Alle inzendingen over sterven

2935 resultaten.

Sorteren op:

afscheid en weerzien

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.175
mijn lief het was weer fijn in de nabijheid van jou en je warmte te zijn me geborgen te weten anders tegen mijn zorgen en zorgjes aan te kijken die dan kleiner lijken daarna steeds een beetje sterven voor hoelang dit keer voor we elkaar weer zien…

Doodsteek

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 524
die stad in Spanje treurt over jouw sterven ik helaas niet stierenmartelarij intens verdriet jij was nog een jong mens maar een zure dood had liever respectabel dieren gered in bittere nood hoe leg jij dit uit nu waar je ook bent nee voor mij was jij geen stoere vent…

tijden

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 9.676
Als men terugkomt is men een ander denkt men terwijl men het huis sluit het licht inpakt de zomer verzegelt het tuinhek prijst om zijn ijzer deze slak op de drempel zal er nog zijn de ijskast zal blaffen de hitte blaten de hond zal zuchten en zijn sterven hervatten als men terugkomt denkt men ------------------------------ uit: 'Vallende…

ónder de woorden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 427
ónder de woorden leeft het onuitsprekelijke alle houvast is daar grondig weggebrand ónder de woorden ligt een stille ongrijpbare laag die op je thuiskomst wacht als je uitgesproken bent ónder de woorden leert het oude leven hoe je sterven kunt als de vogel die de boom beroert…
J.Bakx27 november 2016Lees meer >

de wals van wat als

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
de wals van wat als het morgen zwart wordt vogels voorgoed verdwijnen van wat als alles wankelt niets de goede kant opvalt van wat als de angst als een mes tussen de ribben steekt van wat als alles wat leeft sterven zal er niemand is om de doden te dragen de wals van wat als we morgen met lege handen staan omdat we niets hebben…
J.Bakx24 juli 2022Lees meer >

Schreeuw de muziek

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 795
het genie is niet gek bouwt kastelen van stenen die ooit zijn gelegd gebakken van lucht in de heersende wind gedroogd in het sterven van testamenten die censuur nooit zijn ontvlucht kom maar mijn deeltjes zo breekbaar en fotogeniek ik golf weer de pijn schreeuw de muziek van nog steeds niet begrepen te zijn…
wil melker18 september 2008Lees meer >

Eindsprint

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 364
Eerst duizend doden sterven voor de sprint Eerst Napels zien en dan ècht door het lint Eeuwige roem als je d'etappe wint En daar de elyzeese velden vindt Voor even nog van voren met je kop Maar morgen wacht je pas room at the top…
Maxim13 juli 2025Lees meer >

De weg van Emotie

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.832
Haar zijwegen sterven af als een roos onder de wintermaan. Volmaaktheid is bereikt.…
Arvid Mol23 augustus 2002Lees meer >

Mijn doorstoken hart

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.334
Hoe kon ik je ook houden met mijn verschrompeld hart dat enkel voor zichzelf kon kloppen Teveel was ik bezig met het dorp in mijn hoofd dat jouw metropool liet stikken Ik meende dat ik schaamteloos van jou mocht profiteren en dat ik jouw emoties kon lenen Hoe kan ik het je zeggen met mijn doorstoken hart dat enkel voor jou mag sterven…

de mores van het verkoopteam

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.595
geschreven of het was achter doorhalingen ik heb nooit iets geweten of het stond achter dikke rode strepen ik ken meer liedjes dan gedichten meer films dan romans alles wat ik niet weet en alles wat ik nooit schreef vent ik uit als stroop en azijn in verstokte mierenkolonies ik ken de mores van het verkoopteam ik wil niet sterven…

Moederke

poëzie
4.4 met 41 stemmen aantal keer bekeken 10.467
o Moge ik, u onweerdig, nooit die beeltenis bederven, maar eerzaam laat ze leven in mij, eerzaam in mij sterven.…

Levensboom

netgedicht
2.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.227
Bladaderen beschreven op lijnen van de tijd geworteld in het leven lijkt toekomst eeuwigheid Hechten aan al het aardse de lijnen uitgezet de stam geeft grip op leven een ongeschreven wet Wanneer bladeren sterven aan het graf van de stam verdwijnen levensnerven rest kilte stervenslang…
metha29 maart 2004Lees meer >

mijn dood

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.853
Wanneer ik sterven zal dan wil ik een eentonig hart omdat god wit is. Wanneer ik sterf eis ik volkomen rechte lijnen en strakke eenvoud van muziek: een blues of Phillip Glass omdat god strak staat in zijn schepping en in mij Maar lees mijn twijfel: een woonboot onder water bladder van verf op hout…

sneeuwstil

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 813
Ik zeg dat ik nooit zou willen sterven. Je knikt en tikt een sneeuwvlok van mijn schouder.…

Tijd

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 930
Tijd is geen snelweg tussen geboorte en sterven, Maar ruimte om in de zon te parkeren Tijd is geen kast Om je leven in op te bergen, Maar een vitrine om het tentoon te stellen Tijd is geen typmachine Om alles te beschrijven, Maar een harde schijf om alles op te slaan Tijd is geen kalender Waar alles voorgeschreven staat, Maar een boek…
I.13 oktober 2005Lees meer >

