4313 resultaten.
Onthouding
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
863 Ik heb hem bekeken en beelden vastgelegd
om te overleven de ultieme branding
hoe licht is de nasleep van luttele uren
er gebeurde iets dat het sneeuwde
lucht die haar onschuld bewees
de vraag van verwonden bezweek
het binnenlijf verlangde naar het blijven
van onderdompelen in dichtbij
vergingen beelden als verlaten schrijven…
speedsonnet: La Vie...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
963 Samen doen we bepaalde frisse dingen
Dat niet door iedereen geweten is
We eten sla wat fruit, rood vlees en ook vis
En verlaten graag de kerk vóór het zingen.
Want het leven is zoals een schouwtoneel
Elkeen speelt zijn rolletje en krijgt zijn deel.…
luister naar het ritme
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
2.460 waar in de stille verlatenheid
mijn nachten eenzaam blijven
niets van wat gedroomd
mij de herinnering schenkt
aan die enige hoop
in de vertwijfeling van tranen
die zachte geborgenheid
van momenten samen zijn
waar de stilte wijkt
in het gefluister van jouw hart
ik luister naar het ritme
herinner
mij die nacht…
Hoe liefde vergeet....
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.514 De vrees der Goden
onbemind
verdriet verscheurd
slecht gezind
Niemand
geen arm, geen schouder
verlaten, donker
met de dag... ouder
Je gezicht
vegeten, onherkenbaar
niets rest
alles wordt te zwaar
De tunnel lonkt
aan het einde licht
een laatste zucht
voor de dood gezwicht…
Wassend water
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
481 Het wassende water
zoekt zich
een weg, een uitweg
'r bedding verlaten...
De kaden
huiveren
bij het zien
van zoveel spektakel
dat zich niet
laat weerhouden
door paal, hek of heg
ze zullen niet baten
Het schijnt....
de God Neptunus
die het water
als 'n hellehond
heeft losgelaten.…
Freak
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.622 Ik hoor je maar ik luister niet
Ik kijk wel maar ik zie het niet
Ik heb het zelf niet in de gaten
Ik denk wel maar ik snap het niet
Ik voel wel maar beleef het niet
En kan er ook niet over praten
Soms wil ik maar dan kan het niet
Soms mag ik maar dan lukt het niet
Om mijn eiland te verlaten
Misschien ben ik wat onbeschoft
En voor de buitenwereld…
Ongewenst overlijden
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.850 Zoals een traan mijn wang verlaat
ben jij er vandoor gegaan
weg uit mijn leven
weg uit ons bestaan.
Het afscheid kon niet komen
ook daarvoor ontbrak de tijd
je kunt niet alles hebben
het is tijd om te gaan.
Verdriet verschuilt alleen gevoel
en zegt niet meer dan dat
dan wat?
Het is zuur dat het zo moest gaan.…
opener
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.059 Penetreer het papier
Het inkt droogt zijn blauwe tranen
Maar ze blijven zichtbaar
Voor iedereen te aanschouwen die er oog voor heeft
Deze manier van verwerken
Doet menig mens verbazen
Bewondering voelen
Of gewoonweg haten
De inkt kan door schrijvers’ tranen
Het papier ook weer verlaten…
Schaduwboom
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.932 De oude man verlaat
voor de dageraad
stil het reservaat
loopt naar
de eenzame plek
waar de
schaduwboom staat
zet zich neer
onder het gebladerte
van de oude eik
de eeuwige reis
is begonnen
met de droom over
de jachtvelden
en bij ondergaande zon
gaat hij
met een zucht
over naar het
dodenrijk.…
Zomerse douche
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.213 Schaduwen van de wolken heersen
Bladeren fluisteren donkergroen
De wind stuurt water van de hemel
Langs en in bomen, over steen
Het vuil vervalt bij deze schone dag
Van blijdschap dansen takken
De droge dorst verlaat vragend wat is
Het gras wacht op de bakken…
In de schaduw van jouw woorden
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.941 In de schaduw van jouw woorden
in de schaduw van je blik
begeef ik me op de eenzame weg,
waarop wij ontspoorden
Sprakeloze leegte
een verlaten gebied
is de bron
van mijn verdriet
Een wanhoopskreet weerklinkt
wanneer ik besef, wanneer ik zie
jouw liefde voor mij
was niet meer
dan een trieste illusie…
ontmoeting
hartenkreet
1.7 met 7 stemmen
1.232 een verlaten plein
in de avondschemering
geluidloos overmeesterd
door de zachte sneeuw
een vermoeide passant
die plotseling stilstaat
het hoofd draait
naar het plein
toeschouwer van een verstilde wereld
dan wendt hij zijn blik af
en herneemt met trage tred
zijn reis
in de verte
krast een vogel…
Echt voor mij.
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.735 Ik heb het pad dat ik liep verlaten,
alle schepen vóór me reeds verbrand.
Zonder jou loop ik nu voortaan
en nooit meer samen hand in hand.
Ik zag de ziel uit je lijf verdwijnen,
ik heb je laatste harteklop gevoeld.
Maar die liefde in jouw ogen, ik weet het,
die was echt voor mij bedoeld.…
Voorstelling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
499 Nu 2e kamerleden in het parlement
Zich door de coalitie monddood lieten maken
Kon de kijker weer eens het genoegen smaken
Van Geert z'n act en zijn ultiem TV moment
Want waar ze verder met elkaar nog over praten
Wij zagen Elvis zélf de kamerzaal verlaten.…
De nieuwe kleren van de keizer
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
664 Te zwaar weegt de geringe inbreng
op het schamel bal van pretendenten
aan het schriel kabinettendraad,
zodra het verdict is gevallen
verlaten zij de kamer
in vol ornaat.…
slapen
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
1.979 Opnieuw heeft iemand mij verlaten.
Iedere minuut van de dag,
wat doet het een zeer.
