2935 resultaten.
afscheid en weerzien
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.175 mijn lief
het was weer fijn
in de nabijheid
van jou
en je warmte
te zijn
me geborgen
te weten
anders tegen
mijn zorgen
en zorgjes
aan te kijken
die dan kleiner
lijken
daarna
steeds
een beetje sterven
voor hoelang
dit keer
voor we elkaar
weer
zien…
Doodsteek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 die stad
in Spanje
treurt over
jouw sterven
ik helaas
niet
stierenmartelarij intens
verdriet
jij was
nog een
jong mens
maar een
zure dood
had liever
respectabel dieren
gered in
bittere nood
hoe leg
jij dit
uit nu
waar je
ook bent
nee voor
mij was
jij geen
stoere vent…
tijden
gedicht
3.7 met 3 stemmen
9.676 Als men terugkomt is men een ander
denkt men terwijl men het huis sluit
het licht inpakt de zomer verzegelt
het tuinhek prijst om zijn ijzer
deze slak op de drempel zal er nog zijn
de ijskast zal blaffen de hitte blaten
de hond zal zuchten en zijn sterven
hervatten als men terugkomt denkt men
------------------------------
uit: 'Vallende…
ónder de woorden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 ónder de woorden
leeft het onuitsprekelijke
alle houvast is daar
grondig weggebrand
ónder de woorden ligt
een stille ongrijpbare laag
die op je thuiskomst wacht
als je uitgesproken bent
ónder de woorden
leert het oude leven hoe
je sterven kunt als de
vogel die de boom beroert…
de wals van wat als
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
492 de wals van wat als
het morgen zwart wordt
vogels voorgoed verdwijnen
van wat als
alles wankelt niets de
goede kant opvalt
van wat als
de angst als een mes
tussen de ribben steekt
van wat als
alles wat leeft sterven zal
er niemand is om de doden te dragen
de wals van wat als
we morgen met lege handen staan
omdat we niets hebben…
Schreeuw de muziek
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
795 het genie
is niet gek
bouwt kastelen
van stenen die
ooit zijn gelegd
gebakken van lucht
in de heersende wind
gedroogd in het sterven
van testamenten die
censuur nooit zijn ontvlucht
kom maar mijn deeltjes
zo breekbaar en fotogeniek
ik golf weer de pijn
schreeuw de muziek van nog
steeds niet begrepen te zijn…
Eindsprint
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
364 Eerst duizend doden sterven voor de sprint
Eerst Napels zien en dan ècht door het lint
Eeuwige roem als je d'etappe wint
En daar de elyzeese velden vindt
Voor even nog van voren
met je kop
Maar morgen wacht je pas room
at the top…
De weg van Emotie
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.832 Haar zijwegen sterven af
als een roos onder de
wintermaan.
Volmaaktheid is bereikt.…
Mijn doorstoken hart
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.334 Hoe kon ik je ook houden
met mijn verschrompeld hart
dat enkel voor zichzelf
kon kloppen
Teveel was ik bezig
met het dorp in mijn hoofd
dat jouw metropool
liet stikken
Ik meende dat ik schaamteloos
van jou mocht profiteren
en dat ik jouw emoties
kon lenen
Hoe kan ik het je zeggen
met mijn doorstoken hart
dat enkel voor jou
mag sterven…
de mores van het verkoopteam
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
4.595 geschreven
of het was achter
doorhalingen
ik heb nooit
iets geweten
of het stond achter
dikke rode strepen
ik ken meer liedjes dan
gedichten
meer films dan romans
alles wat ik niet weet en
alles wat ik nooit schreef
vent ik uit als stroop en azijn
in verstokte mierenkolonies
ik ken de mores van het verkoopteam
ik wil niet sterven…
Moederke
poëzie
4.4 met 41 stemmen
10.467 o Moge ik, u
onweerdig, nooit
die beeltenis
bederven,
maar eerzaam laat
ze leven in
mij, eerzaam in
mij sterven.…
Levensboom
netgedicht
2.5 met 16 stemmen
1.227 Bladaderen beschreven
op lijnen van de tijd
geworteld in het leven
lijkt toekomst eeuwigheid
Hechten aan al het aardse
de lijnen uitgezet
de stam geeft grip op leven
een ongeschreven wet
Wanneer bladeren sterven
aan het graf van de stam
verdwijnen levensnerven
rest kilte stervenslang…
mijn dood
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.853 Wanneer ik sterven zal dan wil ik
een eentonig hart omdat god wit is.
Wanneer ik sterf eis ik volkomen rechte lijnen
en strakke eenvoud van muziek: een blues
of Phillip Glass omdat god strak staat
in zijn schepping en in mij
Maar lees mijn twijfel:
