3749 resultaten.
in een zucht
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
778 daar waar dromen in nevelen vergaan
sterren verdwijnen als zachte gloed
verdriet gaat schuilen voor donkere nachten
verborgen tranen in stilte wachten
zal een hart op zoek naar liefde
hoopvol zuchten in het verlangen
dat in geborgenheid van dromen
de nacht haar kleuren verliest
zodat hoop in het ochtendgloren
verdriet in zachtheid omhelst…
in een zucht
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
1.083 daar waar dromen in nevelen vergaan
sterren verdwijnen als zachte gloed
verdriet gaat schuilen voor donkere nachten
verborgen tranen in stilte wachten
zal een hart op zoek naar liefde
hoopvol zuchten in het verlangen
dat in geborgenheid van dromen
de nacht haar kleuren verliest
zodat hoop in het ochtendgloren
verdriet in zachtheid omhelst…
hartenkreet
4.3 met 24 stemmen
2.104 Zwerven
Ik zoek een onderkomen
Waar warmte en liefde is
Zodat ik weer kan leven
En ik jou niet meer zo mis
Een plek waar ik veilig ben
Met vriendschap om me heen
Voor eens en altijd geborgen
Eindelijk niet meer zo alleen
Voorlopig blijf ik zwerven
En jij kunt mij niet meer vinden
Jouw hart was eens mijn huis
Maar jij kon je niet aan…
In the Ports of Antwerp
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.479 Geheel zonder zorgen
kijk ik uit kralen
met happen uit m'n haar
en een stuk in m'n kraag
Verdoofd en geborgen
proef ik van stalen
van onbegrensd geluk waar
genoeg verdrinkt in graag!
In de straten van morgen
schrijf je verhalen
die je 's nachts glashelder ziet, maar
's ochtends nog heel vaag…
Jezus, mijn toeverlaat
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
585 Jezus is mijn toeverlaat
Bij Hem ben ik veilig en geborgen
Hij zorgt voor mij, iedere morgen.
Jezus is mijn toeverlaat
Hij is de Heiland in mijn leven
Ik wil mijn hart aan Hem geven.
Jezus is mijn toeverlaat
Daarom heb ik niets te vrezen
Zijn liefde heeft Hij mij bewezen.…
Kamer
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.374 De kamer was aan kant gedaan
voor het opstellen van de kist
waarin men hem geborgen wist
hij zou nog even hier blijven staan.
Drie dagen lang voor rouwbetoon
zou de ruimte openstaan voor wie
zich wilde laten zien en de enkele die
medelijden had met de enige zoon.…
als de dag van morgen
netgedicht
3.8 met 47 stemmen
2.172 wordt ontnomen
ik ga nog één keer langs
bij de velden van weleer
die verhalen van droogte
en diepe verlatenheid
die nog steeds de huid
bekrassen, keer op keer
en waar mijn levensvocht
verdampt in gelatenheid
herinner mij
aan de dag van morgen
die vertelt van het
ontluikende groene gras
waarin ik mij dan,
zozeer weet geborgen…
Dement
netgedicht
4.7 met 28 stemmen
1.923 stil vangend
Zodat niets jou zou ontglippen
Jij, de ooit sterke, nu broze
Man, die liefhad en aanbad
Nu gevangen in een ander bestaan
En terwijl jij aangedaan de nutteloze
Dingen moest doen, schreiend betrad
Jij zijn alles en liet hem gaan
Gevangen in zijn verborgen ik
Bleef je hem bijstaan en verzorgen
Wat in dit leven altijd is geborgen…
Onbegrepen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
596 Nu nog onderhoud God
de schepping en
maakt iedere dag
sprankelend nieuw
voor hen
die zich geborgen voelen
in de stilte van
het heelal.
O! ELENA...
mijn GELIEFDE...
misschien voel ik mij
Onbegrepen.…
De overpeinzing
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
523 Betonnen warmte,
massieve geborgenheid.
Gekrioel geleid in goede banen,
groet of glimlach, vluchtig doel.
Zovelen bij elkaar gepropt,
een concentratie van talenten.
Zoveel dat je wordt opgeslokt,
het hoofd omhoog en boven water,
zo turend naar de horizon.
