3444 resultaten.
De avond draagt.
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
603 Tot de sterren aan het firmament verschijnen
mijn gedachten in tijd en ruimte verdwijnen.
Als de ochtenddauw mij dan gaat omarmen
zal de nieuwe dag mij ook weer verwarmen.
Dan zal ik mijn vleugels dicht gaan vouwen
niet meer vluchten maar het leven aanvaarden.…
De avond draagt
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
523 Tot de sterren aan het firmament verschijnen
mijn gedachten in tijd en ruimte verdwijnen.
Als de ochtenddauw mij gaat omarmen
zal de nieuwe dag me ook weer verwarmen.
Zal dan mijn vleugels dicht gaan vouwen
niet meer vluchten maar het leven aanvaarden.…
Rijk aan creaties
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
682 woorden in overschot
bruggen de ruimten aaneen
geen verval zo rijk als mijn
netwerk aan gedachten
ik kan wel minnen, zo jouw
hart als het mijne, rijk aan
creaties maar arm aan liefde
geen gebed zo oud
als mijn dolende ziel
en wat ik ook verwoord
toch zal mijn droom voorspoed
gaan brengen in de chaos waarin
ik ben geordend…
Voetnoot
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
558 Uitdijende zwaartekracht
rekt de ruimte op en laat
grenzen terloops vervagen.
Het achterland van herinnering
vernevelt op gedempte toon
in de zoom van lengte van dagen.…
Muziekje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
689 Dag lieve man, je warmt mijn dag
al in de ochtend gevoelvol en attent
wat zou ik dromen van de ideale vent
ik heb je lief, je raakt de juiste snaar
muziek in mijn gemoed en in
de ruimte van stil verlangen
heerlijke wisselstroom van het hart
viool en orkest in harmonie
nooit eerder die hemelse symfonie…
Dat ik aan je denk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Weet toch als
Geen ander dat
Wat je voelt
Helemaal van
Binnenuit komt,
Dieper nog dan
Waar je hart kan
Gaan - heb dit
Gedicht voor jou
Geschreven om je
Te laten lezen,
Te laten voelen
Dat ik aan je denk
Daarom heb ik mijn
Gedicht in de ruimte
Gezet, zodat je hem
Elke dag kunt zien,
Kunt voelen dat ik
Aan je denk…
Ons cultuurtekort
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
574 zacht neuzelt
de tv in analoog
zijn dagelijkse soap
zelfs digitaal heeft
alle scherpte verloren in
nieuws dat niemand kan bekoren
de eenheidsbrij die over
u en mij wordt uitgestort
toont ons cultuurtekort
is er nog ruimte
in communiceren om van
echte mensen iets te leren
of nemen wij genoegen
met het brood en spelen
in een…
vergankelijkheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
633 de vergankelijkheid van woorden
geschreven op het natte strand
liefdes fantasieën in mijn dromen
bij het ontwaken wreed verbrand
magische gedachten onbeschreven
plots uit mijn hoofd verdreven
ik verwacht ook de glorieuze dag
dat mijn weten ontwaken mag
in de liefdevolle lichtheid van het heelal
slechts een trilling in de ruimte bovenal…
Osmose
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 water proeft zich aan, dringt tussendoor
tot verdrongen ruimte naar volstrekt
vergeten, volmaakte droogte
tot dorst zich aandient, borden vol honger
zich ledigen boven verzadigd vlees
in uiteindelijk gemoed
als fragmenten zich rapen, zich schudden
tot vloeibare scherven zijn geplengd
te elfder ure, onvoltooid…
Droog
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 Op het strand van mijn gedachten
Lachen de kampioenen mij toe
Terwijl de zoogdieren de tepel
Van hun moeder tevergeefs zoeken
En het kinderknoeiend gelepel
Tot enthousiast volwassen
Gekir leidt maar zonder
Warm en hitsig
Gedonder in het vooronder
En ik me afvraag hoe
De bronstige avond
is verlopen in de kastcafés
De ruimte is gerond…
Volharding
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
441 de ruimte tussen rotsvast
en zoiets als onwrikbaar
is broos en dun bezaaid,
zodat mijn vage bomen
wuiven alsof ze weifelen
op de tast, zonder vaste
ankerplaats, over straffe
zij- en tegenwind, terwijl
in de verte gouden even-
beelden verstenen als
herleefde achtergrond,
tot stof, in zekere mate…
En je vloog......
