1968 resultaten.
Incest
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
2.586 Praat erover en verlicht je verdriet door een eind te laten maken aan deze vreselijke gebeurtenis.
En dit kan je niet alleen, vraag hulp, blijf er niet mee lopen!!!…
even maar
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
951 haat en liefde
braakt oorlog - fluistert vrede
eindeloos zoekt zij balans
tussen een en ander
tegenstellingen binnen en buiten
zingt zij de dag en fluistert nacht
wervelend tussen licht en duister
wordt zij vanuit haar midden harmonie
herrijst zij even maar
als vuurvogel en adelaar
is zij een ogenblik totale vrede
zucht zij van verlichting…
Het circus van internetdaten
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
2.129 Geluidloze woorden
gegoten in trefzekere zinnen
virtueel verlicht
een keurig profiel
een aardig gezicht
het woordenspel kan beginnen
voorzichtige verzoeken
en beantwoorde vragen
die je meeneemt
naar de stilte van je hart
Dan is er die ene stem
en denk je razendsnel
is hij het niet
of misschien toch wel
Een ontmoeting wacht
je hoopt op…
Halfoogst
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.667 Wees Gij de ster voor ons bij nacht,
het fluisteren van de zomerwinden
en laat ons ééns het lied hervinden
dat ons als kind werd bijgebracht
en dat de zielen kan verlichten,
Maria, wil ons leven richten
en bid voor ons bij Hem, uw Zoon.…
Mooie dingen
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
1.358 Vrede bereik je door vrede te zijn
Dat werkt zo in het groot en in het klein
Liefde krijg je door liefde te geven
Het is de graadmeter in je leven
Geluk ligt voor je klaar, iedere dag
Jij bent degene die het oprapen mag
Dat lukt alleen als je het ziet
Want als je niet kijkt, dan zie je het niet
De zon verlicht iedere dag je bestaan
Trouw…
Waterige spraak
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
643 Op een idee
zat een olifant
het was het concept
best wel wat te zwaar
het zat te krampen
met dichtgeknepen hersenen
Een muis lei een ei
dat was best wel te verwachten
in een dicht met dergelijke aanzet
Het idee
ging de pot op
de overloop begaf het
bij het ophoesten van wat verlichting
Het idee lag nu in het water te ideespreken
met…
Alter ego
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
633 Het vagevuur verlicht mijn pad.
Ik beklim langzaam de louteringsberg.
Hierboven is het koud en de schapen blaffen.
Wieldoppen rollen omlaag.
Mijn vijand wacht op me.
Het gevecht kan beginnen.
Het stof schuurt mijn ogen.
Ik huil bloed.
Verwoed steek ik in de duisternis.
Mijn zwaard dringt een lichaam binnen.…
Toeval
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
842 Zon valt op de gevel
een zoveel duizenste tegel
verlicht door een ster aan de hemel
Wij verven de wolken blauw
zingen op die steiger
dansen door tot de dauw
De zomer komt eraan
een groot feest
hier ver vandaan
Dans dan mens
en laat je gaan
ver weg
o maan o maan
waar komen wij vandaan
waar gaan wij naar toe
toe
het toeval bestaat…
Als een koning sterft
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.376 een ademloze nacht
daar huilt zij nu de sterrenzee
waarin hij viel om te verdichten
er met duizenden - die anders waren
anders dan hij dacht
Zij was de maan - meer dan de maan nog
keek omhoog met hem en zwichtte
voor zijn zachte voetenlicht
waarmee hij speelse tonen bracht
ze stond alleen nu - liet een traan
wie zou haar morgen nu verlichten…
en ik schreef mijn naam
netgedicht
4.3 met 73 stemmen
5.446 en ik
schreef mijn naam
in de aarde
waarin ik mijn voetafdruk achterliet
in het water
dat mij meevoerde op de stroom
in de ongrijpbare lucht
die ik greep met m'n adem
in de stralen van de zon
die mijn dagen verlichtten en verwarmden
in die dagen
die kwamen en gingen
zich vullend met
vrede en verdriet
ontmoeting en afscheid
droom…
ik begrijp het!
