2289 resultaten.
bedachtzaam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
431 de nacht was kort en
ik overdacht mijn kwetsuren
dewelke ik onderga als
een verre overzeese reis
het deren bedaart inwijle
de morgen nadert en buitenvenstert
het gezang uit zuiver
bedachtzame kelen
nog voor even heb ik de grillen
van de leugens in bedwang, maar
ik weet mij dat spoedig de wereld
zoals een grondzee mij zal overspoelen…
Een mentale vlam
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 kabbelend
tegen de oevers
van de strak
spiegelende plas
tot in de uiteinden
van jouw bewegen
klopte de kracht
van je hart
met de zachtheid
van jouw macht
je talent was
extravagant waarbij
het fysiek onthechtte
jij totaal opging
in een mentale vlam
die warmde en verlichtte
met energie uit
de onuitputtelijke bron
aan de verre…
De maat genomen
netgedicht
5.0 met 106 stemmen
479 wolken klonterden
waar zij vroeger
statig dreven
voorbij verre
luchten zonder
ooit bevuild te zijn
zij bonkten
hun onlusten in
ronkende donders
en schichtten valse
bliksems met
gevaarlijke kleuren
uit de aarde
kroop angst als
mens verterend
ongenoegen
uit het diepst van
stinkende riolen
in een wereld
die zijn balans
verloren…
Pasen Jezus Christus is opgestaan
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
622 Is ons in dit tranendal gegeven
Halleluja prijst de Heer der Heerscharen
O Godsvolk o blijde-mare
Dat moeder Maria uit het Joodse volk
Aangekondigd door engel Gabriël
Messias Jeshua mocht baren
O liefdevol wonder niet te evenaren
Wij prijzen u met tamboerijn en snaren
In vreugde verdriet en gevaren
Wie in hem gelooft dichtbij en in verre…
vernomen
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
495 eigen om het ergens
tot rede te brengen
het blijft in een staat van
een non-oordelend proces
dewelke ik omarm met een
zekerheid die ik soms
plots even bijster ben
vogels wieken vleugels
met slagschaduwen
die telkens door de zon
ter ere wordt gesteld, bij
nacht scheept de maan
zich in en zonder oordeel
benoem ik hem steeds
mijn verre…
blamage
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
610 minder vrouwen
dit kabinet
oplossingen vergezocht
nog mevrouw
Faber komt
keihard over
huiveringwekkend pet
geen excuses
klinkt verre
van net
lieve vele
mensen Nederland
naar mijn
mening absoluut
verkeerd stemgedrag
nog meer
verrassingen mevrouw
Klever met
ijskoude ogen
wat een
hard gelag
heer Wilders
PVV tikt
constant…
Protest
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.581 daar ben ik het niet mee eens
want het universum is groter dan
die van nature prachtige aardbol
met al die vervloekte gekken
die het leefklimaat verpesten
het universum kent talloze zonnestelsels
en daar leven vast en zeker meerdere
schoonheden schoner dan jou
helaas Sheynnis Palacios
de wedstrijd is oneerlijk verlopen
want op andere, verre…
Verlamd van schrik
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
465 handen rustend
op de balustrade
blik op verder
kijkend naar
het open
spiegelend
verlopen van
de horizon die
niet te vangen is
weidsheid
die geen
grenzen kent dan
de belemmering
van ons eenvoudig
zichtvermogen
dat niet alles
registreert wel
uit de verre verte
en daar de kleuren
van angst kan
waarnemen in een
ons onbekende…
Plaknacht.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
318 Mijn hand was niet de hand van gister,
mijn adem rook naar verre mist,
mijn huid herkende haar eigen naam niet meer.
En alles wat ik dacht te weten
lag op de vloer: verwrongen, ongewist.…
Een Veer
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
25 Het stille van het leven
De blaadjes van de boom
De verkleuring en het vallen
Het naaien van de zoom
De terugkeer van de vogels
De schelpen op het strand
Het maken en het delen
De lijntjes op mijn hand
Een bootje op de horizon
De aankomst van een storm
Het verre van een ander land
De kleuren en de vorm
De droom tijdens het slapen…
De bestemming
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.237 En de bestemming is in nevelen gehuld,
zal ik ooit die verre bestemming bereiken?