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
500 zoek de beweging
die vleugels zijn er
om te zweven
zoek de ruimte
en ga leven
en je vloog.....…
Ruimtegruis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
600 Vanaf het balkon
Ziet hij's nachts dat
Een atlas zonder rubicon
Haar evenbeeld de stad omvat
En in die duizelingwekkende ruimte
Haaks tussen hoge bomen door
Opeens een pluim van licht
Verluidt zijn gunstig omen
Een vluchtig sterrenspoor
Net zo snel uit het vizier
Als was haar komen
Verbeidt de wens…
Wiekentgeweld
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
479 Blikjes liggen
Half leeg gezopen
Zich te koesteren
In de zondagochtendzon,
In de nog maagdelijk
Groene berm hebben ze
Alle ruimte
Om op te vallen -
Een eindje verder
Ligt een half leeg
Gezopen wijnfles
Waar de geest is uitgekropen
Van de zombie die
Met het glas
Zijn eigen ziel
Vannacht
Op de schroothoop
Heeft gegooid…
zo lang
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
436 zo lang we onbeholpen
naar woorden zoeken
de taal ons venster
op de wereld blijft
we andere waarheden
de ruimte geven
de deur openzetten
voor de stilte binnenin
we verbintenis vinden
met het onbekende
naar buiten komen uit
onze huizen van zand en klei
zo lang we
geraakt worden…
Van de regen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
444 ook al sta ik recht voor je
zien doe je mij niet
het regent vanuit m’n ooghoek
horen doe jij mij niet
honderduit babbel je
over verre reizen
te plannen in de toekomst
die nooit de mijne zullen worden
schaakmat door de speling van het lot
in het hier en nu
ontworstel ik me uit ‘t gesprek
en geef de regen alle ruimte…
wolkenzwemster
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 wat zij onder ogen denkt, blijft nog
ongezien. ze snijdt uit littekens
het ijs in rechte banen. met stukken
bouwt ze wat bewegen kan. ergens
ademen kieren in haar plaats. ze scheiden
ruimte tot het nooit veilig wordt. in het wak
zoekt ze kleuren, danst ze zonder as.
zo blijft zij zeker : onder de bovenlaag
zwemt ze naar de wolken.…
Het zwijgen van tarwe
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
462 Hoe herken je het zwijgen van tarwe
aan het spreekwoord in de wind
wanneer landelijke tongen verdwalen
in wildernissen van de grote steden
hoe zal het zwijgen voortduren
in stilte die geen ruimte inneemt
door kale leegte tussen muren
naast het asfalt van de snelweg
hoor het zwijgen van tarwe
luister hoe tarwe zwijgt.…
omdat de wereld holt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
657 ik wil je wel
maar soms niet meer
je hebt me zeer gedaan
gekwetst gewond
ja daar waar ik
mezelf terugvond
mijn kleine ruimte
om te schuilen waar
ik af en toe kon huilen
mijn stil verdriet
omdat de wereld holt
en mij niet ziet
toch reik je me de hand
in je lach en ogen klimt
je jochie weer naar boven…
amor fati
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
584 in het oog
met de dood
zing ik zacht
zacht zal ik
zingen over
dingen die pijn
noch stof doen
opwaaien
zullen jij en ik
mijmeren over
al het zeldzame
dat ons nadert
tot op de huid
ik fluister het
verhaal van de
parelmoervlinder
die ruimte vindt in
het ruige blauwgrasland
die de bloemen
en jou zachtjes
beroert in het oog…
woordenwisseling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 wie kent nog de namen, terwijl een woord
niet ondenkbaar is, wie kent nog de stad
terwijl straten verhuizen, later dan nu
het lichaam dat de vorm aanneemt van
begeerte, de stem die de mond napraat
grenzend aan taal in de ruimte van begrip
