3205 resultaten.
Legoblokken zonder thuis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
482 de treden kraakten nog
hun eigen melodie
toen ik naar boven liep
het was geen lopen
maar ik sloop
in pure nostalgie
voelde hoe
het spinrag van de tijd
aan mijn handen bleef hangen
in de verste hoeken
rommelde het avontuur
schatten van het eerste uur
nog stond de kist
onder de gebarsten ruit
maar het uitzicht was verdwenen
in…
Ik mis je.
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.078 Ook verdween je elke dag uit mijn ogen.
In de avond, kijk ik naar de zon die bijna onder gaat met al die mooie kleuren om je heen.
Ik wouw dat je bij me was, dat we samen konden genieten van doe avond.
Liefje ik mis je, kom snel weer terug bij mij.…
Vrij
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
747 zijn loodgrijze ogen
verhalen niet van rauw geslagen nagels
in ontheemde handen
kinderkopjes, verdwenen onder ‘t zand
het uitgeholde huis krimpt
ineen zakken de muren
scherend langs de lijn tussen doods en dood
kunnen eb en vloed noch eerste kwartier
zijn verlangen keren
een laatste stap nog en hij is
vrij…
reflecties
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
585 overdonderend verstikte zoveel kou
het oude blauw van doorgaan dagen
tot de zon verdwenen was, verdiepte de avond
zich tot warme woorden, kaarslicht
en de zachte klank
van kleine windgeluiden, buiten in de tuin
negenmaal verliep de lamp in blanke traankristallen
-negenmaal kleurde er
een regenboog
van laag naar hoog kroop violet
tot…
De Kolos van Rhodos.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
845 reuze wachter in de nacht
die de strijd heeft volbracht
als wereldwonder ontsproot
de havenpoort als moederschoot
toevluchtsoord in woeste baren
ontvlucht van duivelse zeegevaren
de reus is nu verdwenen
vervallen tot een hoop stenen
de materie werd langzaam ververst
in een andere gedaante geperst
nu is de toeristen schare
met…
De tijd in een korenschoof
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
478 in deze marmeren wind waait
het leven telkens één klokslag
terug in tijd waar de nagalm
het restant tracht te bewaren
heel diep in mijn hand
raast het geweten, nietszeggend
is de allerlaatste strohalm van
deze opgeheven schoof
we hebben geluid, de theorie gesplitst
in woorden, maar tenslotte
verdwenen ze en kwamen
we nergens uit…
gewoonte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
587 Alpha scorpio zo ijl en vaag
groot in glycerine
de mens en z'n plaag
buig nog dieper
laag
purper mag bitter smaken
smaakt het laten we 't
nieuw maken
piraten
en haak
in enkelvoud
up en down
herinner de bittervis
de chemie verdwenen
zie het uurwerk tikken…
van Kostroma naar Kirov
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
631 diep in het Oblast
nog honderd en twee werst
in de trojka
doorheen geschilferde berken
snerpende wind
zweept ons voort
door het kale bos
Chlynov nog ver
maar dat bestaat niet meer
ook de Vjatka
zal ophouden met stromen
alles verdwenen
zelfs vadertje vorst
weet dat de lente komt
en de berken weer
de Vorovskogo Ulitsa zullen…
Zonder jou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
761 Mijn hart verkilt
De handen koud
Alle inspiratie kwijt, verdwenen met jou....
Een zoete droom van warm verlangen
Denkend aan jouw geur, jouw naam op mijn lippen
Zonder jou, in gedachten altijd samen!…
Psychiater op vier benen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
681 Als medicatie die mij
Zo zorgvuldig door mijn
Artsen is voorgeschreven
Niet meer in staat is
Mij te bereiken over
Die verre oceaan van
Totale onbereikbaarheid,
Als gedachten die eerst
Met me op de loop waren
Gegaan onzichtbaar aan
De einder zijn verdwenen,
Is het uitsluitend nog
Jouw schitterende kop
Met prachtig glanzende…
Meer
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.793 De boot voer voorbij
en ook de deining verdween.
Nu nog wuiven heeft dat zin?…
Innerlijk licht
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
609 Er stromen rivieren rond jouw naïviteit
het is zomer, je roept een ober
je vraagt vriendelijk om innerlijk licht
alsof zwaartekracht niet meer bestaat
weemoedig meewaait met de wind
nu al mijn woorden zijn verdwenen
je glimlacht voortijdig naar een kind
rozen bloeien sober, je voelt je onbemind
over wat jij mij aan diepte bracht
de horizon…
Hand over hand
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
499 Eeuwen geleden is
Het al dat je uit
Ons woordenboek verdween -
Samenleving, verouderd begrip
Dat alleen nog in verhalen
Uit de geschiedenis van
Dit koude land opgeld doet,
Begrippen die ooit van
Waarde waren voor hen
Die hier leefden, gingen
Hand over hand verloren -
En, mochten we je ooit nog tegenkomen,
Dan hooguit als verzameling…
La nuit et la Demi - Lune.
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.440 Maar plotseling was ze weer verdwenen.
