2226 resultaten.
wie telt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
442 wie telt weet niet waar hij aan begint
duizend dingen laten geen spoor na
niemand volgt de dodentreinen
telt de uitgestrekte mijlen
niemand wil met een zwarte reis
de witte wolken bereiken
achter verre bergen de onberekenbare val
van zwermen vogels
witte brengers van engelenbrood
niemand die het verteren kan
gif laat sporen na…
Model
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
548 Je staat voorzichtig model
voor mijn onzekere schaduw
het vileine grauwe spook
dat onder mijn bed slaapt
ik wil niet dat je bij me blijft luisteren
of dat je verdwijnt in het duisteren
schreeuw alsof je een leeuw bent
zwijg als de sneeuw in de bergen
en laat me niet moederziel alleen
sta niet model om me alleen te laten
schemering…
Ontmoeten
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
691 Met welke woorden
zal ik je begroeten
schrijf ik de taal van
de vogel en de bloem
versta ik de taal van bergen
van drijvende wolken?
Zal ik je vinden om je
steeds opnieuw te vinden
houden we elkaar
met hart en handen vast
draagt onze ziel de
tedere nabijheid ?
Zijn wij sterker dan
een kloppend hart…
GOD....
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
774 Het is nog herfst
begin oktober
de 3e van Uw jaar 2025
maar het voelt als winter
we zijn Uw berg opgelopen
en ervaren WINTERBERG, Duitsland
voelen Winterberg letterlijk aan
de Pfarrkirche St.…
HILLEGERSBERG RUIKT
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
298 De lange Molenlaan
geniet milde lichte schemer
onder wijde hoge bogen
van reusachtige platanen
die opgewekt hun geur blazen
over de huizen
van Rotterdams weeldebuurt
tot ze terug gestuwd wordt
door vochtige vrijheidszuchten
van de grote Bergse Plassen
lover- en wateradem
zorgen voor verlicht toeven
en gezonde levenslust
binnen…
Ansichtkaart
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
341 in een stuurloze droom ontvang ik een ansichtkaart
iemand zendt me vanuit Auschwitz
vele hartelijke groeten
geen afdruk op de voorkant
geen teken van leven
het duister treedt binnen
de geur van het einde schemert
tussen stille bomen
bergen zwarte aarde brokkelen uit elkaar
de doodgraver duwt spades
in ontelbare handen
vele…
de drijfveer blijft
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
380 verzachtend streelt landwind
speels ons gedeelde vergezicht
waar bergen wolken kammen
schampen zij bijna ook de regen
maar onze zon houdt het droog
door vertrouwen in haar warmte
breidt de atmosfeer zich gestaag uit
zonder enige verschenen sterren
die uit konden blinken in licht
door donkerverdichte nachten
door laten schemeren en…
OPruimen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
15 Fris gedoucht in mijn ondergoed
op de bank: ruimte in huis
frisse lucht in de kamers
Ik moest nodig eens opruimen
Het was propvol
Niet zozeer de planten
die ik op straat heb gered
het kattenvoer of de berg
medicijnen, maar de gewone spullen:
stapels kleren, dat ene spijkerjasje
van de foto, mijn duikerspak
opa's gereedschap en een bed…
Tussen roesmoes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
278 Ik kwam uit de oefenzaal
van het hotel, jij stond tussen
de roesmoezende mensen
en wees naar mij
Jouw vinger viel mij aan
in mijn hart
Je liep met me mee en
schoot op onze kamer uit
Vlug gooide ik een berg
zuigend zout op het tapijt
Later spoelde ik de rode vlek weg
Het is een en al onzekerheid
die ons scheidt
De overkant is ver…
GROENENDAAL HEEMSTEDE: HOGE BOMEN VANGEN NIET ALLEEN VEEL WIND (Monique ontmoet Jan Jacob; Jan Jacob ontmoet Monique)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Hoge bomen vangen niet alleen veel wind
maar ook veel dierbare bevindelijkheid
door de toppen van hun kunnen
en de oneindige lengte van hun bestaan
weten ze wandelaars te verbinden
om in respect te zeggen wat ze vinden
spontaan lopend met een speelse hond
gaat de groet, het praatje over in gesprek
met als eerste de verbazing over de bomen…
dagen van geluk
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
2.460 bergen speelgoed
zelfs een verwonderd kijken
van een paard
in de kamer
vol kindergeluk
handjes beginnen te strelen
lijfjes beginnen te beven
traantjes van kinderlijk blind
dank je wel , lieve sint
toen op dat moment
maar wat een grote leegte
in dat kloppend kinderhart
papa,
waar blijft nu die knuffel ?…
Vleugels
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.262 Als een vogel in de lucht,
vliegen, heel ver weg,
duiken, als in een vrije vlucht
door dalen, over bergen,
oceanen en steden.