een kuil nog voor het avondlicht gegraven
met een laaghangend verleden voor zich uit
wachtend op een…
Leven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
474 Welluidend buigt zij haar hoofd
in het gloeiend aangezicht haar
mond gedrenkt met weelde als een
lichtje dat uit 't donker treedt met
haar gids dat lichtgloed geeft
en leven, de ruimte blauwt in overvloed
het glas en lood in zonnegloed
mijn ziel wiekt bij 't schoon wonder
lied naar de muziekkamer hierboven…
De architect
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
608 verscheurt bouwtekeningen
steeds meer tegenslagen
teveel teleurstelling
soms luidt de conclusie
dat er geen concept is
leven niet te plannen valt
vanaf nu geldt improvisatie
het begint met een muur
maar wat is een muur
zonder raam of deur
makkelijker wordt het nooit
maar wel uitdagender
want buiten ligt de ruimte
die benauwdheid verscheurt…
Dank Marnix dank
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 Op de melodie van: ‘Joy to the world’
Dank Marnix bad
we zijn weer nat
de dank daarvoor is groot
op dinsdag lekker bloterig
veel ruimte dus niet stoterig
het water lekker warm
massages lekker lang
dus danken en danken wij
het Marnix bad!…
hartlogaritme
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
498 of het opgewonden is tot een natuurlijk getal,
cijfermatig getergd, opgepoetst met boenwas
hoe de mogelijkheden liggen
in termen van kansverdeling met onbekende parameter
alles is mogelijk, zelfs de limiet van het onbereikbare,
de buigkromme van de hyperbool
tot het hart valt in het gat dat het zelf groef
in een verzameling van lege ruimte…
pas op de plaats
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
458 hier regent het plaatselijk
in het hele land
op de plek die nooit ergens
tegelijkertijd kan zijn
het hier en nu is de plaatselijkheid van
alle tijden, aanwijsbaar
als coördinaten op de kaart, als
de kortste route
probeer te keren, nooit waren we op
hetzelfde punt in de ruimte
hier is waar het moment is verdwenen
terwijl de plek…
een deken van donker
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
474 verder dan vandaag lijkt
deze ochtend niet op die van gisteren
vooruitlopend op de volle ruimte
die nodig is om twijfel in toom te houden
later zal iemand begrijpen wat nu
onbeschreven als een rolmaat ligt opgerold
de dag prijzend in het holst van de avond
zo kenmerkend viel het duister niet eerder in
laten we nog een stukje lopen…
Je raakt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
784 Jouw ogen vingeren huidvluchtig
door de stille ruimte.
Je raakt
ontroert
vervoert
haar als een gevleugelde engel
in een snuifje Jasmijn
van winter
tot lente in Mei.
Een stiekem vleugje Parfum
vlindert zinnenprikkelend doelvrij.
Als in een droom
vervaag je stervend
op haar huid.…
Raven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
580 Ze wisselen
in verstrikte tijd
snavels en veren uit
Gijzelen elkaars dromen
kruipen over vloeren
met scherven bezaaid
Ze grijpen bloedige letters
brengen zonder iets te begrijpen
met fladderende vleugels
En dichtgeschroeide ogen
achterstevoren verhalen
van zon naar aarde
Een krijsen in de ruimte
van een zwarte
onheilspellende…
De paarden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Het Paard
galopperend
in de open ruimte.
Als kudde onverdeelbaar
bij elkaar.
Geheim genootschap
op de wijde velden.
Til me op en
neem me mee
over de knellende
grens van het bestaan.
De glanzende dampende
paardenlijven.
De warme lichamen
waarin de dieren
paard zijn.…