2296 resultaten.
Nachtelijk vragen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
552 diepte leren vragen
in nachtelijk duister dwalen
na grijs vergeten dagen
er verscheen een zonderling
in de met mist omgeven spiegel
de maan toverde een glimlach
en in brieven, ooit geschreven
bekende je het verlangen naar
dat wat nuchter tot genot leidde
in het vermogen van vergeten
dwaalden herinneringen
terug naar haar hart bij de kust…
Tropenuur
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
482 Braak ligt het land van bed en bad en brood
Naakt straalt de zon, huid broeit in ongenade
Keert zich tot koelte aan de kust en kade
Waar middagstilte rust tot avondrood
Verschoond van blik op bleke onderdanen
Zie ik dat van de neusrug het montuur
Is afgegleden in het tropenuur
Boven de kreeft- en steenbok- keerkringbanen
Hoe heet het zij…
Waar liefde woont
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
843 Daar vind ik troost, daar vind ik rust,
In jouw blik, die mij kust.
Een haven in de storm van het leven,
Jouw ogen, waarin mijn wereld is geweven.
In die diepte, een stille wens,
Fluistert elke ster, bij elke lens.
In jouw ogen, mijn lief, mijn licht,
Zie ik mijn wereld, in evenwicht.…
Naastenliefde
netgedicht
5.0 met 135 stemmen
487 hij heeft nooit
over water gelopen
het was zijn schaduw
die uit de rimpeling
van het meer
op de kust was
gekropen die
energie omzette
in een stralende
wave van licht
zijn genezende
handen zijn pas
later met nagels
doorboord bij
zijn kruisiging
zo ook de lanssteek
die bloed verwaterde
en zijn dood schouwde
in het late middaguur…
Zomermaan
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.077 gedachten is er een verlaten land
waar burgers uit gevlucht zijn door oorlogen
mensenkennis in armoede moest leven
een zuchtend zomers landschap
strekt zich uit in groen zwijgen
het liefdeshart wordt onrustig
onder helder licht van de zomermaan
de geur van takken witte rozen
afscheid van een wereld vol illusies
een laatste zomeravond bij de kust…
Oceanen en zeeën
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
132 Op blauwe dagen waai jij
naar hoge hemels en wolken
Je kust sneeuwwit de toppen
en vlijt je in zaligheid
In de lente trek je
rimpels, omlaag, omlaag
In gladde plooien stroom je
over de aarde, en ik wil
jouw water drinken
jou dampend diep, diep
in mij voelen, jagend
tot ik er niet meer ben
Kom golven, kom – baan wegen
Kom, stroom,…
Krom
snelsonnet
3.0 met 5 stemmen
935 Dat joch van Trump heeft weinig van een koster:
“Ik, Donald Trump, ben niet gemaakt van steen”.
Hij grijpt naar alle vrouwen om zich heen,
Zoals naar Drake, een vroegere pornoster.
Maar Trumps verweer is stommer nog dan stom,
En evenals dit rijm ontzettend krom.…
Schollebos in ochtendlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
319 In het ochtendlicht ritselt stilte,
waar takken spiegelen in de slinger van het water,
en zonnevlammen het wolkenspel kleuren
met penseelstreken van roze en goud.
Rimpels trekken sporen langs het oppervlak -
een eendenpaar steekt voorzichtig over
tussen drijvende bladeren,
waar de dag zichzelf losweekt uit de nacht.
