10326 resultaten.
slapeloos
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
983 ’t Is bijna vijf uur in de morgen
Nog dekt het zwart de sluimer zacht
En weet zich in haar veilig geborgen
Die zich liet wiegen door de nacht
Ik sliep de slaap der rustelozen
Niet meer dan enk’le korte uren
Waarin ik even mocht verpozen
Een droom, hoe kort slechts zou zij duren
O, mocht ik toch eens langer blijven
Waar vredig dromen mensen…
Scholen vis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
437 blanco
a-vieren strand
daarboven de zon
vol ludieke ideeën
in zomerstand
ik lachte om de
creativiteit van
koud watervrees
na deze eb ben ik
gaan springvloeden met
gouden grepen uit het goede
wij stormden buien
voorbij in een
extreem calamiteiten tij
plastic letters zijn
verdronken en gezonken
in ondeelbaarheid
zacht wiegen…
mijn kinderstem
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
3.977 windstil overal, niets beeft
en het groen dat om de bomen zweeft
hangt roerloos, ik wil
nu gaan vertellen van mezelf, wees stil
mijn stem, in 't midden van dit land geboren,
in vlaanderens wieg, daar kunt ge z'horen,
al vliegend naar het blauw
zo transparant als morgendauw -
zij spint de fijnste wolken die het hoogst
drijven en draven…
Een prachtig palet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
567 ik zou je zo
een orkest willen geven
waarin alle bloemen
hun kleuren en geuren
in muziek uit kunnen leven
een dirigent
die ook de kleinste
orchideeën kent
ze laat wiegen in de
bomen van hun dromen
kom mee
naar de bloemenzee
dans in het gras
want de voorstelling
begint pas als de zon er is
zij opent hun harten
in de eerste zucht…
Nieuwjaar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
810 Vannacht hebben we gedronken
Elkaar omarmd en gekust
Sprakeloos de belofte gesproken
In jou, in mij, voor altijd voor elkaar
Hoe kwetsbaar lig jij nu in mijn armen
Zo vertrouwd, mijn wang tegen je rug
Wieg ik elke ademtocht met je mee
Kruip ik dichter tegen je aan
Het tikken van de wijzers van de klok
Gaat over in het kloppen van jouw…
Hemels geboortebericht
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.657 In de schaduw van het licht
ligt ergens in het stro
een moegestreden moeder,
haar ogen opgelicht,
Er is geen bed op klossen,
ze heeft geen wieg, geen kruik
en geen elektrisch licht.
De man kijkt in het rond en vindt
een voerbak
voor het pasgeboren Kind.…
Zapp-poëzie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 Je hebt goddank twee goede longen want
Een vrouw beminnen is
Fietsen op de Mont Ventoux
Nauw zichtbaar wiegen
In eindeloze deining
Door zolderramen langs de lucht bewegen
Langzaam over verdronken sterren varen
Traag door oneindig laagland gaan
Vliegen als een schaduw
Een vrouw beminnen is
Een daad van bevestiging
Van al de dingen…
De Staat
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
835 De Staat
In staat van verwarring;
Staat, een brede naam,
altijd en overal regels;
voortdurende controles,
van de wieg in het graf,
geen simpele benadering;
intens, zonder opsmuk:
we zijn verdwaald,
stuurloos, zonder samenhang
drijven wij rond, een en al
onzekerheid; we gaan allemaal
het pad dat naar het water leidt.…
Tussen twee seizoenen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
612 De natuur weet het niet zeker
Blaadjes verkleuren wat
Het is nog steeds zomer
Maar het weer verkleurt het blad
Een fris windje waait er
Het regent lekker nat
De zon breekt door de wolken
Een regenboog wijst het pad
Het wonder aan de horizon
Wijst een weg vol kleur en pracht
Een paddestoel schiet uit de grond
De struiken wiegen zacht…
Wat heet missen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
874 huilde in mijn hart
gesprongen
traanbuizen
spoelden sporen
in woestijnen
de flessen
zonder zielen
waren geestdodend
doof bleven
de katers
onder gebrande kurken
ongeboren kinderen
tellen
op de vingers
van hun handen
en tandeloos
vreet de tijd
het karkas
van de ruimte
leeg
en ik
ga naar zee
waar de vloed
mijn wieg…
Zwaard-lelies
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.297 ramen te gloeden
Als van kardinalen de hoeden,
Van machtigen, groot;
En staan in de hoeken te vlammen
Als pluimen in hellem-kammen
En vanen in oorlogs-nood;
En schaatren diep en schreeuwen
De kreet stil die ging door de eeuwen
Om Vrijheid en brood;
En sieren door hunne verschijning
Heel 't huis met die donkere schrijning
Van de wieg…
Zucht
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.244 Wilgen die schudden,
wiegen,
draaien,
bij de heersers
naast die stad
en in de wind.
