1614 resultaten.
Overleven
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
791 ze zouden…
het trouwfeest vieren in
het meest perfecte seizoen
een tere lentebries voelen
snel en sneller dansen
…onder maan- en sterrenlicht
langzaam en langer zoenen
onder de kersenbloesemboom
terwijl vogels en violen musiceren
…slapen in een bed van blauwe bloemen
de liefde langzamer en langer vieren
regen noch bliksem horen…
Hoog geland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
310 ligt in de kamer
...opgerold in de hoek
naast het logeerbed
ik kijk even om
...de deur is niet op slot
net als al de deuren
op deze hal, negentien hoog
...in de hemel ben ik een bang vogeltje
in een vreemd nest
dat wiegt in de wind
...Binnen ruist de lucht zacht
sensoren voelen wat ik wil
voelen met mijn eigen zintuigen:
...het seizoen…
Als de blaadjes vallen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
868 Opkomend licht valt
neer
veranderd landschap
in nieuw gezicht
nog altijd staande
hoog in kracht
vereeuwigt in wortelsterke
aarde
groeiend,
verslaat hij zijn oude
leven
nog altijd sterk
onverzettelijk nog
door seizoenen heen
winters landschap
liet hem kaal achter
door witte deken
omarmt
tijden verschoven
in smeltend water…
Hemels blauw
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
432 het was een boer
die met zijn zeis
de bloei platlegde
van bloemen die
jij hebt gezaaid
waarvan wij de groei
hebben gekoesterd
in diverse nuances groen
waarbij het palet seizoen
getrouw van kleur verschoot
nog oogstte wei
zijn volle herfst blij tot
zij vielen door scherpte
aan de voet in hun
dodelijke laatste groet
zonder misbaren…
Koud
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
997 is de tijd stil blijven staan
Is de duisternis blijven hangen
En de hoop stilletjes weggegaan
Is de rivier zijn stroming verloren
In dit ene stukje land
Heeft de winter zijn intrek genomen
Killig koud aan het mooie strand
Een tapijt van ijs bedekt de golven
waar ooit zwijgende zwanen in gleden
Alle sierlijkheid nu bedolven
in een seizoen…
HOOIKOORTS
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
2.331 wilgenroos
maar nu des te erger bij primula’s
lelies en ook dat gedroogde gras
mijn neus ziet er niet uit de wanden
rood en schilferig de ogen tranen
heb aangezichtspijn (ben slecht bij kas
maar dat terzijde) de wasmanden
puilen uit verfijnde drilboren banen
zich een weg door mijn hoofd ‘k spuit
nog maar eens met Prevalin verfoei
het seizoen…
Harry van het Park
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
978 Hoe jouw ogen schaduw vormen
Kijkend in het niets
Stilstaand door seizoenen heen
Jij, veroordeeld tot je zuil
Je mond voor altijd dichtgegoten
Kunnen ook versteende lippen
nog beroeren?
Groen ben jij, van jaloezie?…
In stroming
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
518 ik adem lucht
proef seizoenen
in warm en koud
de fascinatie van lente
het aromatische herfstgoud
ervaar hoe water
mij draagt als ik zwem
accepteert wie ik ben
mij meevoert in stroming
samenzijn als bekroning
aarde heeft mij verwacht
ben in welkom geboren
deelde zien in een lach
het met elkaar praten
kwam pas veel later
alles voelde…
Avondzon
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.225 Zit er een groen seizoen te dringen,
je leest het aan het late licht
dat gefilterd door het glas-in-lood,
de wand bespeelt met roze en rood.
'Kijk, hij komt nu al op de kammenbak,'
je rekent me wel even voor.
'Ja, deze week haalt ie het
petroleumstel nog met gemak.'
