4425 resultaten.
Handen vol fluisteringen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
616 iedereen nog slaapt
dan komen overdenkingen
juist op die stille momenten
haar tegemoet fluisteren
wat ben ik rijk
zucht ze
nog half slaapdronken
wat ligt dat lekker
in mijn warme bed
nog even het kussen lekker
opschudden en mezelf
er in schurken
de poes die het gedraai
en gewoel aanhoort
miauwt om zijn ontbijt
tja dan gaat die ene voet…
Storm raast
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
467 Hij droomt van diep blauw water
Mensch
op weg naar heuveltop
schreeuwt in cadans
van voet voor voet
dat hij het landschap is.
Boven
mag hij één seconde
kijken.
Dan slaat
hagel
zijn ogen dicht.
Weg van de zee.
Omlaag.
Omlaag.
Daar
hoort hij enkel maar gekerm.
Een vissenlied
vol blauw verdriet.…
Mijn schaduw
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
541 Ik bleef steken in het zand,
geen voet kon ik nog verzetten.
Ik voelde me bespied
iemand wandelde mee.
Mijn adem stokte
Een donkere gedaante achter mij.
Met elke stap trapte ik de zandkorrels uiteen
Mijn voeten voelden nog de tinteling,
maar mijn lichaam was versteend,
door de dreiging achter mij.…
Met je vuist op tafel willen slaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
603 En ik, krijg de intentie,
om handen en voeten te gebruiken
om die niet nadenkende idioten,
tot nadenken te stemmen,
te stoppen met bombarderen
zodat onze mensen
kunnen worden thuisgebracht.
Met de vuist op tafel,
een voet tussen de deur,
wanhoop op gezichten
moedeloosheid voorop,
wanneer is het nou STOP
met die ellende?…
Voetveeg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
653 Er is een wereld van verschil
Welke voeten mij betreden
De een is warm
De ander kil
Een halve zool van zweet
Een veeg van lik-me-reet
En elke voetstap die ik voel
Verdwijnt als stof
Lost op in 't kleed
Zoals het leven doet met lief en leed
Ik ken ze allemaal
De bakker en de generaal
De minnaar en de moordenaar
De waarheid…
spel van de wind
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.478 Ik weet niet of het mijn herinnering is
waar ik eindeloze straten zie,
waar de wind je in het gezicht
striemt, blazend, en zie
rauwe natte tegels onder
voeten hozend het kleed
van mijn verafgode begeleider
waar ik het spel mee deed
"ik zie dat wat jij niet ziet"
laat maar waaien…
Vaarwel
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
2.947 Gisteren achtergelaten
gezichten, snikkend
Vandaag verloren illusies
verdwenen in tijd
Ogen stromen tranen
naar vergetelheid
Morgen aangebroken
schuifelende voeten
`n Laatste aards vaarwel
brengt hemelse groeten.…
Als vroeger
gedicht
3.5 met 206 stemmen
29.071 Alles nog als vroeger:
de waaier van licht
op de horizon,
de bonte strandloper
op drift langs de golven,
schuim dat zich buitelend
uit de voeten maakt.
Als vroeger galopperen
over de lage duinen
gepluimde legioenen,
etst als vanouds de wind
zijn geheime tekens.
Ja, alles nog als vroeger
maar in de fles geen brief,
de duinpan leeg.…
Dodona
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.127 Woudduiven brachten de boodschap aan
te luisteren naar het bladerruisen
in de kruinen van de eiken
Sprak daar Zeus niet met paarse
vermoeide lippen de toekomst uit
orakelend, bliksemend gods woord
via mannen met blote voeten
onverzorgd als bomen in het bos
bladerval, dode tak en hangend mos…
ALS GOLVEN STUKSLAAN
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
875 Als levensloop
ten einde keert
en winden liggen,
het tij weer keert
dan heb ik
een ding echt geleerd
Het leven is
toch niet verkeerd
Als golven
stukslaan
aan de vloedlijn
mijn voeten
natten van de zee
het water opspat
aan de reê
en nemen mijn
gedachten mee
vind ik het
allemaal oke…
AFSCHEID
gedicht
3.9 met 109 stemmen
35.541 Je kus is licht,
je blik gerust
en vredig zijn je hand en voet.
