3020 resultaten.
moeder natuur
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
860 aan de overkant van mijn rivier
de boom met bladeren
haar paraplu waaiert boven ‘t water
nog groen
twee takken niet nee
die zwaaien eerder af
herfst geeft ze nu al brui
rood bruin lover
nu met avondzon
zo waar geel oranje
dat belooft heel wat
tot de wind de blâren heeft geschuierd
de vissen niet meer
kunnen schuilen
onder moeders’ paraplu…
Illuster trio
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 Onder open vlaktes uit elkaar
In wat er omging
Ogenschijnlijk staar
Vermomd in verandering
Als kale takken bij elkaar
Engeltjes aaneen gedreven
Niemand ontliep ik slechts daar
Waar wij alles overschreven
Proeven van de stroom
Vernoemd als deze ervaring
Voltage van de droom
Gelogenstraft bij herhaling
In mijn verhaal
Heet die wrijving…
Allerlaatst
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.696 Toen de dauw nog sprankelde
Op de wankele broze takken
Was ik het, die wankelde
Eindelijk weg van de pijnloze ongemakken
Toen de mist eindelijk verdween
Kwam je langzaam naar me toe
En jouw oneindige lach verscheen
In mijn allerlaatste beetje moe
Het licht kaatste in duizenden stukjes
Echo's van de laatste regenbogen
Duizelend van al deze…
De Boom
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.116 Ik voel mij als een boom
wiens takken zich verwrongen
naar de hemel strekken
in blauw niets
Schreeuwend om aandacht
als kleine hongerige vogelbekken
elkaar verdringend voor elk eetbaar iets
Krachtenloos en talrijk boven
ben ik aan de voet geworden tot een massief geheel
verankerd in de aarde
Gesmoord, bijna geluidloos
komen er…
de levende dood
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
768 een dag met
onvoorspelbaar
aantal uren
dat het nu oneindig
doet duren
terwijl ik
met gesloten ogen staar
de versteende pijn
door mij te dragen
is niet te verwarmen
door welke gloed dan ook
ben zelfs niet in staat
om naar lucht te vragen
ik ben gesloten,
gevangen
in de levende dood;
een uitgedroogde boom
met één gebroken tak…
Augustus
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
1.244 Ooit zal er een herfst komen
als een kwaadaardige petemoei
en alle bloemen en bladeren
van ons afnemen,
dan zullen ons alleen nog
verwrongen takken resten
en kussen,
koud als bevroren frambozen.…
De ladder danst niet meer
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.060 takken treuren kreunend
onder zwaarrijpend ooft
de vrijheid van de ladder
werd door twijgen geroofd
een distel schiet eenzelvig
langs ’t koeienpad omhoog
ten teken dat zich niemand
nog naar d’hoeve bewoog
waar dieren zijn verdwenen
en d’akker in hooi schoot
daar vond het wild t'rug leven
en de oude boer de dood…
De strijd als licht tegen schaduw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
820 Met uitgedroogde lippen
probeer ik de zon te blussen,
die sinds voortzetting overvloeide,
naast mijn voeten getekend
aan de boom, met takken als wimpers zaait.…
Suites voor Annemieke XV
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
492 binnen het raam
opwarming van de aarde
sneeuw in maart
weg in een sneeuwstorm
zonsopgang en ondergang
en zwarte takken
spagaat op de brug
in een ijzige windvlaag
gaat leven omver
het leven omver
in de diepe zwarte nacht
een stom stoepje -
de nieuwe ijstijd
gaan we met z´n allen te lijf
aan de evenaar…
Stukjes lichtgewicht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
436 ik zie pluizen
langs de huizen
omhoog zweven
stukjes lichtgewicht
die op warme wind
hun leven richting geven
ver van blad en tak
waar lente hen tot bloei
en vruchten bracht
in deze miljoenendans
heeft slechts een enkeling
de kans om op te groeien
zij heeft tijd en plaats
goed uitgepluisd om ooit
van droom tot boom te komen…
Toch hangt al iets van lente
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
580 Mijn hart kan juichen en de takken
zien herleven, wortels drinken van plezier
dat overal in straten al ontkiemt
en leven doet, heel hevig nu en hier.…