TSUNAMI

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.543
Schuimend water baart onheil Kolkende massa overrompelt de stralende kust Wuivende stranden branden in spokende chaos Lichamen drijven sterven bederven Wanhoop ontreddering dood De zee is los niets ontziende blind Mijn God Wees een God van nabij…
Yann13 maart 2006Lees meer >

een dichter in de herfst

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 664
ik sprak mijzelf toe een innerlijk gefluister mijn woorden werden al gevoeld eer zij werden gesproken zij bleven in het duister mijn woorden waren nog niet koud of ze waren reeds gestorven in ontluisterende schoonheid vliedend naar het engelenwoud woorden, woorden het scheppend sterven kruipend over de regenboog na mij door anderen…

Als de steen kon spreken

netgedicht
4.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.058
roest op armen kruipt als oud verdriet naar te korte vingers wat houdt me tegen om terug te keren naar het chrysantenbed waar stenen pilaren zich om mijn lelijkheid schamen de dood omlijnen met dansend gereutel wanneer mijn sterven in de diepste dag verzinkt niet meer in staat om de onbekende hand te weigeren…

een gedachte

netgedicht
3.9 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.162
sterven doe je alleen zei je en je trok een laatste streep je riep nog na dat alles toch voorbij zou gaan ook dit moment waarvan ik wist dat ik mezelf erin zou begraven vreemd genoeg had je gelijk de dag sliep in samen met mij jij bleef brak uit en alles was compleet foto: Nino ©…

Weinig tevrezen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 517
Ook nooit begrepen waarom met verve, mensen hun hele leven spaarden, steeds meer geld vergaarden, om aan het einde rijk te sterven. Nu blijft mij een crisis bespaard, niets om bang voor te wezen. veel mensen vertrouwen de banken niet meer…

Een maartse overpeinzing

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.133
Het langzame leven grijnst als een metafoor en versnelt als de dag zich buigt voor de zonnegod die in haar was geboren bleek gelaat en vingers dun als potloden krassen woorden op ’t behang daar zij als de dood is dat ze haar gaan vermoorden maar ik dacht toch echt dat haar sterven al was geweest en dat ik had gezworen dat de sneeuw haar…
elze8 maart 2009Lees meer >

Boekenbal

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 635
news/1148761183/Boekenbal+ernstige+literatuur+op+sterven+na+dood.aspx…

Op het vinkentouw

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 961
moet ik wachten, mijn ziel, totdat het hart uiteenbarst en het bloed aan adem zuigt of dat ik verstik in een laatste grote zucht waarna mijn ongesloten ogen de ruimte verkennen zonder dat ze jou nog werkelijk zien dien ik eerder te sterven om jouw eeuwigheid, onzichtbaar, te mogen erven wie is het dan die ik dien…

DE GROTE TROM

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 938
Het ritme van de trom dreunt vele jaren na daar stonden ze in streepjespak hun nummer zwart gekleurd de dood schreef reeds het laatste woord een man, een vrouw, een kind het leven kreeg geen kans het sterven werd een dagelijks goed het meedoen werd geluk en alles wat er over bleef was slechts die grote trom…
Hans Uding27 januari 2010Lees meer >

Herfst

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 690
Langzaam gaat de natuur haar groene kleur verliezen dwarrelend blad wordt over de grens getild van de zomer die langzaam gaat sterven. Door het wonder der natuur. komt er toch weer een nieuw seizoen als licht en schemer elkaar zullen gaan ontmoeten om samen de herfst te begroeten.…

Ultimum spiritus

netgedicht
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.574
Gij geliefde die ik naar ons bruidsbed tilde waar ook rozen lagen met hun doornen lange nachten kozen niet altijd vrijen tot in eeuwigheid als wij sterven liefste gaan wij in hetzelfde bed in onze eigen armen mag het niet zo zijn prevel ik met laatste adem: het was zo fijn in ons domein…

Een nobel bruin

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Nog staat zij daar haast ongedeerd loodrecht haast ongestoord haar kolf een nobel bruin de grote lisdodde in de sloot de lente komt de winter gaat vergaan staande sterven schadeloos en schoon onschuldig en rechtop eenvoud is haar kroon de grote lisdodde stijlvol in de sloot…
vancoillie26 februari 2012Lees meer >

ochtend in een klas

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
Ik weet niet hoe ik tellen moet Van 15 en van 7 Wie niet weg is wordt gezien Even wordt oneven Ik snap niet wie er sterven moest In een volle bus jolijt Onschuld wordt er niet ontzien Klein geluk verdreven Ik begrijp niet hoe begrijpen moet Als geen greep houvast nog biedt Ik turf hun namen als voorzien En denk: "Wie?"…

zo aanraakbaar voor mij

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 946
ik wil je omringen met een teder bewegen van mijn lied uit een wilde seringenstruik geboren met jou bedaren onder stille dekens van de ochtend in een tomeloze vaart opdat je zou voelen hoe jouw ziel spreekt in de vruchten van mijn woorden jij het gemis waarin je leeft laat sterven in de openheid van mijn hart…

ik werp een steen in het heelal

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 560
de sterren zijn moe ze vallen een voor een mijn dromen uit ik ga niet meer naar binnen en verberg het heelal in mijn lichaam daar kan ik in het zwijgen alleen zijn, de dood laten sterven tegen muren van steen woorden verbranden, het rouwbeklag en de verzen die jij met grenzen overschreven hebt om de liefde te verliezen en uiteindelijk…