2600 resultaten.
Hun steile eindigheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
468 zag het landschap
in vaste lijnen bergen in
hun vaag verschijnen
beliep de paden
diep in dalen beklom
hun steile eindigheid
verloor de horizon
verdwaalde snel
in onherbergzaamheid
was mijn oriëntatie kwijt
in een wereld die
niet aan mijn voeten lag
probeerde op mijn
schreden terug te keren
accepteerde de vertrouwensbreuk…
Bang voor de dagen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 Heb geslapen vannacht,
Of niet, ik weet het niet,
Kan me niet herinneren
Dat ik tot rust ben gekomen
Of dat ik in angstdromen
Gevlucht ben die me meenamen
Tot achter hun horizon
Waar ik niets te zoeken
Had behalve angst die er
Drieduimendik bovenop lag -
Slapen of waken
Maakt ook niet meer uit,
Zondag tot en met zaterdag
Zijn…
Nulmeridiaan
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
430 ergens moet ik beginnen
met stappen zetten
gewoon
touwen vastknopen
knopen ontwarren
blind navigeren
zeeën bevaren
stranden bij eb
ergens moet de evenaar
samenvallen met de horizon
zodat ik mijn sleutels
weer vind
Heilige Anthonius
goede vrind
verre buur, nou ja
arbitrair bepaald
altijd wat
geen einde in zicht
boogminuten…
Aan lager wal
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
913 in helder water
legden wij de kiel
bouwden ons schip
met sterke spanten
wisten van wanten
in zeewaardigzijn
lag nu eenmaal onze
ziel en zaligheid
wij zijn de horizon
voorbij gevaren er was
geen oceaan te groot maar
in de havens bleek het water
nog viezer dan een sloot
ik ben daar aan lager
wal geraakt gelukkig had
jij wel…
Kleurt in zacht pastel
netgedicht
2.8 met 15 stemmen
829 we laten stilte spreken
woorden blijven in gebreke
om te zeggen wat
we voelen voor elkaar
zinnen openen
pas diep van binnen
omdat het buiten
geen contact toelaat
jij kleurt in
zacht pastel mijn uren
ik blijf turen naar
jouw blauwe horizon
in ongebroken wit
penseel ik steeds je zit
handen kunnen je dromen maar
ik kan je niet…
Druppels
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
634 Hier in de branding,
zie ik de horizon waarachter jij je nu bevindt.
De druppels van de fles vallen op mijn
voeten. Alsof ik gesommeerd word, zonder vragen me over te geven aan jou.
Bescherm jij dan wel mijn koude hart?…
als tijdlijnen in handen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
930 handen
geëtst door je
gedachtengoed
je ontlook
de aarde als
een kale rots
massa kartelde
met puntig trots
in ongenaakbaarheid
passeerde je
de eeuwenloze tijd
je bent nu broos
en zacht meegaand
in koude nachten
is je hardheid
langzaamaan gebarsten
een boom heeft je getroond
je voedt het groen en krijgt
ooit weer de horizon…
Haiku 5#3
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
534 Wisselend getij
Geluid van water
verder dan de horizon
gebroken golven.
