7803 resultaten.
Duister en licht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
568 In het diepste duister
is dat ene straaltje licht
brenger van luister,
engel van evenwicht…
Duister en licht
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
854 Eén straaltje licht
brengt in het duister
luister en evenwicht…
Duister en licht (2)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
521 Uit elkaar zouden zij gaan
Het licht valt op haar traan,
weerkaatst in zijn oor,
lispelt zacht: ga door…
Duister en licht (2)
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
899 Uit elkaar zouden zij gaan
Het licht valt op haar traan,
weerkaatst in zijn oor
en lispelt: ga samen door…
verwondering
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
508 vers gevallen sneeuw
op oude grond
herinnering herleeft
hoopvol tuur ik
in de verte...
misschien zit er wel
iets van verdraagzaamheid
verscholen achter
de gindse horizon
Lejo van Kuijeren…
Vinden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 vaal is het vluchtige water
dat boven mijn zintuigen vloeit
bruidssluiers lonken voor later
twee zielen voor eeuwig geboeid
trage roodgloeiende stromen
veroorzaakt door liefde en smart
dringen in rustloze dromen
waar telkens het lot wordt getart
bottende, bloeiende bomen
symbolen van eenheid en kracht
fluist’ren van dat wat gaat komen…
Ooit weer geweest
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
505 Achtervolgd door eindeloze angst
Tijden tikken maar blijven wachten
Op uiting van een verscholen kans
Deze gevoelens zullen gaan vervagen
Ooit plaats maken voor geborgenheid
Tot dan met onuitgesproken vragen
Genoodzaakte antwoorden zijn kwijt
Toch een lichtstraal in het zwarte
Een zicht van zonnigheid, zo klein
Symbool voor hoop…
Waanzin
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
616 Dolend
op golven van
gedachteloze uitingen
in verstoorde bewegingen
drijvend
verloren in droefheid
om wat was en zal zijn
of nooit gebeuren gaat
Een sprankje hoop
diep
smachtend naar
het oppervlak
laat het toe
breek door
verzeng de koude van
kille onrust
nu hoopvol
Liefde is geworden
en zal zijn…
Wachten op verlossing
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.062 Tijden en woorden volgen elkaar
naar de rand van twijfel en vragen.
Waar iedereen angstig kijkt naar de diepte die
niet meer verlaten lijkt
en waaruit naamloze schaduwen omhoog klimmen
als in een voorstelling die
geen droom meer kan worden.
Waar alles slapeloos wacht
op boodschappers.
Van de verloren tijd en rampspoed
die een stilte…
Ik zie het nu
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
713 Hoe de hoop mijn gedichten verliet.
Want woorden toveren niet.
Zei ze vol relativisme en verdriet.
Dus val ik terug op rijm en stijl.
Of een passage uit het eerste lied.
Ik zie het nu, ik zag het niet.…
Romantisch Determinisme
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.030 een onmogelijke uitweg
gevangen, onderworpen aan een straf
die ik mij willoos opleg
Als hart niet doet wat hoofd gebiedt
is al het denken zinloos
het ogenblik illusie, ik een marionet
zo merk ik na een poos
Overtuiging wie ik ben,
elk houvast dat ik vind
vergaat onder jouw adem
tot vluchtig stof in koude wind
Dus ik klamp me aan de hoop…
Winteravonddroom
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
781 Je kust me, maar jouw hart is doof
voor liefde, in de nacht bevroren
met alle ernst, in mijn geloof
en hoop die ooit mijn stem laat horen
zwijg ik in stilte, mijn beide ogen dicht
ik heb je lief, mijn lief, steeds droomgericht.…
Levensdoel
hartenkreet
1.5 met 15 stemmen
1.521 Ik houd van jou
Da’s zeker
Het geeft een goed gevoel
Al ben ik wat onzeker
Jij bent mijn levensdoel
’k Zou gaarne jou bezitten
Bezit jij gaarne mij?
Geef dan een levensteken
Dan zijn wij beiden blij
Toch?…
Meer dan genoeg..
hartenkreet
4.6 met 18 stemmen
1.934 Je liet 'n leegte achter
toen je ineens
m'n leven verliet..
Ben niet meer compleet,
En niet meer heel..
ben waarschijnlijk
de enige die dit ziet..
dat maakt me zo
verschrikkelijk emotioneel..
Jij leeft je leven weer, alsof
ik er nooit ben geweest..
je pakt je draad weer op, en
ziet me niet meer staan..
en dat maakt me juist zo
onmachtig…
Stil staat de magnolia
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
802 Stil staat de magnolia
te dromen
tot er wat lieve mensen
komen,
die door hun glimlach lente worden
en vrede en hoop
doen bloeien.…
Vals plat
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
2.297 kreukherstellende fase
bleek een vals plat
geen keuze
slechts twijfel
door antwoord
verwoord
geleende tijd
sterft weg
in de verte…
Arend
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.116 Nerveus, bleek, breekbaar als een helder nacht
tegen het gloren, zwetend, ongeschoren
ondersteboven, in staat om te bekoren.