De lucht ontvlamt…
de lusten en het kattekwaad
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
901 dan zal het rusten
zoals de mond die ik ooit kuste
de golf die de liefde bluste
de lusten en het kattekwaad…
Vakantiewaan
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.134 smalle wegen
naar het onbereikbare azuur
op weg naar droomfabrieken
waarin grote ketels de regen
wordt gehard met glanzend glazuur
Op de top slaapt tegen het okergeel
het silhouet van het begeerde oord
van valse rust en verboden lusten
een overvloed van voedsel en veel
rumoer dat de lichte lijn vermoordt
tussen streelmuziek en stille kusten…
waar je liefde mee schreef
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.573 ik heb je bedolven
onder mijn gaven
mijn bloemen kwamen
de kleur aan je vragen
ik las in je ogen
het licht van de zon
kuste je lippen
zo rood als ik kon
je gaf me de hand
waar je liefde mee schreef
met woorden zo heftig
dat passie lang bleef
je lichaam nog jong
je blik had de tijd
we kozen het pad
richting eindeloosheid
we zijn…
helemaal alleen
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
1.315 vanaf het strand
turend over de zee
die kalme zee
starend over het water
rust over me heen
kijkend naar de lucht
ben hier alleen
genietend
genietend van die rust
aan de stille kust
leg me neer
op het strand
sluit mijn ogen
droom
oh heerlijke droom
plots schrik ik wakker
kijk om me heen
voel me verlaten
voel me zo alleen
stap maar…
Lola
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
880 Ik noem je Lola
Femme fatale als mens
Mijn handen klam
Jouw blik intens
Je houding in rust
Starend naar de wijn
Hij die je kust
Maar achter laat met pijn
Je blik beslaat
Op jouw droevig gelaat
Als ijs dat verdampt
En handen verkrampt
Begrip borrelt omhoog
Als ik je behoedzaam bestudeer
Voel ik dat hij tegen je loog
Als een herinnering…
levenloos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.079 Een overdrachtelijk schip zonder anker
drijft doelloos en in verwarring naar de kust
waar Samaritaans gezang en mededogen oprijst
voor een doorgeschoten enkeling;
hij die het overleefde.
Geboden kansen echter niet benut.
Hersenschimmen zaaien twijfel.
En dan is hij weer thuis.…
zomer
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.648 blij
het trillen van bomen
glinsterend begrip van zomeroogst
en wij; de kern die ons voedt
legt ons de wereld in het hart
zwaar zwemt de middag voorbij
wij voelen zijn kloppen, tellen de slagen
en lieven ons breekbaar klevend in adem
jou drupt warme honing van ’t lijf
en ik zout het gras
toeval is blauw en een spoor van licht
kust…
LEVENSWEG
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
2.217 Maar als de tijd niet meer je voorhoofd kust,
zal ouderdom onzichtbaar rimpels kerven
en je herinneringen grijzer verven.
Is het dan echt je leven en je lust
om zonder einder rusteloos te zwerven
en nooit het zalig niet-zijn te beërven?…
Uit de kom en terug
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
2.963 Terwijl ik aarzelde, me verbaasde
je drie keer kuste, mompelde je
iets over geestdrift
Bekeek de schilderingen in je huid
de ring door je onderlip
je handen waren zo koud
dat ik hen zachtjes masseerde
een vuist maakte van je hand
en draaide op de gewrichtjes
in de pols, je wist wie ik was
een stem in het duister die
je troostte met dat…
Spiraal jij turbulent
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
811 zelden gaan we
samen stormen beuken
op een vreemde kust
na rotsen splijten
op landtongen bijten zijn
de golven langzaamaan gesust
toch donker ik
nog zware buien spiraal
jij turbulent in hoge lucht
spat ik bliksem
tegen puien donder
jij steeds consequent
maar in ontladen
weten we de draden
samen weer te vatten
jouw warme…
Ben jij het?
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.820 Jij bent het
Die na bitter falen
Mijn geweten sust
Jij bent het
Die mij bij ochtendgloren
Zacht lachend wakker kust
Jij bent het
Die mijn hand houdt
In voorspoed en tegenslag
Jij bent het
Die vaak als enige
Om mijn fratsen lacht
Relaties
Ondanks liefde
Slagen zij soms niet
Toekomstmuziek
Ik vraag mij vaak af
Wat heb je…
Dode wind
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
658 herinner jij je nog
de vroege wind
ik kuste je lippen
haastig en onverwacht
jij vertelde
hoe mooi
de scheppende vreugde was
ik keek niet bang
in je dromen
zag ook geen doden
in jonge ogen
jij bewoog
mijn verbeelding
met de geur
van kamperfoelie
en ik
was al in vroege mei
de zomer
iedere storm verborg
de kleur
van…
vaart
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
876 de wind het leven voorbij
voortgedreven, gestuwd, overstelpt
door vergezichten, landschappen allerlei
aquamarijn tot indigo,exotische kruiderij
zwemvogels en vliegende vissen ongeteld
hier en daar, waar wuivende mensen staan
leg ik even aan, blijf ik even rusten
maar hoe kan ik aarden op deze aarde
mijn bootje wenkt reeds naar nieuwe kusten…
En dat dit altijd zo zal zijn
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.275 En dat dit steeds weer zó zal zijn:
een witte weelde na de pijn
van winter met zijn zwart berusten,
je lippen die me schuchter kusten,
de zoetheid van de wijn.
