11567 resultaten.
oud gedaan
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
504 ik weet wel
ik rij op een driewieler
als ik niet kan leren leven
dan maar voor lul
dus, op een driewieler.…
Refrein
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
769 Speeksel met chocola. Zijn mond bewoog.
Ik luisterde, veegde zijn kin zacht droog.
Tussen zijn lippen pruttelde een refrein.
Het flakkerde. Gesmak. Vlammen van pijn.
Een woord van troost kreeg ik niet uit mijn keel.
“Ik weet zo weinig en ik wist zo veel!”
Woorden, namen, adressen, telefoon-
nummers. Verbindingen. En ik, zijn zoon,
arm om zijn…
plannen en dromen
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.276 Nooit heb je erbij stil gestaan
dat het leven zo vlug zou gaan
altijd had je plannen en dromen
waar je nog heen zou gaan
en nog zou komen
plannen bleven plannen
dromen bleven dromen
nooit aan je plannen en dromen toegekomen
nu in je stoel ongelukkig te zijn
je gezicht vol ongeloof en pijn
je handen over elkaar gevouwen
heb je verloren…
Een doordeweekse dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 ’s Morgens bij het zeer langzaam ontwaken
Zie ik ’n lijst van onvoltooide werken
‘k Geef de schuld aan de winkels die staken
En ook aan de slome stadhuisklerken
’s Middags kook ik ’n heerlijk noenepotje
Soms lekker maar veelal wat aangebrand
Een kippenbout of een gerookt sprotje
Geen nood ik zet ’t boeltje dan aan de kant
’s Avonds denk…
Ezeltje strek je
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
639 Ja ja zo’n ezeltje
de wind zal het verder fluisteren
die pakt echt niet iedere nieuwe morgen
de zware ballast op
die die een daglang heeft meegesjouwd
nee die laat het achter
daar waar het moede kopje
ten rusten werd gelegd
fris en fruitig in de pootjes
dorst gelest
honger gestild
genietend van het leven
op een zorgboerderij
stapt kleine…
In kraak en ritueel
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
537 ik verdwaal in jaren
ben de maanden kwijt
seizoenen krijgen nog respijt
dagen hebben geen gezicht
uren glijden als los zand door
vingers van mijn koude hand
alleen de zon
geeft mij m’n dromen terug
haar warmte stuurt mijn vlucht
dan zie ik weer
het laaiend vuur van
pure hartstocht in je ogen
breek jij de hemel
voor me open in…
Het huis gaf niemand thuis
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
639 van god en alleman verlaten
stond het huis
weer in zichzelf te praten
zij was vroegtijdig oud
verzakt en buitenissig
de tuin verwilderd grauw
naast de schuur
een rariteitenkabinet
van wat bij afval was gezet
een vage schim
achter een vuil gordijn
kon wel een bewoner zijn
het janken van de hond
dat bij schemering luguber klonk
weerhield…
Reïncarnatie
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
705 Dat gelooft toch geen hond
mijn hond geloofde het echter wel
Wat geloofde hij dan wel
zult u zich afvragen
Hij geloofde er in
Hij geloofde in iets, ik niet
Hij weigerde oud als hij was te eten
Hij werd zwakker, werd blind en stierf
En gek hé
Hij is er nog altijd
Dat wel…
tanka
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
510 Wandelschoenen staan
quasi achteloos in rust
voor een oude muur.
Nat en vol modder wachten
zij op wat straks komen gaat.…
Gebogen is je rug
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
621 je ogen
pakken ons niet meer
en dat doet zeer
jij die vroeger
meester was in
spreken zonder woorden
schouders
iets naar voren
gebogen is je rug
je wilt nog gaan
maar je onzekerheid
geeft geen bereik
jouw wereld is
een eiland in
de drukte van bestaan
hoe lang
kun jij de oversteek
naar ons nog aan
wil melker
10/10/2010…
Oplichtend in de lage zon
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
531 zag de herfst
in haar ogen
oplichtend in de lage zon
haar schouders
licht gebogen
vingers stram en krom
de zachte stem
vertelt verhalen
van hoe het vroeger was
stofjes dansen
in verdwalen vandaag
komt er niet aan te pas
zij oogst herinnering
in vorm en kleur maar
haar winter staat al voor de deur…
eindliefde
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
504 hij is tachtig
zij moet nog zes maanden
hij raapt haar op als ze
weer eens te snel is opgestaan
maar zij kookt nog als een prinses
ook al weet ze dat hij
eigenlijk niets meer lust
een perfect paar
ze passen, bij elkaar…
Lof der Zotheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 In wijsheid ben ik niet geboren
en dat die met de jaren komt,
zoals ik steeds heb moeten horen,
blijkt ook nog waar te zijn. Verdomd!
Ik ben een grijsaard zonder kleuren;
een pennenlikker, grauw en grijs.
Het is het ergste wat je kan gebeuren:
eens bonte hond, nu kleurloos wijs.…
Oud en Nieuw
hartenkreet
2.1 met 9 stemmen
822 Oud
Straks nieuw
Een blik achterom
Vanaf morgen weer vooruit
Wat bracht vreugde of verdriet
Wie weet wat de toekomst brengt
Geluk, gezondheid en liefde zijn onze wensen
Wacht er niet op, het komt je niet aanwaaien
Geniet van (kleine) momenten, de mensen om je heen
Ligt er in 2011 weer veel moois in ‘t verschiet…
oud en wijs
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
627 het striemt, knelt en schrijnt
vertwijfeld zet ze thee
doet ze de was, gaat ze naar de wc
krakkemikkige knie, bandage
volgelopen enkels, ellendige bagage
oud en wijs
gerimpeld en grijs
weet ze
dat de pijn niet meer verdwijnt…
Bijwijze van haat
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.006 Let op het wrokkend oog van de oude baviaan!
