2973 resultaten.
Leeg en zwart
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
518 ik voel
het mysterieuze
van leeg en zwart
zie het spiegelen
in donker water
als bodemloos gat
ik weer de
sombere gedachten
die ik deinend voor me zie
ga niet mee
met hun finale krachten
naar machten van het niets
heb me omgedraaid
weg van schaduw
naar het warme licht
mijn intense opluchting
werd snel zichtbaar
in de tranen…
Still
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.276 Meer
vlak en stil
flarden van mist
om de waterwortelende bomen
langzaam staan ze op
uit de spiegel
een beweging
slechts zichtbaar voor eeuwen
Lang zat ik er
in de boot
worstelend met lege uren
lege jaren zonder
Over de bootrand
keek maar één gezicht
Met voor de boeg
niet meer dan
kabbelend water
een flits
in die beweging van…
Stijgt de zon
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.128 Kijk eens in de spiegel, vrouw
denk je nu echt dat jij mij waard bent,
met je bedrog en list?
De voorspelling van mijn hart
heeft zich goed
in jou vergist
Ik draai de knop snel om
ga verder met m’n leven
je bent bij deze gewist
Maar mijn vertrouwen…
Tergend langzaam
stijgt de zon
uit boven de mist…
Dagdroom
gedicht
3.0 met 23 stemmen
12.017 ik sta op het balkon
met de wens een blad te zijn,
behorend tot de populieren,
zwierend in een wind van zon
sloom danst mijn schaduwvlek,
onder het gewicht van de hemel,
met de dofgroene spiegeling
van het vetglanzend bladerdek
door mijn fijn vertakte aderen
welt wit spuug van goden,
het chlorofyl voor de mensen
het bloed van de bladeren…
Suites voor Annemieke XXXXI
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
565 zit en buig het hoofd
in de donkere spiegel
van de piano
je krijgt geen kussen
voor ik je het huis uitdrijf
ik ben verlaten
gloednieuw brengt dat ding
toch maar duizend euro op
en wat geeft de gek
witte haren -
in het duister achter het raam
recht overeind -
sonatine 100
ligt op de pianoklep
half ingestudeerd…
Huilen
hartenkreet
3.1 met 26 stemmen
2.070 Soms lach je
Soms huil je
Soms wil je niet huilen
Maar dat gaat dan niet
Dan kijk je in de spiegel
En zie je alleen nog maar verdriet
Soms wordt het gewoon te veel
En stapelen alle emoties zich op
Ogen vol tranen
Bij de laatste traan
Ben je opgelucht
En vind je rust in je hart
Huilen is zoals lachen
Het is een gevolg van een oorzaak…
Proef het maar
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.093 Jouw lichaam proeven
Jouw lippen zoenen
Me spiegelen
in de pupil van je ogen
Het kuiltje in je wangen
Dat hield mij gevangen
Een kort verhaal...
...Ach...
