21929 resultaten.
bij een omslag
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.132 voor Tjitske Voet
de wereld binnen handbereik
in je eigen achtertuin
met de perkament gevleugelden
als doorgaande reizigers
zoals vlinders die met
chronische hang naar nectar
even zijn neergestreken
op een bloeiende struik...…
Moedige klim
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
504 Je maakt mijn wereld open,
lang gezwegen over wat ik je
breng, vanuit dat land weer te
kiezen, vaak langs ongewone
wegen, maar op eigen kracht,
die steile bergwand te beklimmen,
en op z’n beboste flanken te nestellen
boven op een macht van de ervaring,
om na elke klim elkaar te vertellen, de
moed niet te verliezen, wat misschien
verleidt…
Een onverwachte lach
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
819 vroeger speelde
hij met blokken
alleen in de kleur rood
handjes pakten
nooit een ander
die waren blijkbaar dood
wilde niet met
kinderen praten
had ze nauwelijks in de gaten
zijn wereld kent
geen tijd of dag
ogen maken nooit contact
een eenling
op zijn eigen pad met
soms een onverwachte lach
die opening geeft
waarin de hoop…
licht absurd (maar mooi)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
547 begaan met kleine dingen
die mij niet onopgemerkt blijven
het laatste dwarrelende blad
een kroonkurk tussen kiezels
op 't pad van de begraafplaats
de verloren geraakte sigaar
met het kleurige bandje (AGIO)
en bij een witmarmeren zerk
de vaas met rode rozen
zo zoek ik met eigen ogen
in een wereld van wanorde naar
de kleine dingen die…
'Eeuwenoud goud'
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
584 als brandstof
'eeuwenoud goud'
uit eigen bodem.…
ik vraag me af
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
487 Losgeslagen paarden
volop in galop zijn
zo verdraaid moeilijk te vangen
De wereld staat op z’n kop
Ik vraag me af
ik vraag me af
wat moet ik doen
erachteraan in gestrekte draf?
Nee paarden vang je
met hun eigen nieuwsgierigheid
dus wacht geduldig maar
hun aandacht af…
een wens voor 2017
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
705 intens mooi gebaar
leef in vrede met elkaar
gelukkig Nieuwjaar!
Johny Donovan,2016…
Ik herinner mij toen hij zei
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
478 Nu hoef ik geen eigen kamer of vrouw meer
ooit wel een plaats in het duograf maar de rest,
merk ik ooit wel weer, weet ik nu toch ook niet meer.…
Levensgrap?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
439 Je zaaide een spoor dat over
de rails dat aan mijn leven
trok soms in een boemel dan
versneld op de bok van een
tgv of langs zoveel stations
van leefbaarheid, met de deuren
dicht om nooit uit te stappen,
denderde ik met je mee.
Je gaf kleur en vorm aan een
onbegrijpelijk avontuur, waar ik in vol
verstand naar adem moest happen om…
azuurblauw...
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
505 belemmert het blauwe zicht
alleen maar stralend licht
met trekvogels op hun vlucht
een wereld op zijn kop
zonder huizen en beton,
ik lig op het groene gazon
languit starend naar de top
naar die blauwe hemel vol azuur
ergens, op deze aardse planeet
waar ik voor even” tijd” vergeet
en beelden vorm... voor mijn sculptuur!…
haiku (bontjehaiku)
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
679 al is het lichaam
tot levenslang veroordeeld:
het dénken is vrij…
Weinig goeds
snelsonnet
2.6 met 18 stemmen
444 Hitler aan de macht
Aanvankelijk was men daar heel tevreden
Hij durfde wat de anderen niet deden
Het heeft de wereld weinig goeds gebracht
Ik zie het nu diezelfde kant opgaan
Aan d’overzijde van de oceaan…
E.R.
snelsonnet
3.6 met 38 stemmen
3.505 De nerds en weirdo's heersen in het land
Haast elke avond kun je je vergapen
Aan losgeslagen hersenloze schapen
Zoals bijvoorbeeld Emile Ratelband
Vanwege al dat inhoudsloze zwammen
Zijn Ratelband en Blaatnerd anagrammen…
Liefhebben
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
559 Ik ben iemand
die het leven
heel erg liefheeft
en de mensen om me heen;
zo erg zelfs,
dat mijn eigen leven
net even niet
belangrijk scheen.…
Lievelingskleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 'Ik geloof' en 'Ik heb een droom'
zijn beroemde woorden
Achterhaald nu
er zoveel meer geloven zijn
zoveel meer waarheden
om bij weg te dromen
van de werkelijkheid
die niet meer te raden is
maar onontkoombaar
is wat ze is, je moet
het ermee doen, je zou
het ermee moeten doen
maar liever verpak je haar
in lichtechte lievelingskleuren…
eenzaamheid je ziet niemand
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
593 blijf te vaak even staan
weer die oude smart die me weerhoudt om verder te gaan
niemand weet omdat niemand vraagt en niemand ziet
want ik laat niks los … vanbuiten ziet men geen verdriet
anders denken anders voelen anders dingen zien
niet intentioneel ook al denken dat velen misschien
soms vragend aan mezelf is er wel een bestemming hier
de wereld…
ANE K. DOTE
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.253 Bloedend richt hij zijn onzekere schreden
(de tijd van rennen is al lang geleden)
Naar de Eerste Hulp Post om de hoek
(gesloten van 12 tot 1, dat’s andere koek)
Lopend naast zijn dure, exquise schoenen
(hoeft hij dat paar straks niet te boenen)
Kiest hij voor de meest nabije polikliniek
(deur op slot, al het personeel is ziek)
Badend in eigen…
strijd
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.479 ik heb op je gewacht
maar je bent niet gekomen
zoals ik al vermoedde
ben je jouw eigen weg gegaan
ik heb jou gezocht
maar ik heb je niet gevonden
ik heb even gehuild
maar zonder een traan
ik heb gevochten
maar ik heb verloren
en toch......
