Alle inzendingen over schouders

1857 resultaten.

Sorteren op:

Terugkeer

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 648
Hij kon het niet – de lasten dragen, en wierp de ballast van zijn schouders, Nu voelt hij schuld diep in hem knagen, schuld bij zijn God en bij zijn ouders. Nu is hij niet feilloos meer – hij faalt. Hij schreeuwt en vloekt en tiert en kankert, maar hij heeft moeders schoot gehaald en ligt daar nu opnieuw verankerd.…

Waar ik naar verlang vandaag

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.638
een frisse zomerjurk te dragen met blote schouders, een uitgesneden hals en rug en vooral goed los om de heupen waarmee ik dan de tuin in loop de zon schijnt warm, maar de wind houdt het draaglijk en brengt de jurk in beweging en dan ben jij er natuurlijk ook die de jurk al even mooi vindt en samen trekken we hem uit en hangen hem aan…
Jo Govaerts18 december 2012Lees meer >

dodengolf

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
De absurde logica van nutteloze wreedheid en onmacht van verdriet ontgaat geen mens die mens wil zijn: hun leed weegt duizendvoudig op zijn schouders.…

Moederschap.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 936
Over mijn schouders hangt de mantel der onfeilbaarheid. Deze zware last zal er zorg voor dragen, dat ik spoedig ten onder ga. Ogen die doordrongen zijn van rekenschap, kijken mij beschuldigend aan. Mijn schreeuw om hulp ging meerdere malen op in vergetelheid. En zo,.. Zo zal mijn zogenaamde onfeilbaarheid ook vergaan.…
Chantal26 april 2014Lees meer >

De ~Rijmer - Componist~

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
Dus velen menen ~het is slechts geluk wat hij op beide schouders heeft te dragen, haast alles wat hij doet schenkt hem behagen bij hem hangt er geen sores aan het juk~. Al lijkt het of zijn kan slechts vreugde giet, dat is niet zo, ook hij kent zijn verdriet.…

Mijn stad

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 659
De straten hebben namen van mensen en betekenis en anderen anoniem zijn zonder stem geboren de pleinen staan vol bomen ‘t volk heeft daar haar dromen en vrienden zonder geluid gaan onbemind verloren de buurten zijn net dorpen maar zonder sterke schouders de schooiers die verliezen die hebben vaak geen ouders de parken zijn weemoedig…
mobar24 november 2014Lees meer >

DE STEM VAN HET VOLK

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 450
zijn slecht oproerkraaiers die hij ziet nee dan is het hier veel beter hier wordt minder hard geslagen luisteren ze ook van geen kant en met de bijbel en de leer van het liberalisme in de hand wimpelen ze de wil van het volk af gaan ze belastingen voor de multinationals verlagen maar zij die de maatschappij in zware tijden op hun schouders…
catrinus19 augustus 2020Lees meer >

Tot de verbinding brak.

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 568
rustend op de schouders van de vrijheid tegen het contrast van het firmament ontkend, ontrolde ze het ragfijne touw van haar dromen waarna zij voor ons oog als toeschouwer in de kluwen van gedachten ontrafelde zichzelf tot de verbinding brak.…
Pama15 februari 2016Lees meer >

Aanname

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 577
mijn pogingen tot vertalen Ik luister aandachtig naar jouw vingers wanneer ze hun warmte met mij delen Ik herinner de smaak van jouw lippen wanneer ze mijn schouders strelen Ik vang de stem van jouw ogen in die van mij met een zucht laat ik mijn vertaling vrij Vrij totdat deze zuiver is en schoon van mijn perspectief vrij totdat…

Voorbij

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
Voorbij Op elke einde van de straat staat voorbij Geschreven Iedere minuut seconde Tikt De weg Die met kloppend hart Iedere dag weer start Toch is niets echt voorbij Want de mens Blijft Een Zoeker Een vinder Ons bewustzijn Blijft Bij het dragen van de tijd Schouders Want de tijd Die zonder jouw aanwezigheid in het bestaan Ook voorbij…
ebba6 juni 2016Lees meer >

