26246 resultaten.
Schitterende pareltjes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 herkenbaar
authentiek toevoegde
uit duizende
modulaties koos jij
je eigen variaties op
het gesproken woord
wij hebben de
schitterende pareltjes
uit jouw woordenschat
al bewonderd en genoten
de couleur lokale
heeft haar charme
naadloos toegevoegd
in sprakeloos samengaan
zij geeft in expressie
en beeld meerwaarde
uit jouw roots…
Grafopschriften
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
723 Jij veroudert niet meer
Herinneringen houden je jong
Jij ging plots
Mooie herinneringen bleven
Als een rots
Jij vertrok en toch
Wij hielden jou want
Wij hielden van jou
Nooit meer?
Ooit nog, eens?
Wij missen jou!…
LAIS CLXXXIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
409 Het bouwt gestaag zijn geile kathedraal,
en mengt zijn rot door elk ‘ik hou van jou’.
Het typt en vogelt met de nachtegaal.…
Om erbij te horen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
505 opleiding
en levenservaring
in meerwaarde
weggedaan en dan
je eigen leven dat wat
jij nog in stille tijden
even zelf wilde beleven
in los zijn van de
wereld voor zover
mogelijk opgebouwd
in eigen bestaan met
zuivere gedachten
zonder al dat gedoe
van goed dat je altijd
en overal ontmoet
meer met open mind
geen gezoek naar
roots…
De crèche
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
672 Rotte bananen?
Tapen op zijn kleine mondje?
Bij de verhalen moet ik beginnen
te rillen en tegelijk denk ik aan de hemel
als je zelf andere herinneringen hebt.
Wanneer je uw kinderen zelf opgevoed heeft.
Mijn dochter vond een heerlijke
kinderopvang waar haar en mijn lievelingen
als prinsen worden bediend.…
Niobe
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
319 daar ziende blind van woede
in een uithoek van de melkweg
wacht hij nog steeds op keer ten goede
op het verkeerde paard gewed
trekt kwade trouw door merg en been
als listig spoor van vuig bedrog
vliegt zij als schaduw van hem heen
aan gene zijde van de zon
tot zij, ten prooi aan d'elementen
gelijk de trotse Niobé
verandert in een rots…
ELANDSGRACHT, Amsterdam, Gedichtendag 28 jan 2016
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
509 In Stilte, hoor ik jouw branding en Branding van hoop en verdriet.
ELANDSGRACHT !, Jij loopt met ons weg van winkel naar winkel.
Jouw Huis van de Buurt is een heerlijke Gastvrouw met oog voor "single".
Bij jou is van alles te doen, voor rijp en groen.
Jij bent de hartslag en navelstreng, zonder kapsones naar koen.…
Voor mijn liefste
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
2.579 Ergens op dit aarden bolletje
Van water, vuur, lucht en wind
Bouw ik een huisje, piepklein
Met wat muurtjes van liefde
En wat rozen langs het raamkozijn
Achter ons hekje begint het strand
In de branding staat een vuurtorentje
Omringd door golfjes, blauw
Schrijft het 's nachts aan de hemel
Met zilv'ren letters dat ik van je hou
En '…
op het strand
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.219 De wind die door m’n haren waait
Het water dat je hoort ruisen
Het warme zand dat m’n voeten aait
Onze blikken die elkaar kruisen
De laatste boten naar de haven
De laatste zonnestralen op mijn gezicht
De laatste paarden die langs komen draven
Jouw blik op mij gericht
Mijn voeten in de branding
Mijn jurk wappert in de wind
Een vlieger…
Reis naar nergens
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.296 verdomd, verdomde zwaar
korte dagen zullen lengen
kille nachten huilen mee
elke ochtend zal licht brengen
soms haat ik die zo geliefde zee
vele stappen die ooit verzanden
in verdriet maar ook in de lach
woorden die in handen landen
