2581 resultaten.
zag schaduwen verschieten
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
706 je kwam binnen
ik zag schaduwen verschieten
de kamer lichtte op
vrouwen leken ronder
nog zachter in benadering
de mannen stopten hun vergadering
je liet de gastvrouw blozen
lachte het gezelschap toe
je ogen glansden maar je stem klonk moe
we wisten dat je lichaam
niet meer wilde, merkten
dat je geest nog ongebroken was
zagen hoe…
De vrachtwagen van de dichter
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
2.004 .orde in top tip rit de van eind het aan gedicht het
bleek werkelijkheid in maar, chaos leek Alles.
huis naar weg op vrachtauto lege een: resultaat Het.
uitlaadt één voor één weer vers van het loop in de hij die,
in interpuncties en woorden de hij laadt één voor Eén.…
Opnieuw..
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.357 Duizenden sterren hoog in de lucht
Intense gevoelens in vogelvlucht
Compleet is het leven, leeg is de dood
Het leek fantastisch, maar voelt idioot
Treuren is zonde
Er is weinig tijd
Nooit meer samen; eenzaamheid
Iemand verliezen, een traan op de wang
Snel weer doorgaan, het maakt mij bang
Groot is mijn dank, voor wat jij mij gaf
Aanvang…
in de bijenkorf
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
2.251 de bijenkorf
pen in de hand om te signeren
channah van het ware dichten
haar daar kwam ik voor
ze was zo waarachtig
kort en bondig
haar kaken lachten verkrampt
ze keek verwezen en verwaten
wat wil je zo alleen gelaten
nog steeds kwam niemand daar
zielig las ik toen haar bordje
asjeblief niet storen
stond achterstevoren
ze leek…
alsof ik zonder kan
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.502 het leek alsof wij spraken
van dingen die wij waren
in heldere overvloed
woord minus moed
ik wende mij tot jou
en jij veranderde
en toch beken je dagelijks
jou tot mij en ik zeg ja
- zoals het altijd was -
alsof ‘t een alledaagse gauwheid
en wat jij mij betekent al die jaren
en in jouw toverondertoon
vlieg ik met de gevleugelden
de…
Satanisch leed
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
1.334 De duivel was ziek en goed van streek
Een mens die min of meer op hem zelf leek
Een lustmoordenaar eens door hem ingehuurd
Had hij onachtzaam ontzien en teruggestuurd
Dus was hij nu dusdanig bedroefd overstuur
Zodat hij zich jankend wentelde in hellevuur
Brulde kotsend naar beneden laat onschuldig lijden
Stuurde satanische demonen welke op…
DE MAGERE MINNAAR
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
572 voor hem de klokken luiden
Over dat blijkbaar groenere gras
Zij was zo stil en teruggetrokken
Ditmaal in plaats van uitgelaten
Euforisch en in alle staten
Omtrent dit zoveelste verlokken
Volkomen anders dan voorheen
Door wie liet zij zich nú verleiden
Wie was het die zijn schouder bood
Wie stond er nú tussen hen beiden
Het Venusdier leek…
Jeugdliefde
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
978 Een sprookje voor een moment
waarin, versmolten met elkaar
het leek of de tijd zich verstilde.
Even stond de Hemel op een kier.