Landen, pas als jij het wilt,
eten als je honger hebt,
vliegen, heel ver weg.
Als je me onderweg,
toevallig dus ziet staan,
twijfel dan niet,
maar landt dan even
en laat me op je
vleugels zitten gaan.…
Ondraaglijk
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.018 Op de rand van gisteren en vandaag
bouw ik een leven op een berg van tranen,
eigenaar van mijn bestaan.
Ik vul mijn dagen, in de luwte van mijn pijn,
met sprookjes en geheimen
en dring verwrongen beelden
langs zwervende paden, in mijn lijf.
De stilte wordt ondraaglijk.
Ik kijk om de hoek van morgen,
mijn handen vol verlangen.…
Indonesie
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.646 Een berg met groene bossen bedekt
De zee blauw groen gevlekt
Ik zie het voor me als ik mijn ogen sluit
Heldere beelden zonder geluid
Palmen zo reusachtig groot
Bloemen van het mooiste rood
Ik zie het voor me als ik mijn ogen sluit
Maar het zijn plaatjes ik mis het geluid
Ik ken het land alleen van foto's en verhalen
Maar ik wil zo graag…
zonder jou
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.549 Vooral op eenzame
dagen en nachten
weet ik me geen raad
Ik zit maar te wachten
tot de telefoon over gaat
Toch weet ik
dat je vandaag niet belt
het voelt alsof ik afkick
en van top tot teen smelt
Ik mis je zo erg
dat mijn hoofd ervan
gaat bonken
Ik wil het wel schreeuwen
van de hoogste berg
Maar dan voel ik me
diep gezonken…
Zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
769 Ik brul haar bulder-lied
zoals zij mij schier murw brult
nu ze zich in golven hult,
haar katterug opkrult tot
wulpse bergen, neerstortend
in het vunzig diep
van haar décolleté.
Toen God's voet haar betrad
was ze onbeschrijflijk glad
en plat, de zee.
Lieve Steenberghs…
Mijn allerliefste vriendje
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.431 "
Ik kan bergen trotseren,
en doorkruis de zee.
Ik durf weer te leven,
want jij leeft met me mee!
Dit wil ik je vertellen,
omdat ik van je hou.......
De wereld is zoveel mooier,
nu ik samenleef met jou!…
Mijn allerliefste vriendje
hartenkreet
3.6 met 22 stemmen
2.419 "
Ik kan bergen trotseren,
en doorkruis de zee.
Ik durf weer te leven,
want jij leeft met me mee!
Dit wil ik je vertellen,
omdat ik van je hou.......
De wereld is zoveel mooier,
nu ik samenleef met jou!…
De perfecte man.
