1642 resultaten.
is het zo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
437 het leven wordt getekend
door natuurlijke seizoenen
daarbinnen, in mij, werkt ook
de wet van komen en gaan
van telkens vallen, terugtrekken
maar het kan ook rijpend zijn
of vernieuwd weer opstaan
ook al is dit bij ieder bekend
toch is het niet zo,
leert de ervaring,
dat men daar aan went
eb en vloed
schetsen een verklaring,
en dag…
Binnenstebuiten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 als de lente voelbaar is
de lucht zacht
de zo gekoesterde tijd ons wacht
stemt ons goed gemoed
alsof Corona er niet meer toe doet
we willen rosé, geen associatie met bier
niet meer, nooit weer
want als de lente begint
het mooiste seizoen
als alles als toen
ooit eerder genoten
de lijven ontbloten
met zand overal
zon, zeebad, het…
Nazomer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
474 Behalve de seizoenen die wij kennen
Kwam er een vijfde bij ons aangewaaid
Dat heeft de andere vier voorgoed verfraaid
Het was voor de bevolking even wennen
De indertijd inheemse Indianen
Waren met het verschijnsel opgegroeid
De landverhuizer werd erdoor geboeid
En droomde al van roodgeelgouden lanen
De Indian Summer, langzaam dringt het…
in golven wiegt je lach
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.392 nazomer zag
je kleurt zon in
zomerbruin, haar oogst
is voelbaar op het zand
waait nog groen in
goudkleur langs het duin
het blauw loopt vol
met zachte herfsttinten
geel dat zongerijpt
een koele ode klinkt aan
eerdere volheid in bezinken
ik pluk nog niet
laat warmte rijpen
koester je schoonheid
ogen en de fine fleur van
drie seizoenen…
Verzomerd allengs in elkander
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Langer seizoen winter wou...
Met het vuur bikte we af;
Ons Stadje sloopte het nou!
Romance ging erop af
Ons voorjaar veegde vlekken
Lokkend minne uit vrijaf.…
Goed jaar voor de buidelkrab*
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
765 Slierten nevel vallen uit de hemel
ze vallen uiteen, niemand weet waarheen
de buik van de poezie zit vol stenen
metaforen spatten om je oren
Aan de andere kant van de oever
ligt de tijd uitgestrekt in het gras
ik zie een vlot gevleugelde vogel
dichter bij de hemel, ver weg van 't nest
Deze stad is een jungle vol gevaar
het koude seizoen…
onbezonnen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
417 genuttigd hoeveelheid alcohol
betrad ik de vroege ochtend
met een onuitgeslapen gevoel
van uitputting, zonder twijfel
en gerede voldoening daar
het licht zich slechts
vertoonde in de verbeelding
waar mijn ziel en ik elkander
zochten en tenslotte vonden
het park waar ik en mijn
vriend het groen van een gemorste
hoeveelheid aan seizoenen…
liefde die blosemen blijft
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 tweehonderdachtentwintig seizoenen
hand in hand samen wandelend
bloeit nog de liefde als bloesem
die de lente in het voorjaar kondigt
in goede en in slechte tijden
geweven door en met de tijd
werden herinneringen gemaakt
tot een encyclopedie vol passie
jullie liefde voor en met elkaar
is een testament van trouw en geduld
dat jullie blijvend…
De aarde
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
417 De aarde de bron van de natuur,
Alle leven, alle landschappen,
Luchttaferelen, vergezichten,
De seizoenen, ritme dag en nacht.
Wat houd ik van mijn aarde,
Waar ik geboren en getogen ben,
Ik de liefde leerde kennen
En ook na de dood de diepe rouw.…
‘t waren vaak hun stemmen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
343 ‘t waren vaak hun stemmen
gedragen door overtuiging
die mij door de tijd heen
dat gevoel van thuiskomen
schonken in mijn schoot
’t moet zo’n seizoen geweest zijn
om vragen rond de werkelijkheid
die onvermijdelijk komen zouden
met een betrouwbaar ogend verhaal
een levensgeschiedenisbos in te sturen
’t is een tigste natuur geworden
die…
Ik switch
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
2.975 Ik switch van Twitch naar Roblox en weer door
voor de highscore van dit Fortnite-seizoen;
en ik heb nog meer te mijnen in mijn
Minecraftwereld, alsook op de server,
iedereen vliegt er als roze schaap rond.…
Dissociatie (Slijm vindt boer)
snelsonnet
3.3 met 10 stemmen
1.079 Voorbij, dat kijkje in het boerenleven
Van Willem, Martin, Henk, Henrieke, Aad,
Gevuld met spruitjes, mest en veel geblaat.