het zandhappen door weer een dag
stilletjes denk ik, nee ik fluister zacht
kan ik leven zonder branding…
De natuur eender
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
664 De zee overwint de zee
wanneer de golf het hoogste punt bereikt
De golf slaat om, altijd
tot de branding bruisend gesmoord
waar zij zich strekt en terugtrekt
falend in het moment
haar eeuwigheid viert
Wind en water
waar de zee in het gruis van machtige bergen woelt
De berg overwint de berg
wanneer het puin zich met de pieken voedt
Het…
Verkoeling
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
602 drijvende water koel
zoete waterschelpen
zeeverbonden huiden
duinende handen
spiegelend meer
zij zwemt in de adem
van het koele water
verdwijnt in het groene
gebladerte als gras
zij is daar even gebleven
in haar natuurlijke hart
hij was als aarde zo
bleek ontstegen aan de plas
in warme hitte dromen
die in rietkragen komen
zong hij de branding…
Een krachtig medicijn
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
632 Waar dwaze lieden aan de zijlijn staan
en de branding aan de vloedlijn grenst
Waar koude het nachtelijk uur passeert
en honger mijn droevig hart vermoeit
Daar vind ik nieuwe zin in voltrokken versregels
en schone kunsten in frivole tekens
Daar hervind ik het leven
in warm stromende beekjes
in tuinen van smaragd
Gedistilleerd tot een…
“ Mijn zinnen overstegen “ ( 2)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
514 Ververst z’n branding,
springvloed bruist in lege mok,
de getijden vol.
Uit een vergezicht
laden wolken hun gewicht
in waterkruiken.
Golven schuim vergruisd
als wolven achter schapen,
slapen onbevreesd.
Beeldspraak van zwijgen,
meeuwen bestijgen winden,
als pioenrozen.…
meer dan een kennis was je
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
720 Een ogenblik lang
was de zee zonder branding
het strand van beton
en scheen de zon met
vloeibare stralen huiver
over mijn huid.
Toen verdween je uit mijn gedachten
als een van de dingen in het leven
die bewust worden weggeschoven,
zoals een overbodige foto bijvoorbeeld.…
Perfecte dwaler?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
497 Zonder aanstoot ‘des persoons’
vliegt al wat lief en toekomst heeft
met de branding mee, het zout stolt de
sproeten op haar wangen van die
kleine dwaler aan de kust, ze klapt
het kristallen gruis van jurk en handen,
de parels van een groot verlangen, zij gaat
verder in weer en wind, door menigeen
bemind, langs wegen waar ik haar…
Laten we...
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
997 woorden uit stilte halen
en blauwe noten kraken
tot een hemelse melodie
Laten we dansen op
het geluid van de branding
en vuur met ijs blussen
en luisteren naar het sissen
Laten we dwalen
en nergens heengaan
maar op tijd aankomen
om nieuwe dromen op te halen.…
Houten wonden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.634 Weet je nog, Esmee de
stormdag van appelen
rapen en dat jij een rot
appeltje opviste uit de
mand, het wegsmeet
en zei: Weer een
zwaargewonde
Nee!
Trouwens op die rot dag
streken vier visarenden
op bedjes van koolsla
neer, en ze verrasten
daarbij acht baby-
slakjes in hun
slaap
Nee!…
Houterig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
824 De stam is gebarsten, de bast gaan rotten
het leven kwam er weer in ravotten
omdat het bij zagen is gebleven.
Ik heb die bundel maar begraven
-waar ik papier van wilde schaven-
tot pulp geschreven.…
zelfbesef
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.055 Een golf slaat
met zijn kop op een rots.
Wees trots, wees trots, wees trots.
Alle zielen van de wereld
roepen mijn naam,
en eens zal ik ook naar hen toe gaan.
