3310 resultaten.
renaissance
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
498 Mijn handen duwden,
trokken de ideeën
uit mijn lijf
tot een brok puurheid
alleen door mij gemaakt.
Die vaas was mijn pronkstuk
uit de verwarde geest
maar het samenhorigheidsgevoel
lag hoger dan mijn bewust zijn.…
Onschuldige dader
hartenkreet
0.0 met 3 stemmen
1.360 Dit grote lichaam, jou welgezind
Een plek om bij te schuilen
Zekerheid, te worden bemind
En de vrijheid om te huilen
Een kleine deken kan volstaan
Mijn lijf zal jou verwarmen
Ik ben een sprekend, levend bed
Met veilig sluitende armen
Je kleine neusje vol met snot
Smeer het maar aan je vader
Wie kan er enige boosheid voelen
Naar zo’n onschuldige…
Rust
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
803 Er was geen rust voor mij
Niet voor mij
Niet in dit leven
Geen genieten van
Ontspannen zijn
Dat is een utopie
En niet gegeven
Er was geen rust in mij
Niet in mijn lijf
En in mijn leden
Altijd doorgaan en op zoek
Verder weg en immer meer
Nooit eens blij
Of echt tevreden
Nu is er rust om mij
Ze is gekomen
In mijn hart
En in mijn hoofd…
Het omslagpunt
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
493 heb mijn vleugels uitgestoken
op exotische muziek ben ik
naar verre oorden getogen
zonnewind heeft mij
met warmte omgeven
langs nieuwe sterren gedreven
kwam in het omslagpunt terecht
waar zwarte gaten lonkten maar
de terugweg was in gaan beklonken
zal een zachte landing maken
om weer op aardse klei in
mijn nu gifvrij lijf te gaan…
Ordovicium
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
459 nu is het moment dat eilandenrijken
bezwijken onder de druk van celwanden
langs het onbesproken kind dat vlucht
over bruggen met oppervlakkige pijlers
dat niet mag zijn, dat hoort te zwemmen
in giftig water zodat het lijf is afgemeerd
roemloos bestrijkt daarna een nevel
het leven in zee en louter periferie
tot ongeboren toekomst gloort…
Opzij opzij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
695 Opzij, opzij
Men wil mij voorbij
Maar ik kan niet weg
Luister nu wat ik zeg
Mijn benen doen niet wat ik wil
En staan gewoon even stil
Maar er is geen begrip
Omdat mijn lichaam plotseling vast zit
Gevangen in mijn eigen lijf
De reuma maakt mij eventjes stijf
Ik kom ook wel weer opgang
Maar soms maakt het mij wel bang
Want er is…
Kerkert in de ketens
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
511 mijn geest is vrij
maar kerkert in
de ketens van mijn lijf
naadloos aangesloten
op het protocol van leven
waarin de lentebloei is vergeten
in schuren en dwingen
proberen we meer
eigen invloed af te dingen
losgelaten blijkt
dat vrijheid is begrenst
geen nieuwe horizonnen kent
godzijdank is er verlangen
zijn er dromen in ontsnappen…
Foto
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
869 Ik kijk naar je op een foto
een warme gloed van verlangen
gaat door mijn aderen heen
verlangen naar de lust naar je naakte lijf
verlangen naar de warmte van je hart
verlangen naar de schoonheid van je blauwe ogen
verlangen naar de hand strelend over mij
het is misschien beter als ik geen aandacht aan jouw foto schenk
maar mijn god ik word…
Krijtjes (poppetje)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
562 Ik ben een kind
dat zich soms vergeet
een poppetje op papier tekent
en zich afvraagt wat is hier
De wereld ken ik wel
het is de zaak van pa
boordevol krijtjes
waarmee je een bord bekladt
Ik lever in
nu de jaren verstrijken
er een grijze mantel
om het lijf zit
Tekenen kon ik
een boom een vliegtuig
en nog veel meer
Alleen ben ik…
Turquoise
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
537 Jouw liefde vervult
mij waar met trots
de schoonheid van jouw lijf brengt mij
keer-op-keer weer in extase
prachtige kleur ogen; turquoise…
Ei
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
554 Dat ei schiet en knalt door mijn hele lijf,
ik krijg het niet te pakken,
zit hier maar te zitten als tijdverdrijf.