Laat mij toch slapen.
Het kan mij allemaal niet meer baten.
Hier zit ik goed.
Helemaal alleen.
Laat het mij snel vergeten.
De dag,
dat mijn princes verdween.
Ik blijf wel slapen.…
Samen wachten
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.137 Verlaten is de leegte die een lichaam wil zijn
dat je kent
en fluisterend je stem weer laat vragen
welke schaduw warmer zal zijn
onder de deken van liefde
die we samen zoeken
waar de melodie een droom wil zijn
die we samen vinden en verliezen
in het ontwaken
dat nooit wil
wachten.…
onrust
netgedicht
2.6 met 30 stemmen
1.018 vermoeid bestaan
de plek angstig verlaten
hij schrijft niet meer
ten koste van een ander
vreugde nog maar
van korte duur
geen sterveling
kan de onrust wegnemen
waar geen inspiratie is
kan hij niet langer blijven
het geluk sterft
in zijn vingers
zijn zachte handen
geven hem geen rust
hij schreef
maar voor wie ….…
Drachtig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
837 Een doornig veld, veel geel en bruin
droge wind als vanuit de woestijn
traag beweegt zich een geit
in dit door mensen verlaten land
Er hangt een bel aan haar nek
klingelt als zij het laatste groene blad
van een armetierige struik berooft
de dag wordt zo systematisch opgekauwd…
Alles anders
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.578 Mama, je staat op punt ons te verlaten
Je ondergaat je lot erg gelaten.
Het worden harde noten om te kraken
Niets zal nog hetzelfde smaken.
Samen, slaan we ons erdoor, dat deden we steeds
In mijn hart ' blijf ' je eeuwig leven, we kennen geen vrees.…
Knapenbloed
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.343 Verlaat nu mijn gelaarsde handen
om prille prooien te beminnen
achter traag trillend naveldons
vlieg vrijuit naar verre landen
waar ze een monarch verzinnen
voor het monetaire fonds
verhef mijn adelborst tot standen
die het knapenbloed ontginnen
in bronnen van de warmste spons.…
anders niet
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
859 mijn woorden passen niet
ik zie het aan je verre blik
ze werken als een lappendeken
op kleine treurnis of een groot gemis
maar nemen niet de koude weg
van slecht bericht
want troost is anders niet
dan niet verlaten
niet meer dan voelen van de hand
die in de nacht
als een vertrouwde stem
de grootste angsten kan verdrijven…
Het Midden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
507 Zachtjes waaiend door alles
Door een onaangetast of verdord geheel
Slurpend, kwijlen van alle beetjes
Ongenaakbaar zacht en teder
Hard en ijzend
De wind raakt ieder stukje
Van het midden
De weg door alles
De goot de duivel en verlaten
De passie en de bloem
Balans
Het Midden…
Het wit van de nacht
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
629 heb de dood geplukt
hij stierf lachend
in het kleuren van de nacht
nog hoor ik
de melodie van ons
levenslange samenzijn
hij zou mij schaken
als ik het leven
niet wilde verlaten
mijn spel heeft hem
de das omgedaan
zijn koning is voor schut gegaan
ik speelde zwart
matte hem af en heerste
over het wit van de nacht…
Zonder Julia
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
623 Het balkon
verlaten
in de zon.
De dagen in de vla verdronken.…
Gezichten zonder ogen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
601 ik mis de oogcontacten
kijk bij het wachten
de mensen altijd aan
maar iedereen is bezig
zijn leven op die plaats
een eigen vorm te geven
als planten op een rij
de stengels wat gebogen
met gezichten zonder ogen
totdat het bijtje zoemt
een naampje noemt
het knopje open gaat en ons verlaat…
wacht
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
891 vergeten
wangen
schouders
een verlaten rug
alleen
wie wil nog terug
naar
verlangen
als armen zijn
wat ze niet zijn
en
de pijn
van het alleen zijn
niet vervagen
wat wacht
nog
in de nacht
als de tijd sneller
gaat
dan een hart
openstaat
voor nog meer
dan
het antwoord
geeft zichzelf
als
het zonlicht
het water
de…
Schiermonnikoog
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
667 Aan de rand van het aflopende land
De lichten
Zijn duisternis
Maar het was halverwege dat ik naar rechts keek
En hem zag komen
In zijn zwart met witte pij
Terwijl hij me in stilte voorbij ging
Liet hij me achter met mezelf op mijn eigen verlaten eiland
Onderweg naar waar de lichten licht zijn…
Regenspiegel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
467 Verloren tranen
noem je in liefde
regendruppels
herinneringen
voor het brein
tijdens vervagen
van gevoelens
je draagt een oude koffer
waar de rivier het land verlaat
met een kaartje voor de trein
in gedroomde werkelijkheid
neem je afscheid
van de regenspiegel
die achter de toekomst kijkt.…
Die straalt van binnenuit
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
529 heb je sluiers afgedaan
met handen die
schaduwen bezworen
voor even niet
opzij te gaan
naakt kan niet bekoren
je toont je huid
die straalt van binnenuit
verlaat de schemer en profiel
lacht in het volle licht
de tanden bloot je ogen
schaduwen verlangen zachtjes rood…