2328 resultaten.
Gebaar
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
747 Zoals een regen stopt
de winter afscheid neemt en
de ochtend weer naar buiten breekt
zo komt mijn gevoel opnieuw tot leven.…
Zomerliefde
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
1.314 kom je eigenlijk doen
ik snap het niet helemaal
Warme lippen geven een zoen
en vertellen hun eigen verhaal
De nacht fluistert duizend zinnen
de betekenis wil ik niet weten
Zachte handen die me beminnen
doen me de werkelijkheid vergeten
Het lijken eindeloze uren
nauwelijks wordt er gesproken
dit zou voor altijd mogen duren
maar de ochtend…
bij titanium daglicht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
425 dan lijkt ‘s ochtends de marmeren hemel op een heengezonden doorzon
is er overal gelijkenis met toekomstige oertijd, stilgevallen in een slot van zilvervlies
bomen zijn kaal maar weten zich spoedig omarmd
het landschap luistert nauw, stemmig onder begeleiding van vogels
de kenner weet welke, de argeloze toehoorder verzet zich nergens tegen…
avondje uit
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.324 we zullen de avond dicht kakelen
met veel geschreeuw en spraakwater
en overdrijven en liegen (toe maar)
we zullen de bakens verzetten,
maar vrijwel stil zitten met een lach
en met hoongelach en voordat we
het weten weer naar huis toe, de ruimte
weer open en wij de gordijnen en
ramen dicht doen tegen licht morgen-
ochtend maar ook tegen…
Weet jij?
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.067 Weet jij, dat je als de Toscane bent, aan het eind van de ochtend,
wanneer de dag de belofte nog in zich draagt, de zon de aarde verwarmt,
haar doet geuren, doet verlangen en doet leven?…
tijdloos
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
605 ik was aangekomen
aan de rand des tijds
zwarte maan
ik zag oneindig
alles was klaar
had geen naam meer
ik kwam aan en wist niets
in een troebel dralerig licht
van een vreemde grijze zon
aan de oever der gedachten
alles ging over
zwart naar kleur
ogen zien niets
de kaars is gedoofd
de ochtend is aangebroken
open je hart
zie…
nachtgedicht
netgedicht
4.8 met 122 stemmen
1.928 Weer laat de nacht
een zandloper vol
gedachten stromen
een reis door de tijd
die te langzaam
wegtikt
minuten dromen
zich een eeuwigheid
en het donker
raakt de tel kwijt
in het zwarte niets
dat anderen laat slapen
maar mij genadeloos
wakker houdt
tot de ochtend
de zon op laat gaan
als een zachte deken
over het bestaan
van licht…
Liefdesbrief
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
1.324 Ooit kreeg ik een liefdesbrief,
er stonden hartjes op en kruisjes
met fouten waar ik om lachen moest
in kindertaal geschreven.
’t was ochtend en ik kreeg
een liefdesbrief van mijn kind,
die me de allerliefste moeder
van de wereld vindt.…
Morgen
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
2.452 Morgen zet ik verse stappen
verse stappen op het doek
als voor het eerst een schrede
in vers pak
welk maagdelijk wit was bezorgd
in de nacht waarin de klok
een nieuw jaar inluidt
bleef de uil stil
kust de ochtend me wakker
baant zon zich een weg
door voorspelde nevel
zodat ik niet verloren loop
4-3'67 ~ 4-3'11…
Nazondag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
624 De zachte regendauw
ligt aan de voet van de dijk
het gras ontwaakt aarzelend
in zonnestralen
het pad is volmaakt
alleen mensenvoeten
kunnen verdwalen
vruchtbaar land, het rust
in de vroege ochtend
de zon schijnt
niets anders verlangend
zichzelf te zijn
de dag schrijft een gedicht
in een blauwe lucht
waar beelden zweven, wolkenwit…
Moment van hart tot hart
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
629 jou te mogen omringen
in het lied van de ochtend
klanken van vreugde
moment van hart tot hart
de wind strijkt zich als adem
over tere bloemenkleuren
zweeft zwoele junigeuren
