4425 resultaten.
Mist
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
529 Mijn voeten zijn onzichtbaar
de bomen ritselen
de hond snuffelt
voetstappen komen dichterbij
het lijkt een enge film.
De overkant is niet te zien
net zomin als de zon
ik schuifel langs een voorheen
bekende heg, verlangend naar
de beschutting van mijn huis.
Ik haat zo'n kleine wereld!…
In alle onschuld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
547 wij hebben de handen gekust
haar voeten gewassen
ons geweten gesust
een dag per jaar
geven wij terug
van wat in pijn is gekomen
de andere dagen
hebben wij als kind
in alle onschuld genomen
een natuurlijk gegeven
maar de realiteit geeft vaak
een andere kijk op dat samen leven…
Uf dem Anger
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
539 ah, die lucht
zwoelig warm
doordrenkt van lentebloesems,
wiegt mij
over de weide
een blad aan de boom
lacht mij toe
ik nestel
gras kietelt mijn voeten
en het beekje stroomt
lustig meanderend
alles daarbuiten
stil
hoor
de muziek van het onhoorbare
vult het firmament
haar galm schampt…
Ontwaken
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
449 wakker worden in een wereld
die niet de mijne blijkt te zijn
tracht ik al het wit uit mijn ogen
te wrijven doch zonder geluk
op de vlucht slaand voor hetgeen
aan mijn voeten ligt
ren ik zo hard ik kan naar hoger
gelezen gebieden
die eerder nog onontgonnen leken
zijn nu bereikbaar voor hen
die al langer van de letteren waren
maar nu duidelijk…
De toon gezet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
850 De klok tikt achterste voren
en minuten voelen als uren
het vroege ontwaken zet
gelijk de toon
op gespannen voet
sleep ik me door de dag
die niet veel goeds voorspelt
of zullen vers geknipte seringen
de avond omhelzen
ons verdriet zichtbaar
toch weten we dat het goed is
zo…
veters
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
519 gaat alles
verloren dus we moeten
iets bedenken waardoor
het anders lijkt iets
van eeuwigheid of
op z'n minst wat ons
verbindt, neem de veters
van een schoen en wat die doen
terwijl de avond valt
over het glorieuze continent
en oude geesten
aan de poorten rammelen
denk ik aan de rafelige veters
van de schoenen aan mijn voeten…
Etagère van goudfiligrein
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
567 zij etaleert fruit
op een etagère
van goudfiligrein
de voet is kristal
zo kan het licht overal
kwaliteit laten zien
appel en peer
presenteert zij niet meer
haar keus is exotisch
lijkt heel meegaand
maar zij deelt slechts
de smaak met gelijken
het duivelsmes zwaait
naar schavuiten die
haar ooft niet willen prijzen…
Cyclus
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.176 Middag: aan de voet van een praatzieke fontein
kwijt een klein dier.
Avond: de bomen op de kade dopen hun donkere
takken in het water
tot de volgende dag
de zon ze weer opdregt.
------------------------------------------
uit: 'Hollanda Maandblad', 2011, nr. 11…
hoe een engel te ontmoeten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
545 de armen naar voren
licht omhoog reikend
de handen geduldig
de voeten verzonken
je reikt
je reikt op, reikt uit
je rekt je uit
niet aflatend
ver van stevigheid en
de harde donkere straatstenen
verhef je
spring, zweef
onpeilbare hoogte
hoe kom je hier, zonder vleugels
hoe blijf…
Dishoek vermoord
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
588 Het lieflijk buurtschap Dishoek
Aan de voet van Kaapduin
Krijgt een heuse nieuwbouwwijk
Voor mensen met fortuin
Onze bestuurders besloten
In het kader van beleid
Dit pareltje te verkloten
Voor geldelijk profijt
Proficiat beslissers
Proficiat, ga zo voort
Dankzij u is wéér
Een stukje kust vermoord…
Gemengde technieken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
454 Met de voeten
Op de eeuwen
Voel ik de tijd
Onzichtbaar langs
Mijn benen gaan,
Dat je in 1633
Geboren bent lees ik
Ter hoogte van
Mijn dikke teen -
Ik maak contact
Met je, voel ook
Nu nog je aanwezigheid,
Alsof je nooit bent
Weggeweest, alsof
De tijd door
Onzichtbare hand
Is weggenomen…
uit rots gehouwen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
563 over knerpend grind
wandel ik hand in hand
met zachte woorden
naar het kerkhof
ik houd ervan om naar jou
te gaan te voet alleen
in een onophoudelijke regen
doordesemd van aardse kleuren
als een opgewaaide rode duin
in de woestijn een wiegelied
van zachte woorden
uit rots gehouwen je naam…
Kindertekening
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.757 voor Inez
Mijn ogen zijn gemaakt
Van zon en van maan
Mijn wimpers
Van vleugels van dons
Mijn oren van afstand
Mijn mond van valleien
Mijn ledematen zijn
Van donder en donker
Van akkers hout en rivieren
Zijn alle andere delen
Die ik amper ken
Maar op gelijke voet leven met elkaar.
---------------------------
uit: 'Som van tijd'…
Oude man met plastic tas
gedicht
3.0 met 4 stemmen
4.994 Met 1 plastic tas
van het warenhuis
met de rode zon
met gebogen schouders
traag te voet
langs de bleekgroene heesters
langs het dode kanaal
over het grote lege plein.
Duidelijk het javelwater,
de melk en het brood
in het zakje.
Keert hij tevreden terug?