ga ik de volgende keer
de strijd weer aan…
Grieven
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
750 Ik schrijf aan tafel een gedicht
alsof het komt uit mijn meest diepe gronden
uit mijn verstand en eigen zicht
en toch ik ben aan twijfel vastgebonden
Ik word door vreugd en pijn bewogen
en getroffen door het lot dat mij voorziet
het blijft altijd mijn onvermogen
de noodzaak van zware grieven, anders niet…
In een gedicht ben ik het veiligst
gedicht
3.6 met 53 stemmen
18.563 Hier ben ik als Adam
in mijn eigen woud:
elk woord een toevluchtsoord,
een scherpe bijl,
een kogel,
een trouwe, gehoorzame hond.
En ik hun meester
en pleegkind.
Hoewel verwond
en getroffen
weet ik me in een gedicht het veiligst.
------------------------------------
uit: 'Tolk van het moment', 1999…
autonomie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
794 laat de doden nu even niet praten
die denken en leven bepalen
het overvolle brein moet bemalen
de beddingen verlaten,
overvloeiend als dierbaar water
in diepere bekkens en gaten.
zo maakt gedempter praten
de klanken net iets delicater
als de lieve doden zwijgen
en wat beter zijn opgeslagen
kan het brein weer wat verdragen
en dode bedilzucht…
Plattegrond
gedicht
2.5 met 16 stemmen
9.690 Ik liet mijn stad zien
Aan drie duidelijke mannen.
De eerste zei: je stad lijkt op een arend.
De tweede zei: je stad lijkt op een dingo.
De derde zei: je stad lijkt op een slang.
De poorten gingen dicht
En de lichten werden zwart
Door het zwijgen van de muren.
Ik liet mijn stad zien
Aan drie duidelijke mannen.
De eerste zei: je stad lijkt…
De visser
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
635 Hij laat zijn dobber dansen,
werpt alle schroom van zich af
want hij is een echte liefhebber.
Dromen doet hij zijn vissersleven lang,
diffuus nog de contouren in scharlaken
van de vooruitgeworpen schaduw
langs zijn vermetele recordvangst..
Hij weet het is een kwestie van tijd
om de talmende schemering
te bedwingen met zijn scherpe haak.…
ware liefdesdichters
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.269 liefdesdichters dichten
doorgaans met voorbedachten raden
uit hun blote hoofd
met overtol aan cellulaire zaden
de echte grote lyrische eroten
denk aan de zo geliefde Bredero
eindigen doorgaans onverdroten
op hun straat nummer zus en zo…
De kunst van feesten
gedicht
2.2 met 227 stemmen
46.007 is de kunst je als een kenner te vervelen
en langzaam, slok na slok, de doffe streken
van het daglicht te vergeten, is de kunst
je lichter te bewegen, wild en wilder
alle hoop en wanhoop van je af te slaan,
is de kunst een schoonheid te bewegen
naar het Prado van je bed te gaan.
----------------------------------
uit: ‘Zwart als kaviaar…
Dochter
gedicht
3.0 met 38 stemmen
27.371 Ze duwt prikkeldraad opzij,
haar vingers bloeden,
ze ziet wit, ze heeft het koud
voorbij het prikkeldraad zijn struiken
kaal nog en met doornen,
'Loop daaromheen!' stemmen jagen haar op
ze loopt erdoorheen
en rozen vangen aan met bloeien, geuren,
schuchtere rozen overal
voorbij de struiken schijnt de zon, ze gaat daar zitten,
er is…
DRIJFVERMOGEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
780 ik kon al drijven
op eigen veren
gaan
Goed...
ik kon al
op eigen poten
staan
Goed...
mijn Va & Moe
ze bleven me
volgen
Maar...
als jongeling
raak je soms
verbolgen
Je wilt eruit
vooruit en achteruit
het toetsen
van je eigen drijfvermogen
Ik wou
dat ze nu eens
opvlogen
maar herfst is nog ver.…
latopa's
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
634 vooral latopa's
koesteren nog volmaakter
oma's eigen bloed.…
Wintercharme
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
483 vlak en strak
spiegelend kou bij zonnegloren
langs oevers het geknakte riet
als met een poederlaag bestoven
wat decoratieve schoonheid biedt
in natuurlijk gebonden schoven
daarboven door azuren blauwe lucht
een enkele wolk als donzen vlek
afgewisseld met een vogelvlucht
van wilde ganzen op hun trek
stil en verlaten ligt nu het veld
de wereld…
Bewegende grenzen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
701 de verjaagde mens
of juist de gekozen eigen weg
vertaald in unieke kleuren van bestaan
die in geest en lijf
zweven van wens naar grens
en ogen
gedreven door de ziel
het zoekend pad begaan…