En dat dit steeds méér zo zal zijn:
de liefde die de wedloop went,
de hoop die reikhalst naar de vreugde,
het licht dat ieder mens verheugde
die aan Zijn weg begint.…
Goudverniste slagpennen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
2.026 zweeft vloeibaar in het zwerk
over mijn woning en mijn kerk
vult oor en oog met kilte
op slagpennen met goud vernist
gleden schrijnend de wonden binnen
verscheurden de lach en het beminnen
en hamerden op de satijnen kist
de lamp Gods is niet gedoofd
al verliest de hemel haar heldere stippen
en is ook de dag van al zijn licht beroofd
nu kust…
Zussenweekend
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
5.548 Wandelen langs de kust
op terrasjes de dorst gelest
museum Broeker Veiling bezocht
lekker uit eten is een must
in boetiekjes kleren gekocht.
Het was gezellig, dit tiende jaar
ondanks gemis van een zus
hopelijk komen we volgend jaar
gezond weer bij elkaar.…
Oh lijf van Andalusië
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.144 Oh lijf van Andalusië
je warme ronde vormen
lagen te wachten aan de kust,
te wachten tot ik kwam.…
de motor
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.504 wegen
vol gas toer je op me los
'k voel me aan de wereld ontstegen
schuin voer je mij door bochten
volledig -under control- zoals jij wilt
ik voel me heerlijk tussen jouw benen
leef je uit tot je honger is gestild
en laat me dan op adem komen
met wat benzine en wat rust
zodat ik jou weer kan behagen
als je met mij opnieuw de wegen kust…
Vroeg naar bed
hartenkreet
4.7 met 29 stemmen
3.455 Als ik wakker word ben jij al weg
Toch voel ik je nog om me heen
Je geur zit nog ik mijn neus
Je adem in mijn oor
Het was zo heerlijk dicht bij jou
Een wondertje op zich
Ogen vol van vuur
Een hart dat bonsde
Handen op plekjes
Een mond die kust
Lichamen bewegen
Taal van liefde
Ik rek me uit, geniet nog na
Van ons liefdesspel
Mijn…
Wordt niet vervolgd
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
718 in stof en zand
wind en wolken
heb ik jouw naam gezocht
ik heb gevloekt getierd
gehuild gebeden
gezwegen
en ik ging verder, keek
in de eerste tweede derde
persoon, zocht
zelfs in meervoud
maar elk woord
bond me vast
aan mijn honger
ik kuste lippen
bomen bloemen
de stroom van een rivier
verleden en heden
en hoorde de toekomst…
ik proef je in de bedden
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.197 ik vlucht over de route
de wegen lijken eindeloos
maar altijd vind ik het hotel
waar jij toen voor mij koos
de kamers zijn nog identiek
ik proef je in de bedden
kijk naar een eenzaam schilderij
weet je ogen en jouw lach te redden
juist hier waar alles open lijkt
mis ik je hand en warme lippen
ook voor jou schijnt nu de zon
kust…
die vollemaanse nacht
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
688 in verona
ben ik opgestaan
heb de opera laten zitten
hun zang en dans kwam
in het steen dat
slaven mochten bikken
die vollemaanse nacht
kende geen einde
ik zeilde overgoten
uit en laveerde
adriatisch op het
scherp van de partijen
ik zag
hun werelden
in tal van zeeën
legde aan op kusten
die separistisch om
toeristen vreeën…