De kracht om midden in het leven te staan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 517
Waarin het leven voor deze mens bestemt; deze de ontvanger pas als een geslaagd individu erkent, wanneer een plaatsbepaling in verantwoordelijkheid op de schouders wordt genomen.…

Afscheid

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 830
Een reiziger gaat in vormloze jas, op de schouder een zwaar pak. Hij wenst aan het eind van de reis zich van het gewicht te ontlasten. Het is al laat. Zonder verandering voeren bomen naar een hoog huis, een vertrouwd onderkomen. Wat zal hem nog in verwarring en moeite doen leven.…

arme mensen

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
Ik zie schouders die worden opgehaald, collectebussen die nergens staan en anders genegeerd zouden worden. Denk aan de velen die denken en soms ook zeggen: zullen we ons eerst bezighouden met ons eigen land. Er zijn hier al problemen genoeg, we kunnen de hele wereld niet helpen.…

koelheid in je ogen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 592
naast je lopend ben ik bang je gedachtegang is vreemd voor mij zo anders dan gewoon ik pak je hand de warme kant tegen mijn wang koelheid in je ogen het mij gedogen is al aan de gang ik hunker nog naar jou je lichaam draait haar eigen wil toch volgend in een lief contact mijn hand ligt doelloos op je schouder heupen kaatsen…
wil melker21 augustus 2006Lees meer >

jij bent mijn paspoort

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 560
schilder dus een lief tafereel onbewust gebruik ik te veel geel haat mezelf nog het meest omdat de uitweg die ik spon met draden fantasie niet om de werkelijkheid heen kon paden waren afgesloten als in beton gegoten ommuurd tot op immense hoogte en ik stond daar alleen kon geen kant meer heen maar jij reikte een hand en schouder…

Foto

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 393
Ze liet me een foto zien van hen beiden van achter genomen hand in hand lopend Een meisje van drie en mijn dochter, vrouw in een jurk Ook als een meisje, het tasje dat ik ooit voor haar kocht langs haar schouder op haar rug, haar blote huid bleek nog Hun haar beide bruin en half lang Niemand leidde, ze hadden elkaar beiden die dag voor '…
Ralameimaar16 januari 2020Lees meer >

In het nu. (Haiku’s)

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 389
Naast mijn schouder loopt mijn vriend die niet meer bestaat, schaduw wordt steeds ouder Ganzen in vijvers wat kunnen ze foeteren, bemoederen kroos. Zon beschenen steen, heet zonder af te koelen, zijn in ons, in het nu.…
Pama11 april 2019Lees meer >

Warmere gedachten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 432
Er is zegt de maan nog genoeg tijd voor mij over met ooit een eindpunt genoeg om van te genieten ik heb namelijk geen hoog opgetrokken schouders.…

tijdvergetend worden we niet ouder

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 813
klanken om jezelf mee te strelen het kind in me waarmee je graag zou willen spelen op muziek waar jij ook van geniet wil je mijn hart omdat het klopt voor jou het warme bruine lijf dat van je houdt, jij bent al eeuwenlang mijn vrouw niets is meer van belang als wij weer samen zijn de zee, het strand, een hand je hoofd tegen mijn schouder…

Vragen op de late avond.

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 619
Begin nu niet te huilen, we hebben beiden ons best gedaan, ik zal je schouders teder strelen, zet jij de waterkoker aan ?…

