2935 resultaten.
Herfstgeest
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
552 Nu de dagen kleurrijk korten
zwerft hij door halflege bossen
groet de eik, buigt voor de beuk
eet een overgebleven zoete bes
verzamelt een berg met nootjes
voor het wat luiere mededier
Zwaait naar overtrekkende vogels
met hun kompas richting zuiden
kijkt naar een fladdervlinder
die speurt naar een laatste bloem
Mijmert languit in een varenbed…
Zeewierdans
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
533 Een hemel als een hangmat,
met één enkele vingerknip
baarde de ochtend
een woordeloos bestaan
de zuiderse tijdsbeschouwing
is uit de wandelgangen weggewarreld,
seizoensgeschiedenis
uit de bomen geschud
zwijgplicht
formele roerloosheid
toverspreuken van stille inkeer
is alles wat rest
en jij
in je vermiljoenrode…
door eigen ogen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
703 vertelsel van vele beschouwingen, de wereld
draaft naar het eind en ik galoppeer in het verleden
waar mijn beeltenis nog in de schaduw van dit moment
met spijt door mijn eigen ogen wordt vermeden
plots legt mijn lief het hoofd te ruste op mijn arm
ze beweegt op het wiegen van mijn hart, dan
zie ik in de golven van haar haar dat ook zij
de herfst…
Kloosterstilte
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
526 Een woud met de kolossaalheid van
een jak gereduceerd tot een zee
van schrompelhoofden, de wenselijke
wedergeboorte kiemt reeds in ‘t verval
als bruine vlinders alleen nog neerdalen,
en oude angst vervaagt in troostvolle rust.
Knisperige bladeren met een sepia geheugen
hopen zich op tot lijkenpiramiden
en operahelden zonder tooisels
tellen…
Kalenderwijsheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 Met de verrassende ontreddering
van een najaarswind is de herfst
zijn beleg begonnen. Populieren
kaal als borstelstelen houden hun
fierheid staande. Een seizoen
op rand van verscheiden, alsof
zonder bladeren de vrijdenkerij weer
ruimte krijgt. Met de wiekende lafheid
van een duif stijgt de dodenkou op
uit de diepte van het leven.…
Treurig tooi
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
518 Grauwe luchten over het land,
Straten bedekt met vallend blad,
Natuur stervend in treurig tooi
Van rotbruin, schimmelgrijs.
Je dagen worden korter,
Maar duren steeds te lang,
Slepen zich droevig voort
In mist van nevelige gedachten.
Het lichtfeest, de ommekeer,
Verborgen door jouw luchten
Schim aan de horizon.
Nog dagen te gaan .…
Knisperend ritselend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
580 Ik zeg u dank, hoge platanen
Ook dit jaar is het uw tapijt
Weer dat verrast en zeer verblijdt
Al kan het nat zijn van uw tranen
U plengt die samen met de wolken
Ontroert mij, raakt mijn weemoed aan
Straks humus, zal het blad vergaan
Jong groen zal u daarna bevolken
De levenskracht die in u schuilt
Die zie ik aan met winterogen
Ik leef…
oogsttijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
608 -Akkers in oogsttijd-
Groepjes kraaien bekvechten
Om koren en kaf.…
pompoenen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
657 -pompoenen te koop-
het kraampje geeft zijn voortuin
extra herfstwaarde.…
Lege fles
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
512 nog een flinke slok nostalgia
vanuit de bleke bodem van de fles
na de herfststorm wacht de winter
nog een laatste bundel zonneschijn
vanuit een zwaarbewolkte lucht
na de regen rest het wachten
nog een allerlaatste broze glimlach
van een vochtig bladverliezend bos
na de kaalslag volgt het frisse groen
tot het voorjaar oude troostboom…
Ziel overhoop
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
697 en opnieuw
kleurt het donker
giert dood door straten
meedogenloos wordt elke boom
van bladeren beroofd
kale takken
kwetsbare naaktheid.
zwarte wolken boven hoofden
die buigen en barsten
water geselt ziel overhoop…
3 november
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 De sleutel in het slot.
De jas aan de kapstok.
De woonkamer in.
Langs de foto’s der kinderen
-hoe mis ik de zoon
die niet verder te leven verkoos-,
langs de amper nog gelezen boeken,
langs de amper nog gebruikte zeteltjes.
In de eethoek
staan voor het raam
op het zuidwesten,
zien hoe de schemering valt,
hoe een flauwe zonnestraal
een…
het aards bederf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 juist wanneer de storm
in ruste zijn wapen herlaadt
de omgeving voedt met de
stilte van een val
grijnst dit obstakel als
een tegenwind zich wederkeerig
afwendt en de overwinning viert
met een vleugje zonneschijn
dan opeens uit het niets
briest de storm over de getrouwe
flanken die ons de zekerheid brachten
dat zelfs de herfst zich…
herfstgedachten
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
614 de felle herfstwind
helpt gedachten ontsnappen
regen spoelt ze schoon…
Voorwinterdagen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
575 Ze wandelt aan de zoom
van herfst naar winter toe ,
gedrengt, verdronken en volgezogen
wonderlijk gestild door parelende herfstschoonheid van klamme kilte
in tijd en ijltempo voorbijgevlogen .…
december kinderen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 in december lopen de dagen
bij donker binnen met de
lampen in het klaslokaal
een bord staat open het
donker heelal met tekens
tijd is het krassen van krijt
we zijn begonnen zonder
haast bekend met het verhaal
van de grote schoolplaat
achter heeft de kachel
een oud geduld met zacht
gloeiende briketten gevuld
we blijven nog een paar…
Herfsttuin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
542 Ochtend lief, ik wil naar buiten
Er is werk te doen daar in de tuin
Het is niet meer zo druk met bijen
De nachtkou heeft de klok geluid.
