2935 resultaten.
Memento mori
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
612 Als ik sterf
laat dan vreugde zijn in je tranen
want ik zal je niet verlaten
In het sterven
bloeien nieuwe bloemen
en het lichaam zal as worden
maar ons wezen is eeuwig leven
Mijn voetstappen
mijn woorden
en onze kussen
zullen verdwijnen
maar die zijn slechts de vormen
van Licht en Liefde
die altijd blijven schijnen
Als ik sterf…
Moeder tussen hoop en wanhoop
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
792 Hoop stond in je ogen
Geschreven toen je
Voorzegd werd dat je
De moeder van de Redder
Van de mensheid zou zijn
En nu Hij daar kansloos
Aan het kruis hangt
Langzaam te sterven
Te midden van een rover
En een moordenaar die
Alsnog de kans krijgen
Om vandaag met Hem mee
Naar Zijn hemel te gaan
Is de hoop uit je ogen
Verdwenen…
Tot in den dood
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
445 wij zijn waar gedachten gaan
verankerd in brandend koudvuur
wij weten wanneer de klokken slaan
op de waarheid van het nederige uur
bedenk, niet alles is goed of kwaad
maar laat onze stilte nooit bederven
en nog een welgemeende raad
laat ons geen vroege dood sterven…
gedachte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.548 kan een gedachte sterven
kan zij iets doen branden
of een vuur doen oplaaien
kan zij leven
waaien over belemmeringen heen
tot een echo worden
de wachter bereiken
de zoeker of de geliefde
jagen
op lusten die reeds begraven waren
op lippen die eens rood lonkten
kan een gedachte terugkeren
tot mij die haar uitvond
en tot de dingen die…
Trouwe Wachter
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
509 de oude kastanje
raakt steeds meer vermolmd
nóg waakt hij over huis en hof
met breed gespreide armen
naast hem in de houtwal
groeit een zoon voorspoedig
in het voorjaar tooien beide
zich met witte kaarsen
ik hoor zijn langzaam sterven
nóg staat hij ferm en fier…
Vlucht naar de top
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
595 Ver weg sterven stemmen
in de wind, terwijl
een dreigende schaduw groeit.
Opeengepakt. Weerloos.
De hemel zwijgt
en in de nacht vallen
schreeuwen zoveel zwaarder.
Een laatste ongehoorde doodskreet.
Een genadeloos gebaar.
Een zin die geen zin heeft.
Een waarheid die niet gehoord wordt.
Een kind zonder vader.…
tuinkabouter
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
530 de tuin, nog roerloos stil
houdt halverwege op
een poëtische adem vult het onzichtbare,
nevelt gedachten die langzaam
de zomer vergeten
niets is eeuwig in dit leven, fluistert iemand
al zijn we aldoor onderweg
mijn handen volgen de krullen van een wilg
ook hij vermijdt het sterven
de herkenning
die ik vanbinnen bewaar…
Ebolahype
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
538 Jaarlijks overlijden in de sub Sahara
een half miljoen kinderen aan malaria
Ze zijn arm en ondervoed
Gaan dood alsof het zo wezen moet
Terwijl één euro muskietennet
ze van vroegtijdig sterven redt
Waarom dan nu die heisa om ebola
Is het de vrees dat het virus dra
toeslaat BUITEN Afrika?…
Camouflage
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
553 Soms zie je van die mensen
die zijn van binnen bijna dood,
al aan het sterven begonnen
en gedeeltelijk verdwenen
in het leven om hun heen.
Vaak zitten ze in een hoekje
moederziel alleen.
Ze willen niet meer worden gezien
en kleuren haast onzichtbaar
als een kameleon.…
De Gedoornde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 voor het tonen van een mens
is géen eenduidigheid
geboren met pijn en bloed
in naaktheid van bestaan
in zijn dualiteit draagt hij
liefde en angst in zich
bewust van leven en sterven
struikelt hij zijn pad
pijn van doornen wordt gevoeld
doorleefd als bitterdrank
schoonheid bloeit als witte roos
in het centrum van zijn hart…
voorbijgaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
679 herfst is de zoete geur
van voorbijgaand bederf
een tijdelijk sterven
regen klettert uit
eindeloze grijze luchten
op kale takken
ruist op verterend blad
grauwe ochtendnevels
hullen de bossen
in sluiers van tranen
traag druipend
langs zwartgroene stammen
die wachten op de zon…
bladerstilte
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
513 het werd laat
en jij draaide steeds sneller
het verraad, dwars door de cirkel
van papiersnippers
bedekte het sterven
van ontvelde bomen
met woorden, gewurgd door
het zwijgen, losgemaakt
van onschuld
toen ik nog zocht naar de zomer
tussen het gekwetter
van vogels
en de warme ramen
van een voorbije
dag
veroordeel me maar…
Had ik geleefd
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
623 langgerekt baant
een schaduw
het pad voor me uit
de stilte holt gretig
mijn voeten voorbij
laat sporen achter
waarin ik verdwijn
net voor het sterven
en voor de dag
kruipt de nacht
uit mijn magere mond
ik verlies het
onvoldragen zicht
om ademloos te
mogen leven
en om mezelf
aan de dood te geven…
Piazza Siciliana
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.409 langs de oude fontein
over verweerd travertijn
schuifelt een mamma
haar zoon op Vespa-vering
lummelt bij de wering
met een raggazza
haar man speelt canasta
bij een bord hete pasta
en een glas Corvo-wijn
stemmen sterven zacht
in de Siciliaanse nacht
waar geheimen geheimen zijn…
Chrysanten
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
761 Ik weet ze geel en rood en wit
en zoveel andere kleuren;
ze kunnen naar het sterven geuren
maar er is méér dan dit:
er is het beeld van levenskracht,
van hoop en van vertrouwen;
durf naar chrysanten schouwen
en vrees niet voor de nacht.…
Gebed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.062 Als vaders sterven
En haat als zaad
In voren raakt,
Dan branden landen
Als moeders zorgen
En haat als kind
Ligt in een wieg
Dan branden landen
Als broeders vuisten
En draait de wind
Dan branden landen
Als zusters hun
Aangezicht kluisteren
Dan branden landen.
