3517 resultaten.
Kleuren van de dag
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
787 Toch moet je
eerst door de
duisternis
op zoek
naar de
maan en sterren.
Pas dan kom je
bij het licht
waar je de
kleuren ervaart
van elke dag
in en om het huis.
Geniet
van de dag
die elke dag
weer kleurig
aan ons voorbij trekt.
Een leven lang.…
gemis
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.837 ga nu niet weg, vriend
en kus de twijfel van mijn lippen
zeg iets leuks en laat me lachen
terwijl we samen zitten
alsof de aarde nooit zal vergaan
ik zal loslaten
en opnieuw verliezen
naar de sterren kijken
en denken dat jij ook kijkt
in de stilte tussen onze woorden…
mijn ijzeren grillen.
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
491 in de spiegel worden
ze weerkaatst en lichten
op als de sterren, ik voel
me onrustig zingen met
olifantenstem. Ben alle
remmingen kwijt. God!
Geef me rust! Laat me
gaan slapen en laat de
maan bij me zijn, voor-
dat het te laat is, en ik
voorgoed wakker word. -…
Fluisterwind en morgenstond
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
626 Fluisterwind
brengt zwaargewichten
waar zonnewarmte
mee jongleert
terwijl maanlicht
bijna bezwijkt
onder loden last
van gevallen sterren
Breng de horizon
maar dichterbij
wellicht valt het tij
nog te keren
als oude angsten
weer verwaaien
in de frisse wind
van verse morgenstond…
zie
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
887 de waarheid
kan zij verdraaien
tot de echtheid
die ik zie
duizend woorden
kan ze fluisteren
tegen de maan
maar wie, zeg me wie
zal er luisteren
naar haar pijn
als zinnen vervliegen
woorden versterven
en sterren verwaaien
over de golven
van onze dode zee
de wind neemt ze mee
wie voelt nog de pijn
als al haar gedachten
onder zand…
Levenscyclus
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.119 Tranen
Troosten
Helen
Helpen
Aanvaarden
Leven
Zijn
Toekomst
Vandaag
Hier
Nu
Binnen
Buiten
Beleven
Geluk
Bestaan
Jezelf
Spelen
Lachen
Voelen
Dansen
Liefde
Licht
Warmte
Zee
Zon
Sterren
Maan
En zo zal iedere levenscyclus weer opnieuw gaan.…
De avond draagt.
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
603 Tot de sterren aan het firmament verschijnen
mijn gedachten in tijd en ruimte verdwijnen.
Als de ochtenddauw mij dan gaat omarmen
zal de nieuwe dag mij ook weer verwarmen.
Dan zal ik mijn vleugels dicht gaan vouwen
niet meer vluchten maar het leven aanvaarden.…
De avond draagt
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
523 Tot de sterren aan het firmament verschijnen
mijn gedachten in tijd en ruimte verdwijnen.
Als de ochtenddauw mij gaat omarmen
zal de nieuwe dag me ook weer verwarmen.
Zal dan mijn vleugels dicht gaan vouwen
niet meer vluchten maar het leven aanvaarden.…
Kampvuur op de Evenaar
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
878 Op deze manier valt te begrijpen
vonken op een paardendeken
zachtheid in ruwe wol verpakt
Sterren allemaal geteld, daarna
constellaties bepaald
Natuurlijk ook de toekomst voorspeld
met mogelijke waarschijnlijkheden
Niet beter weten, maar een roetvlek
op je wang weg gekust en de route
naar een kloppend hart gevonden…
grote grijze zee
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
666 hier niet –
mens is er,
knallen en
snelle dood
door, weer door
achter ginds
is eten
en rust
volg zon, sterren
vlieg erheen,
met ons mee
op en neer,
vliegensvlug naar
grote grijze zee…
op
hartenkreet
3.3 met 22 stemmen
3.494 verdwaasd
vergeten
onwaar
vanaf hier
verdwaal ik verder
verder
in het donker
flonkerende sterren
achterna
alsof tijd niet bestaat
zweef ik
tot het eindige licht
de morgen in
het begin
van oneindig
lieven
zonder betovering
onbedwelmd
vergeten
lief
zonder jou
de waarheid
nooit geweten
zij was
is
voor altijd
bij…
Lepeltje-Lepeltje
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.312 De stralen poetsen, een voor een,
de sterren uit de lucht.
En als
platendraaier
zijn hakken licht
is de eerste mus of merel al te horen.
In foetushouding wederboren.…
Feestje
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
498 Vier het leven
schilder de lucht
met je favoriete kleur
en open de deur
voor de geur
van de bloemen
lach
ook al is het door je tranen heen
iedere dag
is er weer één
schroom
niet en
droom
je wensen en verlangens
stop de zon
in je broekzak
neem de sterren
op je rug
dan eerst is je feest
kompleet geweest.…
Open Raam
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
658 Alleen een open raam
met zicht op de donkere hemel
geur van sterren
stil.…
Het laatste nieuws
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
544 Het maanlicht weerspiegeld
door twinkelende sterren
in mijn waterige ogen
met herinneringen bedekt
aan onze avondwandeling
door glans van natte straten.
In de sprankelende helderheid
wegdromend met het beeld
mijmer ik gestaag ingetogen
om de kilte te doen weren
zoals we gearmd aandachtig
het laatste nieuws weer bijpraten.…
Betekenis van tijd
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
495 Merkstenen van leven,
bottende knoppen, schoonheid
in versteende sterren.
