4227 resultaten.
beneden n.a.p.
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
682 Polderland kolderland
land van venijn
altijd wind tegen
en bol van chagrijn
Polderland kolderland
de handen en voeten
steeds in de weer
van het heilige moeten
Polderland kolderland
met tinten van grijs
weerspiegelt in sloten
en soms op het ijs
Polderland kolderland
met de geur van azijn
en doe maar gewoon
in de geest van Calvijn…
Het meisje zweeg
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
1.391 ogen en lippen
vol gekrast met verraad
van een verleden ver gezicht
waar maagdelijk kleine vingers
werden gefluisterd
in een tierlantijnen ledikant
toen zijn mond daalde
naar het poppenspel van
zweterige handen
en de geur vond
van een onbetreden
onschuld
nam ze afscheid
om wat ze verloor
er was geen sprake meer
van porseleinen…
Penseelde strakke lijnen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
665 je nam mijn hand
penseelde strakke lijnen
daar waar ik vaag
de zon op morgen
weer zag schijnen
ik donkerde
in scherp contrast
jij lichtte op
waar ik reeds al mijn
schaduwen had aangebracht
het wordt ons schilderij
ik koos de vorm en kleuren
jij was erbij en al
het fruit zal heerlijk
naar jouw zomer geuren…
Decolleteer je ronde vormen
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
725 verras me eens
decolleteer je
ronde vormen
laat ze maar zien
en heb lak aan
opgedrongen normen
bruin tepels
in hun zonnehof en laat
het zachte wit verkleuren
in steun en separatie
opgesloten kunnen zij alleen nog
functioneel hun melk en honing geuren
maar in ons paradijs
zijn drempels overbodig
is jouw passie zichtbaar nodig…
Blootleggen
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
770 stap naast vertrapte paden
met voeten in zompige aarde
proef naakt het malse gras
snuif de geur van ziltzoete liefde
in een zwoel ontsluierde nacht
raap kiezelstenen zuiver wit
gepolijst door bruisend water
laat ze glijden door je hand
en voel de stroom van eigen zijn…
suites voor annemieke III
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 marokkaanse
roos in een besneeuwde steeg
haar rode knoppen
in de volle maan
op de drukke singeloever
strijkt een reiger neer
de aronskelken
in de tropische kamer
geuren tevergeefs
de singel spiegelt
in storm gevallen rozen
de stok staat stokstil
vermist in de nacht
ze kan overal zijn -
het vriest nog net niet…
Zij rook stervend
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
811 in vleugjes wind
vond ik de boodschap
zij rook stervend
kleurde herfstend
in het gelend groen
blies torenhoog
de geuren van het
onbekende verkende
in nieuwsgierigheid de
plaats van ooit bestemmen
helaas de beul is er
en stropt de knopen
maar weet dat jij dit
keer het lot weer in een
nieuwe lente zal ontlopen…
langs de Leie
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
616 Ik kan niet bij haar geraken
overal is de rivier te breed
zijn de meanders uitgesleten
gelijk mijn handen in haar
het blad sterft op de oever
geur van humus dringt door
tot een verlegen donkerte
in mijn hart, pindraad streelt
de koebeesten, aait mijn vel
het water ruist, speelt met
de naakte vissen, zilvert dan
stillekes de gouden zon…
Breken in olie en kleur
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
700 noorderlicht valt buiig
je hand penseelt
rumoerig haar lucht
schaduwen zuchten
in de luwte van
donker en grijs
mengend schuift
het mes de wind
langs je geuren
tijd om palet
en je zinnen
te keuren
want wolken
gaan breken
in olie en kleur
door het licht
dat de zon
met hen speelt…
Processie
netgedicht
4.7 met 16 stemmen
899 De koude geur van de zonsopgang
beukt op de nachtpoort,
plechtig richt de dag
een kruis van vogelstemmen op.
Door de oranje lanen van Jerez
zweven maagden en heiligen,
gemaskerde mannen slepen zich
blootsvoets naar de toren.