Voel allerlei prikkels om met dat ei wat te doen,
kom echter niet in beweging,
zit met mijn hoofd in "vroeger", in "toen".
Ik ga nu op jacht naar dat ei,
sla hem te pletter,
rolt het niet meer, voel ik mij weer vrij.…
De bonte koe
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
695 Den Haag Vandaag haalt hij niet meer
zijn lijf is gauw aan sterven toe
en na het rochelen ziet hij weer…
het grazen van de bonte koe.…
rivierarm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 het leek op toeval
of een bekend gelaat
dat van een glooiend dal
in weelderige weldaad
uit onverklaarbare lucht
vliegt een eend tegemoet
kalme spiegel, zachte zucht
dicht bij rustend gemoed
de tijd lijkt eeuwen geleden
water, ver weg van hier
met lijf en leden afgesneden
och arme, oude rivier…
VISSERSEROTIEK
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
347 verleiden
zei hij tegen sommige
‘bepaalde’ wijven
ik hou zo van vis
die dan soms weer
tegen hem zeiden
wil je mij soms proeven
dat mocht hij wel lijden
gatver… ik proef makrelen
de enige soort vissen
die voor mij echt niet hoeven
zeg zoiets nooit tegen een viswijf
de hel breekt los en het is mis
ze gaat je dan met vishaken te lijf…
LAIS CLXXI
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
481 Haar blik verbrandt het, haar lijf is vuur,
haar lach is gong en slaat zijn laatste uur.
Tijd is sluier waarin zij slinks verdwijnt.
Dat schrijven heeft geen zin, geen zin heeft duur:
het blijft een iets tot zij erin verschijnt.…
LAIS CLXXXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
384 ‘Zie’, zegt het, ‘hoe sterk ik het verbouw:
elk woord van het wordt recht en vast en echt,
ik brand in elk lijf de letters van mijn trouw’.
Het is orgie van leugen in ’t gevecht.…
LAIS CLXXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
416 Zijn woord was voor haar lijf gevangenis.
Het schrijft wat het voelt, haar stilte is mond,
zijn tong is siddering in haar gekromd.…
door een andere bril bekeken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
573 in het anatomisch theater
betreden chirurgijns in
koelen bloede de arena
met de precisie van een
horlogemaker inciseren
zij de menselijke huid
het bloed kruipt waar het
niet gaan ontleedkundige
lessen zijn geleerd
het beademde corpus onder
zeil als mes zaag schaar
het vege lijf invaseren
geen dokter ziet wie je
eigenlijk bent…
Rouwroep
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
627 Ik door zwerend zeer gelooide ziel
ik hoef niet meer
mijn lijf en piel zijn rouw geroepen
het leven sloeg mij nu genoeg.
Daar kwam ’t gevaar te naderbij
het milde motor brommen
werd een hels het oor verdovend grommen.
Een laatste vlinderslag
een grimme branielach
wat zeer niet al vermag!…
LAIS CCXXXIX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 Het is haar lijf, zintuiglijk één met haar.
Zij is als niets: spil van het gebeuren.
Haar vers is gift, van liefde het gebaar.…
LS
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
570 Je jonge lijf papierwit
parelt van verlangen
en zenuwzweet, je lach
onzeker zeker, ogen vragen
onder lang blond haar.
Je wilt zo graag, maar
verder dan teksten citeren
van Lana del Rey
laat ik je niet gaan, praat met je
over wat nu niet kan, ik niet wil.
