3511 resultaten.
Kierewiet
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
651 Ook Mozart werd er
haast kierewiet van
...Dat getierelier van
vroege vogels in bed
Het raam had hij voor
middernacht dicht gezet
Hij schreef zich te pletter,
met onwijs veel pret
Met zijn klavierconcert
steeds in z'n sas...…
In tijden van vasthouden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
544 in tijden van vasthouden
saamhorigheid, warmte
nieuw leven, nieuwsgierigheid
verwondering, trots
nieuw aan te nemen rollen
waait er een gure wind
die littekens openrijt
van ongezien zijn
en ongehoord worden
was stilte de grootste vriend
gelijk ijsbloemen op het raam
in tijden van vasthouden
laat jij mij juist los…
Onvoltooide lijnen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
495 Woorden schuiven zacht,
vinden elkaar
zoals licht door ramen glijdt,
en soms lijkt alles
precies te passen
zonder dat ik het zeg.
Misschien is de kunst dit:
niet het antwoord kennen,
maar blijven aanraken
wat tussen de regels leeft.…
tuinthuisje
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
409 een idee van hoe
iets in de realiteit
uitkristalliseren kan
een doorkijkje
een doorgeefluik
een fuik van sferen
het beheerste licht
het gesublimeerde
ener zoetigste inval
muren volgeschreven
geschilderde figuren
in teruggetrokken uren
ruimte voor gedachten
stille gevoelsstromen
het komen en het gaan
het groen door het raam…
Morgenrood
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.174 Morgenrood klimt door ’t raam,
versiert mijn ochtendhoofd
door slaap nog verdoofd
nog niet bekwaam
om deze aubade te schatten,
nog van verstand beroofd,
onvoldoende gestoofd
om het te vatten.
Mijn hoofd verheldert stapje
voor stapje in de dag,
alsof een oud lapje
omgetoverd met een lach,
elk stapje voor stapje
tot nieuwe dag.…
5 mei 2020 vijf voor vijf: Nederland zingt Ramses!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 vormen
een open gezicht in ‘t witte licht
want zo zijn we geboren”
Dat gebeurt er allemaal met, door en voor ons als we de ramen van onze huizen openen op 5-5-20 om 5 voor 5!…
ZO KOUD
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
2.786 Van raam naar raam, van haar trots beroofd.
'Waar zou ze zijn?' vroeg hij ons zachtjes.
Toen schitterde in de avondzon,
als een knipoog een vliegtuig heel hoog, en ik dacht:
'Kijk, kijk, daar gaat moeder weer, helemaal jong'.
'Vrij als een vogel en ja hoor, ze lacht!'…
Achter gesloten deuren
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
837 Achter gesloten ramen leven de diepste wonderen
is het ontdekken van jezelf,
het herstellen van gemaakte fouten,
het op de weg zijn naar het betere in je,
leven is een op- en aftelsom om in balans te blijven....…
Wakker worden van.....
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
574 Op mijn vensterbankje
zaten vier vogeltjes
te pikken en te piepen
zachtjes opende ik 't raam.
Zette het schoteltje met voer
en 't bakje drinken snel buiten
ze zaten er eerder op, dan
dat ik 't raam weer op de knip deed.…
Sieraad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
304 Ik houd van Amsterdam in de nacht
rijen smalle huizen aan de gracht
verlichte ramen, langzame tijd
sieraad van mijn eenzaamheid
voorspelbaar verkeer overdag
door logo's en slogans manoeuvreren
stuurse gezichten, professionele lach
op steile stukken schuin tourneren
van rechts naar links zigzagbaan
pas op, daar komen ongelukken van…
Marleen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.551 ik zit voor het raam
en ik kijk naar marleen
ze fiets daar maar in rondje's
en is altijd alleen
marleentje is twaalf
en zegt niet zoveel
ze is een beetje anders
en kijkt een beetje scheel
maar zij is mijn liefste
ik hou veel van haar
ik geef haar een zoentje
en een lint voor haar haar
marleentje, marleentje
toe blijf even staan…
Een wolf
gedicht
2.9 met 92 stemmen
22.659 Door lege ramen kruipt
klimop en wingerd binnen
en neemt kamers in bezit.
