4084 resultaten.
Drenthe
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.091 Komt dat misschien
door het stenen bed
wat Hunen hebben neergezet
als altaar
lang geleden?
Waardoor wat was
verschuift naar nu...
Een plek
voor mijn gebeden.…
Om Floortje
gedicht
2.3 met 98 stemmen
40.984 .
------------------------------
Uit: 'Bloem, steen', 1997.…
Aardekind
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.259 Zijn gezicht kent geen emotie
Misschien had hij er geen,
Eenzaam, gesloten, een kind van de aarde,
Zijn leven was van steen...
Zonder dat hij het vernemen kon,
Was hij voorgoed verdwenen.
Was hij op reis naar de maan en de zon,
Die eeuwig op hem schenen...…
De teloorgang van de gargouille
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 Bewakers van de kathedralen
Overzien het vlakke land
Turend naar de horizon
Spuwen water naar de vijand
Zij bewaken oude stenen
Tegen verval en vergetelheid
Dromen soms over het verleden
Herinneren zich hun klassieke aanwezigheid
Bewakers van de kathedralen
Vallen langzaam uit elkaar…
Zwijgend
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
985 hoe draai ik,
blind gevlekt,
een zandloper
van steen
als ook jouw handen
niet verder kunnen reiken
door bevroren gedachten
die gevangen lijken
in glimlachend geween
en waar het zwart
over en weer
blijft ingekleurd
het is de nacht
die al voor de avond
het licht heeft besmeurd
en in zwijgen is vermomd…
Sarcofaag verzonken
gedicht
2.2 met 27 stemmen
10.261 Generatie in steen, de
jaren gehakt uit graniet.
Je schatten versleept
naar een andere oever.
De mummie ontwindseld,
het gezicht naakt:
door priesters gelooid,
verkocht op een ansicht.
----------------------------------
uit: 'Alsof ik stof ben', 1989.…
De gek in onbesef
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
555 Kind van tijd en onbesef
Vestigt u hier in uw habijt
uw brief met aanhef
getekend met zwart krijt
De dood onlangs
kwam mij te vroeg
waarlangs de lans
ook mij begroef
niet in aarde of in steen
of in de ruimte eromheen
was er plaats voor deze gek
vanachter een gesloten hek…
Gadeslaan
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
430 aan diggelen viel het
op de koude stenen vloer
in wel duizend stukken
handen sloegen voor
haar gezicht, terwijl ze de
droom uiteen zag spatten
langzaam sijpelde het langs
de muur naar benee, terwijl de
lage middagzon naar binnen tuurde…
Een hand van liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 zachtjes strijkt
een vroege vlinder
zich tonend neer
kleuren sprankelen
een doodse steen tot goud
verdrijven het koud
warm fluisteren
lippen dankwoorden
naar omhoog
een hand van liefde
vangt de druppel die
plots vloeit uit het oog
* Pasen *…
Vergeten
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.135 Ik dans met mijn ogen
over de aarde en je steen
in het leven was je mooi
nu lig je hier gewoon gemeen.
Gevlucht van alles
dat maar ontvlucht kon worden
van stress van werk
tot het wassen van de borden.…
gelezen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
479 zijn sprong in verte-ogen, toen
hij stil verdronk
in blauw
en dieptes las, als zachte
dauw rond zomers gras
het was een vreemd moment
daar tussen stenen, waar ik werd herkend
als meer
dan enkel buitenkant
in mijn hand
de kleine tekens
van wat ooit mijn wereld was…
handvol
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
561 er werd een baby in mijn hart gelegd
zo breekbaar
rond een stenen engel dwaalde
een naam, ik ken hem niet
maar hoor haar wel
niet vrouwelijk of als man
slechts als klank zweeft diens betekenis
in vlinders tot mijn hart
boven alle smart verlies ik daar
mijn vreugde…
Gevoelig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
534 Hoorbaar is de stilte
de mond die zwijgt
het hart dat koud is
de steen in je hand
stil zijn gedachten
die pijn herdenken
gevangen in de tijd
duister als nachten
pijnlijk zijn woorden
schreeuwend om begrip
een hand die redding vraagt
een mens hopeloos verloren.…
Vermaak of waarheid?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
590 Of is het heimwee naar het
Beeld, in hout of steen,
Of naar het decor van het
Wereldtoneel waar gespeeld
Wordt om achter de
Waarheid te komen?
Toneel waarin je de
Beelden verglijden laat in
De waarheid, die zoals altijd
Universeel blijkt te zijn.…
Door de eeuwen ingehaald
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
449 Die ooit de
Kracht van leven
Had, groeide van
Oud hout naar nieuw,
Werd stilaan door
De eeuwen ingehaald,
Schoonheid die zich
Toont op ons pad,
Verrassing van leven
Gevat in steen
En wij die ons
Verbonden voelen
Met elkaar en met jou,
Liefde die doorgroeit
Door de eeuwen heen…
Zonnebloemendag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
704 de bladen van de zonnebloem
zijn in steen vereeuwigd
zij stierf, slechts achttien jaar
dochter van ouders
zus van twee broers
haar nam was Floor
zij bloeide in schoonheid
elk blad van haar bloem was mooi
passanten gedenken een moment
haar kortstondige leven…
Wakker
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
742 Emoties van steen
Je kunt nergens heen
Wakker uit je dromen
Dat het geluk zou komen
Sprookjes bestaan niet, meid
Wakker worden is de hoogste tijd
Ze staat op, trekt de gordijnen dicht
En als ze straks weer open gaan, dan is het buiten
En binnen
Licht…
De eerste dag
gedicht
3.0 met 3 stemmen
5.271 Er klinken geluiden
uit de achtertuinen
een buurman stapelt stenen
een rammelende kettingkast.
