9585 resultaten.
Stilte wandeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Ik wandel
Bijna
Dagelijks
In het bos
In de duinen
Of aan het strand
Langs de zee
Tijdens zo een wandeling
Word ik vaak stil
Van al het moois
Dat ik zie
De natuur
Brengt me tot rust
Stelt me gerust
Ik voel me daar thuis
Deel van
En dus nooit alleen
Een rijk mens
De natuur
Die nergens om vraagt
Zoveel moois geeft
En ik…
Stilte van woorden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
435 de vogelvlucht -
donder doet de aarde beven
tot de zon straalt aan
de blauwe lucht
je lacht - en ik lach met je mee -
tussen rood en wit
geveerde pluimen de teevee
met de gordijnen voor het zonlicht
gesloten spint zij een cocon van kleuren
in het atelier
waarin zij woont tussen verhalen
column en gedichten valt
de stilte…
de stilte in je hoofd
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
2.281 je voeten schuifelen
naar goede steun
handen zijn onrustig
je kijkt angstig om je heen
toch klinkt je stem strijdlustig
vertelt me hoe je leven is
te midden van die mensen
de hemel die je was beloofd
de stilte in je hoofd
voldoet niet aan je wensen
je grijpt me hand
om weer jezelf te voelen
je doet je pijn omdat
je geest niet weet…
Doodse stilte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
502 “Kaken toe”,
Riep de papegaai
Die haaibaai
Dus zweeg de kaketoe
Hield zijn snavel toe
En dacht: “saai, saai!”…
doof voor stilte
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
421 wat valt er nog te zeggen
als stemmen zich vernauwen
tot geluidsgolven, een
beweging van lucht, een
trilling in het universum,
nu de bron is verdwenen
en het oor zich niets meer
voor de geest kan halen…
uit de stilte van vroeger
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.556 zacht streel ik
je huid zonder geluid
hoor ik je woorden
uit de stilte van vroeger
de valse accoorden van
muziek die niet klonk
geen toon die vibreerde
wat je ook probeerde
je ziel ging altijd op slot
gesloten door pressie
barricades van agressie
alle gevoel ging kapot
hij jatte je vrijheid
de trouw aan jezelf
ondergroef…
Vertellende stilte
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
476 hand
in verte van een lange winter
en het drong niet tot je door
dat iemand je op afstand lief had
maar door de dood was heengegaan
in het koude landschap van de ratio
bevroren jouw intieme gedachten
hield de radiostilte het zwijgen aan
totdat alles verdween in absentie
en wat de dood uiteindelijk bracht
was veel meer vertellende stilte…
Luister stilte
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
458 Luister stilte, naar het ruisen van de wind
Luister naar het briesje
Dat zacht het riet golft langs de oever
En hoor het antwoord
In de lach van een kind
Luister stilte, naar de zang der vogels
Naar de blijdschap die daarin klinkt
Ver verheven boven aards kabaal
Genot dat ons dagelijks omringt
In steeds herhalend verhaal
Luister stilte…
je woont in stilte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
704 ik mis je in
het opgaan van de zon
je schaduwt alle uren die nu
langer lijken te gaan duren
de week verliest zijn dagen
omdat niemand naar hun naam
komt vragen, zonder jou is
doordeweeks maar grauw
je woont in stilte
neemt geen woord meer op
laat je warmte langzaam wurgen
door de winter van de strop
muren schuren onbegrip
liefde…
je koos voor stilte
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
2.131 ik weeg uren in vergeten
wil ze niet meer weten
voel de warmte die er was
kende je toen pas
je hangt nog om me heen
in heldere ogen en die lach
hoor nog de woorden die me vragen
je liefde altijd mee te dragen
je koos voor stilte
in het houden van, zweeg
in alle lichaamstalen, zelfs
tranen konden je niet overhalen
op een eigen wereldplek…
De volheid van stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Verdwaald in golven
Geen geluid waar te nemen
Alleen verstilling.
Wanneer in de vroege morgenschemering mijn
aandacht wordt getrokken door een sluier van verstilling
in dichtheid en uitgestrektheid van waar de vage contouren van sil-
houetten opdoemen terwijl gezichten en portretten lijken omhoog te zweven.