Mantelzorg

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 540
Een mantel, liefdevol gevouwen om huiverende schouders, geeft zoveel warmte. Biedt troost en geeft vertrouwen. Als wij die mantel kunnen geven, omdat we weten, er is zoveel mis, zal dat veel vreugde geven. Beseffend dat zorg hier nodig is. Door zijn warmte stopt het beven, verdwijnt verdriet en droefenis.…

grijnzen uit hetzelfde gezicht

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.447
ik ben verdwaald de huizen zijn me vreemd met ramen zonder ruiten deuren die niet sluiten maar open blijven staan ik kijk de mensen aan die langs me lopen niemand ziet me staan holle ogen in het matte licht grijnzen uit hetzelfde gezicht ik pak een hand waarvan de vingers breken de arm heeft te los gezeten om te slaan de schouder…
wil melker17 augustus 2003Lees meer >

meent te weten

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 418
hoe draaglijk is de last die de hoekige schouders dragen van hen die geschoeid met oud leder zich hebben afgestemd op louter ingebeelde bewustwording het oud leder, geplooid gescheurd verkleurd, de zolen kreunend op de pas van ongepaste maatvoering edoch, een mensch is een beeltenis van de mensch, die zich aanschouwend vergewist dat…
elze11 maart 2023Lees meer >

Achttien

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
Een foto, die dag werd ik achttien jaar Mijn vader heeft zijn arm er om mijn schouders En mijn verloofde was er niet; heel naar Was zandhaas, wel aanwezig beide ouders Een foto, die dag achttien jaren oud Ik staarde wat weemoedig naar de rozen En draaide aan mijn gladde ring van goud Ze waren rood en hij had ze gekozen Opa's en…

Achttien

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 565
Een foto, die dag werd ik achttien jaar Mijn vader heeft zijn arm er om mijn schouders En mijn verloofde was er niet; heel naar Was zandhaas, wel aanwezig beide ouders Een foto, die dag achttien jaren oud Ik staarde wat weemoedig naar de rozen En draaide aan mijn gladde ring van goud Ze waren rood en hij had ze gekozen Opa's en…

Het verdriet van Ariadne (2) In de greep van Fatum

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
Het noodlot heeft gesproken haalt malend de schouders op liefde trekt aan het kortste eind. Tranen in verhalen verdriet in de mythe leed in het echt….. Druppels in de zonbeschenen zee.…
J.Bakx18 oktober 2023Lees meer >

Geef nooit op!

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 607
Schouders op en doorgaan. Waarom kun je niet doorgaan? Je bent niet dood, dus gewoon opstaan. Doorgaan...zegt de stem in mij hoofd, Maar mijn kracht en wil zijn uitgedoofd. Doorgaan...Je mag niet opgeven! Je verdient een gelukkig leven. Dus na jaren ga ik de strijd echt aan, En dat zal echt niet vanzelf gaan.…
Willeke25 augustus 2024Lees meer >

hoe dan ( cervicale dystonie )

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 553
hoofd nek schouders, ook zij hunkeren naar rust, derhalve zijn mijn mat gekleurde gedachten als glazen zo breekbaar dat mijn twijfel zich heeft bekeerd tot een leugenachtige berusting botox, benzo’s, fysio balsem, kou, warmte, liefde, acceptatie, baclofen, levopa, allen werden geopperd doch het galopperen van het hoofd negeert stoïcijns…
elze22 oktober 2024Lees meer >

De echte vooruitgang

netgedicht
4.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 400
hebben gewogen in belangrijke beslissingen en daar nu de rijpe vruchten van plukken nog zijn de mouwen opgestroopt is de wilskracht niet geknapt door tegenvallers want het nieuwe genereert vooruitgang op nog onbekend terrein waar werken nog met hoofdletters geschreven wordt en afwezig zijn voelt als pijn juist die wil om de schouders…
wil melker13 december 2024Lees meer >

Een mystieke pauze

netgedicht
4.8 met 27 stemmen aantal keer bekeken 458
ik ken de muziek uit je ogen voel het strijken van je handen langs de snaren van de oude viool daarbij wiegen schouders en heupen in een bijzonder aantrekkelijke balans waarin jij een bent met de warme klank met hart en ziel heb jij de dirigent en zijn stuk vertolkt nog lang hing de de echo in de zaal verstillen mensen in…
wil melker25 januari 2025Lees meer >