Ik droom en pieker over later,
we dartelen de toekomst in.…
Stadsmens
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
659 bruisend aankomen rollen
hoor ik het ruisen van het helmgras
in de duinen
de duinen die ons land moeten beschermen
op blote voeten loop ik voort
het zand kriebelt tussen mijn tenen
met de krijsende meeuwen om me heen
voel ik me vrij als een vogel
als stadsmens kom ik graag aan zee
de rust en de natuur doen mij goed
ik voel hier een geborgenheid…
Dank zij jou!
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
857 Een arm om me heen, een fijn gevoel
van rust en ook van geborgenheid
dat helpt me, streven naar een doel
wat heb je me met je woorden verblijdt.
Kort, maar heerlijk en een warm gevoel
geeft me zo wat van die kracht terug
zo krijgen je woorden toch een doel
wat gaan die minuten met jou, toch vlug!…
Ziel geraakt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
865 Ode aan vroegere tijden
liep ik op zondagmorgen
tussen jullie beiden
als altijd veilig en geborgen
Lopend langs graven
onze aandacht besteden
ik geef mij vol overgave
aan de mensen uit ’t verleden
Luisteren naar verhalen
van een tijd gelee
dat waren jullie idealen
jullie mooie bijzondere twee
Details zo ontzettend klein
herinneringen…
't Doet deugd
hartenkreet
1.8 met 20 stemmen
3.525 Soms even een traantje verpinken om zoveel genegenheid
Warmte, samenhorigheid en vooral geborgenheid.
Lieverds, na regen komt echt weer zonneschijn
't Bewijs werd gisteren geleverd met mijn jarig zijn!…
Het licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.224 Waarom doet het licht zo raar
het licht dat woont in mijn ogen
alsof ik alleen nog maar staar
en geen tranen meer kan drogen
Duisternis voelt plots geborgen
veilig in een diep donker bestaan
maar straks is er weer een morgen
en gaat helaas het licht weer aan
Waarom doet dat licht pijn
dat licht wat om mij heen dwaalt
alsof ik altijd gelukkig…
Eenvoud en schoonheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.010 Er kruipt langzaam hoop naar binnen
een klein pareltje met nieuw leven
de wens om opnieuw te beginnen
wordt heel voorzichtig ingeweven
Waar ooit onherstelbaar letsel zat
ontstaat nu een geborgen gevoel
alle wanhoop die ik destijds had
treft niet langer open doel
Mijn denkwijze wordt opgefrist
door jouw eenvoud en schoonheid
mijn hart is…
Ogen der liefde
hartenkreet
4.9 met 11 stemmen
2.367 Het verlangen naar jou groeit elke dag
de tijd strekt zich uit over lange uren
de brieven die ik schreef met een lach
helaas durfde ik ze niet te sturen
Ik zie ons zo voor me…hand in hand
een wandeling over zeeën van tijd
door ogen der liefde een hechte band
overstelpt door eerlijke geborgenheid
Helaas mag dat nu nog niet zo zijn
maar ik…
dagdieven onder de brug
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
844 bomen op grasgroene bermen
ze leunen als een beschutting
op de schaduwwand
een schuilplaats, hol maar warm
waar ik stille dromen koester
in de schutting van beton
omsloten en onbeduidend
knieën onder mijn kin
gesteund in de rug
ik zou hier kunnen zingen
de melodie zit in mijn hoofd
het klinkt hemels dit
gelijk het tantum ergo
van geborgen…
Mijn Ma
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
2.178 van jou voor altijd in mij
Soms vreemd, omdat je de dingen anders ziet
en “jou-zijn” dat wil ik “natuurlijk” niet
Een spiegel laat echter zien wie je bent
al is het soms of je jezelf niet herkent
De goede reflecties doeltreffend achterna
komen uit bij het evenbeeld van mijn Ma
Eerlijkheid, Energie en Zorgen
(Moeder)liefde, Er-zijn en Geborgen…
Proberen, een avond in Rome.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
794 probeert men te verklaren
Maar de verklaringen doen pijn
Want de woorden uit jouw mond
Kunnen nooit meer zo puur en eerlijk zijn
Misschien moet ik het proberen
Maar het lot staat mij in de weg
Heer, laat mij proeven
Het is dichtbij en o zo ver weg
En de paden die ik ga bewonderen, omarmen
Met volle teugen ga beleven
Brengen mij liefde geborgenheid…
Libelle
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
995 onvervuld verlangen zo transparant,
een bleekroze stengel buigt omhoog
vleugels ingehouden komen op adem,
hebben de kracht om vrij te zijn,
'ik ben lief' van binnenuit gedragen,
ogen glanzen mild, spreken geborgen pijn,
je bent sterk en mooi..
