2260 resultaten.
Agnus Dei van Barber
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Ik huil
in dit romantisch klassieke stuk gaat
het wenen nooit heen
het blijft maar komen
en raakt het diepste
van mijn ziel en zaligheid en
de eeuwigheid welke ook mij wacht
dit stuk wat steeds tranen zal brengen
welke ik telkenmale zal plengen
me zachtkens en intens verdrietig makend
over zoveel niet bereikt, niet gekregen
afgewezen…
Als ik de tijd kon keren...
hartenkreet
3.7 met 28 stemmen
2.674 Als ik de tijd kon keren
Zou ik dat doen
Ik zou met je lachen en met je huilen
Leuke dingen moet je doen..
En dan.. ooit.. op een dag..
Wil je niet nog eens bij ons weg...
Als ik de tijd kon keren..
Zou ik dat doen....
Dan kon je me van alles leren...
En me beschermen....
En dan.. ooit.. op een dag..…
Requiem Eternam
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
2.118 wie spreekt er van geborgenheid
als mijn bed een grafkuil is
gevuld met de karkassen
van lang gestorven dromen
levend zijn ze niet, maar
vergeten evenmin
en soms trekken ze me ruw
in die diepte waar ze wonen
en met de jaren groeit het
tot een klagend massagraf
waar ik enkel nog kan huilen
om de dromen die ik doodde
wie durft er nog…
Eb en vloed
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
1.997 Sporadisch vallen tranen
Als herkenning
Op mijn pad
Veel draag ik mee
Op mijn schouders
Naar de zee
Zonder tussenpozen
Zonder rust
Hoop ik daar verdriet te lozen
En dat de zee mijn leven sust
Zij zal een meter stijgen
Door het huilen dat ik doe
En ik zal mijn schouders strelen
En ik zal voelen: ik ben moe
Dan voel ik zeewind…
Triest
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.399 Ik huil tranen
van eenzame lust
woel lakens wit.
Kou bevangt
mijn dwarse ziel
een togende pijn.
Zij zag me,
kwam tot mij
en overwon.
Ik droom niet meer
de slaap krimpt
mijn zelfbesef.
Wat ik heb verwacht
heeft me niet gered
maar onthutst verlaten.
Op de verre kust
van stil verlangen
strandt mijn waan.…
Los van jou
hartenkreet
4.4 met 25 stemmen
1.621 Ik geef mijn dromen mee
Aan het grofvuil
Beloof mezelf de belofte
Dat ik nooit meer om je huil
Begraaf mijn hoop en verlangens
Diep onder de grond
Laat ze daar, wortelschietend
Met alles wat ons ooit bond
Ik laat mijn liefde doven
Heb me er zo hevig aan gebrand
Laat me niet meer misleiden
Eindelijk wint mijn verstand
Mijn herinneringen…
Ik wacht op het volgende gevecht
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.112 "Loop naar de hel, jij trut,
get lost, ga uit mijn ogen"
"Donder zelf op loser,
laat mij met rust"
De volgende dag zie ik
haar huilen,
maar medelijden heb ik niet.
Want hij huilt ook,
waarom doen ze elkaar zo'n verdriet?
Nu is het weer goed,
en is er weer rust,
maar lang zal het niet duren.