----------------------------
uit: 'Dubbelzanger', 2002.…
fleurig
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
593 blijmoedig, bontgekleurd en zo bloeiend
slenter je lachend langs de waterkant
opgeruimd, opgetogen en zo opgewekt
met je voeten spelend in het warme zand
zingend begroet je de stralende zon
de bloemen in je haren verwelkomen
het leven bruist en kleurt alles zo keurig
fideel…
Ik heb besloten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
519 Ik heb besloten niet te treuren
om mijn geboorteland, de bomen
van mijn jeugd, ik wil geen foto's
Ik heb besloten niet boos te zijn
op mijn vader, zijn regels
en de trotse familie die zwijgt
Ik heb besloten geel te leven
zon in mijn huis, op de muren
mijn buik en mijn blote voeten
Ik heb besloten te dansen
mijn eigen verhaal te zijn…
De misantrope beer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
543 Ik ben weerbarstig, als een Franse Alpencol,
een beer op zachte voeten,
ik frequenteer mijn berenhol.
Nochtans heb ik geen mens gebeten..
ik mis daarvoor de energie
of 'k ben het simpelweg vergeten,
ik ben een beer in lethargie.…
Wild en vrij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
554 In hun mond geen bit of teugel
en onder hun voeten geen ijzerbeslag.
Flanken zonder littekens van sporen of roede.
Duizenden paarden - wild en vrij.
Als golven die rollen over de oceaan.
En in overvloed tekeer kunnen gaan.…
sereh
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
573 deze avond is fictief
bestaat alleen in neergedaalde geuren
ijl en onbespreekbaar, met
een deksel dat sluit achter glas
hierover werden geen vragen gesteld
onbekend blijft het geweten
dat herinnering doet herstellen
jij en waar je nooit was
alleen het onaanraakbare
met handen en voeten…
Gerechtigheid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
478 O Sol iustitiae, illustra nos
Verlicht ons, Zon van de gerechtigheid
Zie waar zo'n Kafkaesk proces
toe leidt
't Lijkt onderhand meer op Pandora's doos
Een procureur die nu zelf moet gaan boeten
Voor 't treden van het recht met beide voeten...…
iemand steelt de show
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
870 die maakt zich als een dief
in pikdonkere nacht
razendsnel uit de voeten...…
niks is krom
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
118 ik heb altijd moeite voeten te zien in de lucht
alles verglijdt vanzelf buiten mijn zicht om
zoals ook mijn adem steeds weer eindigt in een zucht
tekent mijn brein zich rond maar nooit andersom
niks is krom
krom is niks
wat ik nimmer met mijn handen pakken zal
is dit niet
dat is niet
wat ik immers voor mijn ogen krijg…
Kamiros
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
942 Dwalend tussen muren kniehoog
door oeroude straten
overal geurende kruiden:
aan mijn voeten
afhellend naar het strand
de stad.
Boven mij
éven de wind
door de pijnbomen
een hagedis ritselt
het is stil en heet.
Kijkend over de zee -
onbeschrijflijk is het licht -
weet ik van hier
voeren drie Schepen
naar Ilios.…
Droom
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.342 de eerste zonnestralen
en loop
met blote voeten
door het nog natte gras
Ik ruik
de frisse ochtendbries
Ik geniet
maar ik droom
en word wakker....…
Shinji Ono
gedicht
4.0 met 503 stemmen
45.154 geen uitbarsting van woede
berusting bij oude Fuji
timide rookpluimen
een stille traan van magma
de zoon van de keizer moest gaan
bij het licht van de rijzende zon
naar kolkende krater
aan vreemde stroom
een strelende voet
veroorzaakt eruptie
bescheiden glimlach en
buiging van rijzende ster…
hoe lang nog
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.166 ik hou me vast aan halmen
aan het strand, aan zee
ze buigen, breken af
de wind voert me mee
mijn voeten schuren
een spoor in het zand
de wind lijkt te winnen
trekt me over het strand
ik hou me vast aan halmen
een nutteloze strijd
hoelang nog sporen trekken
eenzaam door de tijd…
Voorzichtig
hartenkreet
2.6 met 15 stemmen
1.592 Zacht, je lach
je rug is zacht
je schouder even aangeraakt
mijn voeten raken hard hout aan
ik pas niet
in je bed
mijn arm om jouw zachte middel
jouw zachte hoofd onder mijn kin
zeg maar niks en doe maar niets
probeer zo zacht te blijven, lig
en ik zal je voorzichtig bewaren…
afscheid
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
3.243 het is zo zwaar dat ik het niet
over de drempel van mijn lippen krijg
"afscheid" weerklinkt in een uithoek
van mijn daverend hoofd en beukt zich
tegen de moed die het recht houdt
mijn tranen kauwen op de grond
onder mijn wankele voeten, om dan
een braakbal van niets uit te spuwen
ik val een laatste maal in haar armen
en mijn geheugen…
Van ver
gedicht
3.1 met 17 stemmen
13.218 van buiten komt het
en omvademt ons
zoals een ongeziene
hallucinogene mist die
ademtocht na ademtocht
zich afzet, condenseert
en druipsteen vormt
totdat een samenstel ontstaat
dat als vanzelf
de plaatsen kiest
waarheen gehoorzaam
onze allersnelste voeten gaan
tot ze ijkoud en dan
van marmer zijn.
-------------------------------…
Een sneeuw ligt in de morgen vroeg
poëzie
3.1 met 24 stemmen
5.354 Een sneeuw ligt in de morgen vroeg
onder de muur aan, moe en goed
beschut en een arm kind komt toe
en staat en ziet en met zijn voet
gaat het dan schrijven over dit
prachtige vlak en schuifelt licht
bezonnen en loopt door, zijn mond
trilt in het donker klein gezicht.
-------------------------------------
uit: Verzen 1897…