Met alles of niets
vergelijkbaar in beweging,
er is niets dan tijd.
Gong van getijden
reist uit zeeën van azuur,
knipoog op den duur
Als je dit alles
in het innerlijk voelt, dan
ben je vrij, zoals bedoeld.…
Evaluatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 Je zou de korrels in de woestijn tellen
Tot je adem geel kleurt
Er is nog een gedeelte te gaan
Dat als ‘leeg’ te boek staat
Daarna zouden we gaan reizen
Naar het uiteinde van stofwolken
Het schijnt dat daar nieuwe sterren
Ontstaan als dichtheid compact genoeg is
Niemand die ons zou opmerken want
Afstand is geduldiger dan vlees…
Laat ons
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
544 Laat ons dezelfde sterren zien.
Overal vlamt hetzelfde vuur.
Wat houdt liefde tegen?
Zijn het blinde angsten?
Is het levensmoed?…
het kindeke is God voor mij
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
2.707 mijn stal was
drie-hoog achter, ik kreeg
het kind van een verkrachter
geen stro en beest want zo
geboren worden is geen feest
ze waren met z'n achten
er was toen geen bij nachte
de hotels waren te duur
ze pakten mij, ik kwam weer
bij tegen een binnenplaatsmuur
de koningen van verre
hun sterren moest ik tellen
maar die van Bethlehem…
Vangzeil
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
484 Bedolven onder
diepe lagen van
het leven
Voert de pen ons
naar zanderige
verre woorden
Een wolk schuift over
het land als de
weemoed in ons kruipt
Het verstilde wachten
tot sterren in
het vangzeil vallen
Hoe het water
ons laat gaan
hoe we vechten
In zinkende tijd
met verwaaide woorden
naar de lichtste stilte…
I.K.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
366 ik
ja ik
ik draag
op handen
in gedachten
grootse schatten
van geluiden
en geuren
ik kleur
als ik
vraag ik
bekomen
van schellen
van beschouwing
van mijn schouders
vervallen sterren
al uitgefaseerd
gelaten neer
ik veer op
voor mij
voor ik
ja ik
ik ja
draag mij
voortdurend
door de nachten
de levensgrachten
machtig verheven…
Max c.q. Maximiliaan
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
465 - een groet voor Ad Kremer
uit de hondenhemel -
Ze zagen mij eerst voor een kuitbijter aan,
een stoere Von Hapsburg, Maximiliaan
dat werd al gauw Max, maar daar vond ik niks aan,
geen Hector of Tarzan,
in godshemelsnaam,
maar hoe ik in 't ècht heette gaat geen hond aan...
wel spitst' ik mijn oren bij "Maximiliaan…
[ Als een priesteres ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 Als een priesteres
prevelt ze bezweringen --
geduldig wachtend.…
Braken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
511 De vrede is weer ver te zoeken
Het Midden-Oosten laait en vlamt
Dwingt ons een monster te vervloeken
De mens die van een beest afstamt
Het Midden-Oosten vlamt en laait
Uit zicht door zware, zwarte wolken
Dat waar het werkelijk om draait
Verdraagzaamheid onder de volken
Gevolgen van bepaald beleid
Die vallen nimmer te voorspellen
Een keuze…
'S AVONDS ZIE 'K DE STERREN GEREN
poëzie
3.7 met 20 stemmen
4.893 's Avonds zie 'k de sterren geren,
die daar zitten, hoge en fijn,
als ik, moe van ‘t lastig weren
onder 's arbeids leed en pijn,
ene oogslag naar omhoge
buiten 's werelds enden sla,
en mij eens de hemel toge
nog, aleer ik slapen ga.…
Een dag latere liefde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
915 Maar even zo goed ook
is latere liefde
wonderlijk kijken
in een paar ogen, je ziet
een avond van
bergen en sterren,
een gespiegelde hemel
en weet dat het goed is
net als in het begin……
Het geheim
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
428 de zee kende het geheim
en vertelde het aan de golven
de golven rolden het
naar het strand
het strand bewaarde het
onder het zand
toen kwam de wind
het zand waaide hoog op
de wind pakte het geheim
en bracht het naar de zon
de zon koesterde het geheim
deelde het met de maan
de maan fluisterde het
aan de sterren
de sterren gaven het…
Vingers geplet
gedicht
2.9 met 62 stemmen
22.893 Zij, ik, moeder, zuster
Wonen nu gespreid
Tussen dode, flikkerende sterren:
Daar zweven wij, in honderdduizend stukken.
[Naar David Holbrook]
---------------------------------------
uit: 'Ten westen van Eden', 2002.…
praten tegen de maan
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
819 want 's nachts als de sterren aan de hemel staan
zit ik hier weer alleen
te praten tegen de maan
ik probeer je daar te vinden
en hoop dat je daar dan bent
aan de andere kant
of ben ik gek...want
laat mij maar gaan
praten tegen de maan
ik voel me telkens zweven
de hele stad weet het
ze denken dat ik gek ben
misschien is dat zo
maar…
Stand van zaken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
635 (refrein)
Vraag het aan de sterren
of de beelden juist zijn
vraag het aan de wind
waar de tijd, de tijd blijft.…