En de oude kip, zie 't trillen van haar veren!
Zie het verslagen leger moeizaam retireren ..
De wrede jeugd zal de oude min verslaan.
-----------------------------------
uit: Parlando (1930)…
Oud & Nieuw
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
724 Oud en nieuw moet nog beginnen, al zovaak geweest.
Gedachten zo saai, geen doel in mijn hoofd.
Zowaar ik hier kraai, geen voornemens beloofd.
Het doelloos denken is plots voorbij.
Ik sta oog in oog met de liefde voor mij.
Mijn hart slaat sneller, ik zeg niets meer.
Geef een handkusje, zoals 'n echte heer.…
Herinneringen
poëzie
3.1 met 8 stemmen
1.635 Nog heeft geen hunner ons begeven,
Al worden wij wel oud en stijf!
Doch komt de liefde ze ons ontstelen...
Wel doet het scheiden lijden; maar,
Gaat, kinders lief, 't geluk is daar,
Waar kleintjes bij de haard spelen!…
Viva Italia
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
507 Ik ben te oud. Kom op, dat zie je zo
U lijkt me als O.M. ietwat verward
En seksfeestjes? Ach maak dat maar eens hard…
wie me verblijdt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
569 me goedlachs de beste vindt
geeuwt de nacht en sluit
het raam zonder mededogen
zowaar ik schrijf
blijf ik niets van waarheid vinden
doorklief ik uren die ik vrees
daar de tijd niet wachten wil
ziehier mijn beeltenis
wat mij blijft is een reeks
zonder hoogtepunten, een vlakte
met een eindeloos verlangen…
DOOD
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.474 Toen het grote heilige vuur dan langzaam doofde
We meer uit noodzaak
aan elkanders
deurtje klopten
De driften langzaam nederdaalden
Keken we in elkanders oude vergane ogen
…
Een allerlaatste maal…
Het strakgetrokken vel
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
555 zij hebben
alles gewist
ik ben gelift
gebotoxd en
restyled tot nieuwe
vormen en gezicht
pas later wist ik
wat zij misten in
tekening van alledag
het leven
van die jaren
zichtbaar op mijn huid
de lijnen kwamen
samen spraken zich
voortdurend uit
in het strakgetrokken vel
spreken alleen mijn ogen
de waarheid nog wel…
Oude Koreaan
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.106 Hoofddeksel met dubbele bodem:
Een kalot in een doorzichtige punthoed,
De tussenruimte vormt een kleine vliegenkast.
Uit het wit gewaad rijst een ingevallen gelaat
Waaruit, boven een spichtige baard,
Een dunne pijp die tabak voor drie trekken bevat
Op de borst hangt.
De blik is verwonderd en berustend, van een
Waardig onderdrukt ras.…
Ik probeer
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
554 (voor Hanneke)
Ik probeer je weer voor de geest te halen
na al die jaren dat ik van je vandaan ben
ik knuffelde met je op de siroopkleurige
meisjesbank terwijl je mij een foto gaf
van jezelf voor een piramide in Egypte
natuurlijk die ik nog steeds bewaar als
een kroonjuweel, eens gezien in Londen.
Dat je naast me liep, naast me zat, me…
Oude visser
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.249 Waar avond-zon op 't koele blanke zand
Goudene gloed in plassen blinken laat,
Een oude visser onbeweeglijk staat,
Turend naar zee, op het verlaten strand.
Het stompje pijp geklemd in grove hand,
De helmhoed boven 't stoer, verweerd gelaat,
Dat half in rode halsdoek schuilen gaat
Staat hij daar groot in late zonnebrand.…
Van wie ben jij er een
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
602 zijn lucht
is niet strakblauw
het spel van wolken
gaat aan hem voorbij
hij die vroeger
leefde met het weer
meester was op
land en boerderij
schouwt de dag
verdwaalt in tijd
en woorden die hij
niet begrijpen mag
het uur gaat traag en
in een ander perspectief
het onderscheid vervaagt
van wie ben jij er een mijn lief…
Moeder Aarde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
514 Als zij oud is – geef het vleugels –
laat het koren golven in de wind –
zaaigoed voor sagen, zee voor
al wat vruchtbaar is – in goede
aarde.
Als zij jong is – laat haar bezinken
en gewiegd worden als een
onnozel kind – bodem nog
ongerept in de voren van
zijn toekomst.
Mijn inzicht zal haar niet grijpen.…
Ze strompelt daar
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
493 Ze strompelt daar, die oude vrouw,
met weemoed in haar ogen;
haar man al dood, nog in de rouw
en wachtend op wat mededogen,
maar niemand die haar groet of ziet;
de herfst glimt in de straten.
Wat ligt nu nog in het verschiet,
met wie kan ze nog praten?…
59
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
498 ik schenk u, op de valreep, een verklaring
u wordt van hevig lijden deelgenoot
een jaar nog slechts, dan wacht een wisse dood
of op zijn minst een bijna-doodervaring
ziehier de (ingekorte) openbaring:
artrose, jampotglazen, kraaienpoot
een luier, kunstgebit, genadebrood
rollator, staar en wijkende beharing
daar sta je, wankel, één been in…
Muren kenden schaduwen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
650 met kaarsen
verloor de schemering
zijn licht
vlammen dansten
warmte en intimiteit
rond fraai gedekte tafels
maar de muren
kenden schaduwen van
mensen die worden gemist
waar vroeger het café
nog vol liep bij de reünie
speelt nu het gebeuren in zaal twee
het afscheid is weer zwaar
maar altijd zegeviert de hoop
op een weerzien…