3966 resultaten.
Verlatenheid groeit in kristal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
787 de zeis gewet met keihard ijs
gaat doden in de tuin
ik ben het sterven zat
verdwijnen zal dat puin
granieten bloemen
hakken zich in steen
naast zwartbasalten dromen
lava zal tot stolsels komen
mijn stalen hand verploegt
de rots tot ongenaakbaar zijn
mijn tuin gaat heen en
steen ontluikt in stil bestaan
de tijd ontkent het…
Oh, kleine vogel op die witte bloesemtak
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
490 Speciaal voor mij uit de Chinese keizerlijke
tuinen uitgevlogen. Licht van postuur;
rood-bruin gevederd heb jij de bloesemtakken
in mijn denkbeeldige tuin uitgekozen.
Een idyllisch sprookje voltrekt zich door jouw
aanwezigheid. Tussen het maagdelijk roze-wit
komt een hemel in de lente in de werkelijkheid
aan mij voorbij.…
Sfeerbeeld 3
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
2.555 de houten trap van de veranda
kleurt groen weg van het mos
één met de tuin
kronkelpad langs
wildernis
tot aan het poortje
-vergroeid met
de haag-
en er achter
landschapsglooiing
schilderwerk met zon
als penseel…
Haar verlangen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.230 De zachtheid
van rozenblaadjes
laat haar verlangen
naar teder samenzijn
verlangen
naar verleden
nog voor haar leven
verlangen
naar toekomst
voorbij haar leven
vele
rozen geteld
in de tuin van heden
vol hartepijn…
Merel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
626 Ik zie de zon
het blad verzilveren,
van de ranke, slanke berk,
achterin mijn tuin.
Die ranke, slanke berk waarin
een zwarte merel,
melodieus,
zijn eeuwenoude lied
vervolgt,
als een rhapsode.…
scharrelaar
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
978 zich van geen mens en wereld bewust
scharrelt hij wat rond in de tuin
pikt er de kruimels van het tafelkleed
ik volg een vlijtige huismus vanuit
het keukenraam
is het omwille van zijn simpel bestaan
dat ik hem bij vlagen zo hevig benijd?…
De Makelaar
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
2.092 een makelaar loopt door mijn huis
met een flitsende fotograaf
lampen moeten aan en uit
voor het mooiste plaatje
de tuin vertoont zich in de zon
we maken samen geintjes
maar ondertussen jank ik al
bij het denken aan verhuizen…
momentum
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
476 een kromgetrokken sjoelbak
op de achtertafel
alle schijven in de één
ik ruik de bastognekoeken nog
zijn klokje op het nachtkastje
hoef ik niet - mijn tijd
komt nog wel
maar dat de tuin
slechts drie stappen lang blijkt…
h
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.113 en dan is het stil
de kamer leeg
staan tafel en stoelen zinloos
zwijgen de mensen
de klok het bed
de vogels in de tuin
liggen de honden neer
dan is het stil
de kamer leeg
geen adem meer…
Afscheidskus
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
685 Ik had ooit een droom
hij was niet zo groot
gewoon iedere ochtend een afscheidskus
die nooit gaat vervelen
en een tuin om in te spelen
dat leek me wel zo knus
ik had een droom en
met jou is hij uitgekomen
wat is een mens zonder dromen.…
Terugkeer
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
612 er schuilt een roodborstje
in mijn tuin
en ik heb hem een huisje gemaakt
met een tafel en een stoel
een bord om van te eten
wat takjes voor een nest
en een deur voor
mijn geweten
zodat hij open kan en dicht
omdat er hier
geen zekerheid woont
van blijven of vertrekken…
Geluk bloeit...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 Elke lente opnieuw
vieren tuinen feest.
Narcissen tromboneren.
Zwarte merels zingen.
Bloesems juichen!
Lente, zomer, herfst en winter.
Geluk is bloesem van de geest.…
Duizend pluizen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 een paardenbloem heeft
geen vakantie
wortelt zich diep
in tuin en veld
uitbundig geel bloeit
deze gratis gast
zijn blad pluk ik
voor een gezonde sla
duizend pluizen blaas ik
van reizen op de wind…
Appels
snelsonnet
3.6 met 9 stemmen
877 Op mijn vakantie in het buitenland
Verbleef ik in een tuin met appelbomen
Het rijpe fruit verscheen in al mijn dromen
Met zeven Adams, etend uit mijn hand
Maar thuis is het snel over met die roes
Wel heb ik nog zes potten appelmoes…
rood
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 ik zag
de bloedrode
kleur van
granaatappels
het wendbare
gedwarrel van
de granaatrode
vlinder
ik zag
de bloeiende
pioenroos
in de tuin
het karmijn
op jouw lippen
in het
zonlicht
ik zag
de vermorzelde
schelpen in
het zand…
Wij fietsten naar Egmond
gedicht
3.4 met 63 stemmen
23.062 Al in de schemering,
Een bosuil gleed
stiller dan messen
door zuurstof boven ons,
streek neer aan de rand van de wei
en schikte het bruin
van een boom om zich heen.
