3445 resultaten.
tewaterlijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
230 er is heel veel verre stilte
die niemand beluisteren kan
buitendijks, in een zee van afstand
er zijn muren die aanwezigheid
weerkaatsen
zoals een lege ruimte begrip bevat
en uiterwaarden naar oevers neigen
zodra de koelkast zich sluit
dooft de binnenverlichting
zo nemen we aan
-ergens koeren duiven in stilte…
Feuilles volantes - Vliegende blaadjes
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.165 in deze herfst wordt zij geraakt
door ontelbare feuilles volantes
over grenzen van tijd en ruimte
naar haar toe gezonden
de woorden gaan gekleed
in vergane zwarte kleren
spoorloos verdwijnen
in een verdrukt verleden
in de lach van een specht
in de leegte van uitgespaarde taal
hoe kan zij over rozen zingen?…
Voortdrijvend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
320 Alleen ruimte.
Laatste refrein
Rust in de syntheses,
een hartslag zonder haast.
Alle losse delen komen samen.
Beweging en stromingen —
ze gaan altijd door in mij.
Geen haat, alleen ruimte.
De maan blijft drijven.
Hartslag, drijvend.
Hartslag, drijvend.
De maan blijft drijven.…
Zee
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.199 O,'t leven van de zee, waarbij ik was gezeten,
Dat aanzwol uit een ruimt' waaronder bergen staan,
En tot mijn voeten kwam met dreun en kolking slaan,
En in een zwalp uitzwom van ruiseling verreten.…
Mijn hart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
694 warm heel open
Is vol en leeg op hetzelfde moment
Vol met liefde die er ooit is geweest
Leeg met liefde die was maar niet mocht zijn
Mijn pijnlijk grote liefde,
Niet werkend, frustrerend
Verbroken door mijn verstand
Maar een leegte achterlatend
Niet leeg omdat wat was weg is
Maar leeg omdat het groeien ervan gestopt is
Terwijl de ruimte…
De bezem door je leven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
980 De bezem door je leven
Dat is nodig af en toe
Een nieuw en hoopvol streven
Zonder ingewikkeld oud gedoe
Het grijpen van een nieuwe kans
Een onbekende weg in slaan
Het meedoen aan een verse dans
Een ander doel om voor te gaan
De bezem door je leven
Waarin ruimte wordt gecreëerd
Een nieuw en hoopvol streven
Van wat weg mag is geleerd…
De geest van Gene Cernan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
549 In de ruimte. Als eerste op de maan.
Gene Cernan was er de laatste bezoeker.
Hij zag onze aarde als laatste mens,
zoals onze aarde in werkelijkheid is.
Als een bescheiden, blauw bolletje,
in een ontzagwekkende, zwarte ruimte.
Gene Cernan keerde bescheiden terug,
zoals alle astronauten voor hem deden,
met een vredeswens in hun hart.…
Als stilte valt
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
478 Soms voelt afscheid als een deur die langzaam sluit,
terwijl achter het donker een andere ruimte wacht,
een plek waar wegen zich opnieuw kunnen kruisen
wanneer het leven ons daar onverwacht samenbrengt.…
Natuurwandelen
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
644 Bomen buigen langzaam
met hun kronen, hun wortels diep in de
bodem verankerd, terwijl hun beschermende takken
mijn gedachten optillen naar een ruimte waar stilte zacht fluistert.…
enkel blijft
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
740 grenzen vervagen
zoals de ruimte om ons,
enkel blijft
als ogen harten ontmoeten:
het versmelten
tot één gedachte
één gevoel
één adem.…
Licht
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.589 licht
verwarmt
geeft leven
doet zien
wat nog niet was
licht
verlost
geeft ruimte
doet leven
wat gevangen zat
licht
verbaast
geeft hoop
doet verschijnen
wat geen leven had
licht
waarin jij nu mag wonen
eeuwig licht
(bij de veel te vroege dood van J.Tj.)…
Rokersruimte
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
917 De kankerdamp sluipt moordend
door de bruingebrande ruimte.
Het rookgordijn houdt bijtend
schrale zonnestralen buiten.
Nevelslierten, gehuld in donkergrijze
monnikskappen, banen zich een weg.
Ik voel de toortsen branden,
aangewakkerd door de adem
van een ongezellig woord.…
Een armlengte (OCCUPY)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 is er nog ruimte
om je hand te pakken
te zwieren en draaien
op de muziek van ons hart
wij staan al zo lang
te dicht op elkaar
vermijden in blik
confrontatie met ogen
stappen dezelfde tred
in onze gang
op de trap van
duizenden treden
een armlengte
is ons gegund
de vrije hand is voorbij
mag ik toch deze dans…
glas in loodzwaar
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
806 schaduwrijk
is de sobere kapel
waar stilte
vermenigvuldigt
gedachten wachten
op klare taal van
duidend begrip
zwijgzaamheid
veredelt daar
zonder
te verworden
tot klinkend goud
in die ruimte van
ondoordringbare
leegte
waar volheid
als maar groeit
berust ik in mijn lot
mens als mens
nietig, vergroot
tot denkende zot…
Miniatuur
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
658 en altijd zal de nacht
alle zijden omringen
van het open raam
ik fluister enkel
een waaiende ruimte
dieper dan geluid
mijn handen zijn
immers te klein om
je toe te dekken
vergeef me
het onmogelijke
ik ben niet groot genoeg
ik had zo graag
naast je willen liggen
nachtenlang
dagenlang
en willen waken
vergeef me mijn…
Brussel Nieuwstraat
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.649 Zo is het altijd geweest
de verliezer ruimt op
en ik kan niks leukers bedenken.…
Vrijzwijgend
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
654 zonder jas loop je in de regen
onbedekt, zoals je bent
ik kijk naar je vanachter glas
net als altijd, van een afstand
geen pas neem je teveel
en woorden zeggen je niets
maar als onze blikken kruisen
versta ik je eenzaamheid
je bliksem bezocht mijn ruimte
die deelbaar werd door twee
mijn jas hangt aan je lippen
stilzwijgend
vrijblijvend…
liefdesverdriet
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.316 Maar jou moet ik ruimte en rust geven.
