1252 resultaten.
vlieg op
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.392 vogeltje te kunnen gaan
al dacht-ie zelf leep te blitsen
terug van mokkels gaaf jennen
bleek mijn plek bezet ik moest verkassen
zat een staartmeesje daar dom te krassen
aan pixels nog te herkennen
brutaal klonk si si si sirrrrr churrup
piepte tsie err opstaan plaatsje vergaan
meteen na mijn verzoek beleefd te gaan
het dronk mijn koffie…
Zonder hem
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.110 Als stille getuigen stonden de bloemen
en verjaardagkaarten op de tafel
Och, het was een drukke dag geweest
maar het had niet gevoeld als een feest
Vorig jaar toen haar man nog leefde en
hij haar koffie en een ontbijtje bracht.
En zijn warme lippen in een liefdevolle
zoen….maar ja, dat was verleden , dat
was toen.…
Duizendvriendenschaar
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.954 Ook al wilt U alles weten
van mijn nieuwste cavia
en van de steenpuist op mijn rug
die morgen open wordt gesneden
en van koekjes bij de koffie
die ik niet heb opgegeten
toch deel ik het U niet mede
laat geen commentaren na
Want nee, ik ben geen twitteraar
zo'n bijdetijdse babbelaar
die steeds zijn grote boodschap kwijt moet
in het openbaar…
Zaken...
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.517 Hoog in de lucht vliegt mijn liefde, een kriebel in de keel
Bij mijn bakkie koffie mis ik je reeds en veel.
Languit op de bank.
Stilletjes gejank.…
Een dagje aan zee
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
828 Zittend op een zonnig terrasje aan de boulevard
genietend van een kop koffie met een froufrou
kijk ik naar het strand met al die mensen op elkaar
vechtend om een plekje, afijn een heel gedoe
spelende kinderen rennen door het rulle zand
een strandbal ploft neer op een ingesmeerd lijf
een zakje friet met mayo gaat van hand tot hand
terwijl de…
Luik.
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
634 De leegte geurt vol koffie. Stof in verre hoeken
draagt de kleur van eer en leed. Het knarst in zijn gewrichten,
ademt enkel op het trage ritme van wie hier niet is. Het verliest
zijn lenigheid, swingt niet meer in al zijn voegen. Verkalking
is het nieuwe zeer. Kom in, mijnheer, ik stel u voor aan moeder.
Hier wonen soms de kinderen.…
Kerstmis anno 2019
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
687 dromen... van een witte kerst
doch het wordt een natte en druilerige herfst
harde windstoten, regen die tegen de ramen slaat
gelukkig dat het haardvuur roodgloeiend staat
de kerstboom en winterkransen baden in het licht
dat zich stralend naar de stal en het kribbetje richt
gezellige warmte laat ons binnenshuis vertoeven
we drinken meer koffie…
doen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
492 glas gras groeien
maaien dieren aaien wild jagen
aanjagen straaljager
veroorzaker koolhydraten
waterkering salonsocialist holisme
slabak nepotisme
rangeerterrein begeren
negeren regenachtig
ontkrachten verdachten
beruiken vocht druipen
bereidingswijze wijzen verwijzing
wijzigen verwittigen plafond witten
lekker zitten kopje koffie…
Kozijnen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 Één geeft orders,
ik vraag diegene of ze koffie, thee….
Nee! Buiten hebben ze hun container waar ze ontbijten, lunchen
Ik blijf in de slaapkamer
om niet in de weg, in de kou,
zonder ramen.…
ALS DE WINTER KOMT
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
789 ‘s winters heel dicht bij de haard
hun dagen eenzaam in deuren vergrendeld
d’ ogen ver weggezonken
brillen en sleutels vaak zoek
toch bleef een geborgen gevoel -
met de hulp van een buur om de hoek
rimpels als diepe groeven
bruine vlekken, tandeloze mond
hard en luid moest je roepen
ook als je vlak voor hen stond
zij zette hem koffie…
Zoektocht tussen dozen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
236 Het gesprek tussen dozen, een doosje koekjes
voor bij de koffie,
tussen kerstengeltjes en herinneringen
vochten woorden om waarheid,
fluisterde het verlangen naar erkenning
in het licht van verlies.…
Prijs
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
319 De trein ruikt naar koffie
en oude jassen.