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
994 met een fakkel rende ik
over het maanlandschap
in een donker trainingspak
ik was werkelijk verlicht!
En om mij heen rende mensen
met vlaggen in hun hand te
zwaaien, heftig de stokken
heen en weer. Met de an-
dere hand maakten we knijp-
bewegingen richting de aarde,
zo van: 'wij zijn lekker hier
en jullie zijn lekker daar!'…
Dementie
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.071 je kijkt
ontwijkt
de dag die er nog is
vergeten
in de tijd
met een sluier van niet weten
draag je stiltes in me op
kijk je blind naar ons verleden
alsof de dag is afgegleden
tot een wereld
die je mijdt
maar soms
verlicht de helderheid je ogen
schittert kleur tot regenbogen
zie je wat ons samen maakt
dan ben jij opnieuw de moeder…
Een eenzame Kerst
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.243 Zeker nu het een Witte Kerst is
met al die lichtjes ook zo iets, van jaren gelee
komt zij tot hem in zijn dromen
vrolijk wuivend in een verlichte arrenslee
Maar ach die dromen altijd vervagend
en zijn huis blijft kil en leeg
hij zou Hem willen vragen laat mij slapen
zodat hij altijd in zijn dromen bleef…
begraaf mij onder de zonden van vandaag
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
983 Begraven onder het heden
Laat mij vergeten
Wat er gister is gebeurt
En geef mij een nieuw leven
Vind mij,
want ik zoek niet meer
Vind en verlos mij
Verlicht de pijn en stress
Laat mij vergeten
Laat mij weer leven
Bind mij aan jou
Niet langer meer alleen
Want ook al zoek ik niet meer
Ik verlang wel naar jou
Met heel mijn…
De plechtigheid van Pasen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
886 Vanuit het koor
zingt nu
de cantorij
het lied van Licht
en Vrede,
beginnen we
verheugd met Hem
het nieuw verlichte leven.…
Paradijs bij de maan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.179 Zullen we een nachtje vluchten
naar het paradijs bij de maan
waar we zweven op pure ontspanning
en ons volledig kunnen laten gaan
Daar waar niemand ons zal missen
waar een ster van rust ons verlicht
de warmte van het heelal omhelst ons
zie hoe alles even mooi is met je ogen dicht
Daar waar de dood niemand achtervolgt
waar geen verschil…
Delen door gedichten
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
681 Zó velen die daardoor hun eigen last of die van anderen
verzachten, nuanceren en verlichten.
Zo’n uit het hart en uit het hoofd ontsproten taal,
die via toetsenbord en digitale snelweg de moraal
van een verhaal weet te omschrijven.
Zo’n taal ontroert.…
bruine stad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
773 alhier klaterend op de straten
zelfs de kieren in de muren
cementloos ademen zij verleden
waar nooit een zon echt scheen
onder daken waar nooit de liefde
bedreven werd zoals verteld in boeken
in straten die stammen uit een eerder leven
dat stampvoetend door mij verlaten werd
hemeltergend
hoe het is hier, zonder haar
die als een maan verlichting…
30 JAAR WORDEN!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
3.143 Laat gerust ook een traan
huil, bid en verwonder
het verlicht en vergroot
je kans op 'ouderdom'
ik bedoel oud en wijs
op z'n minst verstandig
licht en luchtig leven
ook na je dertigste!