Rood stof dwarrelt op,
de menigte fluistert
en buigt onder het gewicht
van kersenhout en wierook wolken.…
de eenzamen I
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.749 Soms was men met haar vereend
Duizend nachten en meer
En is haar toch zo vergeten,
Alles, haar geur, mond, haar,
Als was het zeven jaar
En niet een dag geleden.…
matig me geen oordeel aan
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
635 ik zie de bloem
der natie langs me gaan
nee ik matig me
geen oordeel aan
ik heb de kleuren
niet gekozen hun targets
nooit gewogen de geuren zijn
door de commercie zo ontstaan
zij hebben de manieren
die passen bij de groep
zij praten niet omdat
je converseren moet
ze nippen aan hun glas
en kijken minzaam rond
maar als gewone…
vooral het groen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
813 zag je staan
in bloeiend groen
bewonderde
het trotse wiegen
buigen strekken
tegen wind
hart in kleuren open
zodat de zon je
geur kon kopen
nam je bloem
van heel dichtbij
plukte liefde
uit je leven
adoreerde je
vooral het groen
maar slechts
verwelken is in
mijn hand gebleven…
Wat in mijn nacht licht
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
546 Ik doe echt alles
wat in mijn nacht ligt
om van jou een bloem te maken
maar ik mag je nooit plukken
het blijft voorlopig bij de stukken
van de flora in mijn doodsdrift
ik doe werkelijk alles
wat in mijn nacht ligt
om jou als een bloem te laten geuren
maar ik mag niet aan je ruiken
ik verberg mij achter de duisterstruiken
tussen de duinen…
Eros sterft
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
754 Soms klimt haar geur
heel rustig in de kamer
dan denk ik - vreemd genoeg -
nu wil ik dat wezen zijn
of die herinnering
maar er gebeurt weer niets
alleen in mijn dromen
glijd ik langs je lichaam
als een slang in het duister
dronken - stoned en giftig
kan ik bijna breken
want ik wil zo graag
voor iemand engel zijn
niet langer smachten…
De schittering op het water
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
866 De schittering op het water,
licht dat glanst zonder vragen;
de geur van de zomerroos,
de glimlach van het kind,
het duivengekir en
de fluistering van de geliefden...
waarom toch dit allemaal?…
Hoger op de wind
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
664 ik steel
mijn bloemen
hoger op de wind
kleur uitbundig
lijnend de lange
kelken verfijnend
geur passie
langs het bed
waarop de nectar is gelegd
want zon zal snel
je vleugels openen in
eerste vlucht op warme wind
ik wil dat je me vindt
jij bent het enig
welkom vlinderkind…
Ik mis je
hartenkreet
3.0 met 24 stemmen
2.549 Dan voel ik weer jouw warmte
en ruik ik weer jouw geur.
Maar gaan mijn ogen open ...
dan staat de realiteit weer voor de deur.…
De vrucht van geluk
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
601 heb de vrucht
van geluk wel gezien
maar haar verder gemeden
de vormen gevoeld
ik mocht er helaas
geen aandacht aan besteden
ze kleurde gewoon in
herinnering haar dromen
gaf warmere tonen
kon haar geur
niet geloven was lente
maar dan het onderste boven
heb de vrucht
van geluk in jou gezien
kunnen we die delen misschien…
Zomerzee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
467 de zee schrijft rimpels in het zand
de wind speelt ritselend met een krant
witte zeilen schitteren gekleurd zonlicht
de zee zucht en klotst
haar geur vervliegt in de wind
meegenomen door eeuwige meeuwen
schelpen zwijgen nog steeds
honden lopen achter hun fluitende bazen
hier ben ik altijd thuis…
Dolende Julia
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
721 Soms staat zij opeens naast mij
met haar geur en drukke gebaren
natuurlijk zegt zij geen woord
strijkt geen vingers door mijn haar
immers lang geleden overgegaan
Zij komt zomaar wat bij me spoken
voelde mijn gemis, het samen zijn
aan de afwas of het Indisch koken
Dan gaat ze weer want ze is bang
dat ik boos word en te veel verlang…
Belofte
gedicht
2.0 met 25 stemmen
8.894 Zoals het blanke appelvlees
nog niet tevoorschijn gebeten,
zoals de grand cru in de fles
nog vol met gloed geweten,
zoals het eerste goede vers
nog enkel in het hoofd geschreven,
zoals jouw geschiedenis
nog niet met die van mij verweven,
zo is mij je oksel en je mond:
een geur, een onbetreden grond.