En dan weet ik, en niet voor even,
ik heb mijzelf het leven gegeven.…
Lieve Oma
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.209 Lieve oma, u bent nu alweer 13 jaar dood
ik voel me rot, maar hou me groot
Nooit vergeet ik hoe fijn ik het met u had
's Zaterdags samen winkelen in de stad
Jarenlang was u mijn heldin
samen snoepjes halen bij Jamin
Ineens was u ziek, daarna plotseling overleden
Waarom u?…
Oorlog
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.252 Ik zie het verdriet in je ogen
Je ziet een tank die weg gaat
Verwoeste huizen, kogels overal
Allemaal puin waar je op staat
Je slentert naar je huis
Alles is kapot
Je hoort je moeder huilen
Die voelt zich ook al rot
Je vader die wat puin opraapt
Niets is nog wat het was
Je kunt nergens spelen
Er ligt wat bloed voor je huis, op het gras…
in een stenig land
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.195 ik heb de rots gebroken
mijn eigen jeugd gewroken
ben mild geworden
in een stenig land
alles met de blote hand
verwond bij het splijten
mijn armen laten openrijten
aan de scherpte van het puin
maar alles is nu eindelijk weg
het zicht is vrij en ruim
nog groeit er niets
uit zaden die op een
later leven wachten
in blakerende zon en
diepvrieskoude…
ik voetveeg je
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
790 ik voetveeg je
omdat je hinderlijk bent
je kinderlijk gedraagt en
altijd maar om aandacht vraagt
wij zijn een clubje
strelen vaak elkaars gedachten
wij willen niet dat jij
dat zomaar gaat verkrachten
wij zijn geen halfzachten
maar schrijven poëzie
die we met elkander vergelijken
dan komt de grote kunst weer bovendrijven
rot…
zien je nooit als vrouw
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
779 de zon is vrolijkheid
kleurt al je gedachten
ze verjaagt het rotte
dat steeds in je bijt
je ziet nu alles goud
de hemel in het blauw
het diepe rood van bloed
maakt alle zwart weer goed
ze vinden je wel lief
en soms een beetje vreemd
ze zijn begaan met jou
maar zien je nooit als vrouw
je vroeg mij om je vriend te zijn
in een wereld…
Dolend
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.034 Ik kan krachten verzamelen
en staan als een rots,
als een dolle tekeer.
Sla een deuk in poëzie.
Spring een gat in de lucht,
Slaak een zucht,
gooi de beuk erin ! ! !
Of wat ik maar verzin,
of wat ik maar verzin,
of wat ik maar verzin,
of wat ik maar verzin,
of wat ik maar verzin.…
geen verval
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
79 Afgekalfd land, rotte palen en
golven zonlicht opnieuw zichtbaar
in spiegelend water; versprankeld
onder een gebroken wolkenlucht
Zwermen zilveren vogels bespelen
een vluchtige harp, waar schichtige vissen
spiegels verscherven; beelden verbrekend
van dood hout half verzonken in moeras
Ogenschijnlijk geruïneerd landschap,
maar als altijd…
geen verval
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
686 Afgekalfd land, rotte palen en
golven zonlicht opnieuw zichtbaar
in spiegelend water; versprankeld
onder een gebroken wolkenlucht
Zwermen zilveren vogels bespelen
een vluchtige harp, waar schichtige vissen
spiegels verscherven; beelden verbrekend
van dood hout half verzonken in moeras
Ogenschijnlijk geruïneerd landschap,
maar als altijd…
Verdwaald
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
964 Waar is toch de lach gebleven
die met de zon
ten onder ging
weende met het opkomen
van de maan
en fluisterde tussen rotte bla'dren
van de laatste novemberdag
verdwenen
van een verlaten gezicht
voorbij starend aan de wereld
schreeuwend naar de sterren
in het strakke donker gericht
oh mens
gij die 'm vind
in verloren landen
schenk…
Mater familias
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.665 O moeder van moeders
rots in brandende eeuw.
Ik houd mijn adem in
als jij in rook verdwijnt.…