Vorige week vlogen er nog bladeren
Maar vandaag is ze stil de wind.
En rood de klimop
En groen de kleine vliegende bladluizen
Met z’n allen opgeschrikt
Door mijn gewroet in de struik.
Russula daar…
bladeren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
899 De bladeren
ze vallen van de bomen
dwarrelen tevreden
neer op de grond
zijn klaar met hun leven
om de wereld kleur te geven
op donkere dagen
in het bos.…
Herfstblues
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
407 Op een wandeling
met een gevoel van de herfstbleus
ontwaar ik op een schuine helling
twee rechtstaande naakt ontschorste bomen
uitgedroogd door het aanwezige zonnevuur.
Voor mij, in mijn droeve stemming,
lijken hun vooruitgestrekte takken
op gekwelde smekende armen
die om erbarmen vragen
“verlos ons uit dit vagevuur
geef ons vrede en rust…
Herfsthaiku
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
470 De nachten koeler
weer langer dan de dagen
jaar na jaar najaar…
Najaarszon
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
443 Najaarszon
Het was de eerste
herfstavond en een
prachtige zonsondergang
stond ons te wachten.
Oranje gekleurd straalde
de zon over de golven
van de zee.
Een ware happening en
de avond verliep zacht
met zeer weinig wind.
Meeuwen vlogen
voorbij.
Dicht tegen de kustlijn
kwamen de golven
rustig aan land.
Helaas ging de zon snel…
Bezinning
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
559 De zomer is getransformeerd
in een door mistflarden omsluierde dame
Sluipend door vochtig kreupelhout
laat zij de spinnen weer weven
Bladeren laat zij loskomen
door haar nootachtige geur
die haar volgt als een chique parfum
Voor de najaarszon
heeft zij nevel bijeengedreven
Alsof zij zo wil bezinnen
Door te laten sterven
opnieuw wil beginnen…
Nazomer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
474 Behalve de seizoenen die wij kennen
Kwam er een vijfde bij ons aangewaaid
Dat heeft de andere vier voorgoed verfraaid
Het was voor de bevolking even wennen
De indertijd inheemse Indianen
Waren met het verschijnsel opgegroeid
De landverhuizer werd erdoor geboeid
En droomde al van roodgeelgouden lanen
De Indian Summer, langzaam dringt het…
Einde van de zomer
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.015 De zomer
ontvlindert en fladdert op zijn
laatste vleugels.
De zomer hangt
aan zijn laatste draad
een spin klimt omhoog.…
Zomereinde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
639 Stranden zijn verlaten
geluiden verstomd
geur van zee en zonnebrand ebt nog na
badpak, zonnebril en bikini kunnen
weer terug in de la
normale temperaturen keren terug
groen wordt weer het gras
zo glijden we vanzelf
de herfst weer in
met paraplu en regenjas…
Nazomer
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
493 iemand vroeg om ademruimte, vloedlijn en
grensvlak tussen voorbij en toekomend
naar vlechtpatroon van het absolute nu en
het ultieme ter plekke, naijlend als nulpunt
doorschijnend als middaguur, met een
zachtheid die woorden vloeiend maakt
in verlengde van voorbode, sluitstuk van
voorbijgaande aard, zolang het nog kan…
Herfstmaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
485 Een herfstmaan schijnt over de velden
daar aan de oevers van haar haar liefdesboek
moet hij zich bezinnen over het strand
en het feit dat hij geen kleren draagt
hoog aan de hemel glanzend
schijnt de maan over de daken
het is nu herfst, in leeftijd en in ouderdom
in seizoen en in vergankelijkheid
kom we lopen naar de dikke deur
verdwijnen…
Oktober
snelsonnet
4.1 met 10 stemmen
603 De maand met dubbel o, dat is oktober
De aarde hoopt veel bladloof op te vangen
Het meeste blijft het liefst lang boomhoog hangen
Al groeit de nacht, al valt het zonlicht sober
Natuur krijgt reeds haar gouden aureool
En wij een bord gestampte boerenkool…
deze volle kring vliegenzwammen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 deze volle kring vliegenzwammen
waar zo wordt gezegd een sjamaan
met rendieren voor zou betalen
-zie je het voor je? met kerstmis je eigen rendieren
de belletjes aan de halsters als lampjes in de mist
en natuurlijk kan je slee op banden rijden-
deze volle kring vliegenzwammen
waar een sjamaan voor zou betalen
zou jou als de roep van ganzen…
Een doodgewone herfstdag
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
516 Koelte vult de lucht
sjaals en truien overal
het is hier herfstweer
Nacht strijkt voorbij, er komt een nieuwe dag
waarop hemel verschillende tinten blauw-grijs zal kleuren
Als het geheim van een zonsopgang begint te onthullen dan vullen
aster en echte guldenroede de open plek als teken van een onuitputtelijke liefde.
Wanneer prille geluiden…