Het is vandaag de eerste dag
om met iets te beginnen
waar niemand aan begon.
----------------------------
uit: 'Een ander pad', 1986.…
Opstanding
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
612 wachten
rond de stilte
op het leven
een moment
willen horen
willen zien
dat de dood
uit de doeken
wegdrijft
versagen…
vragen…
nee…
een gewiekst
kostelijk vogeltje
versiert een steen
verwachting
verzoening
puur geluk
schikt zich
om hem heen…
Weer & onweer
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
490 Het weer
wordt voorspeld
nooit
is er zekerheid
Weer kan zo
omslaan
tot onweer
grillige ommekeer
zit in de lucht
wolk wordt groter
en groter, 'n bloemkool
gelijk, rijgt zich aaneen
Wij zijn
voor een deel
van huid
niet van steen
Je merkt het
meteen
bij weersverandering.…
hier ben jij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
705 dat teveel aandacht vraagt
hier ben jij
koude billen op de stenen stoep
naast mij
droog in het portiek
we kijken naar de belletjes op straat
en wachten op de zon
misschien een regenboog…
dagzoom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
440 de droom staat naast het lichaam
versoepelt de vlek op de muur
die er daarnet nog zat, de rest
is een gat van steen, achtergebleven
in een ontwaakte huid, nader dan
de rok, verder weg dan ooit, met
een opgekropt kussen, ontwortelde
lakens als moment in vergetelheid…
naakt en dwars
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 ik wil slapen
op de steppe
op schrale grond
in een hut
desnoods
in een bed
pijn
bezweren
verdriet er
uit slaan
als vuur
uit stenen
met lijm
en zand
dromen helen
voor een
hemelvlucht
naar de zon
naakt en dwars
met lichte tred
door het
duister lopen
alles wil ik
met jou…
Muren van huid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
656 Een dakloze ben ik
In 't diepst van
Mijn gedachten
Ben niet
Van hout of steen
Maar van mezelf
Vervreemd
Muren van huid
Staan overeind
Maar dakloos blijf ik
In 't diepst
Van mijn gedachten
Ben zonder huis,
Ben zonder dak -
Slechts in woorden
Woon ik nog,
Alleen de taal
Verleent mij nog
Onderdak…
hogere waarheden (de moeder 1)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 de pluizige blauwe
hemel verandert in
een grommend grijs monster
alles ademt afscheid
in een rivier van bloed
keert ze de stenen om
haar lied moet de kille
gronden warmer kleuren
haar schrille schurende
stem verhaalt over een
hoge waarheid als in
een Griekse tragedie…
Wie is....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
548 schreef
ooit ene Jan Foudraine
Van steen
ben ik
-bij mijn weten-
...........niet
Ik ken
blijdschap en verdriet
hoeveel handjes en vingers
strelen me niet
een echt 'standbeeld'
in 'n stadshart
ben ik
ook al niet
Ooit heeft
een kunstenaar
mij uit hout
....gesneden
Uit goed hout....
want lijk
ik niet?…
ongekend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 de vuurtoren
seiner van stavast
stuurt in nachtelijke
uren haar lichtende
codetaal over
ondoorgrondelijk water
dat golven als rollende
stenen naar de voet van
de duinen stuwt
in dit zeelandschap waar
lichttoren en duinenrij
van geen wijken weten
stroomt ondergronds
een ongekend verlangen…
struikelen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
450 het voorjaar
tijd om te
schrobben en
te struikelen
over de
stenen
straatvuil
sneeuw en
regen
verduisteren
het geelkoperen
bestaan
struikel nu
val stil bij
het kind van
twaalf tere
lentes in
de knop
ik noem je
Marion ik
noem de naam van
een gebroken
kind dat werd
vermoord…
wandeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
617 aangepaste stappen
als de kringloop van wat was
gaan- voet voor voet
hun weg
langs zelfkanten van steen
en flauw verlichte ramen
komen gedachten samen
deurloos vormen zij
wat over is
er bloeit al geel in het struweel
en op de grond
opent zich langzaamaan
de zucht van de natuur…
ijstijden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 in dit onontgonnen
land van steen en ijs
van de dichtgevroren
ijszee en bevroren aarde
keert met het voorjaar
het licht in het
noorden terug
de hut een stipje
in de mist als
een kleine
aangespoelde kist
de koperrode zon
en het onbedwingbare
verlangen naar de verte
haar wezen verschuift
met de tijd…