weet keer op keer te bekoren,
toont ons geduldig te zijn.…
Niet met zoveel woorden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
492 op een dag is het onbespreekbare
in letters geborgen
het weke, het naamloze
het bestorvene, nog donker voor het licht
alle spinsels zonder gezicht, in een zucht
terwijl de dag vol uren loopt,
de nacht zich toenemend verlaat
zich wakker schudt in vergeten
nog warm van gedempte toon
schielijk langs onaangeroerd waken
ik ga weer zwijgen…
Zie ik peppels staan
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
621 Boerenspulletje op het
Drentse platteland, de plek
Waar ik mijn levenslicht
Aanschouw, waar ik kind word
Van hen die mij ongedacht kregen;
Er lag al een leven lang
Achter hen, toen voor mij
De reisweg begon - en ik hoor
Nog het ruisen van de blaad'ren
Van die wachters voor ons huis,
En zij fluist'ren mij liefde toe,
Geborgenheid…
The last post
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
795 Wanneer westenwind duisternis brengt
en hoop krimpen doet
broze klaprozen van rozenschijn ontdoet
verwachting fnuikt en verzengt,
schalmt de ode aan de dode
verborgen slagveld zonder morgen,
aan hen die worden geborgen
aan zhen niet weergevonden.…
Het verzoenende voorstellingsvermogen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
535 Een verzoening uit het licht
geborgen, die het voorstellings-
vermogen opnieuw start.
Die een kans neemt niet langer
verborgen, die het voorheen niet meer had.
Oude zorgen die niet langer meer
tarten. Die zich voorstellen verdwenen
te zijn, die een openheid aan het nieuwe
licht willen geven om verzoenend en
vergevend te kunnen zijn.…
Vriendschap
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
948 Moeilijk om warmte en geborgenheid te oogsten van een dor land.
Waar zaden van onkruid schijnheilig, onder een deken van grond,
veilig wachten op de eerste lentezon.
Een enkeling trotseert de onontbeerlijke onherbergzaamheid
van onredelijke kou en storm.
Paste zich aan en zal overleven.…
Gevangenpoort
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
828 twee torens gevangen in het licht
vinden elkaar achter dikke muren
aangetast door teloorgang van binnenuit
met hoop aan ketenen gebonden,
hun wereld is veranderd
maar nog altijd onverdeeld
het behoud van geborgenheid
is de tastbare buitenkant,
alleen op papier vergeeld.…
Door de tijd
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
769 Wat houd ik van de prille morgen
Enkel de vogeltjes die fluiten
Alles rustig en stil
Alleen dan voel ik me geborgen
Wat houd ik van de dag die nog moet beginnen
Weer een donkere nacht voorbij
En een zee van tijd voor mij
Ik wil me heerlijk afsluiten hier vanbinnen
Wat houd ik van de belofte van een nieuwe dag
Ik kan opnieuw beginnen
Zonder…
gisteren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
581 Wie heeft hen geborgen,
hun frisheid bewaakt,
kleuren vrij van zorgen
waarom hun jeugd verzaakt
zodat er vanmorgen
enkel dode stengels zijn thuisgeraakt?…
Kerstmis van een kind op school (vrij naar J.C.)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
774 na het kerstverhaal
dat dagenlang werd herhaald
Ik voelde mij erg klein en eenzaam
in deze donkere, koude dagen
met of zonder sneeuw en nat
met chocolademelk en kerstkransjes
starend uit het raam
Beklemmend waren deze dagen en niet fijn
verheven en ongrijpbaar
werd Kerst groots en donker
en niet iets wat intens lief
klein en geborgen…