De ene vond, de ander zoekt nog even.
Helaas! Boer Jasper deed tot mijn verdriet,
In één klap al die nostalgie teniet.…
Kansgenerator
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
836 Dat koffertje met Hollands eurogeld,
Ter leniging van al die Griekse noden,
Komt volgens nieuwe Brusselse geboden,
Toch níet terug, heeft Dijsselbloem gemeld.
In het vervolg raad ik hem dringend aan,
Om zich door Linda bij te laten staan.…
Sinkel
gedicht
3.7 met 62 stemmen
24.495 Met de zwier van een zomerse marktkraam
waait ze luchtig door zijn seizoenen
verkoopt de zwaarste zaken in katoenen
en papieren kusjes zonder logo of een naam
ze verpakt met de allerlichtste kooswoorden
een knipoog en een bundeltje slotakkoorden
gretige handen ritselen door haar waar
de planken buigen en het zeil waait op
matzwarte schoenborstels…
Broeikas
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
745 De winter blijft uit, zoals voorzegd
de vogels hebben schijnbaar zonder enige zin
- instinctief doch verstandeloos gedreven - in
de zwakke zuiderzon hun tooi te warmen gelegd
Dit seizoen mag die naam niet dragen
geen vlokken, ook geen krakend water
dikke jassen met onnodig hoge kragen
groene wakken met oeverloos gesnater
Ons dorp droomt…
Het lichaam van een verliefde man
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
864 Hij heeft
miljoen sterren verzameld en
warme dagen die een seizoen kan baren
onthulling hoe de tijd, meester van alle illusies
onder teder natuurgezang bezwijken kan
en vergeten
hoe zelfs de zon donkere vlekken draagt en
ziel alhoewel bemind, ongezien blijft
maar zijn huid liet lezen als brailleschrift
ontdaan van alle zwachtels
het…
Wonder
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.175 Geen zonnig seizoen is er in zicht.
Op de stoep ging ik zitten denken:
'Verlang ik wel eens echt naar licht?'
De somberheid is toegeslagen,
de wind die brult, de hemel grijs.
'Mijn leven is vol tegenslagen.'
Ik wijs me terecht: 'k Ben niet goed wijs.'
Wat moet ik eigenlijk met een wonder?
Wat zou ik doen met hemelslicht?…
Lentegevoel.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.114 komt
de winter gaat
het felle licht
over het water
de stroming schittert
kabbelende vogels
schreeuwende meeuwen
jengelende kinderen
prachtig die contrasten
ik loop en ik denk
ik kijk en ik voel
ik zie en ik ruik
ik hoor en luister
en bundel de energie
het ruisen van het riet
meerkoeten hobbelen
als drijvende dobbers
het seizoen…
Een vorige tijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
533 ik hoorde
struiken praten
had eerst weinig
in de gaten maar
een vleugje wind
droeg hun woorden
hoorbaar dichterbij
keek spiedend
om mij heen naar
een andere bron
zag gefilterde zon
in het donkere groen
rook de vage geur
uit bewegen van toen
een vorige tijd die
seizoenen herspeelde
in het decor van heden
daarbij declamerend
van…
DagSchepping
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 En maar dicteren componeren
orchestreren dirigeren
alles was er al
land lucht water vuur
als vier seizoenen
modder sneeuw rivier en brand
ook knechterige wolken onder haar
absoluut uitgestrekte troon
Zelfs de zon dook weg
achter de horizon
Zwijgen kijken
en kwaad staren
tot alles stopt met vallen
en de dag eindelijk eindigt
in zonneschijn…
Straalde bedeesd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 en vlagen het
weer van de komende dagen
zij had mij wiegend gewenkt
opende haar hart
straalde bedeesd toen ik
schaamteloos keek naar haar pracht
ik deelde aarde met haar
we vergeleken omgeving
op wat kleine details na
waren we heel dicht bij elkaar
lente werd liefde tot zomer
het houden van heeft gegeven
haar vrucht aan einde seizoen…
Moeder
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.808 De dagen kruipen traag de seizoenen door,
Vitrage achter en cactussen voor.