Cirkelspel
In zekere zin
is elk eind een nieuw begin
het werk is nooit af.…
speel met zwarte dolken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
754 een staf
de gouden pij
rozen in mijn haar
met wijds gebaar
schik ik de wereld
bloos me dan tot koningin
ontbied de roze wolken
dwing rivieren oeverloos
speel met zwarte dolken
geen land heb ik maar dromen
we juichen met de handen op elkaar
de schijn van goud zal spoedig komen
mijn straf is weer een horizon voorbij
het bloemenkleed…
onbestemd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
607 bestendige eenzaamheid
woont haar wisselvallige ziel
die als een ongedurige zee
raast beukt en breekt
spektakel maakt als de
duisternis haar besluipt
om dan weer in schijnbare
kalmte te verzinken en
zich traag en eindeloos naar
alle kanten uit te rekken
soms is zij een roerloze
vlakte een spiegel van
ongekend formaat tot
de horizon…
hangt zwart zijn tranen aan
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.101 basalt keert
oceanen
water schuimt
zijn woede weg
hangt zwart
zijn tranen aan
in springtij
dat in manenvloed
het water jaagt
op land
het strand
ontdaan van zand
toont zijn verdriet
aan woeste golven
die hun weg nog
ongestort vervolgen
van de branding
tot de horizon
witte kammen
deinen en
verdwijnen
als zij omslaan…
Wolken donkerden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
380 luchten pakten
samen tot
zeer zwaar weer
wolken donkerden
hun dreigende
onderkanten
nog scheen
er zon maar
in de verte
brak al een
regenboog
de horizon
de gespannen
atmosfeer
wilde ontladen
maar op
bodemniveau
was geen geleiding
zo ontstond
een vurige bol
die levensgevaarlijk
aan de rol ging
in groen licht en
sterke ozongeur…
Fata Morgana
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
579 De horizon lonkt, o sluimerend zicht,
de dromen ontwaken in het ochtendlijk licht.…
Dromen
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.311 Dromen
Als in mijn dromen
Denk ik aan schaduwen
Die als silhouetten groter worden en weer vergaan
Denk ik aan blauwe luchten achter de horizon
Daar komen mijn dromen vandaan
Ik hoor de wind
En zie de lage vlakken
In mijn dromenland
Zie ik een moeder met een kind
Uit wandelen
Ze heeft de toekomst in haar hand
Wat komt en gaat
Wat…
Ode
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.000 De ziener staart met dode ogen
langs de lange horizon.
De einders lijken weidser
als hij ze met zijn blik beschrijft.
Zijn blijven is zijn reizen,
zijn reizen is een blijven.
De ziener ziet alleen als hij niet kijkt
De ziener zit stokstijf en lispelt
met droge lippen werelden
en gods verlaten schepping
en werelden aaneen.…
woorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.336 zonder pijn
woord na woord pak ik bij de oren
rangschik schrap
brutalen protesteren
kleine zwakken
schuiven zonder morren naar voren
geloof nooit
dat een gedicht zomaar wordt geboren
vechten met woorden is sterven
en telkens weer
geboren worden
---------------------------------------------------------------
Uit de bundel; Voorbij de Horizon…
De aanlanding
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
895 had de
mensen in jouw
ban met een
geweldige performance
op de bühne van de zaal
jij wiegde oceanen
liefjes in slaap deed
knapen van golven
wit krullen om
jou maar te volgen
zacht sliste water
langs denkbeeldige
rotsen die met hun
trotse aanwezigheid de
aanlanding koesterden
nog sta jij daar
armen bezwerend
ogen op de horizon…
Heimwee
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
965 Ik wil alle bergen
van de aarde beklimmen,
waar ik kan stilstaan bij
het bewegen van de zon
Ik wil de wereld
warm gaan bezingen,
waar de lucht roze is
en de wolken lichtpaars
Ik wil me met
de zeeën omringen,
waar de horizon een lijn is
tussen rust en vree
Ik wil mijn dagdromen
niet verdringen,
waar tranen zich mengen
met een…
Het ruime sop
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.613 Ik wil langszij
en enteren
maar weet alleen
zeewaardige gebeden:
blijf bij mij heer,
de avond valt
Ik kijk mijn kijker uit
en zie: langs elke horizon
reizen haar schepen
ver ver…
Metaforen
hartenkreet
2.1 met 14 stemmen
4.026 De zonsverduistering achter mij
Verslind mijn schaduw
Een zandstorm aan de horizon
Prikkende ogen, verblind mijn zicht.