Dan dat kind
dat,
vrij van zonden,
nog iedere steen werpen kan,
plat op het water
en onder die heldere lucht,
waar de heersers om de stad vechten
en de wind zacht en vol verbazing zucht.
Touw van schapenwol.…
Het dromende kind
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.881 Ook moeders lust, de jongstgeboren,
Is in zijn wieg ter rust gegaan.
Al dromend vouwt het vriendlijk wichtje
De kleine, reine handjes saam;
Een glimlach speelt op 't aangezichtje,
Zijn lipjes fluistren Jezus naam.
Waar droomt hij van? Van 't zalig Eden
Der Onschuld, dat voor ons verdween.…
de armen van de dood
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.092 Als je helemaal geen uitweg meer weet
en in het donker de weg niet ziet
verdrinkt in je zorgen,
en schreeuwt van verdriet,
dan wil ik je geruststellen en troosten,
en in mijn armen wiegen
totdat jouw schaduwen in de ochtend
als vroege nevelslierten vervliegen
en jij niet meer hoeft te vluchten
in hoge nood,
in de armen van de dood.…
Liefde glijdt tussen de bomen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
506 liefde glijdt tussen de bomen
mij raakt ze niet, ik hou me schuil
in een waas van droefheid wieg ik
mezelf daar ik jou ontbeer
veel te kort heb ik jou gedragen
hoe ik geprobeerd heb samen
met jou, jouw demonen te bevechten
heb ik de strijd verloren
in een donkere nacht
ben je mij ontglipt en koos jij
een andere weg, een uitweg
die mij…
stil (voor V S - M)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
928 houd me in je armen
troost me sus me
wieg me in je armen
fluister me in slaap
de vader vervloekt getergd
het kind dat niet weet
hem tart tot op het bot
en hartverscheurend huilt
het is stil op de gang
zachte klassieke klanken
in een verlaten kamer
niemand luistert
ze loopt haar kamer binnen
na de autopsie altijd
de muziek troostend…
jouw tempel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
901 Kom binnen in die tempel,
mijn armen,
en dring door tot mijn ziel
die een gift is,
een gift voor jou,
die je omwikkelen zal
als een spin met draden
met koorden van liefde
een web
een wieg
waarin je opnieuw wordt geboren.
Binnen mijn armen groeit liefde
jouw beginnende liefde tot tere liefde.…
LAIS CCCXIII
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Waarheid, die wervelende verveling
die ruwer steeds te diep in mij ontstaat,
dat ik erbarmelijk te wiegen lig, zing,
lezing na lezing mijzelf ontdoe van haat,
haar in mijn vervoering breng, in 't gelaat
de verschrikking ontwaar van haar schoonheid
en in mijn stem haar onnavolgbaarheid
omwikkel met het naakte van mijn taal,
de galm ervan in letters…
Diep geworteld
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
560 Ik weet van een oude beuk
die er al een tijdje staat,
zijn armen wiegen eekhoorntjes
op het zingen van de wind.…
Waarom? Waarom? WAAROM?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
833 Alles klaar, alles gereed,
ongeloof verdriet
ongelofelijk verdriet, want jij mijn kleintje
komt niet in de klaarstaande wieg.