Bellen doe ik je later.
Al is het maar voor even.…
oorzaak
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
1.349 dat het in kleine dingen schuilt
stof dat verborgen gaatjes vindt
geen ruimte meer laat, aankoekt
misschien ooit nog eens diamant
een daad ernstig genoeg, moord
op zoek naar sporen van DNA
dichte plekjes openmaakt
een oplossing aantreft voor raadsels
teruggaat in de tijd naar nu
geschiedenis geschreven raakt…
Zee zijn
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
626 Wil ik mij
als de maan naar het leven
rennen, het heelal opschudden
Een klaproos, toeschouwer in de wind
pluisjes in ogen die het water
willen veranderen, de zon aanhoren
Sterren stelen in de nacht
bloemen in mijn hoofd
ze zwijgen en tellen mijn gedachten
Zoveel te kiezen
en de ruimte om te dromen
als niets anders wil ik zee zijn,…
als het licht spoort
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
807 het licht spoort traag naar binnen
wil het zwart ongevraagd verdrijven
hoeft zich geen moment te bezinnen
het wil de ruimte vergroten en beklijven
eerst nog gepaard gaand
met botsende schaduwen als
ongewenste vreemdelingen op zijn weg
doch gulzig zoals het immer is
vreet het de nacht naar binnen
opslaand binnen zijn alomvattende heg…
Niet getrouwd.
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
2.591 Zo zijn we niet getrouwd,
kijk, ik ben een man van vrijheid
ik wil ruimte voor mijn geest
je beklemt me, snijdt me de adem af
ik krijg het Spaans benauwd.
dus als je nu zo goed wil zijn,
zeg me gedag,
want ik ben het zat.…
Jij wist het
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
2.087 Ik weet dat jij het wist
en daarom bent gegaan
die tijd had ik even nodig
om met mezelf om te leren gaan
geen woorden aan mij verspild
maar ruimte werd mij gegeven
heel soms heb ik dat nodig
een dag alleen te leven
nadenken over alles en nog wat
doen wat ik wil, of juist niet
niet praten of moeten luisteren
maar even alleen zijn met al…
raak me even aan
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.013 vandaag
sprak alsnog de winter
tot mij
ik keek
nam zijn schaduw op
en zag hoe die veranderde
in een toevluchtsoord
vaarwel, zei ik
en liep voorbij jouw ogen
naar de verte en naar morgen
een vlakte die nooit meer kwam
en zo bleef ik woorden
hunkeren, korter of langer
dan dag en nacht
mijn ruimte werd de stilte
van meer dan een…
hoe zou het zijn
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
603 we zouden weten
waar te beginnen
en tijd speelde geen rol
we zouden elkaar raken
in vergeten lagen
in een ongekende ruimte
we zouden elkaar treffen
in een geluidloze aanraking
zouden we elkaar ontmoeten
hoe zou het zijn?…
Aurora
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
767 Niet alle sterren gaan uit dromen
ze maken plaats voor ruimte, dingen
herinneringen geven een slinger
aan dat wat komen gaat
in afwachtende stilte
om haar te zien gaan, warme schaduw
van schoonheid en dauw
bloesem van de dag, opspringend
uit de vacht van de nacht.
Een lied zwelt aan
en zij komt op
in haar mantel van licht.…
Nachtmuziek
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.195 De nacht luistert ademloos,
in de ruimte baart de tijd een prelude.
Was het geen nachtegaal die mij
verleidde met haar zwoele klanken
en lyrisch beroerde
in de opera van de nacht.
Geluk fluistert een zee
van musicerende dromen
laten wij allen drinken
verstillen
in rustieke nachtmuziek.…
Labyrint
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
703 Het is zo donker voor haar
zelfs zomerse dagen sluiten
gordijnen en waar niemand luistert
huivert tijd van wit naar duister
haar jonge huid ademt geen licht meer
ook op de achtste verdieping
blijft het schemeren
een stap schept ruimte
waar armen vrijheid begroeten
wordt het leven ademloos
het was te donker voor haar…
Een nieuwe jas
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
835 mijn muisdagen zijn voorbij
geen krassen meer op mijn ogen
‘k zie elk addertje onder het gras
en krul mij in het verlangen
om weer soepel en gefocust
aan de laagste tak te hangen
ja, ik heb een jasje uitgedaan
maar dat is voor mij toch evident
want mijn nieuwe kleurenvel
geeft weer ruimte om te spelen
en speuren langs slingerpaden
als…
Tot geheimste weemoed
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
636 uit in woorden
door een bloei- tijd
maar wel met voorzichtigheid
ontwaakt er in haar
een poëtisch intermezzo
dit leidt tot mystieke dromerijen
met blozende wangen
wat werkelijk in haar leeft
dit kristalliseert haar gevoelens
in al de dingen die zij nog niet is
tot geheimste weemoed
door de taal die haar hart beheerst
ontstaat er ruimte…