Kon haar gedrag niet echt begrijpen,
doch besefte later wel verwonderd dat
ze me haar stralende liefde had willen schenken.…
Stad van jouw stromen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.447 adembenemend als je bent
verstommen wij bij jouw oevers
een overdaad aan dubbele glazen
glanzen het water rafelend uiteen,
zo stroomt de aloude Maas
licht beneveld en gestaag verder,
ons voorbij met weemoed
naar het havenleven dat verdween.…
Een kleine seance
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 ik heb de tijd
even teruggezet
de donkere kleuren
uit de foto gehaald
je lichtte op in lach
waar het zachte
onmerkbaar in
de jaren verdwenen
was glinsterden
je ogen als vanouds
de cirkel die
jij in aanwezigheid
straalde haalde
bij menigeen het
beste naar boven
in een kleine
seance herleefden
gebaren en woorden
hoorden wij…
Verven van mijn tranen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
504 verven van mijn tranen, doe ik allang niet meer
nu het relaas ongeopend verdwenen is
met zachte tred stap ik langs
het alfabet naar beneden
daar waar het een warboel is
en ik mogelijk in zou kunnen verdrinken
heeft niets kop noch staart
zonlicht duwt mij in de rug
klein en vooral alleen
kijk ik naar alles wat er in
rond drijft, het verlangen…
het stemt droevig
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
453 het stemt droevig
de naamloze dode
het verzwegen kind
de naar binnen gekeerde ogen
van de vergeten man
de krassende strepen
van het rode potlood
de verdwenen weg naar huis
de dreiging voor het onweer
de achtergebleven appels
in het gras
de leugens van ver weg en dichtbij
de donkere toonsoort
van nagelaten woorden
de droefheid…
Hier aan de vaart.
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
612 Als de dames zijn verdwenen,
geruisloos of met veel misbaar
loop ik vaak op slappe benen,
want de stilte drukt zo zwaar.…
Met andere ogen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
570 Ik bekijk de werkelijkheid
met de ogen van een ander,
en zie: de lijnen vervagen,
worden zachter, hebben
hun scherpe randen
verloren, de rafels
waaraan ik mijn vel
zo gemeen open haalde
zijn verdwenen -
het is nog steeds
een werkelijkheid,
maar minder grimmig
dan toen ik er eerst
naar keek, mijn ogen
mijn eigen waarheid…
ik weet niet wat
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
643 is voorbij
maar
ik weet niet wat
je hand
vertrouwde
als geen ander mijne
je stem was thuis
een warme plek
ik luister naar je
hoor je nog
maar
ik weet niet wat
we aten
dronken
sliepen samen
maakten
van ons leven feest
ik had iets met je
verbonden in de geest
maar
ik weet niet wat
ineens
was het verdwenen…
de appelsmaak vervliegt
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
622 ik heb alles
uitgedaan
en weggesmeten
kaal ben ik
mezelf gebleven
heb me toen
aan jou gegeven
Eva zonder slang
je bent
mijn paradijs
ik woon je uit
tot al je grijs
verdwenen is
je handen weer
met kleuren spelen
en in je mond de
appelsmaak vervliegt
ik zal je
sterren tonen
zon en maan
afromen en je
vele…
Omzien en verder
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
518 Elk voorbijgaan doet zeer;
de dromen die niet tot wasdom kwamen,
de pogingen, goed bedoeld, de namen
die verdwenen. Een vreemd spel, dit leven
waarin ik mij toch tracht te bekwamen.
'k Zal ervoor gaan, van mij blijven geven.…
Onderhuids
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Moeilijk wordt het pas
wanneer je een idee hebt
gekregen van wat liefde is:
gemankeerd en getekend
waar wonden geheeld
maar niet verdwenen zijn
de geleden schade, de boeien
de schillen en de schilden
die onderhuids verwoesten
wat van geen opgeven weet
op dorre bodems ontkiemt
en van niets kan leven
Je ziet haar in de ogen
je…
Jolien
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
435 Ooit lang geleden
liep ik vrij
Toen kwam zij
voorbij gestreden
Als hartendief verschenen,
Kandidaat waren velen
Wachten deden wij
een kans om haar te stelen
Kwam zelden voorbij
Plots was zij verdwenen,
Een roos gekregen
Niet van mij
Ik blijf vrij
Een ding vergeten
Mijn hart gebeten
vrijheid behouden
Eenzaam gebleven…
LAISCCC
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
406 Ons is de droeve pracht herinnering,
ons de luister van verdwenen bestaan.
Hun git is glans in ons, een purperring.…
je ogen spraken nog het meest
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
854 je schemert
op de grens van mijn gedachten
helder en weer vaag
ik zit hier
stil te wachten
tel de uren van vandaag
ik hoorde je
in een gesprek van lang geleden
je ogen spraken nog het meest
je zou weggaan
zonder reden
je vond het welletjes geweest
je was verdwenen
voordat ik je had gekust
ik zag een glimpje van je benen
het…
een meisje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 wat we weten is:
in het veld is een put
hij laat geen sporen na
onder het sneeuwdek
een put waarin zij verdwijnt
waaruit ze niet terugkeert
onder een onberispelijk sneeuwveld
geen teken van wat er gebeurd is
misschien bestond zij niet
of stapte ze in een trein en verdween
liet ze haar naam achter op een beslagen raam
geen bewijs…
Archeologisch bekeken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
562 Schaaf je verwachtingen
in lagen af
bewerk de bodem
Hij is je huid bevrijd hem behoedzaam
van verdichte grond
ontgraaf wat je verlangt
Vind onvermoede vondsten
vaak gefragmenteerd
op onontdekte plaatsen
Soms herkenbaar
verdwenen in ploegsporen
of ondiepe greppels
Verwachtingen in lagen
van uit de lucht gezien
fragiel aardewerk…
verdwenen stilte gilt hysterisch terug
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
640 kwetsend schudden ze hun hoofden
fluitend jouwden ze je uit
je wilde ze meer warmte geven
maar ze schreeuwden je de kou
ogen blikten slechts jaloers zijn
woorden haakten in je hart
pijn die je toen voelde leek
alsof de wereld je vergat
leegheid kijkt naar binnen
ijlheid zuigt aan laatste lucht
niet meer weten woordloos zuchten
verdwenen…