Ik wacht op het volgende gevecht.…
Op de tafel stond geschreven
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
2.630 Met lippenstift had jij geschreven
in paars violet dat jij moest gaan
Onze verhouding hield jou klein
Begon te huilen met mijn armen
op het tafelblad, mijn hoofd erop
Juist op dat moment vroeg ik me af
wat voor hout er was gebruikt
welke boom er was omgezaagd, en
als de boom er niet geweest was
Van diep binnenin begon gelach
botten versplinterend…
Als een engel uit de hemel
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.946 uit de hemel
kwam je binnen in mijn leven
liet je me zien wat liefde is
wist je me vertrouwen te geven
Als een engel uit de hemel
heb je mij gelukkig gemaakt
door jou en je prachtige zoon
is mijn hart liefdevol aangeraakt
Als een engel uit de hemel
kan ik bij jou altijd schuilen
als het allemaal teveel wordt
mag ik op je schouder huilen…
Eenzaam
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
2.133 Ik kijk naar buiten
alles is somber
de wereld lijkt te huilen
mensen lopen over straat
iedereen lijkt eenzaam
eenzaam zoals ik
ik voel de tranen komen
het lijkt net of ik stik
ik voel een brok in mijn keel
nee, ik wil niet meer
ik wil niet meer leven
het lijkt of de druppels me begrijpen
ze blijven maar vechten en strijden
alsof ze strijden…
Groen II
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.470 Steeds als zij lacht
lacht mijn zijn
Steeds als zij spreekt
hoor ik liefde
Steeds als zij kijkt
zie ik het groen
van mijn ziel
in haar ogen weerspiegelen
Steeds als zij kust
proef ik hemelvruchten
Steeds als ik haar lichaam zie
huil ik groen onervaren
Steeds als ik bij haar ben
haar in mijn armen sluit
haar bemin
tart ik het groene kind…
Verdriet
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.027 Achter lange tralies
Verstopt achter de muren
Vluchtend voor de pijn
Mijn verdriet is weg
Niet meer goed te vinden
Verblind door stralend daglicht
Bang om vrij te zijn
Mijn lach is ver te zoeken
Als regen in een droogte
Niet bang om soms te neppen
Dus doet er ook niet toe
Leef onder grote bomen
Schuil ik voor de waarheid
Wil huilen…
een dag te donker
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
867 wat blijft er van me over
als er niemand is
om te delen
ik ben niet meer
dan de onbekende minnares
van een sneeuwloze winter
die ver ginder ver
de diepe ouderdom
van wij samen wij
naar de verste horizonten fluistert
waar ik huil om
het licht leven lichter
en de taal die zo
zwier zwaai zwierend
meer werd gevoeld
dan begrepen…
Nu jij er niet bent
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
2.313 Als alles pijn doet
en jij er niet bent
om de pijn weg te kussen
dan huil ik mezelf in slaap
Als ik geen tranen meer heb
en jij er niet bent
om mij nieuwe te geven
dan slaap ik niet
Als ik niet meer slapen kan
en jij er niet bent
om mij warm te houden
dan blijf ik op je wachten
Als de stilte pijn doet
en jij er niet bent
om lieve…
Grote schoonmaak.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
774 Haar bruine ogen zo beschadigd,
dat ze niet eens meer mag huilen.
Alleen de vuurrood gestifte lipjes
nog intact.…
verlatingsangst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.075 vertrouwen
het is er zo weinig
ik kan het mezelf niet geven
ik huil
en bid
de sterke ik
is zwak geworden
de machtige ik
is klein geworden
21 september 2007 - de neshoeve…
Stormenderhand
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
666 breekt koppen schuim in grijs
striemt geselend langs de bomen
mijn onrust lijkt zijn ereprijs
Hij braakt op mijn angstgevoelens
parafraseert zijn eigen elegie
raakt mijn wezen tot in iedere vezel
verpulvert mijn kracht en strategie
De wind puurt mijn bedwongen tranen
rooft de kommer die ik niet tonen wil
streelt me koesterend, laat me huilen…
zingt mijn naam
hartenkreet
3.8 met 34 stemmen
1.393 poëzie is pijn uit jouw buik
als een vrouw die zingt vanuit haar navel
met de stem van de zon
begripvol neuriet in het huilen van de wind
mijn naam galmt uit volle borst
het brak in mij, getroffen
door jouw luikende ogen
in een oud sprookje van liefde
waarvan we de ontknoping
nog niet helemaal kennen
wij hebben elkaar nog veel…
dochter
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.223 zo heel verdrietig nu
dank zij jou
mijn dochter
waar ik zo
van hou
gaf jij te kennen
dat je me haat en
nooit meer wil zien
zelfs niet op straat
moe gestreden als
ik ben
is er niets meer