over een blaadjesschoonheid
passie cirkelt rond
in een stil vertrouwen
een wonderlijk samenzijn
ogen sluiten zich voor de tijd
*
ik zal de dag dromen
in ons…
de klaagzang van het noorderraam
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
575 ontwaakt telkens weer de roos, bovenop
het gebundeld verdriet, of is het de spiegel,
gekarteld door vrees, die zich een illusie verbeeldt
in een ontoegankelijke ochtend
en als het dan toch tederheid zou zijn
al was het maar voor een poos, waar
ben ik dan gebleven in het hart
van een bruidstenen winter
die pronkt met bloemen als een desolaat…
NATUUR SPREEKT
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 De ochtend rekt zich uit
haar bed licht omwoeld
tussen de lakens is het nat
zij zucht
vol verwachting
door stromende spanning
weer een plas gedaan
te laat
door inrollen en klagen
volgt er geen warmte
even knikt de zon
wacht af
wolken drijven door
lente heeft geen zin
de zomer popelt samen
naar de herfst
het groen verzuipt…
Als dekbed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 Jouw nacht wil ik zijn
als het dekbed rond jouw
prachtige contouren
Jouw ochtend ben ik
als in die fragmenten
van een voorbije tijd
't Middaguur slaat twaalf
hoewel de tijd slechts e-
ven lijkt te haperen
Start volgt voortvarend
uren worden groter
glijdend in de avond
schrijdt de tijd voort
tot in de nacht die roept
dat mijn…
Versgemalen koffie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
644 Jij die negentig
En mijn vader bent
Ligt hier nu op dit
Sobere seniorenbed
Alleen maar stil te zijn;
Adem die vertrok
En niet meer terugkwam
Het bloed dat blauwe plekken
In je benen vormt omdat
Het niet meer stroomt -
Jij nog zo dichtbij
En al zover bij ons vandaan;
Nog voordat de ochtend voorbij is
Zegt mijn moeder dat…
islam
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
517 De recitatie
als je die eens hoort
van de Koran
is een bedwelming
de oproep tot gebed
in de zinderende hitte
van een woestijnstad
alles in woorden
die niet te verstaan zijn
maar het bloed
begint te stromen
en fris staat men weer op
in de allervroegste ochtend
en kijk naar iedereen
die naar de moskee gaat
vergeet evengoed…
voortleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 ga niet naar mijn graf
of de urn met mijn as
ik ben er namelijk niet
want altijd springlevend
in duizend waaiende winden
in diamanten die glinsteren
in de deken van sneeuw
ik ben de stralende zon
op het nog rijpend graan
ik ben de zachte herfstregen
die je in de ochtend wakkert
ik ben de opbeurende rush
van stille vogels in de lucht…
depressie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 die mijn dag duisterden
het betere hopend
naar zwart avondgat
waar het weten zegt
alles moet passeren
alles moet voorbijgaan
wakkert mij tegelijkertijd
het vrezend weten
dat niet eeuwig
de nacht duren zal
uiteindelijk is het weten
niet het wensend denken
zal mij het duister verjagen
dat moet natuurlijk
van mij met jou
als de ochtend…
Fijne vogels
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
632 Niet alleen de leeuwerik
met z'n doldwaze vluchten
of de nachtegaal
met z'n bekoorlijk gezang
de merel die tegen de late avondluchten
jou doet luisteren onder lichte dwang
Nee geef mij ook maar
het gezellig kwetteren van de mus
of de brutale herrieschoppende spreeuwen
Maar bovenal het koeren van de houtduif
die je 's ochtends je slaap doet…
Lethargie
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
475 Lijdzaam toekijkend
hoe de middag de ochtend
naar de avond sleept
waarom toch opstaan
als blijven liggen
minder moeite kost
hart klopt
bloed stroomt
net genoeg
om te bestaan
soms is er even een vaag verlangen
naar meer naar echt leven
maar dan verglijdt de avond alweer
in een droomloze nacht
want dromen nodigen niet meer uit…