PROEF HET MAAR…
De wezenlijke schijn
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
951 mijn spiegel
is aangetast
door de jaren
waar ik nu in kijk
is verworden tot
doorzichtig glas,
aan een loep gelijk,
doch zonder dat hij
de afstand naar mijzelf
kan verklaren
een schild dat
niet meer weerkaatst
en het innerlijke naar
uiterlijkheden verplaatst
door een filter die steeds
grotere gaten vertoont
opdat de werkelijkheid…
Houd mij vast
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
665 in het naakte van jouw gezicht
tekenen schaduwen licht
uit verschillende hoeken
de spiegel weerkaatst
als een kleine heldere boogstraal
die me achtervolgt
kijk er dwars doorheen
houd mij vast, sluit me niet buiten
maar laat me binnen
in momenten van tijd
ontroert, verblijdt het je hart
wanneer je dreigt te vallen…
Real-life decor
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
469 door een waaier van spinrag
ontvouwen zich ragfijne draden
in het gouden zonlicht
zilverachtige dauwdruppels
spiegelen als diamantjes
daar midden tussenin
uit de verte komen mooie vogelklanken
ze fluiten blijde melodieën
op hun eigen wijsjes
schetst over al het aardse leven
pure poëzie in beeld en klank
op verschillende tijden…
rimpeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 ze heeft gedwaald in het verhaal
alsof het niet haarzelf betrof
zij een reflectie was
meed spiegels water glas
een tweelingziel
de vaste vorm verloochent zij
soms gaat ze naar de waterkant
beroert het water niet
en ziet haar helder staan
maar een kleine rimpeling
laat haar weer gaan
de epiloog die schrijft zij niet
het wordt een open…
Onthuld in geborgenheid
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
787 Verontrustend en gelijkend
op een kale implantaat
stroomt het leven weg
het is alsof de nageboorte
nog schreeuwt met de stem van het kind
doch de genade is eindeloos
en het bloed dat van voren en
van achteren de rijmelaars laat dichten
hecht zich nu aan mijn handen
al vond de nacht niet wat ik zocht
en zie ik in de spiegel
van jouw…
Symmetrie,
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.317 Door de zon geraakt
geschminkt door licht,
die zij bij toerbeurt spon,
lacht zij op wat ik spreid,
wij zijn van gelijke bron,
het mozaïek in het tapijt,
een musicerend paar,
spiegelend beeld, het naakt,
tot in elk speels detail
aangemaakt, uit de schoot
der rijken, steelt mijn
blikken om te kijken.
----------------
Pentekening van…
Verjaardagsgedicht
netgedicht
2.5 met 26 stemmen
4.917 Je kreeg een naam
en een eigen gezicht,
kijk maar eens in de spiegel,
ja kijk maar eens goed,
zie jezelf in het licht
van deze bijzondere dag.
Het is vandaag feest
omdat je er bent!
Weet dat je er zíjn mag.
Een hele fijne verjaardag!…
tranendal
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
894 de dag triest open
een zwaan richt zich op
en slaat de vijver wakker
de wilg kijkt
in de al dan niet gestegen spiegel
en lijkt steeds dieper te treuren
haar lange haren laten het water niet onberoerd
* geplaatst in de bundel "reuring in de tent"
die onlangs is uitgekomen n.a.v. het stoppen van
de site van Dichttalent…
Beweeg voort
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
840 De wielen draaien door
als de raders in mijn hoofd
Een file van gedachten
die mijn motor doet stotteren
Met spiegels kijk ik terug
naar wat ik achter laat
Meestal niet veel goeds
enkel roet
Kijk niet enkel achteruit
Maar kijk ook eens voorruit
Anders zie je niets
mis je kansen
Tot de motor
zijn laatste adem blaast…
Beplanting.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
641 Vloeren krijgen
een goed beeld
van deze egel;
in hun spiegeling
is hij soepel
en zacht als
een zeemleder.
En pro proper.
Kunstgrasvelden
in dat kartonboek
is een precisiewerk,
de lichtdruk
ziet er niet uit
in de grauwe krant.
Ze is losgeweekt
door natte handen.…
Slot
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
616 Spiegels die
de tijd weerkaatsen
als echo in
een slapende stad.