Maar achter deze hoek
een werelddeel,
achter dit ogenblik
een zee van tijd.
Zul je voorzichtig zijn?
----------------------------
uit: 'Oogappel' (1986)…
Nieuwe heden
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
4.082 Tenen draaien kleuren
Kolkend in het zand
Voeten volgen het strand
Soms steekt schelpengruis
Hart en hoofd speuren
Weven een lief verband
Vrienden nemen je hand
Lopen mee naar huis
Schelpen die met golven gingen
Bezingen het nieuwe heden.…
Vader
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.313 De oude boerderij
staat zwijgend in
het schemerend land
de mist zijgt
laag na laag
op huis en heem
mijn voeten
tasten de aarde
hier was het
dat mijn vader stond
wij vonden hem
na uren die nog
lijken te duren
een koude hand
lag op zijn borst
een glimlach
rond zijn mond…
Hoe zoet kan missen zijn
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.783 daar zit ik dan
en mijn hart
drumt de blues
hand aan de voet
van een glas
bloedrode wijn
die bij elke slok
zoeter smaakt
net als je afwezigheid
het zijn de laatste
-niet de glazen-
maar bittere tranen
die ik verdronken heb
om, ja om wat
om de gedachte
dat ik iets missen zou
-wat er nooit was-
de tweekwartsmaat
waar ik zo van…
Als een mier alleen loopt
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
915 zet dan niet je voet op hem
trap hem dan niet dood.…
Nachtbrief - 2
netgedicht
3.4 met 62 stemmen
1.138 ik taal niet naar nachtschade
en blind geschreven dagboeken
ik heb huizen van eiken planken
hoge kamers vol dappere woorden
versleten leer in de plooien van mijn voeten
zakken van vrienden, pas gewassen sleutels,
pakken jodenkoeken, snoeppapiertjes en
kilometers inkt om de dag uit te schrijven…
Liefste
gedicht
2.5 met 123 stemmen
52.266 ik leg mijn handen
op het water, voor jou
bega ik sneeuw,
die naderhand gevlogen,
snijdt tot op de huid,
de riem van wind, aangetrokken
en smal het bed van slakken,
de natte voeten onderin,
de lucht die warm en zwart,
vol van ijzer, aanbreekt -
als - weleer.
-------------------------------------
uit: 'Vlammend Marmer', 1984.…
Miss
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
664 Haar jas met blauwe knopen
sluit zelfs praten buiten
breekbaar uit het zicht
spelen ogen met honger
en armzalige warmte
wanneer hij met blote voeten
op vochtig gras danst
en nevel hem kleiner maakt
ziet hij haar de hoek omgaan
het verweer is zwak als hij mist…
ik word lichter (voor BL)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
516 hij sprak geen woord
ze keken over hem heen
de stilte suisde in zijn oren
als hij belaagd werd
sprak hij alleen
met handen en voeten
hij ontdekte de taal
van muziek en hij speelde
de sterren van de hemel
toen hij eindelijk thuis kwam
voelde hij opnieuw de benarde stilte
ik word lichter als ik praat, zei hij.…
Dagelijks brood
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
827 gisteren liep de volmaakte man
zo maar bij ons door de straat
edel waren zijn tred en oogopslag
die mij aan de grond nagelden
hoe mij nu los te rukken
vanuit die verdwaasde staat
de nagels trok ik uit mijn voeten
wreef droomzand uit de ogen
gelukkig zag ik mijn onvolmaakte lief
die uitgeslapen goede morgen wenste…
Paarse zee
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
513 De winter keert weer op zijn natte schreden
Ik had flink met mijn laarzen moeten wroeten
Toen plots een paarse zee lag
aan mijn voeten
Na één dag zon...zo lang lijkt
het geleden
Mijn kap en poncho kwamen goed van pas