wat ik herken
aan mijn kind
mijn vlees en bloed
en kwijn ik weg
door hoe jij doet
slaap ik pas
na uren huilen
kan dan even in mijn
dromen schuilen…
Vaarwel Ramses Shaffy
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
980 kom, zei hij, reik mij je hand Sammy
we zullen samen doorgaan en
onder het zingen van de Pastorale
nam hij afscheid van het leven
zonder bloemenkrans en in nachtgewaad
vertrek ik hier zonder bagage
zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder
kan ook zonder mij dus, laat me
’t is stil in Amsterdam, zo stil
zonder zijn cantate, zijn uitstraling…
ver weg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
676 de starende voorbijgangers
ver weg van wolken trekkend het land in
ver weg van de woestijn van het verleden
ontdek je dat het dezelfde plaats is
met ruisende sparren
met stille weemoed
met geuren
met gedachten
waar je nog geen jaar geleden lag te huilen…
vandaag, in mei
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.063 (we zijn begonnen met een goed gevoel)
nu de dodenweg zichzelf verlaat
en korte passen richting witte bloemen zet
noem ik de dag al bij zijn asgeworden naam
we hebben zacht gestrooid
de witte bloemen stil geplukt, waarna
ze teder rusten in hun bed
van grijs geworden blad
ik huil
en laat het raam dat altijd uitkijkt
op weleer
open…
Bepaald
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
465 Hun rariteit zorgt dat ik mij verschuil,
een schaduw zoek en daarin vrijuit huil
om wat niet komt, de afstand en het pad
dat moeizaam gaat, met om de stap een kuil
en diep gewoel, de grip die ik niet had.…
de beeldhouwer
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
625 verbinding naar heimwee
het blad naar golven
het hoofd wat scheef
in een lichtgebaar
van voet naar hals
het tillen het dalen
de greep van gisteren
van vlucht naar aarde
de hand in je haren
gedachten dicht
van ziel naar adem
de stilte glijdt
langs rustende jaren
beeld ik jou van mij
een glimlach op huid
van jou van iemand
in ogen ik huil…
Het herfst in me.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
592 Waar ging het mis en wie heb ik doen huilen..
Over de barst op het plafond
marcheert een stoet mistroostige vrouwen.
Vandaag ben ik week als fontanellen.
Het herfst in me al zit de kat als vanouds
stoïcijns op haar muurtje, dat zie ik
wanneer ik voor de spiegel mijn tanden poets
en de grijze wolf sardonisch naar me grijnst.…
Braamtakken
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
683 Ik houd mijn verdriet diep in mij verborgen
als een kluwen stekelige braamtakken
Ik huil niet, ik snik niet, ik klaag niet
Ik moet loslaten
maar blijf haken aan de doorns van mijn verdriet
zodat ze me verscheuren
en ik ineenkrimp van pijn
Ik kijk niet naar binnen
want daar wil ik niet zijn
Ik probeer niets te ontwarren
Wil niks tegenkomen…
eindig
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
659 de zonnebloemen zijn gestorven
hun oude goud verkleurt naar grauw
en bruin verwerkt mijn wintertuin
het huilen van de regen
een kleine engel slaapt verkleumd
zijn hoofdje leunt tegen zijn arm en warm
verlangt zijn hart
een moeder in haar laatste uur
verschuift haar liefde voor de duur van
eeuwig in verbinding
nu waait de wind hun stille…
ach vriend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
476 jouw paradijs was leeg
er stond een hek dwars doorheen
het water twijfelde in stille poelen
ach, de kikkers riepen wel
libellen sprongen herwaarts van een blad
de kwel stond leegte
uit te huilen
schuilen binnen groen lukte niet meer
toen kwam een feloranje vlinder
zonder hinder in jouw huis
ze droeg de hakkels van gewond zijn,
maar…
eigengereid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
667 ’s morgens ontwaakte ze
met een helder inzicht
ze trok finaal haar roots uit
legde ze omzichtig maar
doelbewust in de pompsteen
en waste ze quasi vroom
met religieuze gebaren
ze schilde ze nauwgezet
op het huilen af en
deed ze bij de soep
later die dag
kwamen haar ouders
op visite en serveerde ze soep
de vlam sloeg in de pan
met…
storm aan zee
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
567 hoog opvliegend zand
verontrusten
mensen op de dijk
wolken zweven snel voorbij
de wind zingt een droevig lied
“waarom geen respect”
versta ik in haar woorden
de middag kleurt
van blauw naar zwart
water klotst nu op het strand
maar het komt niet allemaal
van zee…
de wind start volop met huilen
haar weeën
ze kan ze niet meer…