inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

autonomie

laat de doden nu even niet praten
die denken en leven bepalen
het overvolle brein moet bemalen
de beddingen verlaten,

overvloeiend als dierbaar water
in diepere bekkens en gaten.
zo maakt gedempter praten
de klanken net iets delicater

als de lieve doden zwijgen
en wat beter zijn opgeslagen
kan het brein weer wat verdragen
en dode bedilzucht ontstijgen.

om autonomie niet meer gevraagd,
men kan naar wens zichzelf leven
weliswaar nog liefdevol omgeven
en door herinneringen geschraagd.

leven met níeuw leven
dat zo dierbaar en zo welkom is
compenseert immers het gemis
van hen die achterbleven.

Schrijver: hannah rozetta, 18 jul. 2007


Geplaatst in de categorie: psychologie

3,3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 283

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Hanny
Datum:
20 jul. 2007
Email:
jthm.vanalphenquicknet.nl
Heel mooi omschreven hoe een mens zijn leven in eigen hand kan nemen.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)