Een kind dat bij jou de was kan
helpen doen.…
Eigenzinnig in harmonie
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
812 vroegrijpe jasmijn drapeert zich elegant
rond een wild tegenstribbelende wingerd
wordt er echter subiet weer afgeslingerd
door een klimlustige roos met zwarte band
maagden klimmen dartel in palmen
juffertjes verschuilen zich in ’t groen
lonken naar het ontluikende seizoen
terwijl ze meewuiven met de halmen
maar als het botert tussen alle…
Gat in de lucht
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.670 maande zijn vrouwtje kom pak es in
jouw koffers, het wordt een mooi begin
(vrouw springt een gat in de lucht)
O liefje, bij`t pakken, wat moet ik doen
een wintersport-outfit of zomerkatoen
vertel me, onthul het, de spanning stijgt
wat voor `n vakantie dit wijfie nu krijgt
(man legt uit)
pak alles maar in wat je vinden kan
van vier seizoen…
Koningsmasker
gedicht
2.9 met 12 stemmen
6.820 Hij is de landheer van een licht seizoen
en praat er ongemaskerd met de bijen.
De koningin laat hij het meest nabij zijn
terwijl haar zwerm de woorden verder zoemt.
Het zijn maar lichte spreuken, van de regen
ver weg, achter zijn rug, een grijs bewegen -
een koningsmasker zijn gezicht.…
pluk de dag
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.527 Levensstijlen veranderen
Vrienden raak je kwijt
Lichamen verouderen
Seizoenen komen en gaan
De herfst verjaagt de zomer
En de bloemen verwelken
Een zacht briesje
En wiegende bomen
Duizenden loskomende blaadjes
Dwarrelen in het rond
Bomen worden geleidelijk kaal
Paradijselijke kleuren vergaan
Grote zwermen vogels
Laten zich dragen
Door…
Zinnen
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.614 Ik zie jou op elke dag van de kalender staan
Winter, lente, zomer, herfst
Seizoenen wisselen zich konstant af
Maar het zonnetje in mij schijnt dagelijks
Sinds jij me jouw liefde voor het eerst gaf
Een nieuw jaar kan niet beter beginnen
Als met de persoon die ik eeuwig wil beminnen
Het delen van elkaars diepste gevoelens
Het schrijven van…
Ultiem
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
765 De ochtendstond is amper uitgedauwd
- zijn gloren daagt in sterkte reeds extremer
de eerste bundels licht zijn al ontvouwd
achter de sluierzone van het schemer –
als, in omarming van het jonge groen,
een koppeltje zich innig en tevreden
verliest in lokken van het pril seizoen
waar beiden lusten vol verlangen treden
als zij verliefd in hoge…
Altijd in gebed
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
579 Wij groeiden allen tezamen
met de sla peen en bloemen
gelijk op in alle seizoenen
onder onze glazen ramen
Wij heersers op eigen gronden
trokken 's zondags eendrachtig naar de kerk
waar we vroom baden voor vrucht naar werk
als groep werd het thuis ontbonden
Alle zeven uitgestreken smoel
kwamen op een rij bij school voorrijden
zodat ze…
Hoe vertel ik?
hartenkreet
4.3 met 22 stemmen
932 Hoe schilder ik de seizoenen met woorden?
Hoe kleur ik het leven in melodie met akkoorden?
Hoe zingt mijn hart de rijmen van vreugde en pijn
rond verhalen...
Wie was er toen die het hoorde?…
Zo teer en teder
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
602 een pril seizoen is aan het ontluiken
de lente ontwaakt uit haar winterslaap
bloesem omrankt het malse groen vlekkeloos
kleine vogelkelen kwelen
o zo zoet verleidend
dit beroert, ontroert en verblijdt
deze luister aanstroomt naar m’n hart
ik sta roerloos te kijken
naar dit landelijke "Hof van Eden"
(dat mij tot poëzie dicht kleurig uitgespreid…
Veertiger jaren zomers
gedicht
2.0 met 89 stemmen
14.115 Met koortsig glanzende oogopslag
en stramme arm signeren generaals
de capitulatie in een theetuin
vol roestige fietsenrekken
ze laten heftig naar pis
ruikende bunkers achter om
de herinnering aan hun levenswerk
concreet te houden
van verre komt nog
wat gerommel, de lucht
strak en bladstil
Eigenlijk meer het seizoen…
Voel me
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
599 open veld
hoor ik jouw akkoorden
door vogels verder verteld
Vind me in de wolken
die vertellen hoe het was
onderga ik graag jouw schoonheid
in het veel te hoge gras
Verf me op linnen
schrijf me in het zand
begroet ik je met zonnestralen
of druppels van hogerhand
Voel me op jouw lippen
door 't vroege ochtenddauw
dans mij door de seizoenen…
Als de tijd rijp is,
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
923 Als de tijd en maat vol is
het seizoen rijp en de uren
gunstig staan, werk ik een
aan een symfonie, in een
wervelende universele ouverture
wat onmerkbaar de vervelling
van natuur en de verveling van de
mensen tegenhoudt, compositie uit
de achterkant van mijn repertoire,
noten van melancholie, ontsproten uit
de couleur locale, een roes…
Geluk staat zo voor jouw deur, let maar op!