Vraag me niet om hoop of om het geduld,
want ook ik kan niet in de toekomst kijken.
De weg die ik bewandel is soms zo smal,
soms lijkt het of ik wandel op een koord.
Het is moeilijk je evenwicht te bewaren,
en altijd weer die presidenten die liegen.…
De Bestemming
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.283 En de bestemming is in nevelen gehuld,
zal ik ooit die verre bestemming bereiken?
Vraag me niet om hoop of om het geduld,
want ook ik kan niet in de toekomst kijken.
De weg die ik bewandel is soms zo smal,
soms lijkt het of ik wandel op een koord.
Het is moeilijk je evenwicht te bewaren,
en altijd weer die presidenten die liegen.…
Ster
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
890 Clara kwam langs
het huis ligt vol met sterren
van heinde en van verre
liggen zij uitgestrooid
in de verstuurde brief
die wij vandaag ontvingen
liet zij de woorden zingen
het lied van leed en lief
en jaren naderhand
als wij zijn uitgeflonkerd
de schemering haast donkert
dan licht er aan de kant
één vonk, een niet-verwachte
zo tussen…
Corvus Marinus
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.263 Ik hoor getijden van verre
en dichtbij - echter de bootsman
haalt mij met een ruk binnenboord
en wrikt de heilbot uit mijn strot.
22 januari 2002
Zonneleen 53…
Nachtvaart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.575 En langs de lichten
Zijwaarts loopt
Een lijn de einder langs
Van onder ’t schip
En golven door
Een glanzende gloed
Van lichtend wit
Beweegt, beweegt, beweegt
Ik zoek het eind
En vind slechts
Uit het donker niet
Maar door het schip bewogen
Licht
Dichtbij het wufte
Nacht’lijk strand
En pier
Van verre glorie
Geluid
Van scheepsmotoren…
een kalme stroom
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.207 en zwaar beladen
doch voeren slechts een achterhaalde droom
wat futen drijven slaperig en loom
een rietkraag lispelt treurig een ballade
de avondzon belicht met veel genade
de knekels van een jonggestorven boom
je houdt de bedding keurig in bedwang
het wassend water zal geen mens verrassen
je hebt geleerd je golven aan te passen
van verre…
hoe ik van je hou
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.991 over ruwe huid
glijdt de hand,
ontdaan van gevoel,
naar nieuwe vragen
een woord dat stuit
op koppig verstand
in een vieze poel
van dode dagen
zoeken naar licht
in donker verlangen
maar alles blijft koud
en leven hoeft niet
alweer een gedicht
door ogen gevangen
verre van eenvoud
van knagend verdriet
tijd om te laten
wat weg…
verloopt in ongeschoren licht
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.156 ogen op het
steen en blik gelegd onder
het blauw van de lantarens
de dag verloopt in
ongeschoren licht
de avond gaapt verveling
uit een nietszeggend gezicht
het licht is kouder dan
voorheen, de mussen dood
en muggen dansen rood
boven een stille sloot
alleen wuift
nog een laastste groet
het asfalt schijnt de sporen
kou van verre…
godverlaten staart de lucht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.049 nog rolt de zee
met voeten in de branding
en ruist zijn oeverloze stranding
godverlaten staart de lucht
uit wolken die de zon
slechts grijs doen schijnen
de streep van horizon
laat diepe troosteloosheid
in een verre bui verdwijnen
want ik heb jou gevonden
in de korrels van het zand
jaren sloegen stuk aan strand
jij geeft mij ogen…
Mooie ogen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.754 meisje met je mooie ogen
meisje met dat kuiltje in je kin
jij hebt mij destijds bedrogen
weet dat ik het misselijk vind
meisje met die fraaie benen
met die lach op je gezicht
waarom ben jij toen verdwenen
werd dat godvergeten wicht
meisje met die fijne handen
meisje met die golfslag in je haar
in gedachten naar verre landen
niet met mij…
oneindig ver
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
6.881 Twintig meter van de wereld
lijkt de oneindig verre zon
Zelfs ondergaand verblindt ze me
Zoals jij dat heel goed kon
Ik hoor kraaien krassen
Bomen zachtjes fluisteren
Stemmen een balkon lager
Ik wil er niet naar luisteren
Ik zie een auto parkeren
Mensjes stappen uit
Anonieme mini buren
Ik heb een hele kluit
Ik weet dat je beneden woont…
oneindig ver
netgedicht
2.8 met 78 stemmen
15.487 Twintig meter van de wereld
lijkt de oneindig verre zon
Zelfs ondergaand verblindt ze me
Zoals jij dat heel goed kon
Ik hoor kraaien krassen
Bomen zachtjes fluisteren
Stemmen een balkon lager
Ik wil er niet naar luisteren
Ik zie een auto parkeren
Mensjes stappen uit
Anonieme mini buren
Ik heb een hele kluit
Ik weet dat…
De zomer is gedicht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
767 Mensen boeken reizen
boeken reizen mensen
naar verre lettergrepen.