Waarom, waarom WAAROM?…
Koop sfeer in dennengroen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.872 koop sfeer in dennengroen
een boom om op te tuigen
met slingers van herinnering
de geur van vroeger weer te ruiken
zie knusheid
in het licht van kaarsen
beloften wiegen in hun vlam
sneeuw ontdooiend aan de laarzen
krijg honger van een
etalage vol met overvloed
het schreeuwend duur verstilt
het wild gevild de wijn is goed
we spreken…
Nu ik 66 ben
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
465 Mijn handen zullen nooit geweren zijn
dan zou mijn lichaam een apparaat wezen,
ze zijn eerder een wieg voor lief jong grut
een aardenwerken schaal voor een mooi bloemstuk.
Vandaag was het toch even als of een flits insloeg
mij even op stang joeg al was het maar een flits
het wilde verbinden alsof waren twee delen een rits.…
Zou het helpen ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
679 Ook de dochters van koning Salomon
wisten met hun wiegen te behagen.
Eens geborgen in hun malse schoot
dacht geen sterveling meer aan zijn nakende dood.
Jouw sombere buien zijn enkel te verklaren
door het eeuwige vallen van kleurige bla’ren.
Bij jou loeit september, al is het hoogzomer.…
Slinkse streken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
439 wij wisten van
het paradijs
schoonheid
en verlokking
zonder enige eis
maar niemand
had ons de
omgangstaal
van blad en
bloemen geleerd
hoe zij zich
in de verte al
profileerden
met kleurrijke
grote harten
en die naar ons
keerden voor
visuele contacten
door een innemend
wiegen op de wind
ook onderscheidden
zij zich in vorm…
GROEIT BREDA 'S GROEN ?
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.440 singels
ligt een omheind veld
waarin verstild verzonken
velerlei klanken schuilen
zuchten van hen die voor
het leger werden gekeurd
kreten van de krijgsoefening
enige bomen kijken
tevreden neer op
de geschoren bruine grond
die wacht op inzaaien
en spoedige beplanting
rijen bloemen langs het hek
laten al hun kleuren
vrolijk wiegen…
Stille stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
600 Soms loopt stilte
zichzelf
in doodse stilte
voorbij…
Adèle.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.253 In 't lieve land van melk en honing,
Daar zwaai' uw wieg, die smalle woning;
Daar stille aan milde moederborst
Uw nood zijn aangezette dorst;
Die bronne nodigt te aller stond
Uw kindermond.…
De Stilte ( Voor J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 De stilte waarin ik liefhad
en in beloofde
mijn land
aan jou te geven,
was ook de stilte
van het gebed
en mijn weg die zich ontvouwde
ontplooide voor mijn ogen
was de stilte
van een liefdevolle zet,
die me innerlijk altijd had bewogen.…
Stilte ruist door de bomen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
406 Stilte in mijn hoofd.
Voel me dan niet alleen.
Denk aan je als beloofd.
Stilte heerst nu buiten.
Lawaai in mijn gevoel.
Waar kan ik mijn gevoel uiten.
Wie snapt wat ik bedoel.
Stilte ruist door de bomen.
Stilte ruist in mijn hart.
Alles zal wel goedkomen.
Ik was gewoon even verward.…
Vertrek..
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
1.087 In stilte voelend de leegte
Een totale vervaging
Tussen leven en levenloos
In stilte voelend de pijn
Stekend in hartevlees
Liefde kiest zijn eigen weg
Een ander hart gekozen
In stilte voelend de tranen
Verlopen in verdriet
Nooit meer samen zijn
In stilte voelend de rust
Een totale berusting
Tussen afscheid en verlaten
In stilte voelend…