----------------------------------
Deze hartenkreet draag ik op aan mijn Argentijnse buurman
Fernando voor zijn dertigste verjaardag.…
Postmodernisme
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.405 De last van de Verlichting
is van hem afgegleden
hij maakt een pirouette
valt en voelt zich vrij.…
Al even in de schemering
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.161 al even in de schemering
van het verlichte leven
en aldoor liefdevol en
innig vastgehouden
rusten dag en nacht
nu naast elkaar
heeft de liefde
van pijn en hoop
een laatste gebaar geweven,
zijn laatste zucht was daar
een moeder schreeuwt
“Mijn zoon”
de vrouw weent
“Mijn lief”
het kind weet het
even niet,
heeft nog te weinig…
Genezen tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
549 Als een larve sluip ik door het januarilicht
de klok van maangoud kruipt langs de ramen
hel verlicht wordt de cocon van mijn winterslaap
waarin de liefde zich langzaam kan verstoppen
Ik schuur en stamp tegen een rupsenhuid van ijzer
het lichaam door de seizoenen vastgesnoerd
waarin de ziel zich ongestoord kan verpoppen
ik blijf een wezen…
Volle maan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
714 Dromen verlichten bij volle maan.
Het licht waar wij continu in staan.
Een souvenir van ons uniek fragment.
Getatoeëerd omarm ik dat moment.
De waarheid straalt hier ver vandaan.
Kostelijke kenmerken bij volle maan.
Typerende optiek schittert herkenbaar.
Mijn ware! Waar ik blijvend naar staar.…
AFTOCHT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
837 bloedverwanten
- onder oogcontact -
uit het uitermate behagelijke bankstel
zodat uitzwaaien bij de aftocht
een geheel ontspannen draagkracht krijgt
de witte en rode wijn
het oude hassebassie
staat nog half in het glaasje te wiegen
de knabbelnootjes
en de Franse kaas met toast
zijn niet aangeraakt
zij slaakt een zucht
van ingehouden verlichting…
H E E L A L
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
684 Eens zullen we stijgen tot grote hoogte
je zal het zien
verlichtende wijsheid misschien
maar eerst moesten we gaan door dalen
om de afgronden te kunnen overzien
het inzicht te halen
en onze kracht te peilen
om de hoogte te bepalen
ook door storm regen en wind tegen geleerd
de storm vervaagt wat toch moest gaan
buigt en geeft nieuwe kracht…
wat was
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
961 vlagen
blies
de wind
zachtjes
vleugen geluk
in de nacht
van onze gedachten
aan meer
aan eeuwig
zonder alleen
nog
te zijn
sleet de pijn
alle wonden
verbonden
we
in de lucht
zuchten we
zei je
zacht
ik heb alle tijd
geduld
ik wacht
vervulde
de geur
van jou
en mij
de walm
verzacht
tot de kracht
onontkoombaar
alles verlichtte…
Opslagcapaciteit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 Soms komt wat is vergeten, in
een dagdroom voorbij, of glinstert
in de verte vaag bekend,
tot mijn brein in het schijnsel
van een moment, plots verlicht
zich in een herinnering herkent.…
Prikkeldraad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Als toevalstreffer geslaagd
en prikkeldraad beschouwd als mislukt
Volle maan als flitser
goed verlicht
én vaders- én 't-kinds gezicht*
Auteur Umberto Eco heeft
het tijdelijke voor het eeuwige
moeten ruilen.…
De maan is weggevallen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
564 die nog gelooft
De wereld heeft twee vlechtjes
en een lach waaruit een tand ontbreekt
de herinnering van sterren in haar ogen
ze steekt stil haar handjes uit
En vangt de missende maan
die het niet kon helpen te vallen
met als enig waarneembaar motief
dat zij geloofde hem te kunnen pakken
En nu is de maan voor altijd weg
de nacht verlicht…
Verbonden met elkaar
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
482 het water slaat schuimig
de glimmende puntige keien
van de rotsen, hongerige
meeuwen vliegen voorbij
boven de onwankelbare bergen
de rode stekende en de
barmhartige
liefdevolle witte zon
tot de einder de zilveren golfjes
verlicht het hoopvol vergezicht
met 't hemelicht op blauwe zeeën
opgenomen in de zuivere lucht
met balsem van de
genezende…