De wolven huilen naar 7 manen
Met stromende zwarte tranen
Zwermende bijen geplakt in honing
Zit ik vast in broeierig afscheid.…
Deze dodelijke dorst
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
410 warm golfde
het lange al
geel gepunte
hoge gras
onder de vlagen
wind die ver aan
de horizon beelden
deden trillen
wij bewogen
nog stiller dan
de woordloze
omgeving waar
slechts een vogel
schreeuwde om
schaduw en wat
druppels fris
nog zoog hitte
aan de grond die na
de laatste transfusie
water begonnen was
aan brakke lagen…
De troubadour
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.307 Ritmisch verschoof de troubadour
het contragewicht van het leven
zijn zinnen schoten soms vuur
horizon scheen lichter voor even
Hij brandde woorden in neon
van binnen bedekt met velours
het leven werd minder beton
door contrast van zacht parelmoer
Zwaartekracht trok minder zwaar
vreugde nam plaats van verdriet
toekomst leek weer wat…
De Melkweg
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
1.709 Ik zit op een terras in de Provence
En over de heuvels en de Mont Ventoux
Spreidt de nacht zijn zwartfluwelen mantel
Waarvan de voering met duizend sterren is bezet,
Een lichtend lint van horizon tot einder.
Ik nestel mij diep in een mantelplooi
En zweef de Melkweg tegemoet.
"Wil je nog koffie?…
Dit gedicht
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.106 dit gedicht
vliegt
de horizon voorbij
ver uit het zicht
van schijn bedriegt
en
het zij wat het zij.…
Doe mij een dag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
977 Doe mij een dag vol avontuur
en nat van 't water
het dreigen van de zon
als kwelling tussen buien
ik wil verdwalen
niet meer weten
welk veenpakket ik nader
welk eiland ik passeer
ik wil de horizon vergeten
dat daar beschaving is
verziekt door bruut geweld
gevolgd door stille tochten
doe mij het zingen van het water
van de staande…
Kalender girl
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
1.996 Lonkend naar het geheel
Zoekende naar waar
Sla ik jou open
Tastend is mijn oog
Adem beroert jouw haar
Geen catwalk zal je dragen
Mijn intens Rubens vrouw
Vol en wulps zijn jouw lijnen
Warm klam als pan en duin
Waar eb en vloed deinen
Geniet ik tot aan horizon
Gezicht in struikgewas
Smeltend in ademnood
Bemin ik jouw zinlijke massa…
Leven in het schemerlicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
21 Het heeft niets om het bibberende lijf –
ergernissen die ik alleen doorsta –
gaan altijd als nerveuze muizenissen
het leven door – mij achterna –
een horizon verkennen, in verte en in drang
brutale mannen huizen in dat nare donker,
zo naakt en onbevangen staan zij daar,
gewekt door lichte dingen die jij zegt.…
De hemel robijnrood,
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.469 heel erg stilletjes
was de avond
gevallen
starend in de verte
liep er 'n rilling over haar
rug
terwijl de zon
plaats maakte voor de
maan
kleurde de hemel robijnrood
over de rimpelloze
zee
glimlachend nam hij haar
in zijn armen
zoende hij teder in d'r
hals
keken zij samen naar de horizon
hun toekomst vurig
verlicht
voor…
Gedoemd
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.017 ik mijn geleden tijd
verafschuw rimpels mijner handen
wring ik mij in de stroming van weleer
echter opgenomen word ik niet meer
geslonken is mijn gulle minne tijd
doch gesmoord dendert deze voort
ongezien over de amoureuze vlakte
verteert het mij en heeft mij stil vermoord
nimmer kan en zal ik aanvaarden
die langzaam vervagende horizon…
Jij fluistert
gedicht
3.6 met 7 stemmen
12.736 Jij fluistert zoals een robuuste pianopalm
wat afgevlakt en afgezwakt door
gipswit omzwachtelde liefdes
die woorden die
Jij fluistert
zijn slechts hevig korte snikken
bloeien vrijelijk in de lente op de achtergrond
van de horizon aan elk regeleinde
stotteren ze vloeiend
en in uitgestreken vlagen
de laatste druppels rijpe
symfonie uit…