Alle inzendingen over verte

2105 resultaten.

Sorteren op:

Tijd van leven

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.612
haar hoofd rust zacht op mijn herfst droomt van een lange zomer waar ik nog jaag, ren langs het strand en om een glimlach vraag, zij om een reikende hand de afstand lijkt steeds groter het slapen dieper dan ooit seizoenen nerven mijn vel jonkheid verdwijnt, mijn toekomst dooit haar wang verraadt verte de ogen spiegelen mijn hart…

Voorjaarsgeluid

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 642
Rekkend, strekkend als geweien in de verte, kleurig groeit de lente boven doodgewaand roodbruin. Gapend van de winterslaap reiken ze naar het licht, buigend in tegenwicht roepen ze lokkend: Groei en zweef, stuif en geef, spring uit je bast, bloei en verras, verspreid je geur en leef!…

Vlinderdansje

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 889
mij: ultieme vrijheid woont in alleen zijn vol overgave word ik bestoven door de bloeiende pijnbomen denkend over liefde uit het niets vlindert iets vlak voor mij verleidelijk doet ze een vlinderdansje fladderend uit het andere niets komt een tweede vlinder vangen mijn blik samen dansen ze mij verlatend naar de groene verte…

in de helderheid van wind

netgedicht
5.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 776
waarom schrijf je dan nog, vraag jij het is mijn groet, antwoord ik aan gezichten in de ramen, veranderlijk in het stilstaan tussen nieuwe en oude bomen zonder ochtend, avond of eindbestemming zo ben ik ook jou en wat we weten, weerloos achter het dunne vlies van woorden en in vrije kamers van verte waar dagen aan de grond…

de eerste woorden

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
ik vraag me vaak af waar de taal begon ergens in een diepe verte waar taal waarschijnlijk nog net geen taal was maar ergens ook wel, die overgang denk ik vaak over: van geen betekenis naar betekenis, die kleine stap zien we al bij andere dieren, maar die stap verder naar taal, alleen bij ons, evengoed verlang ik naar het gekwetter…

Als het stormt

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 569
als het stormt doet de vloed haar werk raken bakens in mij los zo menselijk sterk, teer als mos als eb aan mij zuigt en ik de boeien pak ben ik niet meer overtuigd, is mijn zelfvertrouwen zwak vanaf de drassige oever zie ik in de verte de horizon, eens het beloofde land, verward zie ik een schim steeds minder aan mij verwant als…

Koorts

gedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.387
In de verte fluit Het altijd helder langs de landen. De dieren op de wanden Verdwijnen. 't Licht gaat uit.…

Eenzaamheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 616
Zijn schouders trekt ie recht het is ineens een andere man, als die ik vanuit de verte waarnam. Een vriendelijk woord doet echt wonderen!…
Johanna6 januari 2015Lees meer >

alles geven

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 629
gezeten op de puinhoop die je achterliet zie ik je in de verte wegdrijven op golven van onrustig verlangen naar de mythische overkant waar het gras groener lijkt waar je misschien jezelf kan zijn tot je er aanspoelt je bent me ontstolen door de illusie van de vrijheid jezelf te zoeken ik wou je alles geven goud, wierook en…

Recreërend

netgedicht
2.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 711
Hier moet het toch lukken zulke verten futuristisch in te vullen, simpelweg of erudiet? Fiets je vergezichten naar je binnenste: weeg ze tot jij er klaarblijkelijk een gat in ziet.…

de ziel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
Ook die vraag stelt ze niet meer Ergens in de verte valt de regen over weilanden en huizen en is haar ziel…

Zijn laatste vacht

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 427
bevroren kraken dennen wortelend in permafrost nog is er geen ontdooien ik voel je kou droom witte vachten bij het grijsblauw van je blik in ogen die de verte weten in het sneeuwblinde vergeten het universum kruisen in vertwijfeld zoeken naar wat noorderlicht als tegenwicht nog lacht de poolbeer in zijn laatste vacht onwetend…
wil melker14 november 2015Lees meer >

Groeiende geheimen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 739
Wat zit er achter achterdocht en woede, waarom verdenkt men mij van iets waarvan ik in de verste verte niets vermoeden kon, waarom draaien volwassenen soms als een boomblad om.…

zie mij

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 598
ik zag voor het eerst diepte in de verte van haar blik ontmoette haar even was er een kier kijk mij hier leek zij te zeggen een open gebaar met zuchtende slik pas nu dringt het tot mij door, hier keek een kind even uit de wind weg van een dwingend koor; was zij wel ooit bemind tot het moment, hiervoor hoe zij dat ervoer kan ik…

Zandkorrels

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
We liepen op het strand, ik zag de verten, de branding, de glinster, hij keek naar beneden. Ik moest aan mijn moeder denken, die ook altijd zo naar beneden, naar de grond keek terwijl ze liep. Ik had willen zeggen, kijk naar de zee de duinen, de wolken hoe die drijven. Maar ik zag zijn gepeins en liet hem.…

Voelden ons goden

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 446
ik wist de verte dichterbij te halen zon te laten stralen op het stille strand we liepen hand in hand de wolken voorbij voelden ons onmetelijk vrij nog spoelden schaduwen aan die door het kuivend wit van golven werden verzwolgen de duinrand liet verrast zijn vlinders gaan zij dwarrelden al spelend achter ons aan we voelden…