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.742 Jouw lach
Kleurt een grauwe hemel,
En brengt woeste golven tot rust
Jouw aanraking
Ontdooit bevroren harten
En brengt warmte in elke hoek
Jouw stem
Voert de stilte weg
En brengt klank in gedachten
Jouw ogen
Bewegen bergen heen en weer
En voeren de wind steeds verder weg
Jouw lippen
Bloedrood als de zonsondergang
Laten mij sidderen…
Nooit gepest
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.039 Nooit ben ik om mijn uiterlijk gepest,
Nu lijkt het alsof iedereen blijft kijken,
En ik doe vreselijk mijn best,
Alle blikken te ontwijken,
Lang is het gelukt.. om alles te verbergen,
Mijn woede, mijn verdriet,
Op mijn gezicht verschijnen echter bergen,
En iedereen die het ziet!!…
Klokhuis
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
1.319 klokhuis maakt appelvlees
daaromheen spant de schil
rond, noemt “Elstar”
laat zich eten hapsgewijs
slurpt, geurt rijk
verwachtingsvol
want bomen groeien door
in de buik, laten zich dragen
van heinde ver en terug
een naam verandert in avondfruit
de kern is een huis
door pitten bewoond
op de zuidelijke helling
van de hoge berg Jinjan…
In contrast
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
484 ben de kleur van
de handen vergeten
maar de beelden in hun
ogen zal ik altijd weten
in contrast lichtten
daar woestijnen op
met donkergrijze bergen
onbereikbaar in hun top
een hete wind waarin
het vocht vervliegt
de altijd zinderende horizon
zonder enig perspectief
gonzend kleuren oosterse
markten vrolijke bedrijvigheid
het verkeer…
haar oogkleppen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.054 als sloofje heeft zij twee linker
en schoenen koopt ze nooit
ze wast en winkelt proletarisch
tot schoon goed
haar goede vorm verliest op een oever
met haar knieafdruk en
niemand vindt een zuiver geweten
zo bijzonder
zij telt de onderbroeken
ziet bergen en klimt over de hoogste
de hoop op beter
het zit niet in haar genen
maar morgen…
koud kind
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
588 in verlangen naar de bergen
- om het even waar -
zie ik kille rotsen staan
die naakte stenen baren
door de hete zon, vrieskou
en het snijdend water.
aan hun koude tenen
op de hellende morene
nader ik schuchter een boreling
en klop voorzichtig aan.
hij opent zijn stenen bemanteling
zo kan ik binnengaan.…
handwerk
netgedicht
3.3 met 60 stemmen
965 Voor ik word vermoord door de lafaard
zal mijn haar groeien tot aan de voeten
Jurken van perkament zal ik dragen
dat het water zuigt tot aan de lippen
Met zingende bomen stook ik hoge vuren
braad met blote handen zeven dove hanen
Aan de voet van de berg moet graniet geraapt
havenloze dieren het wijde watervat gewezen
Doofstom en moe…
Lorelei en het getal pi
netgedicht
3.8 met 34 stemmen
2.300 woordje van jou tegen de drank
en de voortschrijdende dementie
weet niet meer wie ik ben voor jou
waar ik eindig en jij begint
me in de morgen samenraap
nog steeds verbaasd over
uit hoeveel stukken ik besta
je mag me ook laten, meis
een roestbruin aapje met rheuma
in een schuddende boom op een berg
die een vulkaan blijkt te zijn
zich…
Ouder worden
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
892 Zoals een kleine druppel de berg verlaat
langzaam maar onomkeerbaar
na trage snel vervlogen dagen onzichtbaar
vaderlijk Rijn en Donau gadeslaat
zo trekt de kiem van grijs verdriet gestaag
diepe groeven door de wangen
en blijft jeugdigheid in de lange reis omlaag
slechts in zijn glinstering bewaard.…
Vraag
gedicht
3.1 met 34 stemmen
20.216 Wat ridders deden doe 'k vandaag
- een draak verslaan, molens bevechten,
de zee verzwelgen, bergen slechten -
krijg ik een antwoord op mijn vraag,
de door de jaren meer vertrouwde:
heb ik van iets of iemand ooit gehouden?
----------------------------------------
uit: 'Krullen van jezelf', 2001.…
afgestoten
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
608 ik gaf haar de naam zilveren bloem
gewond lag haar koude huid
op de te warme stenen, zelfs de zon
spaarde zijn stralen, schoonheid lag
te sterven, een sculptuur vormend
waar was haar bloeiakker gebleven
dat massief met de witte weiden, de
uitzichten over gebroken landerijen
schip met steven en grote diepgang
donkeren bergen omhelzen het…
Omringd door blije troost
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 reis,
als dicht in de buurt
en langs
Dat met Valentijn iemand
ook iets wil met mij
Dat er iemand is
die me ‘s nachts
warmen wil en praten
Iemand lange paden met mij loopt,
we eten op een bankje
De winkel voor mijn huis
En iemand zoals zij, haar leed
nooit vervelend delend
En vooral mijn kinderen
die foto's sturen
van de bergen…