God geve
anders.…
Golf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
842 Te sterven in wat was
wat was als geweest
en nooit meer gewordt
is alleen aan de overgave
is alleen aan een licht
dat dooft in dronkenschap.
Aan land spoelt geen ding
dat verder draagt dan de golf
van nu: een morsdode kwal
die stinkt naar zwavelzuur.…
en onze liefde dan
netgedicht
4.7 met 23 stemmen
722 niets lijkt nog op stilte
slechts het sterven lokt me aan
voor ik alle woorden
in jouw schrijven
binnenga.…
twee werelden
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
841 streel me je warmte
opdat ik overleven kan
tussen witte sterren
van wanhoop
ik kan niet anders
dan voorheen of anders dan later
wanneer het zwijgen me vreemd dwingt
om het zondige te vereren
ik ga voorbij
vergeet één te zijn
met geboorte en met de dood
kom naderbij
begrijp het ritme
het sterven is mijn leven…
Doornenkroon
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
1.239 Verloor
Geheel onterecht
Zij wanen zich
Kampioenen
Hij vraagt zich slechts af:
'Zullen zij echt sterven
met een waar, echt
schoon geweten'?
Waardigheid zal ik
Echt nooít verliezen
Tegengesteld aan hen
De proleten…
suites voor annemieke XII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 wier- en tabaksrook
met regen in het gezicht
naar de pretfabriek
voor de lage brug
in de hoge rijndijk zucht
een telefooncel
bij de oude rijn
bevechten twee oude gekken
een bovenkruier
spaanse estola
een volle en een lege fles
de wijnvlek enorm
de alledaagse
gang van leven en sterven
bij zonsondergang…
Met stromen mee
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
855 Zo ik iets ben, de wind allicht
die kruipt onder opbollende
zomerjurken, teder eenzame dijen streelt
zich soms vergist en verder gaat
een zeilboot onderweg naar een zee
waar palingen paren, sterven
en tevreden ten ondergaan
dromen van glasaaltjes onderweg
*bij een foto van Willem A. Hoogduin…
Ik noem het geen depressie
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.116 In ruste zijn is een soort van dood
Zonder werkelijk te sterven
Houd je op te bestaan.
In ruste zijn heeft niets met rust te maken
Het is het opgeven van een stukje leven
Een zelfgekozen dood.
In ruste zijn gaat heus ooit over
Je lacht vanzelf wel weer
Het leven tegemoet.
In ruste zijn
Is onverdraaglijke pijn
Een plekje geven.…
laat het hechten
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.529 de vogel groet mij niet
bij het naderend afscheid
hoezeer hij in de zomer
aan mijn hagen hecht
vertrekt hij plotseling
omdat het zuiden trekt
anders dan vorig jaar
zoek ik nu onder struiken
om zo de plek te vinden
waar het sterven ligt
om als een vogel
te verdwijnen
ik groet je niet
bij het afscheid nemen
ik laat het hechten
niet…
De Mooiste
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
603 een aantal dagen lang
sta jij te gloeien in een tuin
ik loop steeds naar mijn raam
om te genieten van je gratie
vol bewondering herhaal ik
"voor mij ben jij de mooiste"
morgen zullen regen en wind
jou de kleding van het lijf rukken
een foto bewaart de herinnering
aan dit intense sterven…
Stervenskoud
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
1.294 sneeuw dwarrelt langs zijn raam
wijl hij de godganse dag bleke muren ziet
en stijfgestreken hagelwitte jassen
hij staart
bloesem aan de kastanjeboom, zee en meeuw
het oude jachtpad met die scheve plataan
winter is te koud om te verkassen
hij vloekt
niet om het sterven,
maar hij was zo graag met de lente gegaan…
Machteloosheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
848 De mens is geboren om te sterven, echter,
omdat ik de verzorging van jou,
tijdelijk uit handen gaf,
stellen we dat wel uit toch?
De machteloosheid mag niet overwinnen!…
te leven
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
565 een stem roept
het slaan van de deur
het is avond
schemer
kopieert woorden, de bleekheid van de maan
en nog veel meer koude
misschien zoek ik een weg
waarachtig achter ramen
ongeteld
"zou dit het sterven zijn
uit tussenpozen gegroeid"
het voelt zo aan, zeg je
je ogen op mij en het verschil
gericht
zonder gezicht
loop je mijn…
de wens van de vader
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.105 de wens van de vader
en dat het uit het kind de dood is
het was waar huizen en treden de treden
ladders en daken ontstonden
de wegen hier te vinden de geluiden
het gefluister van gestorvenen
je hoort engelen zingen
de vlinder lauwert in een nachtmerrie
neemt kennis en vliegt dan weg
om je op sterven na
haar voortgang…
Bloemen in wit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 jij hebt
ondanks de kou
je vleugels ontvouwen
in een wind
die jou zonder thermiek
nauwelijks kan dragen
de laagstaande zon
warmt nog
je donkere kleuren
jouw laatste kans
op een dans
langs de bloemen in wit
van kleurige fladder
naar stip in de verte
voorbij de zon zal je sterven…