Verdwaald tussen haar muren.…
twee dierenlimericks
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
778 De ijdele pauw
Een zeer ijdele pauw uit Benschop
kent nu voor de spiegel echt geen stop
dag en nacht ervoor
niets meer tussendoor
zo spiegelt hij een bord voor zijn kop
De honkvaste ooievaar
Een ooievaar uit Heiligerlee
wil met de vogeltrek echt niet mee
hij krijgt al heimwee
voorbij Westerlee
en wordt zeeziek van vliegen op zee…
Bevroren tranen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 Het hart, de kern van
waarde
Ogen als spiegels
betreurd door de clown
Het hoofd, hoogste e-
tage
Grimas in kleuren
met lichtjes voorbij
Haar lijf, op van ver-
moeidheid
Laat haar lachen, op-
recht uitbundig, blij
Haar ziel huilt, nachtvorst
tranen
Gesmolten in een
vuur dat eeuwig brandt...!…
ontmoeting met het Hartseerkind
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
630 ergens heb ik het altijd geweten
dat jij er was
staarde ik in een spiegel
zag ik je wegkijken
je reflectie in een plas
verkringelde
een ruit in een winkelstraat
bestoftte jouw gelaat
maar naast mijn schaduw
zag ik de jouwe
je legde je arm om mijn schouders
en ik voelde je fluisteren
"vergeet niet Drieankerbaai
laat mijn golven spelen…
Een vleugje lijkengeur
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
607 ze kloppen
op mijn deur
treden binnen
als ongeziene gast
wat blijft
is koude tocht
met vaag een
vleugje lijkengeur
ze schuiven
door de muren
kijken me vanuit
de spiegels aan
het is geen gluren
maar hun verschijning
kent niet de beperking
van het aards bestaan
ze vervluchtigen
mijn woorden verzuchten u
het tijdelijk te stoppen…
Je opstandig lichaam
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
573 terwijl de spiegel zei
dit is het einde
keek jij terzijde
wilde leven
met de mensen mee
je ogen huilden nee
hoe je ook probeerde
je opstandig lichaam
kon de pijnen niet negeren
het strijden moe
heb jij wat over was
eens goed bekeken
wist toen in overgaaf
jouw ziel kon in
dit lijf niet verder leven…
meervoudig sterven
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
608 gejammer van stervende takken
nachten vol regen
spiegels en luchten
niets ontsnapt aan
het geluid
het tast zintuigen aan
het slokt wolken op en het levende
zie ik verdwijnen
zal een vogel nog zingen
tussen schaduw en schors?
ik treur om gehavende nerven
het breken door ongevraagde winters
en van daaruit in eigen handen…
Van glazen torens
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
716 kan waan
van glazen torens
macht en geld
zo maar bestaan
heeft de
eerste wereld
ooit iets voor
die kinderen gedaan
is onderdrukt
gevolg van jouw vrijheid
met als product
geen geld en ongeluk
glazen torens breken
dromen storten in
armoe zal zich wreken
dit is maar een begin
want spiegels
glinsteren niet meer
waan is door
de…
zomerdronken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 een zomer maar dan voldragen
een rivier, ergens tussen aantekeningen
warme oevers, strekkende tot verjaardag
zo ligt het heden naast een fles
zij aan zij, ontkurkt en dronken
ontworsteld aan volgorde
begriploos zonder beweging, besluiteloos
een enkel woord dat zwijgen verdrijft
in het water hervindt zich een spiegeling
onlosmakelijk…
Stralen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
567 het regent
katten hier en
daar een hond
beestenweer
is het weer
ik maak een
grote gele
ronde zon
van spiegels
en lampen
ik creëer
ochtendmist zelfs
het zonlicht
breekt de bui
het is warm
werkelijk warm
als ik baad in
het aanzicht van
mijn mooie
onbeschrijflijke zon
ik ben buiten
als ik
binnen ben
stralend…
muziek van gas
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.072 liever stond ik bij de vijver, de blik gericht op
een spiegel zo donker,
zo vrolijk stinkend
dat ik nu onbedaarlijk hard ga lachen.
alles is zo onmiddellijk anders.
ook het niets, dat mij zo makkelijk naar je reling lokt.
---------------------
uit: 'Hulp', 2004.…
droge ogen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 ik schrok niet meer
daarvoor was dit te algemeen
zoals een strakgesneden pak
beheerst, met mate
ik ontweek uit jouw aanwezigheid
liet me verstillen zonder
luisterend oor
was overbodig in ruime zin
dacht aan dronken nachten
uitgestelde overmoed
een rusteloos lichaam voor
het slapen gaan
er bleef een ontkenning
een spiegeling…
Geen einde, geen begin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Onder de spiegelingen,
van onze illusies,
wacht ons het wonder,
van de werkelijkheid.
Wacht ons ons trouwe leven,
dat geen einde kent,
geen begin.…