Alle inzendingen over verdwenen

3205 resultaten.

Sorteren op:

Legoblokken zonder thuis

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 482
de treden kraakten nog hun eigen melodie toen ik naar boven liep het was geen lopen maar ik sloop in pure nostalgie voelde hoe het spinrag van de tijd aan mijn handen bleef hangen in de verste hoeken rommelde het avontuur schatten van het eerste uur nog stond de kist onder de gebarsten ruit maar het uitzicht was verdwenen in…
wil melker26 januari 2014Lees meer >

Ik mis je.

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.078
Ook verdween je elke dag uit mijn ogen. In de avond, kijk ik naar de zon die bijna onder gaat met al die mooie kleuren om je heen. Ik wouw dat je bij me was, dat we samen konden genieten van doe avond. Liefje ik mis je, kom snel weer terug bij mij.…

Vrij

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 747
zijn loodgrijze ogen verhalen niet van rauw geslagen nagels in ontheemde handen kinderkopjes, verdwenen onder ‘t zand het uitgeholde huis krimpt ineen zakken de muren scherend langs de lijn tussen doods en dood kunnen eb en vloed noch eerste kwartier zijn verlangen keren een laatste stap nog en hij is vrij…
Hanny9 november 2010Lees meer >

reflecties

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 585
overdonderend verstikte zoveel kou het oude blauw van doorgaan dagen tot de zon verdwenen was, verdiepte de avond zich tot warme woorden, kaarslicht en de zachte klank van kleine windgeluiden, buiten in de tuin negenmaal verliep de lamp in blanke traankristallen -negenmaal kleurde er een regenboog van laag naar hoog kroop violet tot…
switi lobi6 oktober 2010Lees meer >

De Kolos van Rhodos.

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 845
reuze wachter in de nacht die de strijd heeft volbracht als wereldwonder ontsproot de havenpoort als moederschoot toevluchtsoord in woeste baren ontvlucht van duivelse zeegevaren de reus is nu verdwenen vervallen tot een hoop stenen de materie werd langzaam ververst in een andere gedaante geperst nu is de toeristen schare met…
J.J.v.Verre28 januari 2011Lees meer >

De tijd in een korenschoof

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 478
in deze marmeren wind waait het leven telkens één klokslag terug in tijd waar de nagalm het restant tracht te bewaren heel diep in mijn hand raast het geweten, nietszeggend is de allerlaatste strohalm van deze opgeheven schoof we hebben geluid, de theorie gesplitst in woorden, maar tenslotte verdwenen ze en kwamen we nergens uit…
elze23 augustus 2011Lees meer >

gewoonte

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 587
Alpha scorpio zo ijl en vaag groot in glycerine de mens en z'n plaag buig nog dieper laag purper mag bitter smaken smaakt het laten we 't nieuw maken piraten en haak in enkelvoud up en down herinner de bittervis de chemie verdwenen zie het uurwerk tikken…

van Kostroma naar Kirov

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 631
diep in het Oblast nog honderd en twee werst in de trojka doorheen geschilferde berken snerpende wind zweept ons voort door het kale bos Chlynov nog ver maar dat bestaat niet meer ook de Vjatka zal ophouden met stromen alles verdwenen zelfs vadertje vorst weet dat de lente komt en de berken weer de Vorovskogo Ulitsa zullen…
enrico6 augustus 2012Lees meer >

Zonder jou

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 761
Mijn hart verkilt De handen koud Alle inspiratie kwijt, verdwenen met jou.... Een zoete droom van warm verlangen Denkend aan jouw geur, jouw naam op mijn lippen Zonder jou, in gedachten altijd samen!…
Tinkelbel20 februari 2013Lees meer >

Psychiater op vier benen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 681
Als medicatie die mij Zo zorgvuldig door mijn Artsen is voorgeschreven Niet meer in staat is Mij te bereiken over Die verre oceaan van Totale onbereikbaarheid, Als gedachten die eerst Met me op de loop waren Gegaan onzichtbaar aan De einder zijn verdwenen, Is het uitsluitend nog Jouw schitterende kop Met prachtig glanzende…

Innerlijk licht

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 609
Er stromen rivieren rond jouw naïviteit het is zomer, je roept een ober je vraagt vriendelijk om innerlijk licht alsof zwaartekracht niet meer bestaat weemoedig meewaait met de wind nu al mijn woorden zijn verdwenen je glimlacht voortijdig naar een kind rozen bloeien sober, je voelt je onbemind over wat jij mij aan diepte bracht de horizon…
mobar13 juni 2013Lees meer >

Hand over hand

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
Eeuwen geleden is Het al dat je uit Ons woordenboek verdween - Samenleving, verouderd begrip Dat alleen nog in verhalen Uit de geschiedenis van Dit koude land opgeld doet, Begrippen die ooit van Waarde waren voor hen Die hier leefden, gingen Hand over hand verloren - En, mochten we je ooit nog tegenkomen, Dan hooguit als verzameling…

La nuit et la Demi - Lune.