You're crazy, fuck me,
zeg je Lana na
ik denk in due time certainly.…
Voorspel, Eindspel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
407 Veertig, ik heb nog hoop
De klieren in mijn borsten stuwen
het verlangen, ik stuiter
met grote ogen tussen fatsoen
en handtastelijkheid, struikel
over scheve stoeptegels
spiedend naar een kans
Waar is mijn man
nu ik hem nodig heb
om me te lijf te gaan?
Ruikt hij mijn nood niet?…
voorbij is mei
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.105 Het woord, dat bleef niet zuiver meer
en het lijf het leeft gevangen.
En soms in mei doet het hart zo zeer
van weemoed en verlangen.
Al zijn de bloemen eeuwig mooi
en kleuren bloesems bomen.
't Vervoerd beleven is voorbij.
Er waart november door mijn dromen.…
Voorbij is mei
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.062 Het woord, dat bleef niet zuiver meer
en het lijf het leeft gevangen.
En soms in mei doet het hart zo zeer
van weemoed en verlangen.
Al zijn de bloemen eeuwig mooi
en kleuren bloesems bomen.
't Vervoerd beleven is voorbij.
Er waart november door mijn dromen.…
Rimpels 2
hartenkreet
2.9 met 23 stemmen
2.631 Ik heb een paar rimpels
geen wratjes en vlekken
heb het soms koud
maar hoef mijn lijf
nog niet bedekken,
geen grijze haren
wel 'n blond bosje hooi
ben ook niet oud
<>
van binnen heel mooi
goed bij de tijd
toch levert m'n hoofd
vaak een grote strijd,
maar word ik ouder
ik blijf wie ik ben
dat heb ik
mezelf beloofd!…
Ik zou zo graag
hartenkreet
4.6 met 23 stemmen
2.555 nog een keer
je hand vasthouden
samen stil genieten
in het warme zand
De windstreling delen
luisterend naar
het zachte golfgeruis
Ik zou zo graag
je ogen nog eens zien
als spiegels van de zee
waarin ik verdronk
als je vol liefde
naar mij keek
Ik zou zo graag
nog eens
de vormen voelen
van jouw krachtig lijf
dicht tegen het mijne…
Voorbij aan mij
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
799 je pakte meer dan
dat we samen deelden
stapte verder en
voorbij aan mij
jij was mijn oog en hand
ik bleef het lijf en voeten
zo vervlochten we de wegen
meer kon ik helaas niet geven
liet je gaan jouw afscheid
was voor mij beginnen
getekend kon ik winnen
van wat verleden schreef
groei omdat ik
eindelijk kan ontbotten
uit de koestering…
Als twijfel gaten vreet
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
963 Als twijfel gaten vreet
in de opgelaten luchtballon
van het toekomstperspectief
is de nacht alleen en lang
met een vol hoofd
in een koud lijf
Verandering is altijd te ver weg
vaak bij de ander meestal te bang
’t Gaat om de stap, de eerste stap
om toekomst bereikbaar te maken
dan is de koers pas weer vooruit
het doel dichterbij dan eerder…
onder het stof
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
639 er hangt stof in de lucht
onzichtbaar, misschien een oom
of tante met een boodschap
uit het hiernamaals
dat Hij gelijk had
en niemand anders
ik bind de strijd aan
een rode doek met witte bollen
houdt me wel in het hiernumaals
en smijt het vege lijf op
de autotraagweg
vandaag geen overuren
de afstand wel dezelfde
maar de files ongebreideld…
Trieste blik
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.751 Trieste blik en dito ogen
die ik in de spiegel ontmoet
Vraag me bij tijd en wijle af
hoe dít zo nog langer moet
Kracht verdwijnt uit mijn benen
door de aarde geabsorbeerd
Beslissing leek zo doordacht
maar voelt nu zó verkeerd
Schokken door mijn lijf
door jouw foto op de schouw
Liefste, geloof me als ik je zeg
ik hou nog steeds heel veel…