Geen sneeuw, maar regenruis
in 't struikgewas…
zwoel
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
825 Zwoel is de nacht
de lucht is warm en zacht
een briesje speelt met mijn haar
je voelt je zo onkwetsbaar
samen loop je hand in hand
je voeten spelen met het zand
de maan en sterren verlichten de zee
het klinkt misschien heel cliché
de romantiek overheerst dit tafereel
het is prachtig en sensationeel.…
apeldoorn maandagmorgen 4 mei
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
781 zich behoedzaam alsof het niet mag
tot de oranje kegels worden weggehaald
het hek om de naald vernieuwd zal zijn
de sombere wolkenlucht is verdwenen
een oranjezonnetje eens weer zal schijnen
de tranen van het oorlogsmonument
zullen voor hen blijven vloeien
ook als de bedroefden niet meer fluisteren
bij de bloemenzee aan zijn bronzen voeten…
Zo ben ik ook
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
1.387 het wijdse
en ongrijpbare
zo de schepping is
ben ik ook
aanraakbaar
met handen
maar dan zo
gering van lijf
zo ben ik ook
ja, de voeten geaard
maar de geest
onpeilbaar diep
ze kan nochtans leeg zijn
of gestuurd worden door
een bovennatuurlijk brein
ik voel leven
op weg naar de dood
zie de zon in mist
ervaar ijs in…
Windstoot ?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
513 Mijn kracht heeft mij verlaten,
rottende vruchten aan mijn voeten
wat bleef hangen, blijven onrijp,
groene ranken vergelen, dof gelaten
wacht ik op een laatste windstoot, die
als dolk mij in haard en hart zal raken,
vergrijp van dierbaar, maar ontbloot geloof,
beperkt zich tot bot gezaagde planken.…
Verlichting
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
516 de toortsen branden
langs de paden van het verleden
er is geen verloren tijd
wel een verlichten van het heden
wat ooit geleerd werd
mag nooit meer vergeten
de weg van harmonie ligt open
de zachtheid leren zien
tussen de regels van het harde leven
voeten op de grond
altijd op de grond…
Ontworstel
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
1.003 loop toch niet binnen de ingedikte lijnen
leg je voeten niet aan banden, ren, voor wat je meer
dan lief is
schrijf onbegrensd
over dat kleine stukje groen waar paal en perk
de gestelde ruimte stelen
rijg je rede niet in een keurslijf, schreeuw, om wat je meer
dan lief is
hoe kan een kind anders zichzelf nog spelen…
Oude man met plastic tas
gedicht
2.5 met 11 stemmen
5.619 Met 1 plastic tas
van het warenhuis
met de rode zon
met gebogen schouders
traag te voet
langs de bleekgroene heesters
langs het dode kanaal
over het grote lege plein.
Duidelijk het javelwater,
de melk en het brood
in het zakje.
Keert hij tevreden terug?
-------------------------------
uit: 'Dubbelzanger', 2002.…
we leven regen
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
651 niets dan lege regens
die gefaseerd ons ontdoen
van beloftes, beloftes zonder schuld
maar wel met de waarheid
van een bijna voorbije januari
het lijkt op gekonkel
of op het etiket van
het pikhouweel – niemand
kan vluchten zonder voeten –
ja maar, zou hij dan niet kunnen
vluchten in een rolstoel?…
Het geluid van padjes
gedicht
2.8 met 20 stemmen
5.882 Het geluid van padjes
samen, apart, nog een wat verder
iets lager, samen in scheef akkoord
onvindbaar want telkens andere
padjes even verder, samen
hinkend, apart, samen
terwijl die vlak bij mijn voet
even hun adem inhouden.
-------------------------------------------------
uit: Tirade, 1966/Verzamelde gedichten, 1991.…