De Melkwind in mijn hoofd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
372 's Nachts valt het me aan
een vaag, melkwit besef
dat rondtolt in mijn droom
als een tornado om mijn huis
kolkende herinneringen
houden me wakker, eeuwen
aan wijsheid doorstromen mij
om niet verloren te gaan
's Ochtends schommel ik
peinzend op de veranda
er kraakt waarheid
in het hout, het begint
te zingen als hemelse harpen
een Melkwind…
uren doolden doelloos
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
823 ik heb de tijd laten vallen
seconden versplinterden
minuten scherfden glas
uren doolden doelloos
de ochtend liept met
middag uit de pas
de klok gedeukt
herinnering gekreukt
de grote wijzer holt
door ons bestaan
de kleine dolt ontmoetingen
die ergens openstaan
ik kies vandaag
er is geen gisteren meer
en morgen was de plaag…
fladderen vlinders nog een laatste dans
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
972 in de zoele wind
van zomers laatste kans
rijpen de vruchten
fladderen vlinders
nog een laatste dans
groen reikt langzaamaan
naar geel, de bellefleuren
kleuren naar oranje-rood
deze herfst kent geen dood
zij is een verder gaan
in het cyclische bestaan
dat de rust van winter eist
de dagen korten en de ochtend
grijst in lange spinnendraden…
Fata Morgana
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
579 De horizon lonkt, o sluimerend zicht,
de dromen ontwaken in het ochtendlijk licht.…
We noemen hem Kees XIX; vers 006
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
277 Alleen het
onbesuisde niks
luistert indachtig,
nauw, als
de traag druppelende
dauw
op de ochtenden
waarop wíj wachten,
voor bij de poorten
als uitgefaseerde rozen.
‘Sta op, sta op!’
Ik hoor het
mijzelf uitstoten
als een zucht,
een straal,
licht
verwijtend,
gebundelde kunde.…
sonnet van de lust in de vroege ochtend
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.753 aarzelend gaan je laden door de nacht
je kast gaapt beurtelings met al zijn deuren
je koude spiegel twijfelt aan de kleuren
die ’t opengaand gordijn niet had verwacht
ze wekken met hun ruziënd gefluister
mijn aandacht voor jouw zijdezachte rug
terwijl jij in mijn ogen veel te vlug
je aankleedt in het grijze halfduister
mijn adem daalt bevangen…
De hond, de baas, de ochtend en de liefde
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
572 De ochtend ontspringt
Een nieuwe dag begint
Hoe zal die gaan verlopen
De hond die springt
Die wil snel beginnen
Met vooral hard te lopen
De baas die zingt
Een heel mooi lied
Van liefde en van hopen
De hond, baas z’n kind
Is al een grote jongen
Die de baas eruit zal lopen
De paden op de laden in, klinkt
Baasjes heldere tenorstem…
verdwaald
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.191 voorbijganger
maar niet jij
kom je nog of blijf ik de hele avond eenzaam
jij bent zo ver van mij verwijderd
ik zie de muur groeien
maar kan het niet verhinderen
steen voor steen wordt hij hoger
jij neemt een zijweg
ik verdwaal
zal ik de weg naar jou nog vinden
ik zoek hopeloos
reik me je hand
trek me uit deze duisternis
op weg naar de ochtend…
See you in heaven
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.366 Elke ochtend, ontwaakt ze met mij.
Elke dag, volgt ze mij.
Waar ik ook heen ga.
Ooit, hoor ik haar stem.
Ooit, zie ik haar gezicht.
Ooit, zullen wij samen zijn.
Niets haalt ons dan uit elkaar.
De dood, heeft zij al lang gezien.
De dood, zal ik net gezien hebben.
De dood, brengt ons weer samen.…
ontwaken
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.665 in vers vertrapte aarde
staan mijn voeten
onwennig
ik volgde je lach
en de ronding
van mijn verlangens
jij draait je om
en vraagt waarom ik hier ben
of ik je ken
de aarde zuigt
mijn woorden zacht naar binnen
verlies mijn zinnen
en mijn eigenwaarde
doch zonder een geluid
beroer je zacht mijn huid
kust mijn koude lippen
terwijl de ochtend…