Hoe het waas als een mist zonder…
benoem je de stilte
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
952 eindelijk benoem
je de stilte
in woorden die
tekenen voor verdriet
jouw ruimte
was zijn gebied
Laat de regen
je schoonwassen
weer verrassen
zonder grenzen
met eigen wensen
jouw gebied
geeft geen ruimte
aan zijn verdriet…
Gepaste stilte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 letters van scharlakenrood
sijpelen stilletjes over de dag
van morgen
eentje die stilte behoeft
gepaste stilte
omdat zij nog altijd niet worden geloofd
hoe mensen werden ontmenselijkt
ze opgeroepen werden, er niet geraden
maar verraden werd, mensen die zich
veilig waanden werden vernederd, geslagen
verjaagd, opgesloten, in veewagons vervoerd…
Als de stilte roept
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.165 is niet leeg
het borrelt altijd in die levensbron
keek naar het hemelgewelf
luisterde naar de melodie en zweeg
ik was de stilte zelf…
Ruis van stilte
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
531 Ruis van stilte
in pastelkleuren geweven
wiegende bomen
langs haastige wegen
Kluiten uit de aarde
pluisje in de wind
mijn hart staat stil
het lawaai gaat door
Liefde vertelt sprookjes
en veroorzaakt pijn
draken en watervrouwen
drinken engelenwijn.…
verlammende stilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
443 er is daar de traag wurgende
omhelzing van de slang
de ijzeren klauw uit het
gapende ravijn
het zinken in de giftige grond
van het walmende moeras
de inktzwarte duisternis die
het bevende licht verslindt
er is daar de verlammende
stilte in de angstdromen
van de nacht…
wie vangt de stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
429 een deur slaat en een hond blaft
de witte aarde
allerlei leven
begint zich ‘s nachts te roeren
steenuilen huilen
uit wilgenbosjes
rijst een donkere schaduw
een ree rekt haar hals
strekt haar oren
nog vier zwarte schaduwen
betreden het veld
langzaam trekt de troep
door de sneeuw over het land
het stropersgeweer
wie vangt de stilte…
door stilte in je ogen
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
2.503 je kleine witte hand
gespreid de vingers
die meer vragen
dan je dragen kunt
je houding is verkrampt
door stilte in je ogen
je telde toch niet mee
jouw waarheid was gelogen
ze grepen wel je lijf
verzwegen nooit hun eisen
belaadden je met schuld
en lieten je geweten krijsen
ze haalden angsten op
die je betaalde met je zwijgen
de pijnen…
niets anders dan stilte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.595 na het lostrekken van het mes
het schikken van haar en jas
de plots verstomde roffel
het vallen van het doek
het smeulen van de vonk
hoe weinig is van hem overgebleven
hij trekt zich terug
met niets anders
dan stilte in zijn oren…
Op zoek naar stilte
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
452 Alleen in een kerk
genieten van de stilte
rustgevend moment
Verbinden en verdiepen in iets, bevredigend
en zinvol zoals in een kerk waar een stem jouw naam
fluistert tussen het geschilderd plafond en witte natuursteen
van kolommen, het schip gezonken in zee van beelden en sculpturen.…
een reis naar de stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
550 hoe zijn handen het orkest meevoeren
naar bergen ravijnen wolken en water
hoe hij het koor smeekt om elk woord
te bezielen met de hand op zijn hart
hoe hij bovenmaats het mysterie zoekt
de reis hem naar het oog van de storm voert
hoe hij daar pure stilte vindt…
MIJN EILAND IN DE STILTE
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
650 hield veel van mij
op ons eiland droomden wij van elkaar
Van ons boek werd dat de eerste bladzij
ach, ons boek is dus nog lang niet klaar
In de pure stilte, zucht je in mijn armen
op het stilland, zonder enig liefdessmart
Wil ik jou met duizend kussen warmen;
op dat eiland, op dat plekje in mijn hart…
in stilte voor de explosie
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.352 ik heb je geweten
in de uren gezocht,
het werk van
mijn handen bekeken
op iets dat niet mocht
je was er altijd
de zon in je ogen
zacht voelbaar
als tijd die verslijt
in jaren van hopen
niet tastbaar als wind
geen vlagen emotie
ik heb je gevonden
je ogen verblind in
stilte voor de explosie
ik zag me als schaduw
van jou, mijn…
luister naar je stilte
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.111 je riep me terug
in een bekend gebaar
je ogen spraken
van vergeten
hoe kon ik
de woorden weten
als we niets meer
voelen voor elkaar
ik zie je
in de schaduw van
vandaag en luister
naar je stilte
mijn handen strelen
je wat vaag
op zoek naar warmte
in je kilte
er vonkt hoop en
liefde wordt geboren
de nacht gaat weer voorbij…
Die stilte genereert
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
455 ik wil geen
beweging horen
als geluiden
zichzelf ruimen
maakt stilte
eindelijk een kans
te vaak wordt
zij overstemd
krijgt zelden
de mogelijkheid
zichzelf eens
kenbaar te maken
jij hebt met
jouw lach die
ruimte gecreëerd
in het zenden van
warmte en kracht
die stilte genereert
verbazing en
verwondering om
dit fenomeen waarin…
vóór de stilte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 definitief
verloren
alles wacht
hoelang nog
hangt een prooi
aan vloeibare
gestolde zijde
de vogel
vindt een tak
de gans zoekt
het water
hoelang nog
klampt hij zich
vast aan het
brekend licht
de zon zakt
in de kruinen
van de bomen
laat hem nog even
de vlieg in het
spinnenweb
het laatste wat
hij doet
vóór de stilte…
Een stofwolk van stilte
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
538 Boven elke afgrond
bruggen aangelegd terwijl
het licht naar beneden suist
Strohalmen voor houvast
doekjes voor het bloeden
voor het stuurloze hart
Geen handen
als Hybris struikelt
wankelt voor de val
In een stofwolk van stilte
met de mond vol tanden
tussen gebroken porselein…
Stilte kwettert
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
366 stilte kwettert
in koren hoor je
de lente ontluiken
vogels gaan zich
te buiten aan
schitterende
glijvluchten voor
de ongeborene show
die warm
mantel zorgend
het groen induikt
carambolerend
van tak naar tak
de mooiste aria’s
fluitend met vreemde
capriolen besluitend
de wereld
in alle gekte
op de kop van teen
tot top energie
ontladend…
Immense stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 in
verspreidt de
vrijgekomen energie
geeft de mens
zijn dromen terug die
in de eindeloze herrie
zijn omgekomen
nog probeert hij
met extravagantie te
domineren maar moet
elk antwoord ontberen
zijn medemenselijke
spiegel kaatst het heden
het laatste woord is
stilte uit het verleden…
In stilte met mijn hond
netgedicht
1.7 met 54 stemmen
521 Stille hond naast mij
ademt zacht mijn wereld ruim
milde ziel ontwaakt
Zijn ogen volgen stil mijn
beweging; elk moment voelt als een
uitnodiging om aanwezig te zijn. Zijn wollige vacht
tegen mijn hand maakt de wereld even eenvoudiger, minder zwaar.
Hij ligt loom naast me op
het tapijt, traag ademend, warm en
veilig, en de kalmte die van…