In kelders huist
het ongewervelde
en draait en draait
zijn blinde cirkelgang.
-------------------------
uit: 'Boze wolven', 2002.…
de kleine dingen van het leven
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.872 ik ben bij mijn oudste
zoon hij is op vakantie
komt morgen terug
gister was hij jarig
als kadootje ben ik
zijn huis aan het soppen
zijn ramen aan het lappen
ik lijk wel gek
maar ik moet wel zuinig
zijn en dit is toch ook
een mooi kado maar nu
heb ik de computer aangezet
voor een peuk
en 'n glas water
voor de kater
tegen de vlooienjeuk…
Ik verlang..
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
901 Sneeuw dwarrelt naar beneden,
Zonder zich zorgen te maken
waar hij neerkomt,
Sneeuwmannen staan statig en stoer
hun bezem stijf in de hand,
Kijk door het raam,
Mijn gezicht zachtjes
tegen het venster drukkend,
dromend van de warme,
kleurijke,
geurige
en zonnige,
lente,
ik voel de koude,
op mijn wang,
terwijl ik
Naar de lente verlang…
Neon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.058 Als je het raam opent doe je dat wervelend
en kleurrijk. Je trekt je daarbij niets aan
van de regen diep in het bos, de geur van mos
en dat frisse, in de lucht. Je groet neon.
Het nachtdier lag op de loer en glimlacht
nu vriendelijk, weet zich betrapt, sluit
de kijkdoos en zet je terug in de kast
waarin een sprookjesbos waarin een huis.…
mijn koper zal niet groenen
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
948 ik droom en
rijg mijn uren
ongeduld tot avond
weef tijd tot
muren, raam de
tralies als mijn zicht
mijn toetsen
storten nu betonnen
zinnen in de tekst
ik wil je
gaan beminnen tot
je goud mij weer verblindt
mijn koper
zal niet groenen
als ik me vaker in je vind
gun mij het licht dat
in je ogen schijnt voordat
je uit mijn…
Mist
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.457 Je ogen kijken smekend
willen zo graag begrijpen
In je hoofd hangt een giftige mist
die voortschrijdt met verwoesting
Jouw handen grijpen de mijne
Hulpeloos kijk je uit het raam
ziet kinderen rennen
maar herkent je kleinzoon niet
En meegevoerd door een warme traan
verdwijnt er weer een stukje van jouw leven…
ijskristallen....
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.444 het kraken der sneeuw
verwarde gedachten
voetstappen gaan
de eindeloosheid
waar ijskristallen
ramen schilderen
de dood ons groet
in bloemen van grijs
als dank aan het dromen
naar dierbaren toe
zij schenken ons tranen
in engelenwit
waar kraken gedempt
mijn voetstappen wist
ik volg jouw in dromen
geen weg terug…
vivaldi in majeur
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
803 die grauwe dagen in oktober
als de regen langs de ramen druilt
de hemel verstikkend in grijstinten
over een wereld stil en uitgestorven
die nooit meer lijkt te ontwaken
plots parelt daar muziek uit venetie
dit gloria klonk eens goddelijk
over de eilanden in de lagune
deze engelen verjuichen mijn somberheid
de klaterende regen applaudisseert…
Stand van binding
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
712 Meestal liggen zijn handen vastgespijkerd
aan de drempel waar hij thuis is
trekt en scheurt het soms voor kort
dan denkt hij aan afgeleide zaken
hoe de bliksem langzaam insloeg
er ramen dicht vriezen als helemaal
de natuur om verlies niet treurt
slaap kan het vallen verzinnen
als troost of het dagelijkse
breuklijnen markeren de grens…
Stand van binding
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
872 Meestal liggen zijn handen vastgespijkerd
aan de drempel waar hij thuis is
trekt en scheurt het soms voor kort