Helaas, vertrok ons beider jeugd
en viel de camee van onze vreugd
verwondt door zoveel eerder zeer
tenslotte in duizend stukken neer.…
Zweetsteen
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
3.050 de zweetsteen heeft het weer voorspeld
en gaf daarmee de tijd om nog beschut te vinden
tegen het natuurgeweld dat viel van grote hoogte
verdrink nu langzaam in de geur van
regen na een lange tijd van droogte
nu staan we hier en zingen
vanuit de waterwilg lekken de laatste druppels kringen
in de rivier flitst opnieuw de vissenhuid in opperste…
Twee jaar
hartenkreet
2.4 met 68 stemmen
751 Yoeri, 2 jaar
Twee jaar en zó echt blonde krullen,
blauwe ogen ondeugend tot en met
Twee jaar alweer,’t leek warempel
gisteren dat je werd geboren,
maar nu, twee jaar later ben je
in je onschuld al zo ontzettend
tot ons clubje gaan behoren dat het
geschenk,wat kleinkind heet zo
bijzonder is, we zielsgelukkig
met je zijn.…
Hartendief
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.018 voelbaar in ieder moment
mis ik jou omdat je er niet meer voor mij bent
vastgezogen in een moeras zo donker
en door leugens vervuild
lijkt het alsof mijn hele lichaam huilt
hersenspinsels golvend in een stroom van emotie
en jij hebt hiervan geen notie
ik voel me zo verlaten, zo alleen
al je mooie woorden zetten me op het verkeerde been
het leek…
Ik noemde het liefde
hartenkreet
3.2 met 17 stemmen
2.736 Op een zonnige winterdag,
bij een plaatselijk voetbalterrein,
begon het met een vriendelijke "goeiedag"
al mocht dat van mij gerust wat meer zijn
Je droeg een zwarte sjaal,
die het door jouw zenuwen leek te begeven,
Je was toen al mijn nachtegaal,
die ik met Valentijn gerust een nieuwe zou geven,
Je goed gevormd figuur,
en je spontaniteit…
zong zon in de kristallen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
829 ik zag je kijken
naar de sneeuw
ze vlokte wit en traag
je blik zong zon
in de kristallen
ze leken langzamer te vallen
uitgelaten volgden we
hun vlucht uit lucht
die lichter werd
we dwarrelden mee
in een zacht deinen en lieten
vlokjes op de hand verdwijnen
de wereld die verscheen
ontnam de kleur haar eigenschap
versmolt…
STATUS QUO
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
797 Ruim nadat de bel was gegaan,
leek alles nog mogelijk:
een winkel vol boeken,
twee filosoferende klanten,
het meisje op de sofa.…
vakmanschap
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.061 kistje nog met het geurtje
zo noem ik het want ik ken het hout niet
maar het is uniek
hij gaf het me niet
men bracht het nagelaten later
er zit nog steeds dat potloodstompje in
waarmee hij honderden latjes afstreepte
op de juiste lengte of breedte
het kraakt ook zoals hij de laatste jaren
hij werkte zo rustig
dat hij soms al dood leek…
Transatlanticism
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 Zijn been leek op een
afgestorven zwaan en
het was donker
waar hij lag.…
Men had je alles mogen breken
gedicht
3.9 met 36 stemmen
22.918 Alles kan ik aan maar niet zijn
lekke stem. Smoor haar in mij. Straks klikt hij weg
dan is het stil en spoel ik weg met hem.
---------------------------------------
uit: 'Entre deux mers', 1997.…
waardevast
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
526 op film hun vroege werken
onder druk van de erven
mogelijk twijfelachtige vlakken
tot volstrekt eigen te merken
blijft hun herinnering vaag
zij voorzien met verse streken
wat nog aan voorraad onder ze is
voor handel en kunstgeschiedenis
van een definitief nieuwe laag
garantie tegen slepend hakketakken
voor zekerheid aan beleggende leken…
Weet je, lieve sint
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
2.758 Vanavond
Zag ik een sterretje,
heel hoog
in de diepe nacht
Het leek mij
of het van zilver was
en dat het twinkelde,
dat het het lichtje
van een wereld was
die ik niet kende,
maar wel graag
zou willen kennen
Weet je wat ik
je wil vragen,
lieve Sint ?