Veluws eiland

gedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.508
Het verschil tussen dwalen en verdwalen is de verte van huis – de bocht die je verleidt een nieuwe bocht in; de tijd is hier anders, niet trager maar in een vriendelijker licht en het licht is hier waar niet alles knippert en schreeuwt geduldiger: zoals jij nietsvermoedend in dit gedicht bent gelopen; een bocht na een bocht, na een strand…

Zo helder is het werkelijk zelden

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.890
Zo helder is het werkelijk zelden, men ziet het riet wit voor de verte staan iemand klopt aan, vraagt water, het is een verdwaalde jager het antwoord is drinkbaar, zijn kromme weg uitlegbaar in taal in zijn weitas een bloedplas, het water verspreekt zich al pratend in wijn kijk, zegt hij, omstreeks het riet wijzend bij wijze…

Rondgang

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 618
het blauw van de winter tekent zich zo mooi over de kale bomen een kraai vertelt in krasse taal toch alvast zijn lentedromen wat koude poedersuiker legt een maskerende deken over het onbewogen gras vanuit mijn glimlach tekenen zich asemvlaagjes met genoegen vertraag ik mijn pas voor even verban ik de twijfel naar de verte…
Hilly Nicolay19 februari 2018Lees meer >

Levensschip

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
Hoe verder ik de horizon nader bereik ik rustig water, kom ik aan land en in de verte wenkt mijn Vader noodt mij te rusten in Zijn hand.…

Het hoogtepunt van Steenbergen: DE GUMMARUSKERK

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 471
Al vanaf de verte zie je'm. Hoog torent hij boven alles uit. In de volksmond bekent als D'n Gum, met zijn hemelse klokgeluid. Op ruim elfhonderd heipalen, in neogotische stijl gebouwd, staat hij in onze stad te stralen, voor een ieder die van hem houdt.…

Sint Maarten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.089
’t is donker buiten en koud lampionnen schijnen als spoken de wind wil ze uitblazen denk ik, diep in m’n jas gedoken in de verte zie ik het vuur al ik ruik de rook tot hier straks speculaas en chocomel en de grote mensen bier ik sta in een cirkel van licht voor warm en achter koud het vuur danst als een geest terwijl de tijd zich verdicht…
Jack Stoop1 oktober 2019Lees meer >

In rood gedood

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 491
je hebt de zee zien komen steeds meer water tussen duin en de verte van je dromen ze bloeide tot schuimwitte bloemen die in lange rijen omsloegen met donderend geluid zon weerkaatste op ontelbare botten die de vloedlijn markeerden als het vroegere kruiend ijs bizar beschreef zo dood het sterven der mensen in een niets ontziende…
wil melker10 januari 2020Lees meer >

In vallende vloed

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 458
schaduw en licht in doen en laten een tweeling jij en ik jouw lach sprankelde hoger mijn tonen klonken vaak lager in samen praten de uiterlijkheden waren niet congruent zij een heerlijke griet en ik tenslotte ach een aardige vent maar in ons liefdesland was het zelden hand in hand altijd lokte zee en onder geweldige wolken de verte…
wil melker17 januari 2020Lees meer >

HERDENKEN

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 602
zwarte en bruine hemden stampten alles in en uit de grond schreeuwden met heel harde stemmen hoe lang hoe lang gaan we dit nog herdenken die onmenselijke volkerenmoord we zijn bijna ver genoeg om te vergeten hopelijk duurt dat nog heel lang heel lang velen leven opnieuw in angst zijn weer als toen voorzichtig bang want in de verte…
Catrinus28 januari 2020Lees meer >

vangen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
het gezicht van het meisje verdwijnt achter zwiepende haren de man holt achter zijn afgewaaide hoed aan de honden blaffen en rennen tegen de wind de rok van de vrouw wappert horizontaal het kind kijkt in de verte maar komt niet vooruit de schilder legt waaiend Holland in verf vast jij hangt lachend met wijde…
J.Bakx25 maart 2020Lees meer >

koudbloedig

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 406
In de verte rijzen obstakels. Van zeewering tot dam tot dijk Het water beukt schuimbekt spat. De smaak van zout dringt door tot op de lippen, tot in de huid. De geruchten over uitverkochte vis in het dorp spoorden ons aan. Laat schaarsheid mensen hard lopen? We zeggen van niet, we lopen harder. Nog gretiger grijpen we de vis.…

Ontdooiende wintermuziek

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 520
overal waar jij verscheen gaf natuur acte de présence zag in de verte al de knoppen van bloemen zich openen om in volle nieuwsgierigheid hun hart aan de kijker te tonen struiken ritselden bomen ruisten hun groene welkom melodie de vergeet-me-nietjes in het gras wisten al meteen dat jij er was adembenemend hoe zij groeiden…
wil melker26 februari 2021Lees meer >

Onherroepelijk

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
We kijken het na De stemmen verklinken in de verte en dan valt het stil. We zijn als een stipje in de tijd, terwijl het leven verder glijdt.…
Antje28 juli 2021Lees meer >