Zuurstofsieraad
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
580 Misschien weet ik wel wat ik bedoel
maar zonder bomen geen gevoel
van lente en een stille droom
gewoon het natuurlijke dromen
van een statige berkenboom
zoals die in de stilte staat
gouden zonneschijn op het gelaat
grijze wolken rond de hoge kruin
een zuurstofsieraad in de tuin
die takken als zijn armen strekt
tot in het zuiver…
herfstvrouw en de eik
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
657 De zon glimlacht
door eenuwenoude takken
bladeren ritselen in de wind
in zijn bast
een hart gekerfd
vogels voelen er zich veilig
nu het herfst wordt
draagt hij vruchten
kinderen rapen met plezier
eikels vallend op het mostapijt
en zij omarmt om troost te vinden
legt haar hoofd
tegen zijn stam
alsof hij luistert
zo voelt ze zijn bescherming…
Oude bomen
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
685 Platanen langs de laan
pathetisch van bestaan,
staan hun plaats af aan nieuwe
twijgen in de wind om tegen
de verwachting in dood te
gaan, gespreide takken in
een hol gezicht, geheven
armen naar de lucht en
naar de grond, het licht
maant voorzichtig om
niet meer te bewegen,
ontleend aan stramheid
in de druilerige regen, ze
zijn…
Oppressie
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
1.108 Moeder
gesluierde moeder
hoe zijn wij fel gekant
Tegen onrecht, zwaar onrecht
onderdrukt te worden
door mannenhand
Moeder
gesluierde moeder
weet wat de grondwet zegt
Man en vrouw
zijn hier gelijkwaardig
dus ontneem ons niet dat recht
Moeder
gesluierde moeder
bescherm uw dochters tegen het kwaad
Kwijt uzelf niet
van deze taken…
Dichter 2
gedicht
3.4 met 15 stemmen
6.682 Ten slotte valt hij kraaiend van zijn tak
en breekt zijn nek, een prooi voor prozadieren.
Vossen en raven kan hij nog plezieren:
nooit aten zij een aas dat zo mooi sprak.
---------------------
uit: 'Gilette' 1998.…
op jacht
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
656 deze dagen was het raak
jagers kregen weer een taak
harde windstoten en veel regen
waren voor hun een grote zegen
daken vlogen rond en bomen vielen om
hierbij hadden ze geen tomtom.
donder en bliksem hier en daar
het was ongelofelijk, maar waar
toch was het niet allemaal gelukt
want sommige stonden angstig gebukt.…
verdwalen
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
849 Schaduwen stromen voorbij
door de takken bladeren
Alsof ze op de aarde vergaderen
bruin rood op natte klei
Nevels hangen in de lucht
de herfst in al haar geuren
Takjes die langzaam verkleuren
breken in een zachte zucht
En mijn voeten nat en koud
laten me steeds verder verdwalen
Gedachten worden mooie verhalen
in dat wonderlijke woud…
Een ontluikende mooiheid
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
537 hoor je het fluisteren, het suizen
rond de winddansende bomen
weet je hoe heerlijk je daar
kunt mijmeren, stiekempjes dromen
kan luisteren hoe de vogel
er klanken van liefde zingt
wanneer de ochtendnevel mysterieus
de nog grillige takken omringt
zie je hoe de zon een verlokkelijke knipoog
illustreert in een bonte lucht
het…
schaamte (3)
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
636 de landman trekt zijn sporen
trouw aan 't wisselend seizoen
standvastig ploegt hij voort
wie zal hem storen
zo toegewijd ook
is een moeder met haar kind
trouw aan haar taak
voelt zij de liefde stromen
wat til ik nog aan schaamte
over een miniem gemis
er is geen schuld
aan onvolkomenheden
de schaamte over menselijk tekort
gaat dieper…
In trage uren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
587 de witte duif
vliegt weg
het stukje kerst
valt uit zijn bek
opgeschrikt
door fel wit licht
een harde knal
zonder gezicht
de boom staat
vaag te pronken
de takken zijn al moe
buigen naar de aarde toe
in trage uren
neemt het jaar zijn end
de witte duif is neergestreken
wil niks van vuurwerk weten…
Rafels
gedicht
2.2 met 59 stemmen
25.592 Later fladderden er raven
tussen de al even gerafelde takken
van de lariks.