Op diepe afstand lantaarnlicht en kale bomen,
Auto’s, wandelaars, schoolgaande kinderen die gaan en komen.
Voor het einde vreesde zij het meest
En ging zij; het is mooi geweest.…
Ik heb geen haast
hartenkreet
3.9 met 32 stemmen
1.943 Je hoeft voor mij echt niet opzij te gaan
ik heb geen ongelofelijke haast
ik sta veel liever stil bij alles
wat mij weer dagelijks verbaast
Ik zie de allermooiste dingen
de zon, de bloemen en de bomen
toch blijven het bijzonderheden
waar ik urenlang over kan dromen
De lente is al zomers warm
en echt weer mijn seizoen
ik kan de hele dag…
Het schilderij
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.322 Verdriet is mijn inspiratie
Tranen de verf
Mijn gedachten het doek
waarop ik mijn gevoelens in landschappen ontwerp
Velden van groen hebben een betekenis
Rozen staan voor liefde en zorgzaamheid
Die soms uit de zon worden gehouden
door hekken die in het veld staan
Seizoenen zijn de tijden
die bepalen wat sterft en blijft
Terwijl de zon…
Het tuinhuis uit mijn jeugd
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.296 Ik ruik nog
de muffe rotlucht
van een winter
seizoen leegstand
de vochtigheid
die alles aanvrat
het jonge groen
amper ontsproten
modderige kanten
uitgebaggerde sloten
Maar het had
iets van belofte
een zomerlang
tussen de bomen
vlinders gingen
van bloem tot bloem
weg van harde
stadsgeluiden
luisteren naar
hun gezoem
Planten zaaien…
Verzoening
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.274 Je geeft niet meer om te geven
in de lijnen die je trekt, gespoord
door de ringen van jaren, en
vertrek je naar dat laatste seizoen,
om je nog een keer op te richten,
om je de eigen verhaal te scheppen,
ontdaan van uitgebloeide bloesems,
waarin jouw waarheid niet zal zwichten,
en ben je met de dood verzoend, een
vol leven om niet opnieuw…
Niemandsland?
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
740 Met
de schoffel in de hand, lijk ik tegen die
snoeiwijze niet te zijn bestand op de
scherpe snede van het seizoen toen ze mij
verliet, verwijzing naar het niemandsland
kon mij niet boeien, heimtuin werd weide
want daar lopen zwartgevlekte koeien....…
tijdsgeest
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
701 Op het asfalt
Naar het werk
Aan het werk
Tussen CO2 en stress
Nòg een afspraak
Meer verdienen
Nooit eens denken
"More is less"
Thuis gekomen
Aan het eten
Onderworpen
Aan de haast
Gerijpt met giffen
In plaats van seizoenen
En over ziektes
Zijn we verbaasd
Dan ontspannen
Achter een beeldscherm
Onze hersens
Langzaam dood
Lijken…
retraite
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
479 rusten slechts m’n voeten, warm
in luchtdoorlatend wol
er liggen zwarte dagen rond wat oude tijd
waar vogels zwijgen, als de wind weer
kille tonen fluit
reten -vol met stof- vergeten dat het helder was
en dat rauwe korrels zand
een schurend ritme maakten
overal zucht lente
zelfs toen bomen eerst nog sneeuwval raakten
liep ze haar seizoen…
In het bos
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
679 in het bomenland
door groen gras omgeven
ligt stil en haast verscholen
mijn huis van houten planken
met groei en bloei verweven
de tijd heeft het beschuttend lijf
en de stenen pannen gevormd
het geheel is aan inzichten
van seizoenen te danken
midden in een verlatenheid,
van mystieke aard,
waar enkel natuur zorgt
voor ongedwongen klanken…