En steeds als we dachten: is hij er nog?
schudde hij nee.…
Met lentelicht
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
438 zal ik je haren
al met lentelicht
laten stralen
of wat
lieve schemer
voor je halen
als de zon
zijn warmte
heeft gebracht
want de
avonden zijn nog
guur en koud
jouw jaren
tellen niet want
jij leeft zonder oud
in een perspectief
waarin jij liefdevolle
vrijheid geniet
nog altijd speelt
er licht op jouw
tijdloze gezicht…
illusie
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.605 in elk van mijn dromen
illusies
steeds verloren
stuk voor stuk tenietgedaan
telkens weer op zoek gegaan
naar het beeld in de schemering
duistere ogen
een stem in de fluistering
woorden in de nacht
die telkens weer bekoren
illusies
elke nacht
zijn het enkel dromen
of jou die ik verwacht…
weemoed
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
3.293 misschien is dít het wel,
heimelijk nog hechten
aan wat ooit verloren ging
aan vage schaduwen in de
schemering, een zacht geruis
een verre roep, een geur
een oude afdruk in het zand
iets van droeve leegte voelen
in een stille polder
terwijl er een zwalkende
dierbare vogel vluchtig
in het niets verdwijnt…
Stadsgeluiden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
618 In de nacht fluistert zacht
een stem in mijn oor
Ik ben stil
en ik hoor wat ik wil
Overdag valt licht
een beeld in mijn oog
Ik kijk
en ik zie een gezicht
In de schemering zit
een man in de kroeg
Hij drinkt
en hij proeft en hij zucht
In de avond alleen
Zit ik thuis met een kind
En ik luister
En schrijf een gedicht…
mijn appel
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.140 Alles wordt overschaduwd door schemerig zwart
De zon komt niet meer door mijn luchtbel heen
De liefde is als een vrucht
Zacht en rood is het gevoel
Totdat de rijping begint
Verstrikt in een web van draden
Herken ik mezelf niet meer
Veranderd door warmte en genegenheid en pijn
Onherkenbaar voor mezelf geworden
Waarom kan ik niet met jou
Zoals…
En de hemel glimlacht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
910 de late dag ontmoet
het schemer in een
stilzwijgende omarming
licht neemt afscheid
met een steelse blik
vredig waakt de avond
bij een vervaagde grens
van opgeloste kleuren
in beelden van graniet
en de hemel glimlacht
met duizend lucide ogen
hoe moest ik weten dat
donker zó licht kon zijn…
Bij tanend licht
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
600 wanneer de donkerte van de avond
haar muil opent
en het licht ons nog even de hand wil
reiken
ervaar ik een naderende stilte
als zou de dood mij
bij de lurven willen grijpen
of zal het mijn verjaren zijn
dat gedachten in de schemering
zich meer gaan spiegelen
aan mijn sterven
dan wel morgen
slechts de idee is
minder van de toekomst…
Ochtendmist-Avondlied voor een verlorene
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
977 Draag mijn dierbare doden voor u uit
Draag mij in de schemering
Van't alledaags bestaan
Draag mij, als ik dans
in licht en schaduw
van voorgoed verloren jaren
Wij zien malkander terug
Boven het water, op de brug
Wie weet waarheen de wolken waaien?
Het Leven is een lange omweg naar de dood....…
krakende takken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
720 ze staan er
de donkere bomen
sinister schemerend
hemelschreiend het loof
de naalden prikkend
naar de ondergaande zon
maar daar waar
geen sterveling komt,
scheurt de bast
van berk en plataan
loot en ent hebben
geen weet van
knokige knoesten
waar de wind uitgedroogd
takken kraakt
daar wil niemand gaan…
Morgenlied/fado
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
726 Aardse geuren
kruidig gevormd,
kronkelen omhoog
langs ontluikende bloem
omzich te vermengen
met lange zilverwitte
zonnestralen, die
door de morgen
schemer, de dag
doet ontwaken.…
te leven
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
565 een stem roept
het slaan van de deur
het is avond
schemer
kopieert woorden, de bleekheid van de maan
en nog veel meer koude
misschien zoek ik een weg
waarachtig achter ramen
ongeteld
"zou dit het sterven zijn
uit tussenpozen gegroeid"
het voelt zo aan, zeg je
je ogen op mij en het verschil
gericht
zonder gezicht
loop je mijn…
Lichtzinnige dromer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
519 mag ik
met donkere bladeren
het licht wegwuiven
om de nacht
met stil zwart
naamloos op te tuigen
nog waait de wind
wolkjes zomer
langs het rood van de zon
kreeg de
lichtzinnige dromer
vandaag meer dan hij won
roerloos in duister
krimpt eindelijk het licht
gefilterd uit schemering en zicht…
jaren worden dieper
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
703 legt een vraag zich neer
in poëzie
de dood
met besneeuwde lippen
aan woorden likt
het blijft een bewegen
al is de avond net
hetzelfde
en lacht een kind om honing
aan moeders hand
ween ik dan
om de vreemdeling
die in de schemer de stilte
binnentreedt
*
ik tik tegen de binnenkant
van deze verzen
en ruik angst omdat er liefde…
Geboorte van inspiratie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
550 In amper merkbaar vervloeien
rees schemer in de morgen
brak de hemel open in zonnelicht
week kleurloos nachtelijk duister
mengde bloemenkleur en vogelzang
tot nieuw veel belovend gedicht.…