hoofd
spreid jij een laatste keer de picknickdeken
voordat de herfst ons van het laatste beetje warmte berooft
Je schenkt de koffie in
de mok voelt nu al warmer dan de vorige keer
een laatste picknick voorlopig, in de open lucht
vanaf volgende week gebruiken we de keukentafel…
Angst voor de laatste foto
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.427 Telkens weer
denk ik dan
als je die foto neemt
dat dat de laatste is
en dat er niet meer rest
dan herinnering
maar nee
er komen steeds meer foto's
en steeds meer herinneringen
liefde wordt hechter
vertrouwder
maar toch steeds die angst
voor de laatste foto
en herinneringen.…
De zon
gedicht
3.2 met 20 stemmen
13.842 De zon is een Antwerpse planeet
De aarde houdt op bij de Schelde
Cyclonen gaan liggen op de Groenplaats
Van alle machtige steden die vallen
Valt Antwerpen het laatst
Tot op het laatst autochtoon.
------------------------------------------------
uit: 'De Leeuw', in verzamelde gedichten, 2004.…
Onomkeerbaar september
snelsonnet
5.0 met 1 stemmen
881 De scholen zijn nu állemaal begonnen
Het laatste staartje van vakantiepret
Maakt plaats voor de vertrouwde vaste tred
Plichtmatig wordt de weerzin overwonnen
Naar school of werk sjokt héél het peloton
Bij regen, hagel of de laatste zon…
De laatste roos van de zomer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.129 Voor de laatste roos van de zomer
is de laatste strijd haast voorbij.
De uitbundigheid van een zomer
ligt verspreid op de grond voor mij.
Niets maakt mij zo stil en ned'rig,
leven is zo kostbaar doch zo broos.
Ook voor mij eindigt eens de zomer
net zoals voor de laatste roos.…
nog pas gisteren
netgedicht
4.0 met 36 stemmen
2.917 nog pas gisteren
voorjaarshelder stralend
in tal van tedere kleuren
verwachting van toekomst
hoe kort dan ook
is dof nu de stad en kil
oogt onherbergzaam
ontwortelde bomen, ontdaan
van bladeren, vogels
stratenloze grijze vlakte met
bewoners noch hun huizen
door nevelflarden omlijst
nauwelijks nog leven onder
oneindige dreigdonkere en…
de egel
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
6.770 Een egel uit de stad Den Bosch
die droeg haar stekels altijd los
ze wapperden naar alle kant
dus eigenlijk niets aan de hand
ze woonde in een villawijk
de tuin dat was haar koninkrijk
door de bewoners rijk gezegend
werd zij koninklijk bejegend
‘Mevrouw’ die zag zij heel erg vaak
daarmee was iets niet in de haak
haar stekels krulden heel…
Goelag Archipel
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.583 Naamloze bewoner wat hebt gij geleden
Door pijn, terreur en zinloos geweld moe gestreden
Geketterd door zijn credo maakten redelozen hem tot slaaf
Noodlot, simpele pech kerfden hem in naamloos epitaaf
Ongewild, vol ontberingen , geduurde hij deze onderdrukking
Geestdoding, tergende twijfel, die enorme verstikking
De kou, de ontberingen…
Geslaagde therapie
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
1.143 de bezigheidstherapeute van het tehuis
neemt de bewoners mee naar hun verleden
even weg uit hun beknellend heden
stooft ze klassieke peertjes met kaneel
het doet ze zichtbaar goed ze genieten
van de geur en de blanke top der duinen
muziek en geur uit hun veilige jeugd
de vriendelijke glimlach doet hun deugd
dit zuivere gevoel van snaren…
het haagse matje
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
949 Monsternaren, Loosduiners en Terheijers(Bewoners van vissersdorp Ter Heijde) wisten al eeuwen van die Merovingerspotten en -urnen, die Den Haag nu ontdekt heeft.…
en altijd keren ze weer
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
911 het huis deelt zich mee
aan zijn bewoners
als van mens tot mens
zo is die ene stoel
nog steeds bezeten
en het gapende gat
van de brandende sigaret
drukt jouw koppige hoofd
voorgoed in de kostbare bank
het zijn maar dingen- zei je
tijd om te gaan zitten
in de salon- zei je
kom maar bij me
leg je hoofd maar
op mijn schoot
goed zo…
De naakte waarheid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
387 En daar stond je dan,
niet langer de drager van hun leugen,
maar de bewoner van je eigen lichaam.
De porseleinen vrede lag in scherven.
De lucht rook naar regen,
naar het eerste moment dat iets schoonspoelt.
Je liep weg,
niet om te vluchten,
maar om eindelijk thuis te komen.…
Kliniek
poëzie
4.0 met 1 stemmen
3.059 Die bleke wangen, levens laatste schans,
'n vege strijd nog en 't is al gevloden.
Vlucht dan dat ene ook, zo grif geboden,
Schuchter aanvaard - slinkt dan voorgoed haar glans,
als zonk van 't laatste rood de laatste vaan?…
Liefde
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.408 Die bleke wangen, levens laatste schans,
'n vege strijd nog en 't is al gevloden.
Vlucht dan dat ene ook, zo grif geboden,
Schuchter aanvaard - slinkt dan voorgoed haar glans,
als zonk van 't laatste rood de laatste vaan?…
Kliniek
poëzie
3.2 met 21 stemmen
2.092 Die bleke wangen, levens laatste schans,
'n vege strijd nog en 't is al gevloden.
Vlucht dan dat éne ook, zo grif geboden,
Schuchter aanvaard - slinkt dan voorgoed haar glans,
als zonk van 't laatste rood de laatste vaan?…
Bomendood
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
2.394 Wie
van
steen
is
velt
de
laatste
boom
van
wie
een
hart
heeft…
Haiku
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
593 na zonsondergang
in goudgerande wolken
het laatste landschap…