Ik bezegel je lippen
lak je vele regels rood,
mijn pen in de aanslag.…
Restaurant met één ster
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
3.716 Met kerst zie je de ene ster van verre,
dat blijft zo, dat heeft God bepaald.
Waar zijn Jezus, Jozef en Maria?
Kerst is een eetfestijn geworden.
gesponsord door de horeca.
Leeg zijn de kerken, maar vol de borden!…
Vuurvlieger
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
638 daalde in het duister neer
trof daar weer hetzelfde aan
dat matgeregeld leven
in afgepaste middelmaat
alles meer zo nors gegeven
alsof een wereld dan vergaat
hier mis ik zeer de monden
vol gul geschonken lach
van mensen zonder zekerheid
die geven om het geven
en leven met de dag
op uitgeslagen vleugels
draag ik aan hun verre…
Deursticker
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.462 uiting aan mijn poort
ten teken ongevraagde kolder
als zijnde promotie en folder
ergens waar toorts niet brandt te steken
val uit een toren breek doormidden
met uw kompanenpolitiek
klik ons Janjaapje steun mijn Driek
blijf zulks niet bidden gij verrekte
niet voor u zelve noch voor vriend
kom hier niet vleien ga niet zeuren
bevlek u verre…
STRATEGIE
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
929 Je vindt het antwoord niet als je naar heinde
en verre reist, integendeel. Verklein de
maaswijdte van je net. Wacht als een spin
gespannen op het trillen van de snaren
en vang geworpen vruchten in je schoot.
Verlos je door het omgekeerde baren.
Maar zeg het niet, want dat stuit op bezwaren.…
geborgen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
727 bulderen in hun kronen
een antwoord op de hoge stilte
in mijn wereld vol muziek
vallen gedachten zacht en stil
een eenzame onzichtbare vogel
trekt een trage streep naar de maan
een eindeloze vergeefse reis
een vlucht van vaste grond
eens weer in jouw geborgenheid
in jouw zachte armen dromen
terwijl we buiten ons het razen
van verre…
Schijn bedriegt
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
831 Vandaag heb ik een bezoek gebracht
aan mijn verre vriend de zon
die vreselijk heeft moeten lachen
om mijn soortgenoten hier op aarde
die tegen beter weten in maar blijven
denken dat hij in de ochtend opkomt
om zich bij het vallen van de avond
te verschuilen achter een naar hem
vernoemde horizon
en toen ik hem vertelde dat wij ook
nog denken…
Bewondering
hartenkreet
4.9 met 11 stemmen
1.896 Zwervend op mijn karveel
van nevelslierten
meende ik jou te zien
in de spiegel
van mijn dromen
op een verre weg
langs het tijdloze water
helder en diep
In jouw verten vond ik
verborgen parels
de omhelzing
van pure magie
het dagen van tere extase
de tover van het onbekende
een pas ontloken bloem
nooit eerder aanschouwd
En ik was verbaasd…