Een schicht: de schaduw
van een zwaluw schoot
door de zomer.
En in het sprookjesbos
is plotseling de stinkzwam
dwingend aanwezig.
Doodgaan behoort tot het zeer weinige
dat niet zou mogen.…
Eerbied voor de natuur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
611 Ik zag een boom vol bladeren
zijn takken trots omkaderen,
en bijen door te zoemen
hun voorkeur niet verbloemen.
In water zag ik vissen
hun eigen koers beslissen.
Van al die mooie dingen
moest ik spontaan gaan zingen.
Dat deed een vogel besluiten
mijn liedje uit te fluiten.…
Als
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 schaduwkant
een schaduwkant heeft
voor mij de opgaande zon
in aanzien niet mag stijgen
ik steeds moet afzien van het licht
wat ook mij is gegeven
waar blijft dan mijn eigen bloei
terwijl alles om mij heen op lente belust is
en juist ik daarover nooit kan zwijgen
daarom
zal ik niet blijven ondergaan
wanneer ik mijn dode takken…
reizen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
657 reizen voorbij de vleugelslag
van overvliegende ganzen
tot de rand van het bevroren
meer waar de sneeuw de stilte
onderstreept als zij
van de takken glijdt
reizen naar de ijsgrens
waar loodzware leegte
de ruimte ondoordringbaar
bedekt met zwarte dekens
reizen onder de verzengende zon
die het hallucinerende leven
meedogenloos smoort…
herfststerfte
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
547 in zijn gebogen geel
doorstaat de berk het allerlaatste licht…
de nadag nadert, bleek
en oeverloos gezwicht in witte windsels
rond een oude stam
geen gram gehaald, doch zon
verschaald op dorre takken in
het stijgen van de maan
hij moet gaan – de herfst – hij kon
gekerfd in stugge bomen en
de dromen van een kind
niet langer naast…
Een nieuw vergezicht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
597 Het seizoen is in de overgang
ze kleurt vandaag puur rood
een huidig moment ontplooit zich
zomers in moeders schoot
Er wordt groen licht gegeven
waar bloesem vruchten scoort
lente van haar taak ontheven
een zonnewende opent haar poort
Bij het afnemen van het licht
lijkt alles voller van kleur
tot de herfst reikt een vergezicht
wat…
Beton kratert in rots
netgedicht
1.8 met 10 stemmen
634 er pluist zwart
op een tak van de boom
waarin de bijl is gezet
beton kratert in rots
hemelhoog het
opstuwende water
de rail ligt
spoorklaar te wachten
op voortdenderende bielzen
het iele gekwetter
twittert burelen tot
uitvogelen van status quo
de bijl slaat zijn slag
op de dag dat zeldzaam
zwart pluis uit gaat vliegen…
Nieuwe haiku's #3
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
592 Oktober waaier
Wind in de wilgen
treurig zwiepen de takken
boven het water.
If root strong, fruit good
Het fruit aan de boom
heeft zijn vruchten te danken
aan sterke wortels.
Na de laatste slok
De fles heeft een hals
een buik en een bodem maar
ze heeft geen borsten.…
Einde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
872 Voor vandaag zit het werk er weer op
Pennen in de dop
Computer afgesloten, scherm uit
Kijk nog even door de ruit
Een werkdag is weer voorbij
Nu de avond lekker vrij
Bureau opgeruimd, alles aan de kant
Pak mijn boodschappenmand
Thuis wachten weer andere taken
Zijn er hongerige kaken
Als het aanrecht is strak getrokken
Kan me de bank…