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.440
Maar plotseling was ze weer verdwenen. Kon haar gedrag niet echt begrijpen, doch besefte later wel verwonderd dat ze me haar stralende liefde had willen schenken.…

Stad van jouw stromen

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.447
adembenemend als je bent verstommen wij bij jouw oevers een overdaad aan dubbele glazen glanzen het water rafelend uiteen, zo stroomt de aloude Maas licht beneveld en gestaag verder, ons voorbij met weemoed naar het havenleven dat verdween.…
Rob van Tol10 november 2020Lees meer >

Een kleine seance

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 418
ik heb de tijd even teruggezet de donkere kleuren uit de foto gehaald je lichtte op in lach waar het zachte onmerkbaar in de jaren verdwenen was glinsterden je ogen als vanouds de cirkel die jij in aanwezigheid straalde haalde bij menigeen het beste naar boven in een kleine seance herleefden gebaren en woorden hoorden wij…

Verven van mijn tranen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
verven van mijn tranen, doe ik allang niet meer nu het relaas ongeopend verdwenen is met zachte tred stap ik langs het alfabet naar beneden daar waar het een warboel is en ik mogelijk in zou kunnen verdrinken heeft niets kop noch staart zonlicht duwt mij in de rug klein en vooral alleen kijk ik naar alles wat er in rond drijft, het verlangen…
LadyLove30 september 2020Lees meer >

het stemt droevig

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 453
het stemt droevig de naamloze dode het verzwegen kind de naar binnen gekeerde ogen van de vergeten man de krassende strepen van het rode potlood de verdwenen weg naar huis de dreiging voor het onweer de achtergebleven appels in het gras de leugens van ver weg en dichtbij de donkere toonsoort van nagelaten woorden de droefheid…
J.Bakx8 november 2015Lees meer >

Hier aan de vaart.

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 612
Als de dames zijn verdwenen, geruisloos of met veel misbaar loop ik vaak op slappe benen, want de stilte drukt zo zwaar.…

Met andere ogen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 570
Ik bekijk de werkelijkheid met de ogen van een ander, en zie: de lijnen vervagen, worden zachter, hebben hun scherpe randen verloren, de rafels waaraan ik mijn vel zo gemeen open haalde zijn verdwenen - het is nog steeds een werkelijkheid, maar minder grimmig dan toen ik er eerst naar keek, mijn ogen mijn eigen waarheid…

ik weet niet wat

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 643
is voorbij maar ik weet niet wat je hand vertrouwde als geen ander mijne je stem was thuis een warme plek ik luister naar je hoor je nog maar ik weet niet wat we aten dronken sliepen samen maakten van ons leven feest ik had iets met je verbonden in de geest maar ik weet niet wat ineens was het verdwenen…

de appelsmaak vervliegt

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 622
ik heb alles uitgedaan en weggesmeten kaal ben ik mezelf gebleven heb me toen aan jou gegeven Eva zonder slang je bent mijn paradijs ik woon je uit tot al je grijs verdwenen is je handen weer met kleuren spelen en in je mond de appelsmaak vervliegt ik zal je sterren tonen zon en maan afromen en je vele…

Omzien en verder

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 518
Elk voorbijgaan doet zeer; de dromen die niet tot wasdom kwamen, de pogingen, goed bedoeld, de namen die verdwenen. Een vreemd spel, dit leven waarin ik mij toch tracht te bekwamen. 'k Zal ervoor gaan, van mij blijven geven.…

Onderhuids

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 509
Moeilijk wordt het pas wanneer je een idee hebt gekregen van wat liefde is: gemankeerd en getekend waar wonden geheeld maar niet verdwenen zijn de geleden schade, de boeien de schillen en de schilden die onderhuids verwoesten wat van geen opgeven weet op dorre bodems ontkiemt en van niets kan leven Je ziet haar in de ogen je…
Zywa29 december 2019Lees meer >

Jolien

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 435
Ooit lang geleden liep ik vrij Toen kwam zij voorbij gestreden Als hartendief verschenen, Kandidaat waren velen Wachten deden wij een kans om haar te stelen Kwam zelden voorbij Plots was zij verdwenen, Een roos gekregen Niet van mij Ik blijf vrij Een ding vergeten Mijn hart gebeten vrijheid behouden Eenzaam gebleven…
CJ26 december 2020Lees meer >

LAISCCC

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 406
Ons is de droeve pracht herinnering, ons de luister van verdwenen bestaan. Hun git is glans in ons, een purperring.…
Dirk Vekemans21 februari 2021Lees meer >

je ogen spraken nog het meest

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 854
je schemert op de grens van mijn gedachten helder en weer vaag ik zit hier stil te wachten tel de uren van vandaag ik hoorde je in een gesprek van lang geleden je ogen spraken nog het meest je zou weggaan zonder reden je vond het welletjes geweest je was verdwenen voordat ik je had gekust ik zag een glimpje van je benen het…
wil melker2 september 2005Lees meer >

een meisje

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
wat we weten is: in het veld is een put hij laat geen sporen na onder het sneeuwdek een put waarin zij verdwijnt waaruit ze niet terugkeert onder een onberispelijk sneeuwveld geen teken van wat er gebeurd is misschien bestond zij niet of stapte ze in een trein en verdween liet ze haar naam achter op een beslagen raam geen bewijs…
J.Bakx24 november 2022Lees meer >

Archeologisch bekeken

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 562
Schaaf je verwachtingen in lagen af bewerk de bodem Hij is je huid bevrijd hem behoedzaam van verdichte grond ontgraaf wat je verlangt Vind onvermoede vondsten vaak gefragmenteerd op onontdekte plaatsen Soms herkenbaar verdwenen in ploegsporen of ondiepe greppels Verwachtingen in lagen van uit de lucht gezien fragiel aardewerk…
J.Bakx8 december 2024Lees meer >

verdwenen stilte gilt hysterisch terug

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 640
kwetsend schudden ze hun hoofden fluitend jouwden ze je uit je wilde ze meer warmte geven maar ze schreeuwden je de kou ogen blikten slechts jaloers zijn woorden haakten in je hart pijn die je toen voelde leek alsof de wereld je vergat leegheid kijkt naar binnen ijlheid zuigt aan laatste lucht niet meer weten woordloos zuchten verdwenen…