Onder het raam
een vuilnisbakje
vol gekreukte bekers
dat zacht tikt tegen de wand
bij elke wissel.
Het gordijn hangt scheef.
Zon glipt langs de rand
recht in mijn ogen.
Een man op de bank tegenover me
snurkt met open mond.
Zijn hoofd schudt
bij elke bocht.…
COPD
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
823 Ergens staat een apparaat te brommen.
Plastic slangen banen zich door vuil
een weg naar zo te horen zwakke longen;
die gaan achter vette rochels schuil.
De stofzuiger met beleid hanteren
zonder veel te draaien en te keren.
Lichtvaardig of gedachteloos versnellen
kan die lifeline hier gemakkelijk beknellen!…
Een nerveuze kok
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
793 Betwijfel het,
Maar perfect voor een studentenkamer, een bijkeuken
of een kampeer gelegenheid
De pootjes smelten de top
van mijn koelkast een beetje,
wat kleine misvormingen achterliet, maar verder niets alarmerends
Voor de prijs krijg je een stabiel apparaat die ook deze nerveuze kok blij maakte
...en ons, consumenten in spe,
na…
De Hermenie
hartenkreet
3.3 met 31 stemmen
2.945 De barman doet zijn ronde:
cola, koffie, bier.
Instrumenten uitgepakt.
We missen er nog vier.
Half negen al voorbij
als we eindelijk beginnen.
De koperblazers blazen.
Jan trommelt buiten zinnen.
Van “Ut zonneke” tot “Ich bin”
komen prachtig wel tot stand.
Medleys en melodien.
Is Heer hiertegen wel bestand?…
'n Thuis ...
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
2.524 Nee, de stappen sterven weg
het geluid verdwijnt in lucht
het is al half twaalf
ik kijk nog maar eens en zucht
Stram en stijf sta ik op
slof naar de keuken toe
zet dan maar één kopje koffie
ik ben ineens zo moe
Ach ze hebben een gezin
ik had het kunnen weten
ze zijn de hele week druk
en mij gewoon vergeten
Morgen is het weer maandag…
Witte licht van de dood
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.818 En uit de speakers zal een soort van requim klinken,
daarna kleffe cake en een slap kopje koffie drinken.
Familieleden die op je proosten, drinken op wie je was,
vertwijfeld maar opgelucht lachend heffen ze het glas.
Daar sta je dan: Achter het witte licht van de dood,
het was 'n kwestie van één stap, die stap was groot.…
Opgeborgen
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
895 Hij zit er in z'n celstof kloffie
en krijgt een likkoek bij de koffie.
Hij denkt: ' 'k Wil weg, verdomme.'
Het zitvlees staat 'm geenszins aan.
Het toetje is een bakbanaan.
Hij wil wat anders eten.
Het nórmaal is er heel normaal.
Hoe gaarne ging-ie aan de haal.