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.364 kleine dingen
Zoals net even dat contact
Je gaat er zelf vrolijk van zingen
Geluk is wat jou zomaar pakt
Het vinden van het steentje
Dat bijdraagt tot geluk
Een gedachte in je eentje
De dag kan niet meer stuk
Het eerste vogelgeluid
De lente signaleren
Een maagdelijk witte bruid
Het nu moment in juiste sferen
Ze kust mij met het seizoen…
Leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
3.078 Treft ons vier seizoen en 365 dagen in een jaar.
Het is een leven met zoveel mogelijke wrijvingen.…
Om jou
gedicht
4.0 met 1 stemmen
25.134 Het kind wurgt een kauw
Vingers zijn er om te graaien
Het puin glinstert van de dauw
Het duin staat in lichtelaaie
De uren jagen op elkaar
De dagen korten in elk seizoen
De weken halen elkaar in
De maanden verwelken
Het jaar is minder dan een vlinder
Minder dan de spin die 's avonds
Hoop geeft en 's ochtends rouw *)
Alom dit alles alleen…
Laden vullen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
734 over
het stapt een ander hoofd binnen
een kamer zonder vensters, waar
niets begint, ook niets eindigt
alles is er vederlicht
zoals jonge wijn van de eerste pluk
de dunne wanden transparant
takken van buiten spiegelen
als ranke balken tegen de zoldering
alleen een verlaten schommel
vult de ruimte met de trillingen
van gepasseerde seizoenen…
Herfst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 Ze komen en gaan, steeds sneller de seizoenen,
en je raakt steeds meer vrienden kwijt,
je leert je met de dood verzoenen,
en er komen hiaten in de tijd.
Maar misschien, wanneer het gaat zoals het immer gaat,
is het vergund iets vast te houden wat ons niet meer verlaat.…
Van wolletjes en pluis
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
695 gemaakt van wolletjes en pluis
gedragen door de wind
alleen en ver van huis
langzaam naar de grond gegleden
waar haar wortel houvast vindt
rustig klimmend met de jaren
als verdienste schaduw sparend
vrienden zijn er al bij bosjes
bang voor eindigen als klosjes
samen groeien naar een bos
de seizoenen als een kleuring
draaiend om je bast…
Onnodig te zeggen hoe zeer het weer spijt.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
724 Onnodig te zeggen hoe zeer
het weer spijt; afscheid
te moeten nemen op het eind
van haar tijd; van een jaar
dat langzaam ouder werd onder
de wisselvalligheden van haar
seizoenen. Dat als nieuw op
de wereld werd gezet,
fris om te zoenen. Haar leven aan
de bloemen gaf in de volheid van
hun pracht.…
Dromen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
619 kan niet ontkennen
dat de lente vervlakt
het is langzaam wennen
ieder jaar wordt de reuk minder
seizoenen komen meer onder een dak
enkel als mijn kind die ander treft
bloeit er in mij iets op, dat raakt
alsof mijn toekomst beseft;
hou die hand zo lang mogelijk vast
daar eens alleen de winter je treft
en het ademen het licht uitbraakt…
Meegedragen door de wind
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
364 ik loop door de laan
en kijk naar de lange rij bomen
in de seizoenen
die komen en gaan
hoe de liefde begon
op blauwe vleugels gedragen
lichter dan ooit
door smalle kronkelige straten
verbonden met de bron
de rode ader van de witte hemelzon
terwijl ‘t lijden kermt uit de ogen
onder de koperen ploert
zonder mededogen…