dan denkt hij aan afgeleide zaken
hoe de bliksem langzaam insloeg
er ramen dicht vriezen als helemaal
de natuur om verlies niet treurt
slaap kan het vallen verzinnen
als troost of het dagelijkse
breuklijnen markeren de grens…
terugblik
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
748 sprekend van stilte
ik heb daar beslist
nog veel weet van
het was doorgaans zo
dat alleen de natuur
aan stond
vooral de mieren
mij niet koud lieten
als het regende
waren er ramen
van glas om
door naar buiten te kijken
naar de regen
liefde was er volop
iedereen zei dan ook
dat ik vooral
heel lief moest wezen
aannemelijk zodat…
Suites voor Annemieke XXXVI
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
451 de geur van verfval
's ochtends na een lange nacht
de slaap verkwikt niet
werken en frites
en voor de televisie
wegzakken in bier
het kantelend blad
achter het raam in de zon
kan maar één kant uit
de witte panters
zijn bijna uitgestorven
wilde poezen ook
kijk een unicorn
haar mooie bokkensprongen
maken me hoornig…
varen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
865 we voeren van het grote eiland
naar het kleine
in het begrensde landschap van de boot
toe, lach nou, zei ze
vanachter de camera
sieraden bungelden onstuitbaar mee
zijn verre glimlach
wrong zich stroperig naar buiten
hij keek door het raam
opdoemende rotsen weerkaatsten
zijn blik
hij deed de ogen dicht…
Suites voor Annemieke XXXX
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
493 de ramen open
het gorgelen van de stad
in de zomernacht
net overleefd -
een bus met zweedse toersten
net iets te traag -
de arm dwars leggen
de arm langs het lichaam -
de pijn blijft bestaan
vroeg of laat genen
kankerfouten hier en daar
omstandigheden
ondermijnd door chemo
geinfiltreerd door virussen
wachten op een kus…
Voel de wind
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
824 kies de kleuren
van je lucht
breek de zonnestralen
maar vlucht niet
in verdwalen
neem je eigen rust
voel de wind weer met
je haren spelen ervaar
leven in een eigen kleur
doe de deur en ramen
open ga in godsnaam
in een toekomst nu geloven
ontsnap want
dit vasten hebben we
al veel te lang gehad…
De wind heeft zo zijn richtingen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
687 Ik sluit mij niet langer
weg van de wereld,
ik open;
mijn raam,
jouw toegang.
Op weg naar bed
suis je me
door de bomen vrij.
Op een manier,
overtuig je me
dat mijn gapen
geen echte tranen maken.
Ik probeer je te vangen,
maar je vliegt
van m’n pen
naar het puntje van m’n tong.
Je waait me droog.
Op een manier...…
Een witte roos
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.327 De ober dekt
een tafel voor twee
aan het raam
met uitzicht op zee
Een oudere heer
schuift stilletjes bij
legt een witte roos
op het bord aan de overzij
Hij heft het glas
alsof hij wil klinken
en leegt zijn hoofd
door dubbel te drinken
Telkens weer reikt
zijn getaande hand
naar de witte roos
aan de overkant…
Spiegelfabriek
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
911 - Als een kat niet naar buiten kan, staart hij uit het raam -
De televisie staat aan
Shows en sterren
Reclame en glamour
Zien we wat we missen?…
Toekomst
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.028 een verzilverde vrijheid
verbreed mijn bewustzijn
in ademtochten
wandel ik door het theater
van het leven
brengt mij stapjes dichterbij
in wie ik ben
het verwijst mij naar tijden
waarin ik reis
zoals de lentezon bloemknoppen
doet ontluiken
in fragiele schoonheid
adem ik in weemoed
langs de vensters van mijn ramen
kijk met een verlangen…