Wel….…
Uit dit zinkend jaar
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
2.011 het dal leek peilloos diep dit jaar
de bodem bleef maar zakken
en meegezeulde drab
maakte elke stap te zwaar
de broekriem werd verstrakt
bezittingen vervreemd
oude banden doorgehakt
nieuwe lasten gemeden
en nog was er geen vaste grond
werd de gang niet lichter
immer drukten de plichten
toch sluit zichzelf het zuigend gat
verheft zich…
Zandruïnes
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
708 De ogen nat, de
haren droog, verruilden
ze het tij te vroeg, voor
wat eerst op een zandpaleis
leek en afgedreven was in een
afnemende jeugd, gedacht
daarop luchtkastelen te
bouwen, streek de tol op,
vergat hiernaar te streven,
om op de ruïnes te rouwen,
waren we maar in die
deugd gebleven.…
In de geur van Goedelieve
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
989 Hoeve
dat ik werd geraakt
door de glans van
jonge witte snaren
het schitterde zeldzaam
helder licht op die dag
waar een wijle de zon meende
te heersen en ik haar gratie
in volheid mocht aanschouwen
die mij optilde in hemels
riekende geuren waar
heur grote ogen diep baadden
in jeugdig lentevocht
maar haar glimlach
reeds leek…
Kinderen van een NSB-er
hartenkreet
3.8 met 23 stemmen
2.932 Ze waren kinderen van een NSB-er
en raakten zo hun vrienden kwijt
maar ach, die kinderen waren onschuldig
bleven toch een vreemde eend in de bijt
Zelfs jaren later, na de bevrijding
keken de mensen de kinderen erop aan
het leek alsof ze op hun voorhoofd
een bordje met
"mijn vader was een NSB-er" hadden staan
Ze hebben er jarenlang voor…
Gat in de emmer
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
476 duister, ze zijn
de stralen van een getergde
zon en goddeloze geloften al
tijden moe, papieren regels
rotten in het hout, een leger
van houtwormen splijt de
wereld open en dekt de zee
met maskers toe, in de vlijt
van alle gestorvenen treft
alleen de hoop geen verwijt, de
nachten woelt de twijfel bloot,er
vallen zure vruchten in de lekke…
Vree
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
472 Sterk was ze en iedere dag vierde
zij ons leven of misschien wel
onbewust haar even geleende tijd
wanhoop en verdriet werden verborgen
achter vorige eeuw rimpels en haar lach
verloren in iets wat een vakantie leek
raakte al jaren haar ogen niet meer
ze kon letters laten dansen
net buiten de lijnen van moeten
geluid zomaar laten schateren…
DE FOTOGRAAF
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
1.927 Hij was geeerd
hij was beroemd
zijn naam werd fluisterend genoemd
zijn weergave van feiten was ongeevenaard
de kleurstelling en vakmanschap onvervaard
maar toch
er was een groot gebrek
hij zag alles door de lens
dat was zijn lek
bekrompen in karakter
leeg in gesprek
vervolg van deze tragedie
in kort bestek
hij kreeg het door
hij vond geen…
Grote man
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
757 Ongetwijfeld
Was het je lijf
Dat ik vergat
mijn haren te kammen
En mijn brood op te eten
Misschien wel je handen
Waarin een koffiekan een kopje leek
Of je lippen
(die bleken het gebak)
Maar eventueel
alleen een onderdeel
zoals je armen die zo breed
mijn taille
deden slanken
als een dame uit zo’n reclame
Of nee,
het was je…
Met huilende mond
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
879 Zij keek mij zonder ogen aan
en zag welhaast door mij heen
Haar ogenlicht leek uitgegaan
Inwendig dood, zo het scheen
Lege blikken zagen door mij,
als van een onbestaand mens
In hemdje met jeans, als kledij
uitte zij haar zwijgende wens
Stille woorden, zonder klank
zweefden uit haar droge keel
Dan week ze van de mistbank
haar blikken…
Dauwdruppels
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
628 In het prille van de morgen
ademde ze rust en vertrouwen
het was alsof de berg die voor haar lag
steeds minder hoog leek
stap voor stap
zag ze papavers en prachtige veldboeketten
langs de weg
ze keek haar ogen uit
tussen de wolken door fluisterde de wind
een lint van liefde
haar handen begonnen te vangen
waar wangen bloosden
piepte…
Denkwerk ( slot )
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
525 ik zag een zonnestraal de kiezels raken
die ik plette op mijn pad
het stof leek iets te hebben van goud
stil geluk wikkelde zich rond mijn hart
ik vond in de regenwolkenhemel
de boog die de hoop voorspelt
er ontstond weer de verknochtheid
het ongekende levenslustige verlangen
naar de leeuwerik, haar verenkuifje
het vertrouwde riedeltje…