--------------------------…
straatmadelief
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
704 bijna had ik het gedaan
en was ik op je gaan staan
het voetgangerspad
was van de regen nat
eerst rook ik je geur
en toen zag ik je kleur
je bent te ver van huis gegaan
hier hoor je immers niet te staan
je bent te teer en fijn
om hier alleen te zijn
heb je van de ondergang gered
en snel in het gras teruggezet
je bent me te lief
mijn…
Ondraaglijk
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
786 hoe een dag
deel wordt van een kinderboek
waarin zwarte pennenstreken
een vissenoog omzeilen
er dwarrelt iets
van droogte door het raam
en de geur van kaneel
hangt al dagen aan de lijn
het dobberen van de kleine kajak
legt het oeverloze bloot
van water dat blijft stromen
een boek eindigt waar het ooit begon
in de moederschoot…
Dromer
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
773 Geur prikt in mijn ogen
Geluid drijft op de wind
De kleuren zijn onzichtbaar
Ik voel me een klein kind
Zwart- witte levensstijl
Eentonig in de nacht
Ik proef de herfst op mijn tong
Ik had hem niet zo vroeg verwacht
Een blad valt op mijn haren
Gevangen in een droom
Maar als ik morgen wakker word
Is alles weer gewoon…
In speels vioolgestrijk
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
623 het orkest
speelt zacht
de bloemenwei
waarbij hobo’s
de klaprozen
doen wiegen
het gras
nog groener lijkt
in speels vioolgestrijk
de paukenslag
ons geuren duidt
van een exotisch kruid
als de dag
het doek laat vallen
van de nacht
schijnen sterren
hun applaus en geeft
de maan vol staand ovatie…
Mijn tuin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Ach laat me in mijn paradijs
De wereld buiten laat mij koud
Het gaat niet om wat goed wat fout
Hier te zijn in het weelderig groen
- de zoete geuren, zachte kleuren -
Maakt kalm en wellicht wat wijs
Ach laat me kijken naar de vogels
en luisteren naar hun gezang
Zo was het in het paradijs
Slechts schoonheid - niemand bang.…
kaneel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
643 subtiel is het allang niet meer
de geur verspreidt als smaak nog beter
zoet
en krachtig
als een suikeroom met dikke buik
een suikertante met een kanten rok
frivool en ietwat bleu
haar in krullen
glimlachlang, blote tanden, niet meer bang
voor alles wat er sneu
nog tussen hangt
smaakvol ligt die zachte kracht
te smelten
op mijn tong…
Voetafdruk van mijn jeugd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
510 PASTORIETUIN
Kastanjes in volle
Bloei die het leven
Vieren in het
Vriendelijke ochtendlicht
Geur van nu te ruiken
In de voetafdruk van toen
Van mij als vijfjarig kind
Dat aan het begin
Van zijn mensenleven
Dezelfde bomen meemaakte
Met takken die als
Slingerplanten dienden om
De pastoriegracht over
Te steken - en die samen…
mijn seizoen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
630 Onbekommerd
slenter ik door
zachte aarde
en ritselend blad
Laat voetsporen achter
en kijk niet om
De wind veegt
ze met
een nonchalant gebaar
weg
Verdwenen is mijn leven
Ik adem
witte wolkjes
Blaas plagend door
flonkerende nijverheid
En strijk met
een vinger voorzichtig
over de kwetsbaarheid
van de herfst
een geur…