Netgedichten

netgedicht (nr. 89.551):

Oceanen en zeeën

Op blauwe dagen waai jij
naar hoge hemels en wolken
Je kust sneeuwwit de toppen
en vlijt je in zaligheid

In de lente trek je
rimpels, omlaag, omlaag
In gladde plooien stroom je
over de aarde, en ik wil

jouw water drinken
jou dampend diep, diep
in mij voelen, jagend
tot ik er niet meer ben

Kom golven, kom – baan wegen
Kom, stroom, stroom – door mij
Ik verzamel al je liefde
in oceanen en zeeën