De lik maakt hem bezeten.…
Ritme van Genot
hartenkreet
4.4 met 35 stemmen
3.938 Ik wacht op jou in een klein café
Sigaretje, kopje koffie met koekje
Verlang naar jou met heel mijn lijf
Mijn mooie billen zonder broekje
Ik weet dat jij zo weer bij me bent
Spaarzame momenten voor elkaar
De puur verslavende lichaamsdrift
Gedeelde passie niet zonder gevaar
Vinden plaatsen waar we samenzijn
Seksuele spanning zich kan ontladen…
Meisjes van tachtig
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.951 Daar flaneert ze en passeert een terrasje
steekt nuffig haar gemodelleerde neusje in de wind
scheetjeslatend bij ieder frivool stappend pasje
besluit ze toch maar voor een kopje koffie verkeerd
torteltjes flipflapperen rond haar tafel en koeren
om kruimeltjes sopkoek uit haar linksgedragen mondhoek
welke spetterend rondvliegen bij `t rispen…
In het Theehuis
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
917 De slanke meisjes in de hoek Ze drinken
hippe koffie en likken de room verleidelijk van
Rode lippen
De foto uit een magazine omlijst door huid waarvan we weten
Dovezacht. J’adore bedwelmend.…
het is slechts een herinnering
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.278 de gedachte aan je stem
die over heuvels en zeeën vloog
naar andere landen toen je
vreemde vruchten proefde
en opgewonden raakte
van smekende vrouwenogen
altijd een muntstuk in je hand
het was al een herinnering
bij je krantje kopen
en kopje koffie op de hoek
toen later vroeger werd
van samen naar de bioscoop
mijn tranen en jouw zakdoek…
Bloemen plukken in de wei
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
2.924 Fietsen stuk, de mandoline bleef heel
Jaren stond ze
Met haar ranke steel
Daar, in uw te kleine kamer
En we dronken nog koffie
Langzaam werd later
Verhalen nam ik mee -
Dan wordt het middag
Alles hapert tot u stopt
U verslaat de tijd
en gaat hem voorbij
Fietsend met uw mandoline
Bloemen plukken in de wei
En kunt u Opa zien
Snoepen…
Reis naar het oosten
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.987 Heb je al koffie gehad?’ vraagt ze lief.
Ik kijk naar de tafel en knik onzichtbaar.
Opa is naar de winkel, koekjes kopen.
Opa en oma zitten samen op de schommelbank.
Aan haar glimlach zie ik dat ze weer aan het reizen is.
Haar paspoort, sleutels en leesbril liggen in de la
van het vriesvak.…
Poor Virginia
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 Vanochtend dronk ik koffie
met haar dolende geest, maar nee, gelachen
hebben we absoluut niet. Wel gefluisterd,
tijdens het eindeloze roeren in de kopjes,
dat onze koude harten warm werden van
elkaar en dat we elkaar wilden beminnen
als Romeo en Julia op hemels niveau.…
Elke dag anders
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
984 soms zijn charme, is licht en zonnig bovendien
Elke dag laat zich dan, van een andere donkere kant, ook wel eens zien
Elke dag, kan zwaar zijn als lood of soms een steen
Elke dag is weer een andere, geen dag is eender als voorheen
Elke dag heeft een avond, vooraf een maaltijd, met of zonder toetje
Elke dag heeft een schemering, met in de koffie…
Begrafenis.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
888 Op naar de koffie en de koek,
Hèhè, het is voorbij...
Ik loop maar mee, wat moet ik anders.
Het zint me niet,
Ik zit ermee..
Die bril, die bril... staat nog steeds scheef.…
ik wil
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
765 je niet om
in spiegels die de waarheid zien
is jouw verdriet dan zo verstoord
wil je nog meer misschien
ik wil zon ik wil zee ik wil strand frisse lucht
ik moet er echt uit
heel relaxed met een groot glas koud bier in m'n hand
lekker onderuit
ik verdring het gevoel want de volgende dag
werpt z'n schaduw vooruit
een snelle kop koffie…
Liefde is projectie, zegt de wekkerradio
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
799 Vader, moeder, zoon, half zeven,
vers geroosterd brood; koffie, thee?
Je gaapt geen antwoord, zwijgzaam
staar je lang de vol gedekte tafel aan.
Kinderdroom koesterend vermoord zij
zacht de droom van haar kindertijd;
‘Liefde is projectie’ luisterend draai ik
mij toekomstwissend nóg eens om.…
547
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
568 In een huis waar afwezigheid de lucht vult
De man op de vloer, voor mij onbereikbaar,
Degene die mij grootbracht, te gast in haar eigen land,
De vrouw die ik liefhad, en wakker word met koffie
Die ik niet geschonken heb.…