een woonboot onder water
bladder van verf op hout…
sneeuwstil
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
813 Ik zeg dat ik nooit zou willen sterven.
Je knikt en tikt
een sneeuwvlok
van mijn schouder.…
Tijd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
930 Tijd is geen snelweg
tussen geboorte en sterven,
Maar ruimte om in de zon te parkeren
Tijd is geen kast
Om je leven in op te bergen,
Maar een vitrine om het tentoon te stellen
Tijd is geen typmachine
Om alles te beschrijven,
Maar een harde schijf om alles op te slaan
Tijd is geen kalender
Waar alles voorgeschreven staat,
Maar een boek…
TSUNAMI
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.543 Schuimend water
baart onheil
Kolkende massa
overrompelt
de stralende kust
Wuivende stranden
branden in
spokende chaos
Lichamen drijven
sterven bederven
Wanhoop ontreddering
dood
De zee is los
niets ontziende blind
Mijn God
Wees een God
van nabij…
een dichter in de herfst
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
664 ik sprak mijzelf toe
een innerlijk gefluister
mijn woorden werden al gevoeld
eer zij werden gesproken
zij bleven in het duister
mijn woorden waren nog niet koud
of ze waren reeds gestorven
in ontluisterende schoonheid
vliedend naar het engelenwoud
woorden, woorden
het scheppend sterven
kruipend over de regenboog
na mij door anderen…
Als de steen kon spreken
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
1.058 roest op armen
kruipt als oud verdriet
naar te korte vingers
wat houdt me tegen
om terug te keren
naar het chrysantenbed
waar stenen pilaren
zich om mijn lelijkheid
schamen
de dood
omlijnen met
dansend gereutel
wanneer mijn sterven
in de diepste dag verzinkt
niet meer in staat
om de onbekende hand
te weigeren…
een gedachte
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
1.162 sterven doe je alleen
zei je
en je trok een laatste streep
je riep nog na
dat alles toch voorbij
zou gaan
ook dit moment
waarvan ik wist dat ik
mezelf erin zou begraven
vreemd genoeg
had je gelijk
de dag sliep in
samen met
mij
jij bleef
brak uit
en alles was compleet
foto: Nino ©…
Weinig tevrezen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
517 Ook nooit begrepen waarom met verve,
mensen hun hele leven spaarden,
steeds meer geld vergaarden,
om aan het einde rijk te sterven.
Nu blijft mij een crisis bespaard,
niets om bang voor te wezen.
veel mensen vertrouwen de banken niet meer…
Een maartse overpeinzing
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.133 Het langzame leven
grijnst als een metafoor
en versnelt als de dag zich buigt
voor de zonnegod die in haar was geboren
bleek gelaat en vingers dun als potloden
krassen woorden op ’t behang
daar zij als de dood is
dat ze haar gaan vermoorden
maar ik dacht toch echt
dat haar sterven al was geweest
en dat ik had gezworen dat de sneeuw
haar…
Boekenbal
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
635 news/1148761183/Boekenbal+ernstige+literatuur+op+sterven+na+dood.aspx…
Op het vinkentouw
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
961 moet ik wachten,
mijn ziel,
totdat het hart
uiteenbarst
en het bloed
aan adem zuigt
of dat ik verstik in een
laatste grote zucht
waarna mijn
ongesloten ogen
de ruimte verkennen
zonder dat ze jou
nog werkelijk zien
dien ik eerder te sterven
om jouw eeuwigheid,
onzichtbaar,
te mogen erven
wie is het dan
die ik dien…
DE GROTE TROM
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
938 Het ritme van de trom
dreunt vele jaren na
daar stonden ze
in streepjespak
hun nummer zwart gekleurd
de dood schreef reeds het laatste woord
een man, een vrouw, een kind
het leven kreeg geen kans
het sterven werd een dagelijks goed
het meedoen werd geluk
en alles wat er over bleef
was slechts
die grote trom…
Herfst
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
690 Langzaam gaat de natuur
haar groene kleur verliezen
dwarrelend blad wordt over
de grens getild van de zomer
die langzaam gaat sterven.
Door het wonder der natuur.
komt er toch weer een nieuw
seizoen als licht en schemer
elkaar zullen gaan ontmoeten
om samen de herfst te begroeten.…
Ultimum spiritus
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.574 Gij geliefde
die ik naar ons bruidsbed tilde
waar ook rozen lagen
met hun doornen
lange nachten
kozen niet altijd
vrijen tot in eeuwigheid
als wij sterven liefste
gaan wij in hetzelfde bed
in onze eigen armen
mag het niet zo zijn
prevel ik met laatste adem:
het was zo fijn in ons domein…
Een nobel bruin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Nog staat zij daar
haast ongedeerd
loodrecht
haast ongestoord
haar kolf
een nobel bruin
de grote lisdodde
in de sloot
de lente komt
de winter gaat
vergaan
staande sterven
schadeloos en schoon
onschuldig en rechtop
eenvoud is haar kroon
de grote lisdodde
stijlvol
in de sloot…
ochtend in een klas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 Ik weet niet hoe ik tellen moet
Van 15 en van 7
Wie niet weg is wordt gezien
Even wordt oneven
Ik snap niet wie er sterven moest
In een volle bus jolijt
Onschuld wordt er niet ontzien
Klein geluk verdreven
Ik begrijp niet hoe begrijpen moet
Als geen greep houvast nog biedt
Ik turf hun namen als voorzien
En denk: "Wie?"…
zo aanraakbaar voor mij
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
946 ik wil je omringen
met een teder bewegen
van mijn lied
uit een wilde seringenstruik geboren
met jou bedaren
onder stille dekens
van de ochtend
in een tomeloze vaart
opdat je zou voelen
hoe jouw ziel spreekt in de vruchten
van mijn woorden
jij het gemis waarin je leeft
laat sterven in de openheid
van mijn hart…
ik werp een steen in het heelal
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
560 de sterren zijn moe
ze vallen een voor een
mijn dromen uit
ik ga niet meer naar binnen
en verberg het heelal
in mijn lichaam
daar kan ik in het zwijgen
alleen zijn, de dood laten sterven
tegen muren van steen
woorden verbranden, het rouwbeklag
en de verzen die jij met grenzen
overschreven hebt
om de liefde te verliezen
en uiteindelijk…