Arend verbleef, maar meer nog, werd verdacht.
`t was in dit holste dat hij vegeteerde
werd afgezworen liever dan verzwegen
eens, af en toe, ten leste vast geregen.
Kou kon niet deren, zo hijzelf beweerde
A. was sterker…
Brazilian Nights
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.106 Gestapelde centraal
warmte genererende
kern bewerkte veiligheids
fortificatie
De nacht haast koel observerend
het geheel aan de voet van de
spontaan omgedoopte tot slaapplaats
verheven gevelpartijen
Voelde een brok in de keel opkomen
bij de gedachten dat door hem alleen
het sterven in golven was aankomen
stromen
De geesten dromen…
Maan
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
2.144 's nachts in mijn verstijfd bestaan
is hij mijn enige bron van hoop en licht
hij houdt de balans in evenwicht
en roept telkens weer mijn naam
hij wil mij met zijn schijnen
beschermen tegen sombere gedachten
die ontstaan in duistere nachten
mij in mijzelf laten verdwijnen
hij beschermt mij met zijn stralen
tegen kobolten, trollen en geesten…
Een ongeziene glimlach
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
833 Maar wie goed rondkijkt ziet ook dingen
die nergens zijn te koop:
een kleine glimlach, blij begroeten,
een kind dat juicht om even niets,
een vrouw die met haar man in rolstoel
er even uit is, zonder moeten,
een duif die klapwiekt, kleine voeten
die vrede brengen en wat hoop.…
(naamloos)
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.425 zij sluit de ogen
hoopt hem te zien
een rendez-vous
in morfeus armen
waaruit zij weerom
alleen ontwaakt…
Een kleed voor de ouderen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
859 ik zat graag in vaders’ stoel
uit het kleed geklommen
had ik de gehele kamer
aan mijn voeten liggen
een reis naar het onbereikbare
vanaf grote hoogte denken
als ik later groot ben
ga ik meubels verplaatsen
het vervaagt heb ik gemerkt
het kleed werd mij te klein
behang verkleurde traag en
alles bleef geruisloos staan
éénmaal heb ik…
Regenboog
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
725 Regendruppels
kleuren de dag,
de roos en de zon,
het einde en het begin;
tekens van hoop,
groene olijftak
na de gloeiende hitte.…
Toch weer een glimlach
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
868 Na zoveel duisternis en dood,
na traagheid van de uren
toch weer een glimlach.
Niets kan hier blijven duren,
ook niet het zwarte, de vragen,
het onbestemd verlangen.
Alles heeft zijn tijd
zei Prediker
en hij kon het weten.
Nu kan ik dus weer
gelukkig heten
en dromen met de ogen
van een kind.…
Optimist
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
917 Ik hoop dus
van ganser harte
dat dit mijn
aller aller
laatste versje is.…
Wie onder tranen zaaien
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
879 Ik weet: er is ook veel ellende,
de schepping is in barensnood -
maar toch is er voor hoop een reden
want liefde gaat voorbij de dood
en wat we hier in tranen zaaien
wordt straks geoogst bij morgenrood.…
voorverlicht
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.715 Mijn gevoelens gedijen (verzinken,
dompelen onder en worden gebruikt
als garnituur bij een zalmbuffet) op
de kleur van aubergine hoop.
De pastoor luistert,
hij poetst zijn gouden bril
in de biechtstoel.
Ja! stikte ze
mijn mond staat op huilen!…
Chrysanten
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
761 Ik weet ze geel en rood en wit
en zoveel andere kleuren;
ze kunnen naar het sterven geuren
maar er is méér dan dit:
er is het beeld van levenskracht,
van hoop en van vertrouwen;
durf naar chrysanten schouwen
en vrees niet voor de nacht.…
Levenslust
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.399 Soms moet je afscheid nemen,
Onverwachts en veel te vroeg,
En in alle troost die wordt geboden,
Is dan geen enkel woord genoeg.
Het leven bestaat slechts uit momenten,
Samengesmolten tot een lengte van tijd,
Sommige mogen voor altijd duren,
Anderen ben je liever nu nog kwijt.
Denk aan de harten die je raakte,
Zoals zij het jouwe hebben…
Je bent gegaan naar waar geen mens kan komen...
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
2.580 Je bent gegaan naar waar geen mens kan komen
die niet het leven hier achter zich liet.
Wij zien dit land nog enkel maar in dromen
en jou te missen is ons groot verdriet.
Mar wij geloven dat het licht zal stralen
en dat de vrede die jij vindt je dekt;
wij willen graag aan iedereen verhalen
hoe liefde steeds opnieuw weer leven wekt.
Jij bent…